Hallo,
je klinkt hier inderdaad erg serieus over. Dat je alle gevolgen van een kind krijgen op je vijftiende ook waar gaat maken, klinkt hier ook zeer geloofbaar. Heel veel mensen zouden denken dat op je vijftiende een kind krijgen erg veel zware problemen met zich meebrengt. Of dat je je er niet zelf bewust van bent van de zware gevolgen, en je het allemaal rooskleurig inziet. Ik geloof je opzich wel. Alleen hou altijd wel in je achterhoofd dat je eend kind niet zomaar weer in de prullenbak kan dumpen, mocht het te zwaar worden qua financïen en jullie opleidingen. In dat geval is het nog steeds te jong. Maar als jullie dat willen, en echt verantwoordelijk zijn, en er echt zelf in geloven, dan kan het.
Groeten,
Uglygirl.

Uglygirl. (15) | 15 apr 2011, 17:54 uur

heeiy J-Jane

Als ik jouw was zou ik niet overwegen om op een 15 jarige leeftijd bewust kinderen te krijgen met je vriend. Ik denk dat je al die voorbeelden wel kent van tienermoeders dat het leven er niet makkelijker op word. Je moet wel realistisch blijven. Het is logisch dat je een kinderwens hebt , maar je moet het niet nu al op je 15e waarmakenm, je bent zelf nog een kind! Je zegt wel dat je erg verantwoordelijk bent enzo. en dat de relatie serieus is, maar ik zie niet in dat het voor de lange termijn leuk zou zijn. Het is niet zo dat je als je het kind niet leuk vind in kan ruilen bij de winkel. De keuze om samen bewust kinderen te nemen is echt niet verstandig op deze leeftijd, je hebt nog een heel leven voor je. En weet je wel zeker dat je vriend en jij altijd bij elkaar blijven, voor al op zo'n jonge leeftijd kinderen krijgen moet je een sterke relatie hebben en volwassen zijn. Alleen dan kan je het aan. Zoiezo als je vriend ook problemen huis heeft, zegt nog wel dat ie helemaal niet vrij is en kan doen en laten wat ie wil. Ik zou eerst maar eens zorgen dat je onafhankelijk bent, en genoeg hebt geleerd zodat je een goede toekomst aan je kind kan geven. Stel je voor als alles niet gaat zoals je verwacht had: je krijgt schulden (want een baby kost veel geld), je relatie gaat kapot daardoor heb je nog maar weing inkomen en daarbij kan ook nog eens bijkomen dat je ouders/verzorgers helemaal geen zin hebben in een extra kind dat krijst, dus dan moet je zelf een woning zoeken, en omdat je geen tijd voor je opleiding had kom je in de bijstand. Je kind zal geen zorgeloze jeugd krijgen. Doordat je alleen bent en veel moet werken om rond te komen heb je weinig tijd voor je kind. En daar word hij/zij ook niet gelukkig van. Ik denk dat dit geen leuk toekomstbeeld is. je moet zoiets ECHT NIET onderschatten, je romantiseerd het veel te veel.
ik denk dat ik hier alles ook wel mee gezegt is. gebruik je gezond verstand. ik zou eerst maar eens aan andere mensen in je omgeing vragen wat ze er vasn vinden. Ik denk dat de meesten wel het zelfde zouden zeggen als ik.
wat je ook kan doen dat je naar de naar een vereniging van teienermoeders gaat en daar met wat de tienersmoeders praat over het moederschap op zo'n jonge leeftijd. Dan krijg je wel een aardig beeld.

groetjes van Annelies

*Annelies* (15) | 18 apr 2011, 19:22 uur

Een kind krijgen kan heel je leven nog, je jeugd herbeleven zal nooit meer gaan. 't is misschien niet dat je spijt gaat krijgen, maar voor je jezelf hier in 'gooit' zou ik er toch nog eens goed over nadenken. Probeer een aantal dagen een klein kindje in huis te nemen, waarbij je ook de pampers moet verversen en dergelijke.

Ook na vier maand... Het wijst pas op 2 en half jaar uit of het ware liefde is of enkel een kalververliefdheidje.

