ik weet precies wat je bedoelt. Ik heb mijn puberjaren op de middelbare school ook zo meegemaakt. Ik ben nu 22, maar heb er nog steeds last van. ben erg op mezelf en ga niet zo snel contacten aan. Dit komt o.a. doordat ik vaak misbruikt ben door zogenaamde vriendinnen…gebruikt om mee te shoppen…als ze niemand hadden. ben vaak verraden als ik ze iets in vertrouwen had verteld. Ik vertrouw dus nu niet zo snel meisjes. Misschien heb jij ook zoiets meegemaakt, waardoor je weinig vrienden hebt? groetjes, Smile

keep smiling (22) | 2 sep 2008, 17:08 uur

hey Ik ken dit ook. Ik heb heel weinig vrienden. Heb geen echte vrienden die ik vertrouw en soms mag ik ze niet eens echt. Ik heb ook het gevoel dat niemand mij mag. Zit nu 2 jaar op de middelbare school en ook dit jaar heb ik geen leuke klas. Het lijkt alleen maar steeds erger te worden. Gelukkig zit ik op voetbal en daar zijn ze allemaal heel aardig. Maar dan is er natuurlijk weer een probleem ze zijn allemaal veel ouder als mij. De jongste daar is 16 maar dat is gelukkig niet zo’n heel groot verschil. Vaak durf ik ook niet echt mezelf te zijn als ik nieuwe mensen ontmoet ik word dan heel erg stil. Veel kinderen gaan ook naar disco’s enzo maar ik ga nooit want ik heb nooit iemand om er mee naartoe te gaan. Ook hou ik er niet zo heel erg veel van.. Dus dan hoor je er ook niet bij. Ik voel me ook vaak eenzaam en ik zie er altijd zo tegenop om naar school te gaan omdat ik altijd alleen fiets. Gelukkig ben ik niet de enigste die er last van heeft. Maar het is zeker niet leuk!

anoniem (14) | 21 sep 2008, 18:50 uur

hmmm. dit heb ik ook precies hetzelfde, het is ook zo waardeloos om zo alleen te zijn. niemand begrijpt je. en alles. terwijl je zograag een echte vriendin wilt hebben die er voor je is. probeer nieuw contact te maken met andere mensen die je misschien nog niet zo heel goed kent, of zoek een vriendin op het internet (kan gevaarlijk zijn). of een pen vriendin. het kan allemaal helpen. schrijf ook dagboeken, dat helpt ook nog wel eens. carry on. and it will be alright. xoxo.

Daniellee. (13) | 30 sep 2008, 19:51 uur

Ga vriendinnen zoeken dannn….anders is je hele jeugd verkloot..zonder vriendinnen geen leven!! binnekort ben je ene stuk ouder en dan heb je andere dingen aan je hoofd..maak loll chik

Soesoe (16) | 3 okt 2008, 19:04 uur

het is een bekend probleem onder de jeugd, dat ze zich eenzaam voelen. meestal is het de verbeelding, maar het kan natuurlijk ook realiteit zijn. heb je er al eens over nagedacht waarom je weining vrienden hebt of waarom de anderen jou niet mogen? want als je weet wat de oorzaak is kun je er meestal ook wat aan doen.

kars (17) | 16 nov 2008, 23:34 uur

Probeer dingen te doen die je echt leuk vindt. Dan vindt je mensen met dezelfde interesses op den duur. Wie goed doet, wie goed ontmoet. Ga naar de kerk en ontmoet daar mensen. Dat helpt echt. Ik heb vroeger ook in eenzaamheid geleefd. Ik ben nu 32 en inzicht gekregen. Volg je eigen hart en niet die van andere mensen. Wees geen slaaf van andere mensen en laat je eigen leven het geluk proeven. Ga mensen bij wie je je niet goed voelt uit de weg. Als jij gelukkig bent, dan kun je het geluk delen met de mensen die jou nu misschien missen. Gun de mensen het geluk die jij te bieden heb. Laat de anderen weg, die het verder verpesten. Het is wel zo, als je die ommekeer gaat maken dan kom je eerst in een moeilijke periode. De mensen die jou gebruiken als slachtoffer gaan moeilijk doen. Ga uit die rol van slachtoffer of dader of vervolger en je zult een beter leven ervaren.

sien (31) | 23 nov 2008, 16:49 uur

Hey, ik heb hetzelfde als jij gehad. Je durft misschien door bepaalde omstandigheden in je leven niet goed contact te maken met andere mensen waardoor je er alleen voor staat. Het is lastig als je geen vertrouwen in mensen hebt, ik ben nu 19 en vindt het nog steeds moeilijk om andere mensen te vertrouwen, ben altijd bang dat ze me dan toch weer laten stikken als ze me leren kennen voor langere tijd. Dan denk ik misschien vinden ze me wel raar omdat ik niet echt goed uit me woorden kan komen enzo. Het enige advies dat ik je kan geven is, probeer om contact met mensen te maken en wees vooral in ieder geval jezelf doe je niet anders voor dan je bent want dan kom je zeker bedrogen uit! Het gevoel om mensen niet te kunnen vertrouwen om wat voor reden dan ook geeft je de aanzet om er alleen tegen aan te moeten, maar er zijn ook echt wel mensen die wel serieus met je omgaan en je nemen zoals je bent en zo moet dat ook.. Veel sterkte ermee he!

