Liefde kapot gemaakt door middel van shor.

Ik zit met een probleem. Aangezien ik een denker ben laat het probleem me helemaal gek maken. Het heeft gewoon effect op mijn leven. Het probleem luidt als volgt..

Twee jaar terug leerde ik een jongen kennen. Ik mocht 'm niet omdat hij zo hoogmoedig deed en arrogant. Hij dacht dat die alles was etc. Ik had ook eigenlijk zeker geen behoefte om een jongen te leren kennen. Totdat hij het toch zover heeft gekregen en ik hem interessant begon te vinden. Hij had het zolang volgehouden.. En uiteindelijk gaf ik het een kans.. Ik geloofde al niet in liefde en relaties. Toch dacht ik van; Hmmm, wat kan er nu mis lopen. Ik ben een slimme meid. Ben moeilijk ingesteld. Bevalt het niet dan zet ik er een punt achter. In principe ging ik er al dus vanuit dat het niks ging worden..

Nou trust me, dat was zeer zeker niet het geval.
Ik werd verliefd! Hij was verliefd.. Wij waren samen verliefd.
En ik kan jullie vertellen.. Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest. Hij was het lichtpuntje in mn leven. Hij was een man van zijn woorden. Dingen die hij zei maakte hij waar. Het was geen praatjesmaker. En dat maakte hem super. Hij was lief, respectvol, volwassen, serieus, betrouwbaar, noem maar op..
Alles wat ik zocht in een man had hij. Ik wist het zeker.. Met hem wil ik oud worden. Hij maakte ook vaak plannen van wanneer hij met me wilde trouwen. Alleen ik ben een persoon die carriere eerst wil en vervolgens aan trouwen denkt. En hij bleef maar plannen hoe en wat, af en toe werd ik daar wel pissed van haha. En toch was het zo een schatje.
Ruzie's kwamen niet eens voor! En als ik dan zo een beetje boos was op 'm om niks.. Kwam die helemaal naar me toe, stond die buiten tegenover mn huis en zo gingen we dan communiceren via het raam. Hij deed moeite om dingen goed te maken. Hij was gezellig! Kortom, het kon allemaal niet meer stuk.

Totdat..
Alles uit het niets mis liep.. Mijn geweldig liefdesleven veranderde in een eenzaam leven, ik leefde in een hel.. Het lijkt net of ik overdrijf.. Maar ik heb nog nooit van zo iemand gehouden als van hem. En zelfs na 2 jaar nog!
Ik had afgesproken met 'm. Dag van tevoren ben ik van de trap gevallen. Ik had super last van mn rug.. Ik wilde toen ons afspraakje verzetten naar een andere keer. In plaats van mij te troosten en te steunen, flipte hij 'm uit op mij.. Ik kon mn ogen niet geloven. Zo was hij nog nooit tegen me geweest.. Ik voelde me kapot. Maar liet het rusten. De dag erna, vertelde hij me doodleuk dat die uit eten was geweest met een meisje. Zogenaamd een goede vriendin. Hij vertelde me allemaal hoe 'geweldig' ze wel niet was. Ik voelde een lichte steek van jaloezie maar tegelijkertijd ook pijn. Hoe kon hij zoiets doen.. Dat hoort toch niet tijdens een serieuze relatie? Hij hoorde mij te steunen en mij op te vrolijken, mij liefde laten voelen! Maar het enige wat ik voelde was pijn, zowel lichamelijk als geestelijk..
Ik werd boos op hem toen ik het hoorde. Ik kreeg meer en meer ruzie met hem. Dat meisje was overal en nergens met hem. Ik zag hem veel minder. Zelfs van haar moest ik te horen krijgen dat hij had gevochten.. Toen ik niks van 'm hoorde. Even dacht ik, klaar.. Ik ben er niet meer voor hem.
Zij zijn degene die bij elkaar komen.
And guess what?! Gebeurd ook nog..
Ze was nep en deed zogenaamd aardig. Ze stresste me door de dingen die ze over hem zei.. Dat die zo geweldig was etc. Dat was hij ook! En ik kon het weten want ik heb hem mee mogen maken in mijn leven. Ze was aan het opsteken. Ik wist het gewoon, ik wist dat ik hem kwijt ging raken.. Voor altijd. Ze was erg gemeen.. Ik snap niet hoe je als persoon zo kunt leven. Hoe je andermans relatie/geluk kunt kapot maken om jezelf gelukkig te maken.. Kan toch niet..
Dan ben je gewoon vals. And believe me, she is that!
Ze had een leugen over me verzonnen, en waarschijnlijk wel meer.. Ze heeft hem zo ver gekregen dat hij het ging geloven blijkbaar.. Ze maakte van mij het meisje dat met hem speelde. En opeens was dit wat ik te horen kreeg:
Het is over, ik heb geen gevoelens meer voor je..
Ik kon het niet geloven. Ik dacht dat ik in een nachtmerrie zat voor even..
Het wilde maar niet tot me doordringen. Hoe kan dat? Was ik zo slecht? Behandelde ik hem niet goed genoeg? Ik begon aan mezelf te twijfelen.. Maar ik twijfelde zeker niet aan de liefde die ik voor hem had..

