ik raak m'n personaliteit kwijt

^Of dat denk ik, tenminste.
Ik ben bang voor andermans negatieve mening over mij, zullen wel meer mensen hebben. Ik wou dat ik gewoon schijt kon hebben aan wat anderen van mij denken en gewoon kon zeggen wat erin me op komt.
Ik heb gewoon geen klik meer met mensen en heb geen idee hoe het komt. Ik kan wel gewoon een leuk gesprekje houden met mensen en kan wel goed met iedereen opschieten.
Maar een goede lachbui is alweer lang geleden.
En dan denk ik, waarom heb ik per sé iemand nodig om plezier te maken? Nouja dat denk ik niet letterlijk, maar laat ik 't maar uitleggen.
Ik zou wel een leuker persoon willen zijn, zeg maar.
Net als mijn zus. Als mijn zus er is, dan is zij echt het leuke persoon, grappig, gezellig.
Ik wou dat ik dat ook had.
Ik weet wel, op de basisschool had ik nergens last van. Ik kon goed met iedereen opschieten en maakte me nergens zorgen over.
Maar nu is het zó anders.
Ik heb wel vrienden, 2. Maar met de ene kan ik niet goed over dit soort dingen hebben, en met haar is het ook alweer lang geleden dat ik goed gelachen heb(en ik zie haar maar 1 keer per week). En de ander is ook een leuk persoon, net als m'n zus. Dus die heeft veel mensen létterlijk achter haar aan zitten. Dus ze heeft geen tijd voor mij, zeg maar.
M'n punt is zeg maar dat ik mezelf herinner als een gezellig iemand maar dat ik nu gewoon saai ben. Niet saai, maar zo gewoontjes. Ik kan hartstikke gek doen maar ik heb niemand om het mee te delen. Behalve die personen die ik hierboven heb beschreven, maar die zie ik dus weinig.

Wauw lang verhaal, sorry hiervoor, en als je het hebt gelezen; bedankt.

En geen idee wat voor adviezen ik zou kunnen krijgen, misschien slaat 't gewoon nergens op met wat ik allemaal hier neer type. Misschien is het gewoon even een dipje. Weet niet.
En nu moet ik eigenlijk stoppen met typen want het wordt véélste lang.

X

anonymous (15) | 20 sep 2011, 18:56 uur