vrienden
Hallo,
Ik ben een meisjee van 13 die bijna 14 word.
ik had zulke goeie vrienden in de lagere school maar toen verhuisden mijn twee beste vrienden naar een ander land ik was er kappot van ik heb twee maanden zitn nieksen wenen, en boos zijn verdrietig zijn. Dan op het laatste van die twee maanden leerde ik een jongen kennen we leerden elkaar goed kennen en we spraken regelmatig af voor we het wisten waren we beste vrienden Echt beste vrienden maar dan verhuisde mij allerbeste vriend ook naar het buitenland we zijn nu al vijf maanden verder en nog elke dag ween ik om mijn beste vriend.
Hij was nog maar net vertrokken en op dat moment had ik mijn andere vrienden van school enzovoort nodig maar ze lieten me twee dagen erna vallen.
Het gevoel om zo alleen achter te blijven is verschrikkelijk ik weet niet meer waar ik moet beginnen ik mis hem en hen zo veel hij was de enige die me op andere gedachten kon brengen de gene die me al de slechte dingen in mijn leven liet vergeten is weg!
Ik ben er kappot van. Ik wil nieuwe vrienden maken maar ik weet niet hoe ik daar aan moet beginnen er is niemand die mijn beste vriendin of vriend nog wil zijn mischien wel hoop ik.
Ik kan mijn gevoelens aan niemand kwijt ik propp ze in mezelf vast ik hou het niet meer vol! ik mis. Ik wil gewoon iemand nieuws leren kennen die nog niemand van mijn school goed kent ik wil een vriend(in) waar ik alles tegen kan zeggen.
Ik ben hopeloos ik mis ze zo hard! Iedereen die mijn bestevriend word verlies ik! ik heb niemand meer op dit moment ik voel me zo rot ! help me aub ik wil ooit weer eens een echte vriend(in) ! Ooit!
Hopeloosmeisje (13) | 10 okt 2010, 10:34 uur
Hoi,
ik wil hierover zoveel aan je vertellen hé. Want er zijn zoveel mensen op deze wereld, in dit land, bij jou op school.. Die zich zo voelen. En ja, waarschijnlijk lopen ze in vriendengroepen en lachen ze erop los met elkaar maar diep vanbinnen zit een stuk eenzaamheid. Want naarmate iedereen ouder word, verandert iedereen ook. Die vertrouwde lage schooltijd met iedereen is verandert, iedereen word zelfstandiger en laten elkaar vallen. En jij bent hier écht niet enige in hoor, want veel mensen uit jou school zullen dit voelen en kroppen het op. Dit is echt een feit.
Het is naar dat je beste vrienden zijn verhuist, maar je moet het ermee doen met wat je krijgt. En je altijd open staan voor andere vrienden, desondanks het jou types niet zijn kunnen jullie een goede vriendschap hebben. Vrienden komen vanzelf, je hebt niet altijd vrienden nodig. Je hebt goede vrienden, maar niet van dichtbij. Maar omdat je zo graag vrienden zoekt, komt het harder aan als je ze jou laat vallen.
Denk er eens goed over na.
Uglygirl.
Uglygirl (14) | 16 okt 2010, 09:58 uur
Ik schrok van je verhaal omdat ik er zoveel bekends van me zelf ik tegen kwam. Toch kan ik je vertellen dat het uiteindelijk wel goed komt hoor! ;)
Heel kort mijn verhaal:
Op de basisschool is het 3 keer gebeurd dat 1 van mijn beste vrienden ging verhuizen. Verder toen ik weer een 'soort van' vrienden had, zijn die me zelfs gaan pesten.
Natuurlijk heb ik het hier erg zwaar mee gehad, maar probeer het zo te bedenken: er zijn genoeg mensen op de wereld.
Tussen al die mensen zitten er echt wel een paar die echte vrienden kunnen worden hoor. Zolang je het zelf niet opgeeft komt het echt wel in orde.
Gewoon niet de hoop opgeven dus ;)
Succes.
Gewoon Iemand (19) | 25 okt 2010, 01:38 uur
