Elke relatie heeft zijn dieptepunten. Sommige erger dan anderen. En jullie hebben dat dus.

Het is goed dat je voor jezelf een pauze nam met hem. Wellicht is hij zo jaloers en bezitterig omdat hij 't slecht heeft thuis, en enorm veel van je houdt, en je dus niet kwijt wilt. Of het kan een eigenschap zijn. In ieder geval goed dat hij zich ervoor heeft ingeschreven. Jammer van de wachtlijst.

Maar als jullie zoveel van elkaar houden, geef elkaar dan kansen, en laat die 'dieptepunten' niet overwinnen. Jullie kunnen het wel. Misschien ook een stap om over te gaan naar relatietherapie, mocht het echt niet lukken?

Groetjes en veel succes,
Uglygirl.

Uglygirl. (15) | 6 mei 2011, 00:43 uur

Hij heeft momenteel zijn eerste keer bij spel gehad. Daarvoor zijn de ruzies heftig opgelopen.

Spel is hem wel bevallen, maar de ruzies zijn er nog steeds.

Het is erg ingewikkeld voor mij, omdat mijn moeder niet achter mijn relatie staat. ze laat op alle manier weten dat hij niet bij mij past, hij teveel problemen heeft en dat ik op een negatieve manier verander in haar ogen. (neem dingen van hem over etc)

Ik vind dit allemaal overdreven, maar ga me er zo ongelukkig door voelen. Ik kan gewoon niet genieten op het moment..

hopeloos rammetje (20) | 8 mei 2011, 19:14 uur

Wat misschien fijn voor hem is, is als je laat zien dat je voor hem klaar staat en dat je hem begrijpt. Verplaats jezelf in hem, zodat je hem beter kunt begrijpen. Zo kun je hem ook beter advies geven.

Wat belangrijk is bij een ruzie, is dat je hem aanspreekt met 'ik vind' en niet 'jij doet dit'. Je kan hem bijvoorbeeld aanspreken met 'ik vind dat je dit beter anders had kunnen doen, of anders kan doen de volgende keer' en geef dan aan waarom. Maar een ruzie komt altijd van twee kanten. Beken daarom ook jouw fouten. Dan heeft hij daarnaast ook het gevoel dat het niet alleen aan hem ligt, maar dat je samen moet werken om het op te lossen.
Het is goed dat je afstand nam van hem. Het is belangrijk om te zeggen waar je aan toe bent na een ruzie. Dan kan hij er rekening mee houden.

Wat je waarschijnlijk al ziet is dat je juist iemand verliest als je teveel aan elkaar plakt, dan wanneer je elkaar ruimte geeft. Misschien moet je laten zien en aangeven dat hij je niet zal verliezen, als hij je maar genoeg ruimte geeft. Die ene maand is het bewijs ervan.
Je kunt ook de rollen omdraaien. Ik neem aan dat je hem vertrouwt? Laat zien dat je niet hetzelfde als hem doet (mailbox checken enzovoort), omdat je hem vertrouwt en van hem houdt.

Ik weet niet of hij naast jou ook met andere mensen omgaat. Het kan misschien voor hem helpen als hij ook met meerdere mensen omgaat. Dan kan hij misschien wat meer afstand nemen van jou en ontstaat er genoeg ruimte die je nodig hebt.

N. (18) | 12 mei 2011, 22:39 uur

N bedankt voor je reactie. ruzie komt inderdaad niet van 1 kant af. de manier van Ik vind is wel een goede manier om uit te proberen.

Hij gaat naast mij met niemand om. Ik probeer dat al vanaf het begin te fixen, maar dat wil niet echt lukken.

Heb je misschien ook tips ivm me moeder hoe ik daar mee om kan gaan. ze blijft maar negatief, ik verander negatief en de sfeer thuis wordt verpest ben een heel andere meid enz enz.

hopeloos Rammetje (20) | 13 mei 2011, 13:38 uur

graag gedaan :)

Je kunt ook met elkaar overleggen om misschien wat minder af te spreken. Dan zoekt hij vanzelf wel iets om zich mee bezig te houden.

Ik denk dat je moeder zo doet, omdat ze het beste met je voor wil. Als iemand negatief blijft doen elke keer dan doet diegene dat denk ik omdat die wat duidelijk wil maken. Ik denk dat je moeder duidelijk wil maken dat het niet goed voor je is, maar dat ze misschien bang is dat het niet tot je door dringt? Maar jij weet denk ik allang dat het anders moet gaan en dat het wel tot je door dringt.