Ikke (18) | 25 nov 2008, 17:11 uur

Ik herken dit ook. Echt, ik d8 dat ik de enige was.. maar ik ben blij om te lezen dat dat niet zo is. Ik vraag me af hoe sommige mensen een vrienden groep hebben? Ook al zullen ze niet allemaal even goede vrienden van elkaar zijn, ze doen wel leuke met elkaar. ik zou dat ook graag willen en het is mij nooit gelukt om een groepje op te bouwen! Ik had op de middelbare school wel een paar vriendinnen, maar die contacten zijn inmiddels verwaterd helaas. Opzich is er niets mis met mij, ik ben een jonge meid van 20 en hou net zoals andere meiden gewoon van shoppen, uitgaan, bioscoop, uit eten en kletsen enz. maar toch lukt het me niet om een echte vriendschap te hebben? Terwijl ik vaak genoeg contact met iemand opneem en interesse in diegene toon, maar ik heb vaak het idee dat het nooit echt wederzijds is…. wat kan ik hier nou aan doen? Kan iemand mij tips geven?

Girl (20) | 5 jan 2009, 00:52 uur

Hallo , Ik heb ook dit probleem ik heb geen vrienden en dat vind ik heel erg. ik heb wel een relatie al 5 jaar bijna. mijn vriendin is 23 en maakt zeer snel contacten en vrienden ze rijd ook paard leuke collegas enz enz.. daarin tegen ik niet! soms word ik er helemaal gek van hoe ze dat doet.. maar de meeste vrienden die zei maakt zijn vrouwen waar ik niet zoveel mee heb. ze gaat vaak paardrijden en in het weekend is ze ook regelmatig weg, op die momenten voel ik me heel alleen. Ik heb er ook heel vaak aan gedacht om de relatie te beeindigen en me eigen klote leventje maar alleen te leiden. soms zie ik het helemaal niet meer zitten alleen maar werken slapen en eten,, kwa lol zit er weinig in weet me geen raad meer. hoop dat jullie iets weten

rk2005 | 9 jan 2009, 23:31 uur

hoi ik herken dit probleem ook helemaal! ik ben zoow alleen! ik heb onlangs mijn diploma behaald en ben met mijn vriend verhuist naar een flatje. ik zit overigens bijna altijd thuis en heb eigenlijk geen vrienden. als ik op stap ben dan ga ik wel altijd met een meisje maar die vind ik niet echt gezellig. ik vind het zo moeilijk om contacten te leggen. ik ben altijd zo stil en weet bij god niet waar ik het over moet hebben dan. en als er dan een stilte valt ben ik bang dat ze me dom of saai vinden. maar ik maak ook gewoon niks mee dus heb ook niet veel te vertellen. en alleen ergens naar toe gaan dat kan ik niet want ik heb sociale fobie. dus kan sowieso moeilijk met mensen overweg. tenzij dat ik ze al een langere tijd ken. want vrienden van mijn vriend kan ik het wel mee vinden omdat ze al zo vaak bij me in de buurt zijn geweest dat ik de kat al uit de boom heb gekeken. dat maakt alles zoveel makkelijker! ik hoop dat ik deze carnaval wat mensen tegenkom waar ik het mee kan vinden!

eenzaampie | 19 feb 2009, 12:39 uur

hey ben blij dit alles te lezen, want heb er zelf ook erg last van. Ik heb geen vrienden, tenmiste geen echte. En als ik denk dat het goed gaat, hoor ik altijd weer van hun dat ze iets met hun ‘‘beste vrienden’‘ gaan doen, oftwel, er is geen kans dat ik bij hun als beste vrienden hoor. Dat is erg vervelend, alsof mensen al ingeprogrammeerd hebben wie hun beste vrienden zijn, en als er dan opeens andere mensen komen dan is er geen plek meer in hun hart. Ik doe vaak moeite met mensen op school, proberen af te spreken enz, maar telkens weer over hun beste vrienden dat ik er zelf ook geen zin meer in heb. De enigste die me begrijpt is mijn moeder, maar ik zou zo graag eens een beste vriendin/vriend willen hebben. Iemand aan mijn zijde..

Lastpakkie (16) | 25 feb 2009, 19:08 uur

Ik heb ook niemand ik heb bordeline en ben depresief ik had 1 goede vriendin maar die kreeg een vriend,toen zagen we elkaar heel weinig,nu heeft ze een andere beste vriendin,soms zien we elkaar wel eens we wonen byna by elkaar in de straat maar ze is nu vriendinne met iemand anders,alles doen ze samen,me andere vriendin presies zelfde, ,haat me zelf,niemand wilt myn vriend zyn why?

liza (19) | 28 feb 2009, 02:10 uur

Hey Keonu, Ook ik had in m,n jongere jaren heel veel vrienden maar door wat gebeurtenissen had ik er oppeens haast geen een meer!!! De vrienden die ik had daarvan dacht ik dat ik ze kon vertrouwen maar ze waren mijn vertrouwen niet waard!!! Hierdoor ben ik me wat gaan afzonderen van de buitenwereld,maar ook ik ben tot de conclussie gekomen dat leven bestaat uit het nemen van beslissingen en soms moet je je een beetje kwetsbaar opstellen om contact te kunnen krijgen. Dit is niet erg,probeer er van te leren en durf mensen aan te spreken,als je wordt afgewezen dan heb je in iedergeval geprobeerd,probeer contact te zoeken met mensen waar je iets gemeen mee heb bv. een hobby,sport,ect.ect. Succes

The One | 28 feb 2009, 20:53 uur

veel vriendinnen wil nhiet altijd zeggen je er gelukkig van wordt, zoek idd mensen waarmee je dingen gemeen hebt, en echte vrienden kan je tellen op 1 hand.. je vind echt wel iemand waarmee een klik is! ga op een sport etc. succes!

shirley (17) | 2 mrt 2009, 19:44 uur

Hallo, ik heb dit probleem ook. Ik heb geen vrienden. Ik zou best wel eens een keertje uit willen gaan ofzo maar ik heb niemand om ergens heen te gaan.

