nog steeds gepest
ik ben nu 19 jaar, ik wordt al vanaf groep 4 gepest. in het begin had ik nog wel wat vrienden, en een geweldige tweeling zus. het pesten was lichamelijk,
de jongens uit mijn klas wachtte me op in de pauzze's en na school om me te slaan en trappen, ze scheurde mijn kleding aan stukken, want ik vervolgens aan mijn ma moest gaan uitleggen.
het ergste kwam toen ze in groep 7 een slaven rapport hadden gemaakt, waarop stond dat de pestkoppen de baas over mij waren, ze hingen dit door de school, iedereen deed mee de hele school.
mijn tweeling zus probeerde mij zo veel mogelijk te helpen, maar hoe meer ze er voor me was hoe meer zij ook gepest werd.
naar de midelbare je hoopt dat alles beter wordt, nieuwe school nieuwe kinderen, je hebt vanalles bedacht om het anders aan te pakken,,
de realiteit het pesten gaat gewoon verder, niet meer lichamelijk maar met worden, en genegeerd worden, schelden,
ondertussen ging het op sport ook niet meer, ik had 5/6 jaar gehandbaald ben gestopt ook hier werd ik gepest.
je blijft tegen je zelf zeggen het wordt wel beter, als je naar mbo gaat kom je met volwassenere mensen, die kiezen om een beroep te gaan volgen, die zullen zich daar wel op concentreren.
op dit moment was ik zo diep in de put, dat ik mezelf sneed in armen, voor mij hoefde het niet meer, je bent 16 en loopt al bij een psychiater omdat je het niet aankan.
toen ik eindelijk naar het mbo kon, veranderde er een ding ik had nu 3 vrienden, maar werd nog steeds gepest.
ik zit nu in mijn 3e jaar van mijn mbo niveau 4 verpleegkunde opleiding,, ik heb ne 20 stage achter de rug, en moet morge weer naar school.
ik ben letterlijk ziek ( overgeven ) bij het idee, dat ik morge weer met die verschrikkelijke mensen in een klas moet gaan zitten voor 8 uur per dag 7 dagen in de week, en nog maar lieftst 20 weken te gaan voor de zomervakantie
ik heb het gevoel dat mijn leven nooit beter zal worden, ik blijf altijd het buite beentje, en bljif altijd gepest worden.
van: just me (19)
Hey lieve schat!
Wees niet zo onzeker over jezelf,
jij mag er ook wezen!
het ligt niet aan jou dat je gepest word maar het ligt aan hun''
mensen die jou ''raar'' aan zien zijn zelf raar zo moet je het zien.
Als wie dan ook jou niet accepteerd om wie je bent dat zijn hun geen goede vrienden jij verdient veel beter!
ik herken mezelf zo goed in jou verhaal ik ben ook altijd gepest''
voeld niet fijn voel me eenzaam,vriendloos en ongelukkig..
maar meid nu ik jou verhaal heb gelezen weet je dat je er niet alleen voor staat ook al ken ik je niet maar ik ben er voor je;)
jij bent in iedergeval gewenst door mij!!
Heb een paar tips voor jou wat mij heel erg heeft geholpen:
-Niets van aan trekken wat anderen over jou zeggen.
-Zoek wat afleiding zoals een hobby??
-Kijk in de spiegel en zeg tegen jezelf ik mag er ook wezen! hoe moeilijk het ook mag zijn wel doen!
-Blijf in jezelf geloven dat ooit de na regen de zonneschijn weer zal schijnen dus ook voor jou!
-Als laaste praat met iemand over hoe jij je voeld dat heeft mij erg geholpen het maakt niet uit wie het is ook al is het je opa,oma of god?
En meid ik wens jou veel sterkte met alles moge jou toekomst het beste zijn.
Wat mij opvalt aan jou verhaal je bent erg onzeker,bang en heb je ook sociale angst?? als dat wel zo is,is voor niets nodig''
straal niet onzekerheid uit als je dat doet mensen hebben je dan tepakken,lach een beetje en let op je houding dan lijk je wat zelf verzekerder.
Als je vragen hebt?? mag je ze gerust doen!;)
Vriendelijke
Groet,
Turkse
Turkse (17) | 10 feb 2012, 23:28 uur
Hallo
Je bent erg onzeker
Lach om het pesten de meeste weten dat je er niet tegen kunt daarom wordt je gepest je hebt niet geleerd om er mee om te gaan door je ouders ondat ze het ook niet wisten
Het gaat niet om jou maar om je reactie
Dus kom cvoor jezelf op sta rechtop je mag er wezen iedereen is leuk lach om een grapje en wordt niet boos of teleurgesteld lach erom dan weten ze dat je ertegen kunt daar gaat het om
Veel succes ik weet dat je dit kunt. Be strong aa knuffeltje van mij
Aa (Hh) | 6 mrt 2012, 21:05 uur
Ik heb ook een slechte jeugd achter de rug. Ik ben dan begonnen met zwemmen in een zwemclub en heb daar echt mijn best gedaan. Niet alleen was dat goed voor mijn zelfvertrouwen, na een tijd werd ik geapprecieerd door de andere zwemmers.
Alhoewel ik net zoals jij altijd een buitenbeentje zal blijven en het altijd moeilijk zal hebben om met mensen om te gaan, denk ik toch dat het allemaal wat beter wordt, vooral als je je volledig inzet in iets wat jou interesseert.
cheers (21) | 8 mrt 2012, 20:09 uur
