Ex
Ik ben 16 jaar en ik zit met een probleem (waar ik vast niet de enige mee ben) ; Ik mis mijn ex, ik noem hem even X.
Begin dit jaar kwam in contact met X (digitaal). Van het een kwam het ander, zo doende hebben we een paar weken later afgesproken. Uiteindelijk hebben we na 3 weken wat gekregen.
Dit heeft ongeveer 3 maanden geduurd. Maar tijdens die 3 maanden is er het een en het ander gebeurd.
Na een maand of 2 samen zijn, ging ik 2 weken op vakantie. Achteraf heb ik van verschillende mensen gehoord dat X in die tijd met meerdere meisjes (waaronder een ‘vriendin’ van me) heeft afgesproken.
Vanaf die tijd ging ik natuurlijk goed opletten, en kwam er steeds meer onzin naar boven. Rare MSN gesprekken met meisjes, krabbels, etc. En heb ik nog van vriendinnen gehoord; ik zag vandaag X met een meisje lopen blabla.
Natuurlijk voelde ik me hier heel rot over, maar heb (helaas) nooit het lef gehad om dat recht in zn gezicht te zeggen. De relatie heeft toen nog een maand voort geduurd.
Als ik samen met hem was, was alles perfect. Hij is zo’n jongen die je helemaal goed laat voelen, dat je bijzonder bent, dat je zijn meisje bent. Ondanks alle verhalen voelde ik me nog steeds gelukkig bij hem, ergens wilde ik alles gewoon vergeten, niet aan denken, en vooral niet toegeven aan de slechte dingen van X. (Hij weet dus niet dat ik dit weet, hij heeft dit in ieder geval nooit laten merken)
Na ongeveer 3 maanden brak een periode aan dat we elkaar steeds minder zagen, hij leek niet meer zo graag tijd voor me vrij te maken, en was liever bij zn vrienden. Af en toe moest ik bijna smeken of die niet even een uurtje langs wilde komen. Dit liep van kwaad tot erger, totdat ik hem een avond op MSN sprak en ik tot de conclusie kwam dat dit niet zo ging zoals het hoort te gaan. X was het er mee eens, en we beloofden dat we snel in het echt hierover zouden praten. Dit is er echter niet van gekomen, en zo is het eigenlijk uit gegaan.
Maar we bleven wel met elkaar in contact, en al gauw kwamen de ‘ik mis je’-verhalen. Intussen was het al eind juni/juli. In de zomervakantie hebben we nog een stuk of 3 keer afgesproken, waarbij we alle keren weer hebben gezoend etc, en alles weer heel goed voelde zoals het altijd voelde als ik met hem samen was. De eerste keer heeft X zelfs gehuild, en toen ik vroeg waarom kreeg ik als antwoord ‘Ik ben niet goed voor je..’ De keren daarop met het afspreken, was het weer gezellig zoals vanouds.
En al die tijd ben ik nog steeds verliefd geweest en leidde die afspraakjes tot nieuwe hoop en weer heel wat kriebels.
Ik wist wel dat ik mezelf voor de gek was aan het houden, dat hij geen goede jongen is, dat die genoeg meisjes heeft die die allemaal met zijn ‘player-praatjes’ horendol verliefd op hem maakt. Maar op momenten dat ik samen was met hem, dacht ik daar niet over na, dan was het alleen wij 2.
Nu is het intussen alweer eind september, en dus al een maand of 3 geleden dat het uit is gegaan.
De school is weer begonnen, dus onze avondlijke afspraakjes komen ook niet meer voor.
Maar toch denk ik op heel veel momenten nog aan hem, dan mis ik hem, dan wil ik hem terug, weer met hem samen zijn, gewoon alleen wij twee. Dan wil ik weer dat hij die lieve dingen zegt, en me bijzonder laat voelen. Hoe kan het dat ik na 3 maanden nog steeds verliefd ben? Of ben ik niet meer verliefd?
Hij was mijn eerste vriendje, dus ik weet niet hoe dat allemaal hoort te werken met het verwerken van een breuk.
Is het normaal dat ik nog zoveel aan hem denk? Dat als ik ’s avonds op de bank lig tv te kijken, dat ik dan denk; was hij hier maar bij me?
Hoezo krijg ik bij elk meisje die hem een berichtje stuurt, een steek door mn maag van jaloezie?
Waarom ben ik nog steeds geïnteresseerd in hem? Terwijl ik eigenlijk veel beter weet..
Nog steeds controleer ik bijna dagelijks zijn mail, zijn hyves, en af en toe log ik zelfs in op zijn MSN, en verwijder ik een aantal meisjes waarvan ik vermoed dat die daarmee praat.
Ik hoop dat mij hier iemand mee kan helpen, want ik zit er nog steeds heel erg mee..
Groetjes xxx
Dreamer12 (16) | 23 sep 2010, 09:56 uur
Hee!
Je hebt erg veel vragen gesteld, en ik zal er eén uitgebreid antwoord op geven.
Het was je ex, het was je eerste vriendje, en je hebt hem zoveel kansen gegeven.
Ja.. Eigenlijk weet je zelf ook wel dat die kansen geven niet had gehoeven. En je moet er nu ook niet in terugvallen.
Bij een vriendje hoor je je fijn te voelen, en goed. Maar zoveel gehuil, en 'gezeik' met een vriendje hoor je ook niet te hebben.
Dit is niet het enige vriendje dat je je hele leven zal houden, en waar je je fijn bij zal voelen.
En je moet niet al te snel zeggen dat je misschien nog verliefd op hem bent. Je hebt gewoon een zwak voor hem. Omdat hij je eers lief behandelde, en het je eerste vriendje was. Je hebt een speciaal plekje in je hart voor hem geopend, je hebt een zwak voor hem.
En het is normaal dat je continu aan hem denkt, het heeft tijd nodig. Veel tijd. En dat overleef je wel.
Je denkt nu misschien dat je helemaal geen zin hebt om zoveel aan hem te denken, en zolang te wachten.. Omdat je uiteindelijk denkt dat het toch niet over gaat.
Maar geloof mij maar, dat doet het wel.
Doe gewoon je dagelijkse dingen, en probeer je erop te focussen.
Hoe langer de tijd, hoe meer de gevoelens gaan vervagen.
Geloof mij maar.
Succes!
Uglygirl.
Uglygirl (Lelijk meisje) (14) | 25 sep 2010, 21:57 uur