Iemand (15) | 6 apr 2009, 20:55 uur

hey, ik ken dit probleem van toen ik ook rond de 13 jaar oud was, ik was zó verlegen dat ik niets durfde te zeggen tegen mensen en al helemaal geen contact durfde te zoeken. Ik had het geluk met een goede zus en een beste vriendin, maar dat heeft natuurlijk niet iedereen. Het probleem is vaak dat hoe meer je van jezelf denkt dat je geen contacten kan leggen en te verlegen bent, je hier daadwerkelijk ook niet goed in wordt en verlegen blijft of het zelfs erger maakt. Er zit maar één ding op, want het leven is te kort en te mooi om er zo alleen in te staan; je moet langzaam je grenzen verleggen. Mij heeft het erg geholpen om via msn met mensen op school te praten, of nu kan het zelfs makkelijker via hyves. Digitaal is het toch minder eng om te praten en zo leer je ook echt mensen kennen die bij jou op school zitten. Het zou een begin kunnen zijn. Daarnaast kun je proberen om er ‘open’ uit te zien en af en toe een vriendelijke opmerking te maken naar meisjes ( ohh, mooie oorbellen..mag ik vragen waar je die gehaald hebt? ) of iets anders simpels.. ik zou in ieder geval contact proberen te zoeken. Wat mij verder geholpen heeft om over mijn verlegenheid heen te komen, is op dansles te gaan. Leer je lichaam kennen en voel je zelfverzekerder als je door de gangen loopt. Alle beetjes kunnen helpen! Nou, een erg lang verhaal geworden… in ieder geval heel veel succes, uiteindelijk komt alles goed want de enige die jouw leven in handen heeft, dat ben jij zelf en je bent verantwoordelijk voor je eigen geluk, dus ga erachteraan!

Caro (20) | 8 apr 2009, 21:26 uur

hai, ik heb dit probleem ook. ik heb wel 2 goeie vrienden maar die zie ik maar 1x in de maand want die studeren aan de andere kant van NL. heb in me eigen omgeving ook wel “kennissen” maar die willen altijd hun eigen behoeftes vervullen en de rest van de tijd laten ze nix van zich horen, of nemen ze hun telefoon niet op. en sinds ik werk leer ik eigenlijk ook geen anderen mensen meer kennen. ben zelf ook erg bang voor afwijzingen.. ik ben blij dat ik niet de enige ben die zich zo voelt.

Bjorn I (20) | 11 apr 2009, 00:56 uur

omg, zonder vrienden is het leven tochsaai?:| gelukkig heb ik 2bf’s en helegoede vriendinnen;D ikhoop dat jullie het ook krijgen :) x

anoniemofso? (13) | 16 apr 2009, 17:50 uur

Beste allen, Ik herken veel van wat jullie schrijven terwijl ik best vrienden/ kennissen heb. Ik heb elk weekend vaak wel iets dus ja wat klaag ik, maar ik voel me vaak wel eenzaam en voel me minder dan mensen die altijd maar druk bezig zijn met leuke dingen met anderen. Maar goed wat ik eigelijk wilde opperen is dat het misschien een idee is dat jullie onderling eens gaan mailen/MSNen om elkaar te leren kennen. En wie weet kunnen jullie na een tijdje iets gezelligs kunnen doen. Vooral niet meteen teveel verwachten maar gewoon gezellig eens iets ondernemen. Maar iedereen zit in hetzelfde schuitje dus wat heb je te verliezen…. Groetjes

Nitra (28) | 19 apr 2009, 15:16 uur

Hallo, ik zit ook met dat probleem. Vroeger had ik erg veel “vrienden”… elke week ging ik op stap en had ik ook een club vaste vrienden. Ook heb ik een 2 vriendinnen, die als ik ze 2 maanden niet spreek en dan wel weer het weer zoals vanouds is. helaas, moet het initiatief altijd van mij komen. nu ben ik voor mijn opleiding verhuis naar amsterdam. in deze stad ken ik niemand. In mijn klas zitten wel meiden, waar ik het goed mee kan vinden maar ze hebben allemaal hun eigen vrienden hier. de meiden van mijn vorige woonplaats, waar ik overigens nog wel contact mee heb, die zijn nog nooit bij mij langs geweest in mijn nieuwe app. omdat ze het te ver weg vinden..nou sorry! dat noem ik dan ook geen vriendschap. ik zit vaak alleen thuis, eerst vermaak je je nog wel..maar ik krijg het er steeds moeilijker mee. vroeger was ik heel makkelijk in de omgang met mensen, maar op één of andere manier lukt het mij gewoon niet meer. nouja dit wilde ik gewoon echt ff kwijt! Groetjes Sh0ny

Sh0ny (19) | 29 apr 2009, 20:26 uur

ben ik blij dat ik niet de enige ben! ik heb nooit veel vrienden gehad en die paar die ik wel had waren nooit echt goede vrienden. toen verhuisde ik en kreeg ik een paar vrienden hier waarvan ik dacht dat ze goede vrienden waren. zij woonde hier al hun hele leven en kende iedereen. ze gingen niet zoveel met de ander mensen om op dat moment dus trok ik altijd met ze op. toen die vriendengroep weer met elkaar op ging trekken probeerde ik me bij die vriendengroep aan te sluiten. deze mensen hadden ineens om een een of andere reden een hekel aan mij en de rest van de mensen van wie ik dacht dat ze mijn vrienden waren lieten me vallen als een baksteen! natuurlijk probeerde ik in die paar jaar ook andere mensen te ontmoeten en mee af te spreken enz. interesse tonen naar iedereen maar het leek wel of mensen me alleen maar opdringerig vonden. heeel soms lukt het om iets af te spreken maar negen van de tien keer zit ik nog steeds alleen thuis in het weekend. ik snap ook nog steeds niet waarom andere mensen wel een vriendin kunnen krijgen en ik niet het is zo oneerlijk

