17 jaar & 10 weken zwanger.
Goedenavond,
m'n naam hou ik liever geheim. 17 jaar, nog nooit seks gehad, want wou wachten op de ware, totdat ik die ontmoette vorig jaar, het klikte meteen en heb nu 6,5 maand een relatie mee heb, waarvan ik dus al 2,5 maand zwanger ben.
Dit is mijn verhaal.
Ik heb een jonger zusje, en ben altijd tegelijk ongesteld met haar, toen ik begin december niet ongesteld werd, en in november maar een menstruatie van 1,5/2 dagen had, met donkerrood bloed, begon me moeder hem te knijpen.. Ik moest van haar om een zwangerschapstest, heb dit gedaan ook. 's Avonds terwijl me moeder,stiefvader,vriend,broertje&zusje beneden zaten, naar boven gegaan en die zwangerschapstest uitgevoerd. omdat die nog al raar deed, en er wel een streepje stond in het vakje als je zwanger bent, maar niet bij het controlevakje. De volgende dag stonden er opeens 2 streepjes, de ene was heeel veel duidelijker geworden &er stond opeens ook een streepje in het controlevakje, dezelfde toch maar naar de dokter gegaan, hij zei dat dit wel vaker voor kwam, maar als er een streepje in het vakje 'zwanger' stond dat het 9/10 toch wel waar was. Kreeg gelijk een doorverwijzing naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken, wat ik gelijk heb laten doen. Verder was de hele week verschrikkelijk raar. ik kon het niet geloven, deed een opleiding bij defensie, (landmacht) Wou het zo super graag, had daar altijd al van gedroomd om bij de landmacht te gaan, en daar ging me droom.. ik was er kapot van, veel om gehuild&gepraat met mensen, uiteindelijk ging het gevoel een beetje weg.. De volgende week (maandag) moest ik terug naar de dokter om de uitslag, en ja deze bleek inderdaad positief te zijn. De vrijdag heb ik me uitgeschreven bij me opleiding, nu was het definitief... Was er nog steeds kapot van maar begon steeds meer te beseffen dat ik iets opgaf wat ik zo graag wou, maar dat ik wel een wondertje zou krijgen. Ik begon het van de postieve kant te bekijken, had gelukkig me moeder&stiefvader (me eigen vader trouwens ook) die achter me stondden, alleen de ouders van me vriend die wouden dat ik abortus deed. Daar heb ik het ook verschrikkelijk moeilijk mee gehad, z'n moeder kan nogal goed op je gevoel in praten en zij bleef maar zeggen dat we het niet konden opvoeden en niet konden betalen en een paar dagen later kwam het verhaal (van haar zelf) dat het kind niet van m'n vriend kon zijn, omdat hij geen kinderen zou kunnen krijgen (raar verhaal, hij is 20 en had nog nooooooooooooit zoiets gehoord van zn moeder, zoiets vertel je toch zo snel mogelijk zker?!?!?!) ik zou dus vreemd zijn gegaan volgens haar... Zo is het een weekje doorgegaaan, me vriend geloofde haar in het begin maar we hadden z'n medische dossier opgevraagt, sperma laten testen e.d. en hij was dus wel vruchtbaar.. Z'n moeder probeert er op het moment alles aan zodat onze relatie kapot gaat. Ik mag niet meer blijven slapen bij hem, mag niet meer langs komen enzovoort... Gelukkig zijn mijn ouders dan de zijne, en zijn zij het wel met me eens.. Heb het begin januari bekend gemaakt aan m'n vrienden, kreeg leuke reacties maar ook reacties dat ik een hoer was, omdat ik 17 ben &zwanger... heb het hier nog steeds moeilijk mee, maar een meisje waar ik eerst verschrikkelijke ruzie mee had zei dit tegen me: Je bent geen hoer, je bent 1 van de gelukkige die mama word..
en dat zinnetje heeft me zoveel gedaan, ik ben nu trots dat ik zwanger ben. 12jan. heb ik me eerste echo gehad, een inwendige echo, was verschrikkelijk bang van de gynaecoloog, maar eigenlijk was het nergens voor nodig om bang te zijn. Het voelt zo goed om je kleine wondertje te zien, en het hartje te horen kloppen..gewoon geweldig, heb ondertussen al veel spullen gehad van mensen, en sinds afgelopen vrijdag zijn m'n vriend &ik ook op zoek naar een huisje, ben echt benieuwd hoe het allemaal af gaat lopen, ook heel nieuwsgierig hoe alles verder gaat.
