Weinig/geen vrienden

Ik heb één goede vriendin. Ze is niet echt iemand waar ik àlles aan vertel, maar ik kan wel gewoon lekker mezelf zijn bij haar. Ik doe af en toe wel wat leuks met haar, maar zij heeft natuurlijk ook niet altijd tijd voor mij.
Zij is mijn beste vriendin, maar ik ben niet haar beste vriendin.

Op de basisschool had ik genoeg vrienden.
Toen ik naar de middelbare school ging verwaterde het contact met die meisjes.
De meeste mensen maken dan gewoon nieuwe vrienden op de middelbare school, maar ik niet. Ik deed het niet expres, maar het gebeurde gewoon niet.
Ik had wel een groepje op school, maar daar deed ik nooit iets mee na school.
na bijna 3 jaar op deze school te zitten, zonder enige nieuwe vriendschappen, ben ik tot de conclusie gekomen, dat ik niet hun type mens ben, of andersom. Ik ben geen raar kind ofzo, maar er is gewoon geen klik.

Nieuwe mensen ontmoeten moet dus buiten school gebeuren, maar dat is nogal lastig: Als ik niet iets ga doen met die ene vriendin zit ik thuis een beetje te niksen.
Ik heb nooit echt moeite gehad met het maken van nieuwe vrienden, maar de laatste paar jaar dus wel.

Ik doe nu al een tijdje niks meer aan mijn sociale leven, omdat ik gewoon niet meer weet wat ik moet doen. Ik heb echt het idee dat ik mijn tijd aan het verspillen ben.

Ik heb wel eens gedacht dat het misschien een goed idee is om op een psychiater af te stappen, maar ik vind mijn probleem niet erg genoeg om naar een psychiater te gaan.
Dus ik dacht, ik probeer het eerst hier.

x,
Unknown.

Unknown (15) | 13 mei 2010, 22:38 uur