bart (18) | 6 mei 2009, 22:55 uur

ik heb ook heel lang geen vrienden gehad doordat ik een ziekte heb gehad, lieten ze me stikken. De middelbare school was verschrikkelijk, ben nu 19. Nu heb ik 2 vriendinnen gevonden die ik eigenlijk wel weinig zie helaas.. Voel me nog heel vaak eenzaam, terwijl ik echt een gezelligheids mens ben. vind het jammer dat er geen mensen op mijn pad komen.. als ik al deze verhaaltjes lees, herken ik er zeker wat in.. Maar al deze verhaaltjes zijn best veel!! en waarom kan ik deze mensen niet vinden ?? ik wil zo graag met meerdere mensen in contact komen die dit ook hebben, die een beetje in de buurt wonen enzo ?? toch ?? Groetjes V.19.Gldrland

lonely (19) | 8 mei 2009, 09:45 uur

Heei, Met mij is het ook zo ik ben nu 13 jaar en het gebeurde al vanaf me 9ende. ik dacht toen ik naar de middel bare zou gaan dat het wel over ging.. maar dta blijkt dus niet zo te zijn. Me ouders zijn ook gescheiden. en ik en me moeder hebben veel geheimen voor elkaar dus ik kan eigenlijk kan ik met niemand over me problemen praten.

LianPaard (13) | 9 mei 2009, 09:18 uur

Kom we spreken gewoon een keer met z’n allen af! :D Probleem opgelost. :)

Sjonny (13) | 12 mei 2009, 17:44 uur

Dankjewel iedereen voor jullie reacties, het betekend echt heel veel voor me, vooral om te weten dat ik niet de enige ben. Ik kijk hier nog vaak op deze pagina terug, om de reacties door te lezen als ik me rot voel. Ik heb altijd al één goede vriendin gehad sinds mijn 4e ofzo, we waren altijd samen heel verlegen maar ik voel dat ze steeds meer vooruit loopt op mij. Ze heeft al veel meer vrienden, is veel opener en kan zeggen wat ze wil. We hebben ook vaak discussies die dan uitlopen op ruzies, wat ik erg vervelend vind omdat we allebei graag gelijk willen hebben. Voor de rest heb ik ook nog 1 vriendin, hier ben ik heel goed bevriend mee en heb ik ook nooit ruzie mee, alleen ik kan haar niets vertellen. Niemand eigenlijk, alles wat ik wil zeggen komt er niet uit. Ik ben bang dat mensen me als zwak zien, en als ze begint over mijn vrienden voel ik de tranen al opkomen. Ik ken al 2 á 3 jaar een jongen van internet, en we zijn heel goed bevriend. Aan hem kan ik echt alles kwijt, maar helaas is hij nu een lange tijd niet online geweest vanwege ziekte. Ik mis hem echt heel erg, want aan hem kon ik alles kwijt. Ik heb zoveel mensen om me heen, maar ik voel ook dat ze misschien niet mijn ‘echte vrienden’ zijn, en voel me hardstikke eenzaam. Ik loop nu allemaal dingen van me af te schrijven, sorry voor dat maar ik wist niet echt waar ik het anders kwijt moest en sinds jullie allemaal hetzelfde probleem hebben als ik dacht ik dat hier wel goed zou zijn. Wat sommige mensen zeiden is wel een goed idee, misschien konden we eens contact maken met elkaar. Nogmaals sorry voor het posten van dit lange bericht, ik moest het even kwijt ;). x Keonu (Mijn echt naam is trouwens amber ;P)

Keonu (13) | 18 mei 2009, 20:35 uur

heej. ik heb wel veel goeie en echte vrienden! ga op ‘n sport daar kun je meestal wel vrienden zoeken. ik zou echt niet weten hoe het is om geen vrienden te hebben omdat ik ze altijd al veel heb gehad. Je moet proberen niet onzeker van je zelf te zijn en gewoon durven op mensen af te stappen en een praatje ofzo met ze te maken! naja.. veel succes ermee. x

' you should know it (15) | 30 mei 2009, 14:15 uur

ik heb er ook problemen mee ik heb er een paar waar ik naar toe ga maar dat kun je bijna geen vrienden noemen voor de rest bellen ze je niet of ze zijn je vergeten alleen als ze iets nodig hebben dus je bent gelukkig niet de enigste hoop dat je vrienden krijgt succses

DS (17) | 8 jun 2009, 10:50 uur

ik zit wel in een groep vrienden, maar toch voel ik mij alleen. Ik heb net het gevoel dat ze me erbij nemen omdat ze me zielig vinden. ik heb wel 1 goeie vriend en 1 goeie vriendin. mijn beste vriend is eigelijk mijn enige echte vriend, hij is niet alleen mij vriend omdat ik met allerlei dingen kan helpen. met hem kan ik serieus praten en geheimen delen. Ik heb ook een goeie vriending. althans, dat dacht ik. ik krijg eigelijk meer en meer het gevoel dat ze alleen tegen mij spreekt als ze iets nodig heeft. ze vraagt wel af en toe om ergens mee naartoe te gaan, maar dat doet ze waarschijnlijk enkel omdat er geen andere vrienden van haar meekunnen. som denk ik ook dat ze me meevraagt omdat ik dan dichter bij haar blijf zodat ze nog gebruik kan maken van mijn ‘diensten’(geld lenen, uitleg, dingen inscannen en doorsturen). soms vraag ik haar ook wel eens om naar de cinema te gaan, maar ik denk dan dat ze enkel meegaat omdat ze me zielig vind en omdat ik anders toch niemand heb om ergens mee naartoe te gaan. ik voel me de laatste tijd ook vervangbaar omdat ze nu meer en meer naar andere mensen gaat voor de dingen die ik vroeger voor haar deed (geld lenen, uitleg geven,…). ik noem haar wel een vriendin en ze is mijn beste vriendin. maar ik denk dat ik voor haar ‘maar’ een maat ben. of misschien duidelijker: bij mij staat ze op nr1, maar ik sta bij haar waarschijnlijk ergens onderaan haar ‘lijstje’.

