Liefdesverdriet

Hallo,

Ik heb sinds een jaar een vriend en zijn in de afgelopen vakantie op vakantie geweest met z'n 2tjes, naar frankrijk. 2 weken lang.

Ineens kwam hij vorige week ermee dat hij me iets moest vertellen.. Dit zei hij op msn, ik was helemaal in shock, ben snel naar hem toe gegaan en toen zei hij dat hij dacht niet meer verliefd op me te zijn...Dat idee had hij sinds de vakantie een beetje gekregen. Dit kwam voor mij totaal onverwachts en kwam als een grote klap aan. Ik moest huilen en hij trooste me wel. Hij zei ook dat hij het allemaal niet meer wist met de studie (hij maakt zich druk hierover, omdat hij al 25 is en nog niet afgestudeerd), en zijn leven enzo... Hij zei dat zijn moeder een mislukkeling is en hijzelf dat ook aan het worden is.. zijn ouders zijn uitelkaar gegaan toen hij 15 was en zijn vader ziet hij niet meer. Hij woont bij zijn moeder maar die relatie tussen hen is niet echt goed ofzo. Daar thuis hebben ze het nooit over gevoelens...

En ik vroeg waarom hij niet meer verliefd dacht te zijn... Hij zei, ja ik weet het niet ik weet het niet. Ik miste je de afgelopen week ineens niet meer, en anders deed ik dat wel. En hij hield me ineens niet meer direct op de hoogte van bepaalde nieuwtjes (bijv. dat hij het anders gaat doen met zijn studie)..
Ik was helemaal verdrietig en wou naar huis, hij klonk zo kil maar deed nog zo lief, troosten enzo....ik snapte er niks van. Hij zei dat we volgende week (dus aankomend weekend) wel weer zouden zien, oftewel hij heeft denktijd nodig...
Ondertussen is het woensdag en zijn er weer enkele dingen gebeurd.

De hele tijd was hij heel kortaf afgelopen dagen met smsjes, geen kusje meer enzo. En toen ineens gisteravond wel weer. Toen smste hij van: Welterusten! Kusje
En toen dacht ik ineens van aaaah een lief smsje, er is hoop.. ik dacht ook van, ho stop niet te veel hoop uithalen, uit zo'n smsje. Maar deed het toch wel.
En vandaag heb ik met 'm afgesproken dat we zondagmiddag gaan praten en er een duidelijk iets uit moet komen...
Ik ben zo bang! Het kan nog alle kanten opgaan, straks zegt hij ik heb je gemist deze week en ben nog gek op je! Of: hij zegt, ik hou niet meer van je, ik zet er een punt achter.
Dus mijn wereld kan instorten, maar ook weer helemaal happy worden. Die onwetendheid is echt het kutste van de hele wereld. Ik ben blij dat ik hem zondag spreek en het duidelijk wordt, maar ben er ook heel bang voor wat er uit zal gaan komen...


Vandaag heeft hij z'n facebook-status van in a relationship naar it's complicated gezet.... Pfff, weer een klap tegen mijn gezicht.


Mensen, hoe kom ik deze dagen door?
Hebben meer mensen dit meegemaakt? Dat je vriend of vriendin ineens niet meer verliefd op je was en/of de weg helemaal kwijt is?
Wat is er met hem ineens aan de hand, weet iemand het? Hij is echt in de war even met het leven..
Ik heb het idee alsof hij wat depressief is, en dat hij onverwerkt verdriet heeft (die scheiding van z'n ouders enzo...)
Wat moet ik hiermee?
Moet ik, als ik met 'm ga praten zondag, vertellen dat hij misschien hulp moet zoeken en met zijn verdriet/ zijn ongelukkige gevoel moet worden geholpen?
Wat denken jullie bij dit verhaal?
Vertel wat er in je opkomt, misschien helpt het mij...
bedankt...
Sowieso bedankt als jullie op mijn verhaal reageren :)

Anoniem, 19jr

BiBiBo (19) | 14 sep 2011, 19:53 uur