Verder wil ik zeggen tegen iedereen die op jonge leeftijd zwanger is; Kies je eigen weg, laat je ouders of vrienden en je vriend al helemaal bepalen of je het houd of abortus wilt doen, mensen mogen het hier niet mee eens zijn, maar JIJ bent de gene die een baby in haar buik draagt! Denk echt goed na over je beslissingen over je het kindje zou willen houden of niet, ik ga echt geen mensen veroordelen die abortus laten doen, want heb respect voor deze mensen, dat ze zo'n keuze kunnen maken. Wat ik wel weet van veel (oudere) vrienden die ook abortus hebben laten plegen, dat ze er soms heel erg mee zitten, vooral als ze op bijv. hun 19/20ste weer zwanger worden &dit keer wel besluiten om het te houden, wens iedereen heel erg veel sterkte &ieder zwanger meisje/vrouw wens ik super veel succes want echt dit is het mooiste wat je meemaakt in je leven!!!
Liefs..
meisj17 (16) | 25 jan 2011, 23:52 uur
Goed dat je hier een bericht plaatst! Heel veel mensen die in dezelfde 'dilemma' zitten/zaten hebben hier veel aan!
Je moet inderdaad je eigen weg kiezen, altijd. Jij zit immers in het probleem, en soms is het ook wel handig om buitenstaanders hun mening te vragen, maar als jij er zeker van bent dat jouw mening het beste is voor jouw issue, dan moet je je eigen hart volgen. Ik hoop dat jij en je kind gelukkig worden samen! Het beste toegewenst!
Uglygirl (14) | 26 jan 2011, 19:26 uur
erg mooi om te zien dat alles zo goed is afgelopen!
ik was ook 17 jaar en kwam er achter dat ik zwanger was.... helaas heb ik een miskraam gehad.
fifa (17) | 2 mei 2011, 10:45 uur
Vind t gaaf van je hoor meid,!
Ik ben ook 17 jaar, ik ben al 5 jaar samen met mijn vriend.
Mijn vriend en ik hebben besloten een kindje te nemen, ik weet het ik ben nog erg jong, maar ik heb genoeg meegemaakt in me leven en ik weet echt wel wat ik doe, en mijn vriend ook.
we hebben alletwee een goed betaalde baan een goed afgeronde opleiding, en een prachtig huisje.
Ik let er ook niet op wat de mensen naar mijn kop smijten, i dont care, het is mijn keuze en niet die van hun. zijn ze het der niet mee eens?,, kijken ze maar een andere kant op.
:D, groeten
... (17) | 5 sep 2011, 19:19 uur
Damn... Ik ben 17 jaar en ik ''NEEM" een kind.. Hoor dat nou... Ben je wel goed bij je harses? Heb genoeg mee gemaakt bladiebladiebla. Meid ik ook en ik heb medelijden met jou en je wens. Denk ff na zeg. Je bent zelf nog een kind hoeveel je ook mee gemaakt hebt. Maargoed om even op het eerste verhaal terug te komen heel knap van je allemaal zeg ook hoe je met reacties om bent gegaan. Zal wel een heke impact op je maken zoiets, alles op moeten geven en geen hulp van zijn kant petje af ;) Uit jou verhaal maak ik tenminste op dat je een volwassen verstand hebt in tegenstelling tot degene die haar opleiding al afegrond heeft op haar 17e.. Als wat? Vullisvrouw? Pff bloed gaat ervan koken. Maar meis bedankt voor je verhaal ben zelf 19 en onverwacht zwanger moet een heleboel opgeven en hoop dat ik er goed aan doe. Succes en een heleboel geluk voor jullie 3tjes xxx kwartel
Kwartel (19) | 15 nov 2011, 12:52 uur
Ik ben ook 17, had een spiraal en toch zwanger geraakt.. Ik vind het erg knap van je, hoe je alles opgepakt hebt, ik weet hoe het voelt om negatieve reacties te krijgen, vind het dan ook erg knap hoe je er mee om gegaan bent!
Call me a Queen (17) | 11 jan 2012, 02:26 uur
Ik vind het knap dat je er zo mee om kunt gaan. Het is zwaar om een kind te krijgen op die leeftijd. Daarom wens ik jou en je kind heel veel geluk, welke keuzes je ook zult maken.