Mijn leven was volkomen overhoop gehaald.. Ik heb hem gesmeekt mij terug te nemen en mij niet te laten gaan. Ik heb hem gesmeekt om naar mijn ouders te gaan, zodat hij mn hand kwam vragen. Ik heb alles gedaan.. Maar niks hielp. Ik was er kapot van. Hij had me gewoon laten vallen als een baksteen. Ik sliep niet, ik at niet.. School ging slecht. Alles zat tegen. Ik was zeer afwezig. Mensen ervaren mij als een vrolijk meisje, die iedereen hun dagje goed doet.. Maar ik was veranderd in een zeer korte periode.

3 maanden lang heb ik het zo gehouden.. Ik had nergens zin meer in.. Soms dan liep ik gewoon naar buiten.. Ik weet niet waar ik liep, maar ik liep gewoon, met mijn gedachtes ver weg, hoe het zover had kunnen komen, dat hij me heeft laten zitten ondanks dat alles altijd goed verliep tussen ons. Ik kreeg vaak plotselingen huilbuien. Werd gek.

Zelfs mijn moeder zag dat het niet goed ging met me.. Vaak had ik de neiging om het haar te vertellen. Maar omdat ik van Marokkaanse komaf ben, ligt dat nogal gevoelig. Ze vertelde me dat ik afleiding nodig had, omdat ik te vaak binnen zat.
Ze had voor me gesolliciteerd naar een bijbaantje. Zo lief vond ik dat van dr. Ik werd er gewoon emotioneel van en ook verdrietig dat ik het haar niet durfde te vertellen over het feit dat ik een vriend heb gehad en dat ik daardoor zo down was.
Dat zou ze nooit accepteren, omdat ze dat niet waard vind voor een man die je zomaar heeft laten zitten of niet goed behandeld heeft. Ik werd gelijk aangenomen. En dat was wel fijn. Sinds het over was tussen mij en hem had ik echt veel vrije tijd over, dat vulde ik op met werken. Ik werk nog steeds en had super lieve collega's. Dr is eentje die me echt goed heeft gesteund. Ik heb haar ook alles verteld hoe het ging enzo omdat ik wel een zeer open meisje ben.
En ja hoor, ik begon hem te vergeten. Ik had alles verwijdert wat met hem te maken had. Behalve 1 ring die ik had gekregen.. Hij had m gekregen van zijn moeder en weer doorgegeven aan mij. Ik heb m nu nog.
Maar ondanks alles vergat ik hem.. Althans dat dacht ik.
Wat enige tijd later, kreeg ik een andere relatie. Maar dat voelde echt niet als hoe het mijn grote exliefde voelde.
Na een tijdje was dat ook uit, het was blijkbaar niet zo serieus. Ik merkte ook dat ik me niet meer normaal kon binden aan iemand. Ik dacht elke keer terug aan toen. Wat ik nu nog heb.
Ik heb daarna het alleen bij wel eens daten gehouden enzo. Jongens die mij leuk vonden schoof ik aan de kant. Ik vind het leuk om het vriendschappelijk te houden maar that's all.