Stel al geeft ze een negatieve mening over iets dat is gebeurt. Als je het met haar mening toch deels wel mee eens bent, omdat je weet dat het anders moet, misschien kan je dan zeggen van: 'ja inderdaad, daar heb je gelijk in'.
Uit ervaring weet ik dat mensen niet gauw ermee instemmen met iemand die alleen maar negatief over die mensen praat. Wat ik probeer te zeggen is dat ik bijvoorbeeld tegen mijn moeder in ga als zij elke keer zo negatief praat over een moeilijke situatie van mij. Dat is dus niet goed, want dan wordt er niks opgelost en leer je niet van elkaar. Het wordt alleen maar tegenstrijdig.
Laat je niet beinvloeden door je moeder, maar laat zien dat je het soms inderdaad met je moeder eens bent, maar dat ze niet gelijk heeft in sommige andere opzichten. Het gevolg is dat ze sneller naar je gaat luisteren, omdat ze (nadat jij vertelde dat je het met sommige dingen eens was met haar) weet dat jij naar haar luistert. Dan zal ze ook sneller luisteren naar de dingen waarvan jij zegt dat ze het fout heeft.
Ik snap dat het soms best eens moeilijk is om te zeggen dat ze gelijk heeft in sommige dingen, want zelf wil je het soms gewoon niet geloven omdat het je pijn doet. Wat ik dan meestal doe in zo'n situatie is om objectief te kijken naar die situatie. Kijk er als een derde persoon naar. Leg je gevoelens opzij en denk net alsof jij nu de persoon bent die de persoon met de moeilijke situatie helpt.

Dus het punt is: kijk er objectief naar, sta open voor de meningen van je moeder en sta bij deze meningen stil. Dan zal zij naar jou luisteren. Negeer de negatieve sfeer.
Stel ze blijft toch nog steeds niet luisteren, dan zou ik aangeven dat jij nu wel voor haar steeds open stond en dat je haar negatieve meningen accepteerde. Laat zien dat je dat best moeilijk vond en dat het nu haar beurt is om open te staan voor jou.

Je moeder irriteert zich waarschijnlijk denk ik ook aan het feit dat ze zo negatief reageert elke keer :p Sta dus buiten die sfeer, je weet namelijk allang dat die negatieve sfeer niet nodig is. Jij bent de enige die die sfeer kan breken, want zelf kan ze dat dus niet.

En daarnaast, laat zien dat je van haar houdt en ook vooral dat je haar begrijpt, bijvoorbeeld dat je begrijpt waarom ze zo negatief doet elke keer. En dat je respect voor je moeder hebt. Ze wil het beste met je voor.

N. (18) | 13 mei 2011, 19:04 uur

Ik denk dat je moeder zo doet omdat ze je duidelijk wil maken dat je niet op het rechte pad zit. Dat weet jij denk ik allang, maar omdat je waarschijnlijk vaak negatief terug reageert op haar negatieve reacties, komt dat misschien niet zo over.
Wat vaak helpt is dat je laat zien dat je naar haar luistert. Zij ziet dat dan en dan zal ze sneller ook naar jouw argumenten luisteren. Hoe ik meestal laat zien dat ik luister is dat ik toegeef aan sommige negatieve argumenten die van de ander toch inderdaad kloppen. Dat is heel belangrijk voor die ander. En daarnaast, sorry voor als het wat lullig klinkt (bedoel ik niet zo), ziet ze dat je je verstand gebruikt, niet naief en eigenwijs bent en dat je daarom juist de goede richting probeert op te gaan.

Wat daarnaast ook het geval is, is dat je moeder zich waarschijnlijk ook best irriteert aan het feit dat ze zo negatief doet :P Het lijkt dus dat ze het moeilijk vindt om niet negatief te doen. Laat het voorbeeld zien aan haar en dat het helemaal niet nodig is om de heletijd negatief te doen. Dus het is goed om je niet te beinvloeden door haar en dat je dus even afstand neemt. Dan ziet ze ook in dat jij het wel kan om niet zo negatief te zijn en dan zal ze het zelf ook minder snel doen.

Ik vind zelf dat het best moeilijk kan zijn om negatieve argumenten van een ander te accepteren en te begrijpen en toe te geven. Wat ik dan meestal doe is als een derde persoon ernaar te kijken. Leg je gevoelens opzij en kijk er objectief naar. Dat helpt ook om verstandige beslissingen te nemen.

Als je moeder trouwens dan nog steeds niet luistert, terwijl jij wel alle negatieve argumenten hebt opgevangen en geaccepteerd, dan zou ik eerlijk en rustig terugreageren dat jij je best doet om zoveel mogelijk op te lossen en dat zij nu ook een keer voor jou open moet staan. Zeg wat je denkt, dat helpt echt, want de ene kan niet gauw de gedachte lezen van een ander. Dan begrijpen ze je ook beter.