Cookie (17) | 25 apr 2011, 12:53 uur

Hey,

Ik ben zelf 16, en ik snap je wens volledig. Persoonlijk wacht ik nog tot ik midden in de 17 ben, dan word het ook makkelijker met mijn middelbare school.
Maar ik snap je drang naar een kindje en ik voel dat ook.
Alleen moet je wete op alle vlakken waar je aan begint, zoals :
- financieel
- je relatie (is ze wel stabiel genoeg? Sterk genoeg? Is hij er echt wel klaar voor?)
- je opleiding - het moet haalbaar zijn om je school af te werken en een diploma te hebben. Zo zal je later ook financieel sterker staan.
- je moeder. Je vertelde dat je vriend na een maand bij jullie ingetrokken is. Je moeder was daarmee akkoord, betrek haar ook bij deze keuze, leg je standpunt uit, vertel wat je met je vriend besproken hebt over de puntjes, hoe je het wilt doen, wat je van haar verlangt. Ga vooral niet roepen of schreeuwen of paniekerig doen - dat helpt niet.
- het belangrijkste: ben je er zelf klaar voor? Als je zegt, ik wil vanuit het diepste van mijn hart een kindje, dan ben je er klaar voor. Zeg je: 'ieuw, ik ga luiers moeten verversen, ik wil dat helemaal niet doen' of wil je niet fulltime met je baby'tje bezig zijn (ik heb het dan over het voeden en dat dat gevoel langer duurt dan een dagje) dan ben je er nog niet klaar voor.
Ook ga je moeten rekening houden met de nachten. Je kindje zal nooit hele nachten doorslapen en jij zult het dan ook lastiger krijgen met school.

Maar nouja, je hoeft niet naar me te luisteren hoor ;) het zijn enkel tips en puntjes waar ik zelf al over nagedacht heb en sommige dingen met mijn vriend over heb gesproken.
Ik wens je zeer veel succes met je relatie en je kinderwens en ik hoop dat je echt over alles nadenkt voor je er werkelijk aan begint!

anoniem (16) | 18 jul 2011, 20:56 uur

ik hoor iedere keer van op latere leeftijd dat is beter.
ik was zelf 15 en had alles goed voor elkaar (ben toen ik net 16 was moeder geworden ,terwijl nu nu ik bijna dertig jaar ben en hoogzwanger van mijn derde kindje om kom in de schulden en toen ik tienermoeder was niet (zowat iedereen heeft schulden tegenwoordig!)
wil alleen maar zeggen leeftijd speelt geen rol wat geld betreft

kim (29) | 30 jul 2011, 17:46 uur

jij bent 15 en je wilt een kind je gaat het lastig krijgen meid

schatje (15) | 19 sep 2011, 18:28 uur

Meid je bent 15, je zegt dat je verantwoordelijkheidsgevoel hebt en volwassen bent maar als je dat echt zou zijn zou je weten dat je nog veel te jong bent. Ik ben zelf 19 en wil ook al sinds ik heel jong ben kinderen maar ik ben verantwoordelijk genoeg om te begrijpen dat ik eerst een stabiele omgeving moet hebben voor ik aan kinderen kan beginnen! Het is in jou situatie egoïstisch om een kind te krijgen, als je ouder bent kun je het kind alles geven wat het nodig heeft en verdient, dat kun je nu niet en zeker niet zonder opleiding. Dus als je zo verstandig, volwassen en verantwoordelijk bent als je zegt snap je dat je nu geen kind kan en mag nemen!

mangler (19) | 24 sep 2011, 00:06 uur

Lieve meid,
Geloof mij, op je 15 een kind krijgen is niet 1 ding dat je graag wilt doen. Ik dacht precies hetzelfde als jou erover op mijn 15de. Maar ik raakte toen zwanger (niet gepland) Ik kon het allemaal wel. Ik was verandwoordelijk genoeg. Nu ben ik 19, mijn zoon is 3jaar. Ik heb sinds een jaar urgentie gekregen voor een huis omdat mijn zoontje ADHD heeft en het thuis niet meer ging. Ik heb een Bijstands uitkering, en geen diploma's.
Ik zal nu kei maar dan ook echt KEI hard moeten vechten om voor mijn zoon en mijzelf een redelijke toekomst op te bouwen.
Daarnaast ben je pas 4 maanden samen met je vriend, mijn (ex)vriend heeft me uiteindelijk toch laten vallen, terwijl hij zei dat hij DOLGRAAG het kind wilde laten komen. Nu word hij voor de 3de keer papa op 21jarige leeftijd, bij zijn nieuwe vriendin. Je kan NOOIT! zeggen dat je nu al na 4 maanden bij elkaar wil blijven en een toekomst ziet. Want ik heb nu 2 jaar een relatie, en zelfs ik kan niet eens voor 75% zeggen dat ik nu kinderen wil met hem, of saen met hem de toekomst in kan gaan. Je kent iemand pas goed als je hem een aantal jaar meemaakt. Meid mijn advies, ga lekker je diploma halen, spaar wat centen, en ben je dan nog samen met je vriend. Kies er dan pas voor om samen een kindje te nemen. Het is niet niks een kind, je zal 24/7 voor je kind klaar moeten staan. Zorg in iedergeval dat je een stabiele omgeving heb opgebouwd voordat je alleen al denkt aan het stoppen met de pil.