Eenmeisjedatwilhelpen (12) | 11 jan 2012, 13:22 uur
ik ben ook zwanger ,,
anoniem (17) | 28 jan 2012, 17:43 uur
Echt goed hoe je er mee omgaat ik ben zelf ook 17 en 5maand zwanger, kwam er pas achter!! Me ouders staan niet achter me maar kan er niet veel aan doen.. Heb morgen me 20 weken echo hihi kan niet wachten!
Succes allemaal
xSU
SU (17) | 29 jan 2012, 06:36 uur
Erg goed dat je dit zo neer schrijft!! Ik Heb hier erg veel aan! Ik heb zelf afgelopen zaterdag een test gedaan en die was positief. nu blijkt dus dat ik 6 weken zwanger ben. Ik ga morgen een afspraak maken bij de huisarts, in de hoop dat zij mij kan helpen met het regelen etc. Ik ben alleen heel erg bang om het aan mijn ouders te vertellen.. Ook al was mijn tante ook tienermoeder. Heeft iemand een goede manier om het aan ouders te vertellen?
Ook ik wens iedere tienermoeder/zwangere vrouw erg veel sterkte met hun zwangerschap!!! iets mooiers bestaat er niet!
17 (17) | 5 feb 2012, 22:27 uur
Wat doen jullie dan als je ouders het niet goedkeuren? Hoe lossen jullie dit op met geld? En school dan? Daar stop je toch niet mee..?
Undercovah (17) | 12 apr 2012, 21:52 uur
er zijn zoveel mogelijkheden en voor ieder probleem is altijd wel een oplossing.. je kan wel bakkelijen over hoe het allemaal zal verlopen, maar je kan daar pas over oordelen en naar handelen als je er midden in zit.. je kan natuurlijk wel een plan bedenken, maar geloof mij, het loopt altijd anders dan je had geplant.. daarbij vind ik kwartel haar bericht wel heel erg hard! zij hakt het bericht voor haar helemaal de pan in.. het is alleen maar goed dat het meisje alles voor elkaar heeft voordat ze aan kinderen begint.. en de leeftijd maakt hier totaal niet uit.. en dan moet ik zo heel erg hard lachen om kwartel haar laatste zin : Ik ben ook onverwachts zwanger geworden!! Meid zwanger word je niet ONVERWACHTS daar moet je toch echt met je bene wijd voor hebben gelegen..toont weer aan dat ze zelf ook niet alles op een rijtje heeft.. maar respect voor al die meiden die het geluk hebben zwanger te zijn.. want dat word je ook niet zomaar.. het is idd een klein wondertje.. mensen die beslissen om het weg te laten halen heb ik ook respect voor.. dus al met al laat iedereen in zijn waarde wees zuinig met je commentaar en laat alles op je afkomen.. groetjes
beppie (18) | 9 mei 2012, 17:06 uur
wees je zelf meid alles komt goed
marjolein (16) | 9 mei 2012, 17:19 uur
@ kwartel.
Ik vind dat je nu een beetje te ver gaat.
Iedereen komt hier om zijn verhaal te doen, en hopelijk wat steun te krijgen. Als je zo graag mensen wilt afzeiken op hun keuzes wat ze willen moet je hier niet zijn! dus laat mensen in hun waarde.
liza (19) | 10 mei 2012, 11:39 uur
Ook ik ben 17 jaar en ik was zwanger. Ik zat in een hele grote onzekerheid nadat ik door had dat mijn ongesteldheid maar niet kwam. Mijn vriend zei dat ik niet zwanger kon zijn, maar voor mijn geruststelling heeft hij toch twee testen gehaald.
Deze waren allebei negatief en hij was gerustgesteld, maar ik niet! Mijn ongesteldheid bleef uit.
Derde test was positief en de volgende dag kreeg ik een miskraam. Hij blij, ik niet.
Ik was er goed ziek van en hij kon alleen maar zeggen hoe blij hij wel niet was dat het zo gegaan is. Dat we nog geen ouders worden blablabla. En ik was intens verdrietig. Aangezien ik net had besloten het kindje wel te willen houden.
Zoiets zal je je leven bij je dragen. Hoe pril het ook was (6 weken).. Ik wil iedereen veel sterkte wensen.
Love (17) | 19 mei 2012, 11:52 uur