En als laatste, laat zien dat je van je moeder houdt en ook dat je haar steun nodig hebt. Ze zal dan zien dat je haar hulp wil en niet haar negatieve sfeer. Daarnaast zal ze dan ook zien dat je respect voor haar hebt en dat is meestal de key om haar hulp te krijgen.

N. (18) | 14 mei 2011, 20:10 uur

mmm.. misschien nog een handige uitgeleg, mijn moeder heeft ontdekt dat hij in mijn mail zat, vandaar dat ze zo doet.

Mijn moeder en ik hebben al heel vaak gepraat. Ik geef haar in dingen gelijk. En als ik iets leuks heb moest ze altijd in het negatieve draaien. hij is niet goed genoeg en ik verdien beter.

verstand en gevoel zijn twee vijanden van elkaar. Ik heb het toen uitgemaakt met mijn verstand, maar mijn gevoel wilt er niet aan. Soms denk ik echt dat het beter is als we stoppen, dat ik teveel van het eis ofzo. Maar dat is wel het allerlaatste wat ik wil.

Ik zit nu in zo'n benauwde situatie dat ik niet kan genieten. mijn moeder kan het gewoon niet accepteren dat ik mijn eigen keuzes maak. en dat ik hem een tweede kans heb gegeven. Soms vraag ik me wel eens af of dit me allemaal wel waard is. Het zou zoveel schelen als me moeder nou gewoon is zei van meid, ik geef hem ook een tweede kans! geniet van elkaar ofzo.. nee tis altijd oo ga je naar hem toe, waaarom enz. (ik zie hem nu af en toe is een dagje in het weekend of 2 dagen ivm stage en werk) zo weinig is al een hel:(

hopeloos rammetje (20) | 16 mei 2011, 23:52 uur

Ik kan mezelf niet helemaal plaatsen in jouw situatie, omdat ik zelf nooit in zo'n relatie heb gezeten, maar ik heb wel in een situatie gezeten, waarbij ik ook echt niet diegene wilde verliezen. Ik wist dat het waarschijnlijk niet zo goed zo aflopen omdat ik twijfelde of het een goed persoon was, maar ik wilde niet opnieuw iemand verliezen, want het was mij al eerder gebeurd bij iemand anders, omdat het geen goed persoon bleek te zijn. Ik wilde er zo diep in geloven dat dat niet opnieuw gebeurde, dus ik luisterde naar mijn gevoel, wat ik daarvoor nooit meer heb gedaan omdat ik toen nog sterk was om tegen het gevoel in te gaan. Uiteindelijk bleek dat ik precies dezelfde fout heb gemaakt als bij de eerste persoon. En toen het was afgelopen, toen ik diegene niet meer sprak, voelde ik me bevrijd. En ik realiseerde me dat deze gebeurtenis niks voorstelt, vergeleken met wat er nog allemaal kan gebeuren en wat ik allemaal zal meemaken in de rest van mijn leven. En daarmee bedoel ik positieve dingen. Ik heb geleerd om niet meer naar het verleden of het heden te kijken. Als je in het heden kijkt, blijf je vastzitten en maak je je druk om zoveel dingen, terwijl dat helemaal niet nodig is. Je kunt nog zoveel leuke dingen meemaken, naarmate je ouder wordt en je kunt nog zoveel leuke mensen leren kennen en nog zoveel leren. Je hebt nog je hele leven voor je. Als advies kan alleen maar zeggen dat ik het een paar jaar zou laten rusten. Jullie kunnen nog altijd opnieuw een relatie aangaan. Er is genoeg tijd, want je leven begint net. Ik zou me focussen op andere dingen in het leven die ook heel belangrijk zijn.

In mijn situatie had ik telkens twijfels of ik het goede deed. Wat ik altijd vaak hoor is: als je twijfelt, stop er dan meteen mee. Daar was ik het absoluut mee eens, maar als je in zo'n situatie zit, kun je er niet absoluut mee eens zijn, omdat je een band had gecreeerd die je niet zomaar kan laten verdwijnen. Maar wat ik wel weet is dat het toch heel goed is om te stoppen als je twijfelt. Het is voor jou het beste en voor hem waarschijnlijk ook. Je hoeft natuurlijk niet meteen geen contact meer te hebben, maar je kan het misschien wel verminderen.

Je moet natuurlijk doen wat je zelf het beste vindt en wat het beste bij je voelt.

Ik hoop indergeval dat het allemaal gauw goed komt!

N. (18) | 17 mei 2011, 14:16 uur