Succes!

Tienmom (19) | 27 sep 2011, 10:25 uur

Lieve meid,
Geloof mij, op je 15 een kind krijgen is niet 1 ding dat je graag wilt doen. Ik dacht precies hetzelfde als jou erover op mijn 15de. Maar ik raakte toen zwanger (niet gepland) Ik kon het allemaal wel. Ik was verandwoordelijk genoeg. Nu ben ik 19, mijn zoon is 3jaar. Ik heb sinds een jaar urgentie gekregen voor een huis omdat mijn zoontje ADHD heeft en het thuis niet meer ging. Ik heb een Bijstands uitkering, en geen diploma's.
Ik zal nu kei maar dan ook echt KEI hard moeten vechten om voor mijn zoon en mijzelf een redelijke toekomst op te bouwen.
Daarnaast ben je pas 4 maanden samen met je vriend, mijn (ex)vriend heeft me uiteindelijk toch laten vallen, terwijl hij zei dat hij DOLGRAAG het kind wilde laten komen. Nu word hij voor de 3de keer papa op 21jarige leeftijd, bij zijn nieuwe vriendin. Je kan NOOIT! zeggen dat je nu al na 4 maanden bij elkaar wil blijven en een toekomst ziet. Want ik heb nu 2 jaar een relatie, en zelfs ik kan niet eens voor 75% zeggen dat ik nu kinderen wil met hem, of saen met hem de toekomst in kan gaan. Je kent iemand pas goed als je hem een aantal jaar meemaakt. Meid mijn advies, ga lekker je diploma halen, spaar wat centen, en ben je dan nog samen met je vriend. Kies er dan pas voor om samen een kindje te nemen. Het is niet niks een kind, je zal 24/7 voor je kind klaar moeten staan. Zorg in iedergeval dat je een stabiele omgeving heb opgebouwd voordat je alleen al denkt aan het stoppen met de pil.

Succes!

Tienmom (19) | 27 sep 2011, 10:25 uur

ik ben een meid van 17 heb ook een kindje en word feb 2 jaar
ik woon samen met mijn vriend en we zijn heel blij met elkaar
ik heb 4 jaar een realtie met hem. en nog altijd super verliefd

alleen het zwanger worden ging eigelijk zomaar niet
het begin ging allemaal makkelijk pikder in en klaarkomen tot je zwanger bent . maar dan begint de ellende
omdat ik te jong was werd ik verplicht aan hulp... of miss naar het moeder en kind huis wat ik apsoluut niet wilde http://www.triade-flevoland.nl/pages/zorg/jongeren/moeder-kindhuis.html Of een voogd van het willieem schrikker groep http://www.williamschrikkergroep.nu/ !!! en omdat ik ook al bij jeugdzorg zat vanwegen dat mijn vriend volgens iedereen niet goed voor me was omdat hij HDHD HEEFT EN PPD NOS werd dit al snel duidelijk dat ik zwanger was dus werd dit door gestuurd naar het AMK jeugdzorg wilde dat ik naar het moeder en kind huis ging dus niet samen maar alleen met de kleine dus dan was der niks van samen een gezinnetje stichten! dus ik moest naar de kinder bescherming gesprekken voeren wat ik zou willen en dat werd dan door gestuurd naar de kinderrechter en hier moest ik dan weer voorkomen! en toen werd gelukkig uit gesproken dat der een voogdij werd uitgesproken en dat ik thuis mocht blijven wonen met de kleine hier was ik dus heel blij mee. nu woon ik samen en we zijn heel gelukkig alleen van de voogdij zijn we nog niet af we zijn hier al een tijdje mee bezig alleen het wil maar niet hier heb je een advocaat voor nodig en dan nog duurt het heel lang ;) dus al je 17 jaar en 5 maanden bent word dan zwanger wand dan 9 maanden veder ben je al 18 dus kunnen ze je nix maken meisje
luister naar me alsjebliefd wand die gedonder dat wil je echt niet
is ook niet goed voor jullie liefde en ook niet voor het kindje

MeisjeUitFriesland (17) | 31 okt 2011, 23:07 uur

Doe het niet!
Ikzelf ben 18 en heb vijf maanden geleden een dochtertje gehad.
Ik ben echt superblij met haar, maar ik gun het niemand op zo'n jonge leeftijd.
Ik kan hier echt om huilen als je dit zegt.
Je lichaam veranderd. Je krijgt hangtieten en een hangbuik, en wellicht nog kans op striae.
Je komt op de tweede plek. NOOIT meer tijd voor jezelf.
En qua financiën is het helemaal bagger. Dus dat is niet meer shoppen, niet meer uitgaan, geen leuke dingen doen.
Slapeloze nachten.
Lieve schat. Neem een kindje als je ouder bent en je leven helemaal op orde hebt.
Het scheelt een hoop.
Geloof me.