microgolf (17) | 10 jun 2009, 12:00 uur

de reactie bij you should know it vind ik dus echt nergens over gaan want als het allemaal zo makkelijk is zoals jij zegt dat zou dit forum niet bestaan

bart (18) | 13 jun 2009, 13:56 uur

Ik had in de Brugklas het gevoel dat ik haats geen vrienden had alleen een paar van de basisschool die ik steeds minder zag. Een hele goeie vriend van me basisschool begon ik kinderachtig te vinden. Ik had ook nog een andere vriend waar ik wel is mee naar Feyenoord ging en waar ik mee op voetbal zat. Maar echt goede vrienden waren en zijn we niet echt….. In het 2de en 3de heb ik nu 4 goeie vrienden gevonden en ook heb ik veel meisjes waar ik bevriend mee ben en veel dingen mee doet:) Al ben ik wel bang dat het misschien na de middelbare school kut gaat lopen waardoor ik geen vrienden meer heb eigelijk…. moeilijk al die veranderingen je bouwt iets op en je bent bang om het kwijt te raken.

Sowat (16) | 13 jun 2009, 16:58 uur

misschien moet ik er gewoon mee leren leven dat ik alleen ben…

microgolf (17) | 15 jun 2009, 19:28 uur

Het is best moeilijk om hier nog reactie op te geven, nu ik vele van deze reacties gelezen heb. Ik heb ook precies hetzelfde en denk ook dat het aan mezelf ligt. Waar anders aan.. Terwijl ik va mezelf weet dat ik echt leuk en gezellig kan wezen. Door problemen thuis, en eigenlijk al heel m’n leven vind ik het moeilijk mensen te kunnen vertrouwen. Ik ben bang dat ze me laten vallen. en ben ook vaak weer contacten kwijt geraakt. Op dit moment heb ik alleen een hele lieve vriend. Wij praten er veel over en hij herkent zichzelf ook in mijn probleem. Toch zou ik zo graag ook meer vriendinnen willen hebben. Lekker kletsen, leuke dingen doen en dingen kunnen delen. Leuk idee eens met mensen af te spreken, Wij snappen elkaar ten minste en weten dat het niet zo makkelijk ligt als andere vaak denken…. …

RDWGirl (18) | 22 jun 2009, 22:29 uur

ik heb hetzelfde probleem,ik heb nu ook geen vriendinnen teminste niet hier in de buurt. ik nben namelijk verhuist, ik heb min hele leven altijd al goede vriendinnen gehad en ook 1 hartsvriendin maar op een of andere manier kan ik hier geen vrienden maken, ik ben namelijk van almere naar ospel (limburg
) verhuist. dat is natuurlijjk best ver maar ik had niet verwacht dat het zo moielijk zou worde om nieuwe vrienden te maken.

nataaaaaaaaaaas (15) | 24 jul 2009, 19:43 uur

ik herken ales wat julie op deze site hebben gezet .
vind ook helemaal niet leuk dat ik bijna geen vrienden heb
je zit steeds maar aleen thuis vet saai .
terwijl ander steeds naar feestjes gaan en centrum.
en dat vind ik best wel jammer dat ik dat niet kan kan wel maar dan moet ik aleen . en dat lijkt sielig .
ik weet eignelijk niet meer wat ik er heen moet.

erwin (17) | 25 jul 2009, 16:01 uur

heey
jaa ik herken me er zelf ook in .
me bf die liegt vaak als ze naar haar beste gaat dan zegt ze nee
ik ga er niet heen en doet ze het tog
en nu is haar beste op vakantie gaat ze veel met mij om
en dadelijk is haar beste terug ziet ze me niet
meer staan .
me bffl loopt heel vaak met andere mee
en ziet me dan niet staan
en me andere vriendin wilt met me .
ik weet echt niet wat ik moet doen.

NN-- (12) | 29 jul 2009, 21:09 uur

IK HERKEN HET WEL IK HEB ZELF WEL EEN BEETJE VRIENDINNEN MAAR NIET THUIS ALLEEN OP SCHOOL EEN BEETJE IK HEB GELUKKIG WEL EEN MOEDER WAAR VEEL MEE DOE MAAR IK WEET WEL DAT DAt eigenlijk niet hoort als je 14 jaar bent in september ga ik weer naar school en hopen dat ik echt een beste vriendin ga krijgen heel veel sterkte er mee

vogelbekdier@ (14 jaar) | 12 aug 2009, 17:03 uur

Ik herken de verhalen maar al te goed. De reden ervan is dat er mensen om ons heen lopen die verraders, leugenaars, meelopers zijn en niet hun eigen identiteit willen weergeven. Zo sluiten wij ons niet af maar hun zich af. Om vrienden te krijgen moet je dus een meeloper worden hoer triest t ook klinkt. zo zit het in elkaar denk ik.

