En dat in minder dan 1 jaar..

Dit is een verhaal over mijn leven wat ik voor een andere site heb geschreven.. Ik plaats hem hier ook maar omdat het meer is dan een verhaal over mijn coming out. Ik heb meerdere keren geprobeerd om een verhaal te maken. Dit word mijn laatste poging, ook al is deze niet goed ik zal deze laten plaatsen. Ik zal mijn best doen om het kort te houden. Afgelopen zomervakantie sliepen mijn broer(14) en ik(12) in de zelfde tent we moesten naast elkaar liggen. Op een avond kwam mijn broer weer eens laat terug en ik lag al half te slapen, ik had mijn ogen dicht maar hoorde en voelde alles. Mijn broer ging naar bed, maar ging niet direct slapen. Hij raakte mij aan, hij raakte mij aan op plaatsen waar dat niet hoort. Het duurde niet heel lang maar was zeker expres. Ik schrok me dood maar bleef toch maar stil liggen. Die dag was het naarste moment uit mijn leven. Maar goed dit heeft niks met een coming out te maken, dus ik ga verder met mijn verhaal. Ik ging na deze vakantie naar de middelbare. Ik kwam in een klas waar ik nou niet egt veel vrienden had. Na een tijd kreeg ik dan toch drie vriendinnen. Op één van die drie (ik noem haar even D.) werd ik verliefd. Ik kon het niet beseffen want verliefd zijn om een meisje dat kan niet, zo dacht ik er over dan. Nadat ik er veel over heb nagedacht besloot ik om toch maar aan D. te gaan vertellen dat ik verliefd op haar was. Ik vertelde niet alleen dat, ik vertelde ook dat wat mijn broer bij mij had gedaan en dat ik zo gek van het leven werd dat ik zelfmoord overwoog. Nadat ik het haar had verteld ging het goed met me. Ik vertrouwde D. F. en P. ( dat zijn de 3 vriendinnen) ik kon goed met ze praten, en ze hielpen me om aan mijn mentor te vertellen dat ik op meisjes val. Ook hij reageerde goed. Ondanks deze goede reacties ging het steeds slechter met me, ik werd gek van gedachtes. Dat kwam vooral omdat het was uit gelekt dat ik op meisjes val. Ik trok me hierdoor vaak terug en zat vaak stil voor me uit te staren. Ook kwam daar nog bij dat ik ruzie kreeg met D. F. en P., ze begonnen tegen me te zeggen dat ik ze had laten stikken. Ze stuurde me mailtjes met daarin: je hebt geen vriendinnen en je doet alleen maar zielig er is niets met je aan de hand. Op school negeerde ze me. Ik probeerde het goed te maken, ze accepteerde het niet. Doordat ik geen vriendinnen meer in mijn klas had kreeg ik alle tijd om na te denken. Ik begon daardoor nog serieuzer over zelfmoord te denken, en begon met snijden. Dit werd opgemerkt bij gym, dus ik vertel het hele verhaal aan twee meisjes die het hadden gezien, samen met hun vertelde ik het aan mijn gymdocent en van haar moest ik het ook aan mijn mentor vertellen. Dat heb ik gedaan samen met die twee meisjes. Met mijn mentor ben ik toen in gesprek gegaan met een school maatschappelijk werkster. Het ging wel een tijdje goed, totdat ik gek van haar werd. Ik raakte gestrest, en werd woedend van binnen. Daar ben ik dus al snel weer mee gestopt. Laatst is er een nieuw meisje in de klas gekomen. P. vond het nodig om tegen haar te zeggen dat ik op meisjes val, dat ik niet te vertrouwen ben en dat ik haar laat stikken. Gelukkig had ik de dag ervoor haar al verteld dat ik op meisjes val, en zij is slim genoeg om aan mij te vragen of die dingen waar zijn in plaats van oordelen. Nu word ik geholpen door mijn twee beste vriendinnen, ik ben ze echt zo dankbaar. Ze accepteren mij zoals ik ben en ondanks dat ik het leven al heb opgegeven blijven ze op me inpraten zodat ik door blijf gaan. Bedankt voor het lezen. Sorry dat het toch lang is geworden. Ben niet zo goed in samenvatten.

van: AG (12)