Mommy18 (18) | 24 nov 2011, 11:42 uur

Ik wil je graag het advies geven om zeker te wachten het lijkt allemaal zo mooi en het is ook mooi zo'n klein wondertje maar wacht alsjeblieft tot je volwassen bent want je heb die tijd zo hard nodig om volwassen te worden wij voelen ons al zo volwassen Als we 15 a 16 zijn maar je bent dan nog een kind, je moet je eigen helemaal leren kennen als je van puber naar volwassen gaat en je eigen ik helemaal ontwikkelen en een kind is geweldig maar je móet het ook nog opvoeden en dat is denk ik het moeilijkst in je leven want hoe je je kind opvoed neemt hij of zij zn hele leven mee, en je relatie is op dit moment heel goed en het voelt ook heel goed maar een kind brengt heel veel spanningen in een relatie hoe sterk je samen ook bent je moet er vaak voor blijven knokken.
Ik was 15 toen ik zwanger werd en we hebben geen moment getwijfelt ôver het feit of we het zouden houden want wij hadden het zelf veroorzaakt, voor je fouten moet je instaan. Wij zijn in december 2007 getrouwd ik was inmiddels 16 dus voor de wet mocht ik trouwen, in april2008 is onze prachtige zoon geboren ik was heel jong en weet door mijn eigen ervaring dat het geweldig is maar ook oh zo moeilijk soms
Het is veel moeilijker Als het lijkt dus alsjeblieft geniet nog even van de tijd dat je nog jong kan zijn geniet van elkaar want je moet vaak keihard knokken voor elkaar Als je kinderen hebt en vooral Als je nog zo jong bent!
Inmiddels ben ik 20 en mijn man 25 en trotse ouders van 2 zoons van 4 jaar en 2,5.
Ik weet dat je het heel graag wil maar luister ook naar je verstand je hebt een opleiding en geld heel hard nodig in deze tijd.
Een heel verhaal maar ik hoop dat het je helpt.

Liefs

*mom* (20) | 25 nov 2011, 14:30 uur

Je denkt misschien dat het heel serieus is enzo.
En het lijkt je een leuk een kindje te krijgen, maar misschien is het wel helemaal niet zo leuk als je het kindje eenmaal hebt.
Misschien is het een idee eerst eens samen met je vriend op kleine kinderen te gaan passen op zaterdagavond ofzo?


succes mvg

x-Joy-x (17) | 26 nov 2011, 14:06 uur

Meid luister!
Is 4 maanden niet een beetje kort om samen al aan een kindje te beginnen? Ik ben zelf 19, heb ook een dochtertje die 3 Januari 4 word, dus ik was er ook echt heel vroeg by! Houd in je achterhoofd dat jullie allebei nog een toekomst voor jullie hebben, een kindje kan altijd nog. Het is niet dat ik niet blij ben met de keuze die ik gemaakt heb, want ik zou me geen leven zonder Soraya meer voor willen stellen! Financien hoeft geen probleem te zijn, aangezien je waarschijnlijk genoeg mensen hebt die achter je staan.
Ik ga niet zeggen of je het wel of niet moet doen, want dat is niet mijn taak. En die van niemand hier trouwens. Daarnaast, hoe wil je je je kindje (mocht die er komen) vervoeren? Op de fiets? Met openbaar vervoer? Nu weet ik niet of je vriend in bezit is van een auto, maar het is jullie verantwoordelijkheid, dus je kunt niet van omstanders verwachten dat hij/zij 24/7 weg gaan brengen. Meid maak je school netjes af, vind werk, ga je rijbewijs halen, bouw eerst zelf een stabiel leven op voordat je gaat nadenken over een baby. In het begin is een baby leuk lief schattig enzovoort, maar ook een baby gaat een karakter vormen, waar jullie niet licht tegen aan kunnen kijken. Ik hoop dat je wat aan mijn tips hebt, denk eerst aan jezelf, bouw een toekomst op, en ga dan pas nadenken over kinderen. Je bent nog jong genoeg!
x

proudmommy19 (19) | 29 nov 2011, 23:51 uur