anoniem (22) | 21 aug 2009, 23:28 uur

ik herken dit maar al te goed. ik ga nu naar het 4e jaar van het VMBO, en raad eens… mijn klas is vreselijk. geen een mens zit in die klas waar ik echt goed mee op kan schieten. ik heb een vriendin die hetzelfde als mij is, maar daardoor kunnen we niet altijd goed met elkaar opschieten. ik vier ook niet vaak verjaardagen, want wie zou ik dan moeten uitnodigen? ik hoop maar dat volgend jaar meevalt. ik heb hier vaker mee moeten dealen, en vooral in het tweede jaar. de reden dat ik geen grote vriendinnenclub heb is omdat ik alleen goed met mensen op kan schieten waarvan ik echt denk, zij is een echte vriendin. dus als er een faker op mijn pad komt, lukt het gewoon niet. vandaar heb ik maar een goede vriendin en de rest.. is een beetje bijzaak waar ik bijna nooit mee afspreek.
Ik ga mezelf niet veranderen in iemand die ik niet ben om maar veel (nep) vrienden te krijgen, zo creeër je ook geen goede vriendenkring.

zara (15) | 27 aug 2009, 16:12 uur

ik denk dat als je iets gaat doen waar je interesses ECHT liggen dat je mensen tegenkomt die hetzelfde zijn als jij en waar je goed mee op kan schieten.
op de middelbare school zijn er niet zoveel van dat soort mensen

een als er mensen zijn die hetzelfde interesses hebben heb je ook meteen gespreksstof

bart (18) | 28 aug 2009, 21:51 uur

Ik herken dit ook maar al te goed, helaas..
Op de middelbare school ging ik altijd met een hele leuke groep om, waren altijd best close en we hadden het altijd gezellig!
Tot ik naar het MBO ging, iedereen ging een andere kant uit en dan verwaterd het contact min of meer toch echt wel..
Met een paar van de groep heb ik inmiddels al geen contact meer, iedereen heeft weer andere interesses en een ander druk sociaal leven..
Eén meisje van de groep is al 7 jaar mijn beste vriendin, we konden altijd bij elkaar terecht en we trokken veel met elkaar op.. Helaas zit zij nu ook op een andere school en spreek ik haar niet of nauwelijks meer.. Nu ze een vriend heeft laat ze me ook compleet vallen en ben ik alleen maar goed genoeg om af te spreken op tijden dat het háár uitkomt. Daar heb ik dus geen zin..
Maar om dat ik bang ben haar te verliezen laat ik het ook nog allemaal gebeuren, ben soms best onzeker in dat soort dingen..

Iris (17) | 31 aug 2009, 13:27 uur

Heej…
Ik vind soort van fijn om te lezen dat ik niet alleen ben, ik moet wel zeggen…dat soms als je alleen maar gelooft in het feit dat je alleen bent dat altijd zal blijven. Ik zelf heb wel mensen om me heen, wordt ook meegevraagd, maar ik heb heel hoge eisen, ik zie echte vrienden als iemand die mij zo behandelt als ik hen…b.v. succes wensen bij een examen. En veel mensen om me heen zijn te druk met zichzelf of inderdaad hebben andere vrienden…!! En zo vind ik het zelf ook erg dat ik geen beste vriendin heb, maar aan de andere kant. Als k dan bedenk wat ik alleen heb bereikt en jullie waarschijnlijk ook, dan mogen alle mensen op dit forum ook erg tevreden zijn. Ik weet niet zo goed wat ik wil overbrengen, ik voel me soms ook heel eenzaam, maar vriendschappen komen en gaan…ik denk dat als iemand een vriend of vriendin krijgt…dat je je daar mee moet binden, blijf altijd jezelf. Maar jullie zijn allemaal mensen die eerlijk zijn. Ik ben blij dat dat nog bestaat..!!

Loes (18) | 7 sep 2009, 22:01 uur

Sinds de basisschool af aan heb ik nooit veel vrienden gehad. Ik werd niet gepest ofzo, maar hoorde er gewoon nooit bij. Op de basisschool had ik ongeveer 3 vrienden waar ik elke week mee afsprak. Toen ik naar de middelbare school ging werd dit 2. Nu dat ik ruzie heb met een van die twee en totaal genegeerd wordt door diegene is er nog maar 1 vriend over. Ik probeerde meer vrienden te maken door zelfverzekerder over te komen. Dit was niet echt gelukt want ik ben erg verlegen en het zag er zeer nep uit. Uiteindelijk heb ik meer contact gelegd door werk en hobby’s, maar nu heb ik nog steeds geen ‘echte’ vrienden. Op school loop ik de hele tijd met die ene vriend rond, maar praat verder met niemand anders, terwijl mijn vriend zoveel vrienden heeft. Ik probeer echt om meer contacten te leggen, maar ik kom er gewoon niet uit!…

Rob (15) | 8 sep 2009, 15:11 uur

Zo als vele hier heb ik weinig vrienden. Ik ben niet goed in grote gezelschappen. Vroeger was ik open, vrolijk en had nooit problemen met vrienden maken, dat veranderen allemaal toen mijn ouders gingen scheiden. Ik voelde me zo K** daardoor. Ik sloot me af voor iedereen. Ik heb al sinds mijn 3de een beste vriendin maar die gaat nu meer haar eigen leven leiden als student. Mijn zus, de enige die mij een goed gevoel over mezelf kan geven, is het meest sociale meisje dat in deze wereld rond loopt. Soms erg moeilijk voor mij.
Op school heb ik geen echte vrienden, eerst wel maar die zijn van de opleiding gegaan. De rest van ‘mijn vrienden’ negeert me, en pauze zit ik alleen. Als er 1 meisje in die groep er niet is, is de rest aardig tegen maar.. zo schijnheilig!

Ik vind het niet leuk om me alleen te voelen. Zoals vele.