Na 2 jaar heeft hij gewoon contact met me gezocht.. Ik hoorde via een goede vriend van me dat hij hem een mailtje stuurde via hyves en contact met me zocht. Ook had hij een maitje naar mijn zusje..

Dr stond in dat hij contact met zocht dat het zeer belangrijk was en al. Ik schrok! Voor even stond alles stil. Mn hart bonkte in mn keel en ik kon het niet meer verdragen. Ik kon me niet concentreren en wist niet wat te doen..
Hij was tenslotte verloofd met dat meisje die alles kapot had gemaakt. Ik reageerde op zijn mailtje. En vervolgens gingen we over naar msn.
Elke keer als ik m sprak dan trilde ik. Dan bonkte me hart en was ik zo gefocussed op hem. Nog steeds liefde voor hem?
Blijkbaar wel! En daar kwam ik pas achter toen ik hem dus weer sprak na 2 jaar.
Maar telkens bleef die geheimzinnig doen, hij was zo ingewikkeld en sprong van het naar het andere.. Geen een keer heeft die me 100% duidelijk gemaakt waarom hij weer contact zocht. Sinds de dag dat het uit was met mij en hem was ook de dag dat hij weg ging van huis.
Hij kreeg ruzie met zn familie en dat allemaal door dat meisje. Hij praatte niet meer met zn moeder niks. En dat terwijl hij een hele goede band met dr had. Hij had ook geen contact meer met zn vrienden. Na enige tijd hoorde ik niks meer van hem. Ik begreep niet waarom. Wilde hij me zo graag pijn doen? Hij vertelde me dat die niet gelukkig was en dat hij niet wilde trouwen.. Want hij zou bijna gaan trouwen.
En ja hoor..
Dat was de reden waarom ik niks hoorde.
Hij was getrouwd, hoorde ik van zijn zusje. Ik heb nog steeds contact met zijn zusje. Niemand was van zijn kant naar de bruiloft gegaan, hij heeft alles zelf geregeld. Zijn ouders waren ook niet gegaan. Ik ben de dag erna op bezoek geweest bij zijn ouders. Om met ze een babbeltje te maken. Het zijn echt toffe mensen. Net zo tof als hij. Ik herken hem terug in ze. Ik heb ze in mijn hart. Ik hou van ze.. Zijn moeder is een geweldige vrouw. Ik mocht zo vaak langs komen als ik maar wilde. Ook zij vonden het super jammer dat hij me heeft laten gaan. Want ze vinden mij net zo geweldig als hoe geweldig ik hun vind. Het vreet me op van binnen.. Ik dacht dat ik hem vergeten was, maar dat is niet zo.. Ik hou van hem nog steeds. Terwijl hij met die heks getrouwd is. Ze zeggen dat ze shor heeft gedaan als wat ze bij haar ex-verloofde had gedaan. Ik weet dat hij nog van me houdt.. Ik voel het gewoon en min of meer heeft hij dat ook duidelijk gemaakt. Maar op de een of andere manier kan hij niets doen.. Ik weet het niet, ik begrijp het niet. Zijn moeder zei me dat we moesten vertrouwen op Allah swt. En daar heeft ze gelijk in.. Het is geen gezegend huwelijk. Ze houdt hem weg bij zijn eigen moeder! Dat ze zo kan leven..
Ik zit nu gewoon vast aan mijn liefde voor hem, ik weet niet wat ik moet doen.. Ik heb al een huwelijksaanzoek gekregen van een jongen die ik wel zag zitten maar dat heb ik geweigerd. Hij is gek op me. Ik weiger iederen door dat ik van hem hou. Al zou ik iemand zo leuk vinden, ik denk constant aan hem. Hij heeft me onzeker gemaakt. Nu durf ik de liefde of wat dan ook helemaal niet meer aan te gaan.. Ik moet van dit gevoel af, maar hoe? Dat is maar net de vraag. Het is een lang verhaal, ik hoop dat ik het hier op een aangename manier kwijt kon,

Beslamma,
Sensabiel

Sensabiel (20) | 20 jun 2011, 23:37 uur