pesten (emo??)

Hi,
ik ben een meisje van 14 jaar.
En ik word alleen maar gepest en weet niet waarom
Kan iemand mij helpen. WANT waarom word ik tog gepest!!!!!

Toen ik10 jaar was werd ik in de klas gepet.
En ik weet echt niet waarom ze dat deden. Me vader was in die tijd ook weg. (hij was op uitzending naar pakistan)
Na een jaar was het pesten was het over. Ik werd zelfs goede vriendinnen met haar.hoewel ik me niet altijd gemakkelijk bij haar voelde.

Toen ik naar de hogerschool (1e klas) ging was ik iedereen waar ik mee bevrijd was kwijt,
Wat ik ging als enige naar een andere school dan de rest.
Ik voelde me daar niet egt op me gemak. Iedereen keek naar me net of ik van een andere planeet kwam.
Ik voelde me door hun niet egt en me humeur was ook slecht dus ging ik zwart dragen omdat ik me zo voelde.

Toen werd ik voor gothic uitgescholden. Dus trok ik maar normalen kleren aan hoewel ik me er niet lekker in voelde.

Een keer moes ik op een gesprek bij me mentor komen.
Want hij vondt dat ik te verlegen was. (ik zei nooit wat tegen iemand in de klas) ik moes van hem naar een speciale groep gaan. TOen werd ik boos schreewde tegen hem dat ik deze school haad en dat ik niks zeg omdat ik de kinderen haad.
(want waarom zou je vrolijk tegen hun doen als je ze haad)

Er was een dag dat ik gewoon niet meer naar school kon.
Iedereen keek zo naar me en riep dingen.
En me moeder zei dit gaat zo niet meer.
Ik mocht gelukkig van me moeder naar een andere school.

Nu zit ik in de tweede. In het begin van het jaar was het egt leuk ik had zo vrienden. En normaal duur ik daar lang over.

Maar toen gingen we een keer met een paar tweede klassen schaatsen op de ijsbaan.
Bij het begin was het super lachen.
Maar later was alles verpest.

We gingen een groeps foto maken met alleen onze klas.
We stonden net klaar voor de foto.
Als één van de jongens een stoel kijhard in de groep schruift (zo oefen stoel voor schaatsen)
hij knalt persies tegen mij op en ik val kijhard op de grond op me pols. ME pols deed harstikke zeer. maar ik negeerde de pijn.

De jongens van mij klas gingen gelijk achter hen aan.
Ik ging met een klein groepje meiden schaatsen. En wij hadden zo oefenstoeltje gepakt en we gingen omstenbuurten er op zitten elkaar doeiwen.
Net toen ik er op zat kwammen de jongens van de andere klas er weer aan. En zei zatten ook op zo stoeltje en knalde keihard tegen mij aan expres. En ik viel weer kijhard.
Daarna deden ze dat nog twee keer.

klasgenoten zeiden dat ik heel wit werd en erg trilde.
Maar eigenlijk was ik woeidend.

Een week later was er een wedstrijd. Met zelfgemaakte auto's en een fantasie stad met techniek en tekenen.
Ik had de tweede prijs gewonen met de tekening van de zelfgemaakte stad.
Maar de andere klas(met die jongens er in hadden de eerste met die rees)
die dat joch zegt zo tegen mij jullie klas hebben lekker niks gewonnen. Zeg ik zo ik ben toevallig wel tweede geworden,
En hij zegt zo ja maar dat telt niet.

ongeveer een maand lang had ik geen last van hun.
Maar een jongen uit mij klas had tegen hun gezecht dat er een emo in zijn klas zat. En hun vonden dat weer heel bijzonder.
(in die tijd was ik ook zwart gaan kleden omdat het thuis slegt ging)(en als ik me depri voel ga ik niet vrolijke kleding dragen)

Dus ik zit zo op me moeder te wachten op een bankje.
Want ze zou me een keer met de auto op halen.
En me vriendin mogt mee.

Staan die jongens een eintje van ons vandaan. en ik hoor ze zeggen nee de midelste is het. (ik zat midden in)
dus hun roepn ben jij emo. wij negeerde ze gewoon,
Of is die naast je emo.
wAnt me vriendin had ook niet egt vrolijke kleding aan die dag.

Sind die dag lopen ze me helemaal na te roepen en stom te doen.
En ik weet niet wat ik moet doen.
Ze roepen dan eeeeeeeeeeeee........mo
En lopen dan te roddelen voor mij neus over mij. En kijken me altijd na. En een paar jongens uit me eigen klas doen ook mee.
En vragen waarom snee jij zelf. en ik zeg ik snij me zelf niet.
En dan zeggen zo doe je wel kijk is dit een snij een dan wijzen ze naar hun eigen arm waar een pip klijn krasje zitten.

Mij vraag is is er iest mis met mij.
Het maak niet uit hoe ik kleed of gedraag ze pesten me tog telkens weer.
En door hun voel ik me zo depri dat ik me zelf egt wil ga snijden.
Maar dat doe ik niet want ik weet dat je er niks mee opschiet maar het gevoel om verlost te zijn vand at gezeur.


xxxxx anne

xanne (14) | 11 jun 2011, 23:37 uur