Willemijn (19) | 14 sep 2009, 22:36 uur

ik vind het ook erg fijn dat ik niet de enige ben die op school problemen heeft met vriendinnen maken. ik ben zelfs dit jaar al een keer van klas geruild omdat ik die andere klas niet leuk vond. maar het helpt gewoon niet echt. ik probeer soms wel met mensen te praten en probeer interesse in hen te tonen maar, het lijkt of de andere dat dan niet heeft, want die kijkt dan weer weg naar iemand anders. Of ze kijken me raar aan. vorig jaar had ik twee vriendinnen maar die hebben me in de steek gelaten en die zitten nu achter me in de klas me de hele tijd met een pen enzo aan te tikken en te zeggen dat ik lelijk ben ik begrijp er helemaal niks van. het is echt rot om niemand te hebben op school. ik schaam me heel erg als ik weer eens een pauze alleen zit. het lijkt of iedereen om me heen veel vriendinnen heeft. ik durf ook niet op een sportclub te gaan omdat ik dan bang ben dat ook daar niemand me mag. misschien komt het wel omdat ik onzeker ben en dat ik halverwege groep acht verhuist ben.

L (14) | 15 sep 2009, 17:01 uur

Ja ik heb ongeveer het zelfde probleem, ik ga nu het 3e jaar in maar vind de klas waar ik in zit helemaal niet leuk, vorig jaar echt HELEMAAL niet, sommige kinderen zitten weer in deze klas.
De oplossing is naar een andere klas gaan, voor jou dan.
Ik ga, omdat ik de jongste leerling ben waarschijnlijk een jaar terug weer naar het 2e jaar, dan ga ik TL proberen te halen en zit je met een heel ander soort kinderen in de klas.

Veel succes!

Jeroen (14) | 16 sep 2009, 08:12 uur

Heej, dit onderwerp komt me veel te bekend voor. Op school (zit net in de 4e) heb ik alleen maar ‘kennissen’ die je net niet genoeg kent om erbij te gaan staan. De weinige vriendinnen die ik had, zijn me afgevallen. Het contact verwaterde toen we in verschillende klassen kwamen. Ik weet nog steeds niet waarom het zo is misgelopen, maar ik durf het niet te vragen. Ben bang dat het dan echt ruzie wordt…het is nu een soort van koude oorlog.
Ik ben stil en zeg nauwelijks iets, ik maak een heel verlegen indruk. Daardoor heb ik echt het gevoel dat mensen me niet aardig vinden. Ik ben gewoon superslecht in contacten leggen. Ik heb 1 goede vriend, maar die zit niet op dezelfde school. Ook het contact met hem wordt langzaam minder.
Het is zo vreselijk om iedere pauze weer alleen te staan… Ik wil ook wel vrienden hebben, erbij horen, maar niet als ik mezelf dan moet veranderen. Dat is het toch niet waard? Mensen moeten me accepteren zoals ik ben.
Helaas doen ze dat niet.

Iris (15) | 17 sep 2009, 14:59 uur

Gutentag!,

Ik heb vroeger iets mee gemaakt, iets waar ik niet over wil praten wat best wel ernstig is..
Daar door was ik ook anders dan een doorsnee 13 jarige..
Toen ik 15 was zijn we een soort van ´´gevlucht´´ samen mer mijn moeder naar een anderen provincie.. anderen stad, van het westen naar het oosten.. Ik woon nu in de regio Zwolle (Overijssel)
Toen ik hier op school kwam.. het was helemaal anders dan voorheen! Veel klasgenoten vonden het leuk dat ze een ‘‘Hagenees’‘ in de klas hadden.. :p En iedereen zei ‘‘johhh, beter ga je hyves aanmaken enzo..’‘ Dus dat deed ik ook, ik voegde me hele school toe.. beetje praten enzo, hee! Marnix, zullen we is wat afspreken? ‘‘Ja lijkt me leuk!’‘
Ik had met een vriend afgesproken bij de Mc Donalds..
(De eerste keer in mijn leven dat ik eigelijk met iemand wat ging doen).. Klinkt echt bizar voor een 14 jarige^^

Daarna heb ik zeker wel elk weekend af kunnen spreken met wat maten van school.. Ik vond het echt hartstiken mooi!

Nu ik 16 ben heb ik een beetje me eigen vrienden (Die bij me passen) gevonden, we gaan elk weekend met de scooters racen, daarna bij de een ‘n lekker biertje drinken..
Zaterdag avond ga ik dan weer met een anderen maat van school uit in ‘Discotheek *********’.. :p
Sinds kort werk ik ook in de *********.
Erg leuke gasten hebben we daar, en zo heb ik ‘n beetje me leven opgebouwd, wat ik wel wil zeggen:
DOE ER MOEITE VOOR!! Ook al mag je iemand niet 100% spreek er is mee af, zo kan je ook weer in aanraking met de vrienden/vriendinnen van haar.. doe voeg je dan weer toe op hyves en gewoon af en toe een pratje maken..

Hoe meer vrienden je hebt.. hoe harder het gaat met contacten, ik moet nu vaak in het weekend 2 afzeggen omdat ik al mijn hele rooster vol heb..

Ik weet zeker, jullie lukt het ook!

Auf wiedersehen,Marnix 16 jr

Marnix (16) | 24 sep 2009, 16:13 uur

Ja ik herken mezelf hier ook heel erg in. ik ben al mijn hele leven alleen en wordt vaak geslagen door mijn ouders. Ik heb vaak het idee dat alles mijn fout is en dat ik er maar gewoon een einde aan zou moeten maken. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen…

Willem Selten (15) | 12 okt 2009, 11:13 uur

hee,

ik herken alles wat je zegt. het is volgens de datum alweer een jaar geleden maar bij mij is het nu. ik hoor volgens mensen die me zien wel bij een groepje omdat ik daar altijd bij ben. Maar dat groepje beschouwt mij niet als een van hun. waarschijnlijk omdat ik nooit iets zeg want als ik iets zeg dan is het weer neit goed. Ik voel me ontzettend buitengesloten maar ik zet door. hoop dat jij dat ook hebt gedaan.

