Probleem...

Lieve mensen, Ik ben een meisje van 17 en ben moslim. Ik woon al ruim 8 jaar in Nederland en ben nogal vernederlandst, om het maar zo te noemen. Ik zit nu met een redelijk groot probleem en hoop van jullie enig advies te kunnen krijgen wat ik moet doen. Ongeveer twee jaar geleden ben ik met mn ouders naar een pretpark geweest en ik heb daar een jongen leren kennen (hij werkte er). Het begon allemaal heel onschuldig, beetje flirten, msn uitwisselen, nouja van het één kwam het ander en na een tijdje hadden we iets. Hij was echt geweldig, hij was een prins uit een sprookje voor mij. Na een tijdje kwamen mijn ouders erachter. Heel veel problemen en gedoe. Uiteraard werd mij al he contact met hem verboden. Hij heeft me toen een mobieltje gestuurd, zodat we toch nog enigzins contact konden blijven houden, maar ook daar kwamen mn ouders achter. Toch bleef ik hem af en toe spreken via mobieltjes van vriendinnen en een geheim emailadres. Na een tijdje ging hij naar Spanje toe samen met zijn zus, de eerste twee weken belde hij me bijna dagelijks vanuit Spanje en iedere dag mailen. Maar ineens hoorde ik niks meer van hem. Hij nam z'n telefoon niet op, terwijl hij me die dag ervoor had beloofd te bellen, hij reageerde niet op mijn mailtjes. Ik was doodsongerust, en heb hem op alle mogelijke manieren duidelijk proberen te maken, maar hij reageerde nergens op. Na twee weken was hij weer in Nederland en probeerde ik hem weer te bellen. Inmiddels had ik in mijn hoofd allemaal vreselijke theoriën bedacht waarom hij niet reageerde. Toen hij nog steeds niet opnam, heb ik in alle wanhoop zijn ouders opgebeld om te vragen of alles wel goed ging met hem. Ze vertelden mij toen dat hij pas in Nederland was aangekomen en dat alles goed ging met hem. Ik was opgelucht en woedend. Toen ik hem eindelijk weer sprak, was het enige wat hij zei: Ik moet nu met mezelf bezig, sorry. Hij zat toen behoorlijk in de schulden, wat deels door mij kwam, omdat hij geld aan mij had uitgegeven wat hij niet had. Maar hij verbrak vrijwel alle contact met mij. Ongeveer acht maanden later kwam ik weer in contact met hem, omdat mijn ouders naar het pretpark wilden waar hij werkte en ik was doodsbang dat ik hem tegen zou komen, dus smste ik hem om te vragen of hij vrij kon nemen. Hoe dan ook, het contact nam steeds toe tussen ons. Ik kwam erachter dat hij weet ik veel hoeveel vriendinnen tegelijk had enzo. Ik was in shock, hij was mijn prins. En stiekem was ik nog steeds verliefd op hem, en ik wist ook dat hij nog veel voor mij voelde. Zo kwam het dat ik weer wat met hem kreeg, dat is inmiddels zo'n negen maanden geleden. Hij werd weer de jongen zoals ik hem kende. Hij was zo lief, deed de meest romantische dingen en mijn vriendinnen waren allemaal jaloers dat ik zo'n geweldig vriendje had. Ik was en ben gek op hem. Nu komt het: Ik ben een tijdje geleden met hem naar bed geweest toen mn ouders een weekendje weg waren. En op vreemde wijze is mijn moeder daarachter gekomen(Hij woont twee uur reizen van me vandaan). Ik was doodsbang, ik heb hem meteen gesmst en hij is naar me toegekomen. Mijn moeder stelde me voor een keuze; ze liet mn maagdenvlies herstellen en ik moest trouwen met een jongen die zij koos zodra ik klaar was met school, of ze zouden alle familie en vrienden bij elkaar roepen en het zou een soort van openlijke verstoting worden. Ik had een uur de tijd om te kiezen, want dan zou mn vader thuiskomen en ging ze het hem vertellen. Ik wist niet wat te doen en ben toen weggelopen. Mijn vriendje is me van huis komen halen. Het was verschrikkelijk, mn ouders zaten achter ons aan, we hebben uren in de bosjes gezeten omdat de taxi niet kwam. Hij heeft voor alles gezordg, jeugdzorg bellen enzo. Ik was in een waas en besefte niet wat er allemaal gebeurde. Ik ben een week bij hem geweest, het was geweldig. Hij heeft er alles aan gedaan om me thuis te laten voelen. Maar zo kon het natuurlijk niet eeuwig doorgaan, aangezien jeugdzorg, school en mn ouders achter me aanzaten, hij meerder jarig was en ik minderjarig, dus hij strafbaar was en natuurlijk had hij ook nog zn eigen leven dat door mij een beetje stil stond. Nadat ik weer terug was bij jeugdzorg, werd ik ineens in het diepe gegooid. Dat was een heel erg zware en moeilijke periode. Ik logeerde eerst een tijdje bij vrienden van mn ouders, daarna bij een vriendin van mij die dezelfde afkomst als mij had. Haar moeder heeft me geprobeerd te helpen en na heel veel praten en onderhandelen ben ik nu weer terug bij mn ouders en was mijn moeder bereid hem te accepteren, maar inmiddels is dat weer veranderd. Ze vindt dat ik moet kiezen; hem of thuis. Ze wil hem op één voorwaarde accepteren en dat is dat hij zich volledig aanpast aan onze cultuur en geloof. Nu is hij wel moslim, maar niet goed genoeg zeg maar. Hij kent geen arabische teksten en weet niet precies hoe die moet bidden enzo. Daarbij kent hij onze cultuur en taal al helemaal niet. En ik ben bang dat hij ook niet de persoon is om dat allemaal te gaan leren. Hij leeft meer van de ene dag naar de ander. Ook zit hij weer in de schulden (wat weer deels door mij komt) en doet hij een beetje afstandelijk tegen mij. Maar hij zegt wel steeds dat hij met mij oud wil worden, dat hij me nooit meer in de steek zou laten. Hij is ook al een keer een gesprek met mijn moeder aangegaan, wat niet erg goed heeft uitgepakt, maar hij heeft wel zn best er voor gedaan. Ik weet alleen nu niet wat ik moet doen. Zou ik hem moeten vertrouwen? Ik ben zo bang dat hij weer zoiets doet als in Spanje, of dat hij vreemdgaat of iets dergelijks. Moet ik hem kiezen of mijn familie? Ik hoop dat jullie me een beetje kunnen helpen met jullie mening. Liefs Een wanhopig meisje.

yammie (17) | 23 jul 2010, 17:45 uur