Alleen

Ik ben een heel eenzaam en ongelukkige meisje van 18 jaar. Ik zit momenteel in de 6de van het VWO. Ik haal goede cijfers en ben altijd eerlijk, gedraag me goed en help mijn moeder in het huishouden. Mijn moeder is een tienermoeder die ook veel heeft meegemaakt. Mijn enige gelukkige moment in de week is wanneer ik dans. Alleen ben ik op een hele late leeftijd van 17 begonnen. Ik doe aan hiphop dansen. Vrijdag is mijn “dansdag” ik dans dan twee uur achterelkaar. Ik verheug me altijd op vrijdag, dat is het enige wat me nog echt hoop geeft maar na vandaag doet niets dat meer.

Mijn moeder en mijn kleine zusje van 12 hadden ruzie en ik probeerde gewoon aardig te zijn en tussen beide in te komen. Ik kwam op voor mijn moeder want mijn zusje is een nogal erge puber. Alles was nog ok. Maar toen begon mijn moeder aan haar haar te trekken en zei tegen mij omdat ik boodschappen ging doen. Je mag geen eten voor haar kopen. Dat vond ik natuurlijk belachelijk want als het weer goed is wie moet er dan nog een keer naar de winkel? Ja ik!!! Dus dat weigerde ik. Daarom pakte ze haar bankpas zodat we geen geld hadden. Toen zei ik maak wel geld online over van jou bank naar de mijne. Toen begon ze helemaal te flippen en wilde het internet met geweld afsluiten. Mijn zusje zat ondertussen tv te kijken en mijn moeder had de afstandbediening afgepakt omdat het van haar is. Toen ze dus het internet wilde afsluiten verstopte mijn zusje de afstandbediening. Dit maakte alles nog erger en mijn moeder begon te schelden ook op mij omdat ik voor mijn zusje wel eten wilde halen. Op een gegeven moment wilde ze mijn zusje slaan dus ging ik er tussen staan en haar vasthouden zodat ze elkaar niets konden doen. Gaat ze mij aan de haar trekken en slaan. Toen deed ik het terug ik trapte haar in haar buik maar niet met al mijn krachten hoor. Ze rende naar boven pakte mijn kleren uit de kast ging ze op de grond gooien en knipte sommige stuk. Mijn zusje en moeder wilde weer vechten dus ging ik er weer tussen staan waardoor ik de klappen, haartrekkerij kreeg. Toen alles weer wat was afgekoeld barstte ik natuurlijk in tranen uit en zegt ze vervolgens ga niet zo huilen ga uit mijn huis, je bent niets van mij. Pleeg zelfmoord, ze weet dat ik er wel eerder aan heb gedacht. Ik loop naar haar toe en vraag aan haar waarom ben je nu zo boos? Ik heb oorspronkelijk niets gedaan, het was een ruzie tussen jou en mijn zusje. Geeft geen antwoord ze zit de kleding van haar op te ruimen die mijn zusje in verdediging voor mij uit de kast heeft gegooid. Ze wilde die zelfs knippen maar ik hield haar tegen. Ze zegt dan ga uit mijn weg, mijn moeder zegt dat. Ik zeg dan ik had liever dat je mij sloeg dan dat je mijn kleding stuk maakte want dat was het enigste nog in het dagelijkse leven waar ik mij aan kon vastklampen tot vrijdag. Ik zeg dan sla maar. Ze begint te slaan en op een gegeven moment heb ik haar weer vast en vraag nog een keer aan haar: Waarom ben je boos op mij? Ze antwoord sla mij je wilt dat toch en op een gegeven moment na een paar tikken van te krijgen flip ik hem en trek aan haar haar. Ze begint te huilen terwijl ik het niet zo hard heb gedaan. Ze geeft mij een schuldgevoel, ik heb het gevoel dat het allemaal mijn schuld is. Ze zei ook toen ik zei ik heb niets gedaan dat ik inderdaad niets doe, je bent zo perfect een braaf maar dan op een sarcastische manier.

Ik probeerde dit alles te vergeten door toch naar dansen te gaan. Maar ja dat ging heel slecht. Alles ging slecht. Ik ben zo moe en ik heb zo’n hoofdpijn. Mijn moeder is nu naar haar vriendje en laat ons barsten. Ik voel me al zo ongelukkig normaal maar nu nog erger…vrijdag was mijn hoop, maar die hoop is nu weg. Hoop op dat het beter kan gaan. Dansen is mijn passie maar ik ben er slecht in, ik kan niets goed. Ik wil echt slapen. Ik kan niet meer.

outsider (18) | 5 mrt 2010, 19:35 uur