Automutilatie, vertellen of niet vertellen?
Ik ben een meisje van 16. Ik heb geen leuke jeugd gehad. Nooit vrienden gehad, thuissituatie(nog steeds) niet fijn enz... Ik werd zo gekwetst door mijn omgeving(zo zag ik het) dat ik depressief werd en uiteindelijk in mijzelf begon te snijden.
Ik heb dit 2 jaar lang gedaan.Soms wel maanden achter elkaar iedere dag. Nu heb ik littekens op mijn linkerpols...
Maar nu, gaat het echt, zonder overdrijven SUPER goed met mij. Ik ben nog nooit zooo gelukkig geweest, want ik heb de allerallerallerliefste vriend die ik mij kan bedenken.
Ik vertrouw hem, in echt alles. Maar vertellen dat ik in mijzelf heb gesneden is heftig(ook al schrik ik er zelf niet meer van(dat maakt het voor mij zo moeilijk om in te schatten)).
Hij zal mijn littekens ooit wel opmerken, of misschien heeft hij ze al gezien. Ik wil eerlijk tegen hem zijn en het dus vertellen. Maar ik wil niet dat hij zich zorgen gaat maken of anders tegen mij gaat doen. Maar het is toch heftig? Kan ik het hem gewoon een keer vertellen of zal ik wachten tot hij vraagt wat er op mijn pols zit? Neemt hij mij dat dan wel kwalijk(dat ik er pas achteraf mee kwam)?
Geef Alsjeblieft je mening, want ik maak me er echt druk om. Ik weet het echt niet.
Ik heb hier nachten wakker van gelegen...
van: Onzekermeisje (16)
Heey,
ik zal als ik jou was, het hem gewoon desnoods een keer vertellen, en dan ook zeggen dat het nu gewoon weer goed met je gaat en dat hij zich geen zorgen hoeft te maken. Een vriendin van mij heeft zichzelf ook gesneden, die had ook een vriend. Ze heeft het hem vertelt en hij heeft ook nog eens haar geholpen:)
maar ieder reageert er weer anders op, is ook best heftig als je het voor het eerst hoort, maar uiteindelijk is het denk ik wel een opluchting:) zoek gewoon het juiste moment, en dan hoop ik dat je het hem durft te vertellen:) succes ermee en respect dat het nu zo goed gaat met je:D
xxxmeisjeanoniem
meisjeanoniem (16) | 8 jul 2011, 16:14 uur
Ik zou het hem ook gewoon vertellen, dat was verleden en het belangrijkste is dat je erover heen bent, enkel de littekens zijn er nog, maar die kan je beschouwen als een herinnering om het nooit meer opnieuw te doen.
Ik zou gewoon eens geschokt zijn en me eigenlijk wel zorgen maken, dus moet je zeker duidelijk maken dat alles met je goed gaat...
Emiel (14) | 22 jul 2011, 00:30 uur
