hallo :)
ik ben Laura en ik ben 15 jaar ik ben ongepland zwanger geraakt mijn kindje is ondertussen 9weken en 1dagje oud :)
en ja ik denk dat je er zeer klaar voor bent !!maar weet je hoe je ouders gaan reageren ?
wil je mss op msn praten ? hier ******@hotmail.be
xx

(Via Hulpmix kunnen geen persoonlijke gegevens worden uitgewisseld, Team Hulpmix)

LauraMichael (15) | 5 jun 2010, 13:16 uur

hoihoi

ik vind niet dat iemand een mening kan uiten of je er wel of niet klaar voor bent.
wie zijn wij om daar een ja of een nee te antwoorden?
jij en je partner zijn de enige die die beslissing kunnen maken.

je zegt dat je je nichtje heel goed kan verzorgen, dat geloof ik graag.
maar houd er ook rekening mee, dat je nu niet de financiele lasten heb, die je uiteraard wel met een eigen kindje heb.

ik was net 18 toen ik voor t eerst zwanger was. helaas liep dit niet goed af, ik kreeg een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

gaat heel erg klinken wat ik nu ga zeggen, want ze waren vanaf dag 1 al helemaal verliefd op het wondertje in mn buik en we hebben ontzettend veel verdriet gehad toen het fout ging maar:

mijn vriend en ik waren klaar om papa en mama te worden, maar we zaten totaal niet in de idiale positie.
hij woonde nog thuis, ik ook, hij had net een nieuwe baan, ik was net klaar met mn studie en we hadden pas 3 maanden verkering toen.
dus dat het fout ging, had gewoon zo moeten zijn!

in maart 2007 gingen we samen wonen, we hadden toen bijna een jaar verkering. ik had een baan, hij nog steeds dezelfde baan, en het ging hartstikke goed tussen ons.
in mei besloten we om proberen zwanger te worden.
in juni raakte ik zwanger, en ons geluk kon niet meer op!
wel waren we ontzettend bang. de kans was groot op weer een bbz, dus de eerste 6 weken (toen kregen we de eerste echo) waren niet fijn. we leefde in constante angst.
maar na de eerste echo konden we wederom ons geluk niet meer op. het zat goed, we konden gaan genieten van de zwangerschap.
met precies 40 weken beviel ik van een prachtige dochter.
een jaar later verhuisde we naar een grotere woning en mn vriend wilde dolgraag nog een kindje.
na wat wikken en wegen van mijn kant af, gingen we ervoor en een maand later was ik weer zwanger.
inmiddels hebben we 2 prachtige dochtertjes. 1 van ruim 2 jaar en 1 van bijna 4 weken.
we zijn dolgelukkig met zn 4tjes en we zouden nooit anders willen!

wat ik bedoel te zeggen is: als je vriend en jij denken dat jullie er klaar voor zijn, moeten jullie er voor gaan.
maar houd rekening met de leefruimte en de financiele lasten want die zijn ook niet misselijk. ( ondanks alle bijdragen die je van de staat krijgt zoals kinderbijslag, kinderkorting)

heel veel succes!

proudmommy (21) | 30 jun 2010, 15:56 uur

ik zelf ben 16 en heb een vriend van bijna 19, we zijn nog maar 2 maanden samen en we hebben geen moment gezwegen over mijn zwangerschap, we zijn er dol blij mee, totdat we in de winkel alles wowde kiezen, en kleertjes gaan kopen, dat was even slikken geblazen vooral omdat onze ouders, het nog niet weten ik ben ook niet zo lang zwanger, maar we hebben van de eerste dat dat hij zei, ik wil een kindje drek kleedjes en papflessen tuten gekocht, zodat we niet alles in eens moeste kopen, we hebben veel kleertjes met i love dadd of i love mumm opstaan, dat vinden we heel schattig, nu in augustus verjaar ik en op men verjaardag , gaan we het zeggen . hopelijk reageren ze niet te boos, en zullen ze ons steunen, daar ben ik het meeste bang voor, ik had dat ook altijd maar een kindje willen, maar nooit de juiste jonge totdat ik mijn ware tegenkwam, ik vecht hiervoor & zo zie je , as het allemaal echt goed zit & alles is geregeld, dan wordt ik mama , men droom komt uit .niet opgeven meid, alles komt goed

