Uitgaan

Met uitgaan heb ik niet veel ervaring. Tijdens mijn intro op de universiteit heb ik het tien dagen lang elke avond gedaan, en dit is zo ongeveer mijn ervaring: in muffe donkere volle zaaltjes staan dansen, jongens die me iets aanbieden duidelijk maken dat ik geen alcohol drink boven de pijnlijk harde muziek uit, waarna ze mee een cola geven waar ik eigenlijk ook niet van houd, maar toch maar heb laten halen omdat ik na drie pogingen maar op gaf dat ook nog duidelijk te maken, waarna ik vriendelijk probeer te glimlachen als diegene me verwachtingsvol aankijkt en een een dansje begint waaraan ik verondersteld wordt mee te doen, waarna ik me vreselijk voor schut voel staan door de dansbeweging die iedereen doet maar waar ik nu maar aan mee doe, om vervolgens de interesse te verliezen en een uur half sta te dansen tot de volgende me iets wil aanbieden om vervolgens weer af te knappen.

is uitgaan altijd ongeveer zo, of zie ik nu een heel leuk onderdeel over het hoofd wat het toch de moeite waard zou maken? (en niet alcohol) en oke over die jongens ben ik een beetje pessimistisch, de meeste komen wel terug al ben ik veel te verlegen om ook maar iets verder te gaan, waar ik trouwens meestal geen behoefte aan heb op die momenten, en de foto's achteraf zijn leuk als aandenken, maar toch zo veel mensen zijn er helemaal weg van, komt dat dan vooral door de alcohol of is er iets anders wat het zo geweldig maakt? Met die harde muziek kunnen de gesprekken dat zijn, en de dans is vaak de hele tijd hetzelfde..

Felcia (18) | 6 jan 2011, 01:24 uur