mama stefanie (16) | 2 jul 2010, 18:33 uur

hey Ann22, Ik snap dat je helemaal gek bent op kleintjes en dat het je heerlijk lijkt om zon kleintje te vertroetelen enzo. Ik ben zelf op mijn 16 zwanger geworden en Timo is nu 3. Ik dacht ook dat ik er klaar voor was, en zag er al helemaal naar uit. natuurlijk zou ik nooit Timo meer willen missen maar als ik de kans had zou ik het wel uitstellen. Ik mis namelijk een heleboel nu. Timo was een druk baasje. Omdat ik veel stress had tijdens de zwangerschap was hij klein toen hij geboren werd en is hij niet de makkelijkste baby. Hij slaapt nog steeds niet door. Omdat ik alles alleen moet doen (zijn pa heeft mij verlaten) ben ik al drie jaar chronisch moe. Ik mis mijn vriendinnen. omdat ik niet meer naar school ga en niet meer ga stappen hebben we eigenlijk niks meer te bespreken. Verder vind ik het verschrikkelijk om het domme werk te doen wat ik nu doe terwijl ik een betere baan had gehad als ik wel naat school kon gaan maar ja we moeten nu eenmaal eten. Gelukkig past mijn zus op. Mijn ouders heb ik geen contact meer mee. Tuurlijk kun je het aan moeder zijn. maar denk wel: zou jij een goede moeder zijn? kun je je kindje nu alles geven waar hij recht op heeft of ga je hem later kwalijk nemen dat je geen goede baan hebt, dat je niet meer uit kan, dat je lichaam naar de klote is. Pas als je dat zker weet moet je zwanger worden

Destiny (19) | 3 jul 2010, 19:18 uur

Hallo Ann22, Ik ben zelf tienermoeder en heb 2 dochters. Ik raakte ongepland zwanger van mijn eerste dochter en toen ik daar achter kwam wist ik niet waar ik t moest zoeken.. Ik heb ook ervaring met kinderen maar een kindje van jezelf brengt heel veel verantwoordelijkheid met zich mee. Het is meer dan kleertjes kopen namen uitkiezen e.d. Je hele leven veranderd. Je kan niet meer savonds zo maar weg.. helemaal als ze wat ouder zijn want dan hebben ze een vaste bedtijd.. Kosten voor luiers etc zijn ook niet erg laag.. En daarbij, je bent 17 jaar je woont waarschijnlijk nog thuis.. Als jij besluit zwanger te worden heb je daar het hele gezin mee.. niet dat hun het perse erg gaan vinden maar ook de rest van t gezin heeft een babytje erbij in huis.. Het is ook heel mooi, het moederschap, zeker weten, maar ik raad je aan om nog even te wachten.. Ik wil niet meer zonder mn kinderen maar als k wist wat het met zich mee zou brengen had ik echt wel een paar jaar gewacht.. Ik heb heel veel moeten opgeven, heb eigenlijks geen echte vriendinnen meer, ik zit thuis momenteel met mn kinderen, wel een eigen keuze, maar het is niet allemaal zo mooi als je het bij anderen ziet. Ik ga nooit meer uit, kan bijna nooit veel extra leuke dingen doen omdat ik daar het geld gewoon niet voor heb, eten en kleren ed voor de kinderen gaan voor,, en zo kan ik nog wel even door gaan.. Wat ik iedereen zou aanraden is, zorg er gewoon eerst voor dat je volledig zelfstandig bent. Dat je financieel alles voor elkaar hebt een eigen woning, een stabiele relatie.. En dan misschien een kindje... Maar wie ben ik om je tegen te houden natuurlijk! Als jij denkt dat je alles wel voor elkaar hebt en dat je het wel goed gaat redden moet je het zeker niet laten om wat ik zei! Maar wees verstandig:) Hoe mooi het ook is het is echt wel zwaar.. Liefs Chantal

Chantal (20) | 5 jul 2010, 16:05 uur

meisje je bent 17.
waarom wil je nu al een kindje?
natuurlijk lijken ze zo lief en schattig.
maar het is heel wat meer werk.
ik heb een dochtertje van 4 en kreeg haar toen ik 13 was.
als je nu kijkt gooi je je jeugd er ontzettend weg mee.
bij mij was er niks aan te doen. ondanks dat ik haar natuurlijk weg kon laten halen.
maar je moet er niet voor willen kiezen.

hoe kom je aan al het geld voor de baby?
de luiers! eten, kleertjes, wiegje, en alles wat je nodig hebt?
je kan er beter goed over na denken voor je het probeert.

liefs.

- (17) | 28 okt 2010, 12:13 uur

Ik ben 15 jaar en heb een kindje van 6 maanden oud. Laila was ongepland en ik was er ook totaal niet klaar voor! Ik werd zwanger op mijn 14de en en beviel op mijn 15de. Het is totaal onverwacht gebeurt want ik had seks zonder iets te nemen. Hij ging zich trugtrekken.. Ik ben blij dat ik het gehouden heb ;)

LailaAholic (15) | 10 nov 2010, 15:51 uur