XxX My

ICk (13 Bijna 14 :D) | 14 okt 2009, 07:45 uur

Misschien is tijd dat je niet meer zo stil bent! zoek de minst populaire op van het groepje kennissen en kijk wat jullie raakvlakken zijn. (desperate housewives, greys anatomie, gtst)
ga zo maar door. de onderwerpen waar vrouwen t meest over praten: – kleding – series (of tv in het algemeen) – make up – jongens – andere meisjes
dat moet toch wel lukken.

De dingen die je iig niet moet doen: – dingen waar je niet achter staat om er maar bij te horen. Gewoon lekker jezelf blijven. – slijmen, onnodig veel complimenten geven. keep your dignity – gelijk beginnen met roddelen – vertrouwelijke dingen vertellen

Heeel veel succes!

patty (19) | 19 okt 2009, 16:55 uur

Kan ik hier met iemand contact hebben die precies hetzelfde meemaakt? want ik voel me echt niet goed.

M. (13) | 21 okt 2009, 13:25 uur

wel gek om al die reacties te lezen van mensen die precies hetzelfde probleem hebben alleen in mijn eigen omgeving vind ik ze nooit…

mensen denken ook meteen dat je autistisch bent terwijl je thuis wel je zelf bent en als kind ook altijd genoeg vrienden had

in het zelfde eenzame schuitje (17) | 30 okt 2009, 21:40 uur

Heeey,, Ik had veel vrienden maar door verschillende studies is dat allemaal verwaterd. Ik kan eigenlijk met niemand echt een keer goed praten want ik heb niet echt een goede vriendin. Meer oppervlakkig. Ik heb wel elk weekend wat te doen maar niet met “mijn“vrienden. Het zijn meestal de vrienden van mijn vriend waar we iets mee gaand oen. Soms denk ik welleens wat moeten hun nou denken heb je haar ook weer erbij. Ik heb een hele leuke klas, maar spreek nooit buiten schooltijd met hun af. Ben bang dat ze geen zin hebben in mij. Ze wonen ook allemaal in een andere stad en leven een ander leven dan mij. Zij wonen in een studentenhuis en ik woon nog thuis. Ik zou dan ook niet in een studentenhuis willen wonen. Maar hun moeten boodschappen doen, koken, wassen noem maar op. En dan dnek ik altijd maar ze zullen het vast te druk hebben om met mij wat te gaan drinken. Ik ben heel stil als ik met vreemde mensen ben of als ik met een groep ben. Ik wil dan zooo graag ook ergens over praten maar ik weet nooit waarover. Ik dnek altijd willen zij dit wel weten vinden zij dit wel boeiend wat ik zeg. Mensen proberen wel contact met mij te maken maar op de een of andere manier stoot ik ze af doordat ik dan rood wordt en niet goed uit mijn woorden kan komen. Ik wou dit even aan jullie kwijt zou niet weten bij wie ik dat anders zou moeten.

... N.hulpmix (19) | 20 nov 2009, 20:28 uur

Ik heb echt het zelfde, ik dacht dat ik een echte vriendin had maar ze geeft blijkbaar toch niet om me, dus ja en in mijn klas heb ik het zelfde mensen vinden me raar en vreemd maar ik kan in de les wel met ze werken maar in de pauze is het iest van oh ja jij bent er ook nog dus hoe moet ik dan aan iemand vragen om iets leuks te doen, iemand kan mij toch ook vragen ook al is dat al 3 jaar niet meer gebeurd!! ik ben het gewoon een beetje zat daar mee want ik ben geen party swinger dat weet ik maar kom op er zijn toch ook ander dingen te doen dan zuipen??

Niet belangerijk (18) | 24 nov 2009, 21:17 uur

het is zooooo erg om geen vrienden meer te hebben

fuckyou (24386989353678676885/) | 28 nov 2009, 21:59 uur

Hallo iedereen,

Ik ben opgelucht te lezen dat er zoveel reacties zijn. Meer als de andere onderwerpen. Ik dacht ook dat ik de enige ben die dit heeft. Ik wil ook een vaste goede vriendin waar ik leuke dingen mee kan doen, zoals shoppen of gewoon samen film kijken, kletsen of van alles. Ach ja wie weet..

Ik denk ook dat het te maken heeft met onze digitale tijdperk. Je hoeft niet veel meer te doen om contacten te onderhouden. Alles is met de computer en mobiele telefoon.
Er zijn zoveel activiteiten op te noemen waar je niet het huis uit hoeft.

Ook word het steeds veeleisender om bij te horen bij een groep.
Je moet niet alleen goed uit zien, maar ook geld hebben en veel zelfvertrouwen, buiten dat hoor je er niet bij.

F (23) | 6 dec 2009, 18:00 uur

Herken me ook in de verhalen. Voor mij hielp het om te gaan werken, ben daardoor wat zelfstandiger geworden en geef eerder mn mening. Wordt ook niet mee zo gepest, was vroeger een makkelijker doelwit, hoewel ik soms wel nog het idee hebben dat sommige mensen overdreven lachen. Maar dat zal dan wel weer door vroeger komen. Wil niet zeggen dat alles nu wel makkelijk gaat. Zoek iemand die ik echt kan vertrouwen, maar dat blijkt vaak nog lastig.
Ben ook niet iemand die er op andere manieren bij wil horen. Ga niet met de mode mee, en dingen op internet ontdek ik altijd veel later dan anderen. dat is voor mij ook helemaal niet belangrijk, maar helaas voor andere mensen kennelijk wel.

Jo (21) | 9 dec 2009, 10:38 uur

Hoi allemaal

ik ben net 23 geworden en heb al 7 jaar een relatie waarvoor ik al m’n vrienden heb laten staan. Een goeie raad, doet dit nooit! Want nu mijn relatie de niet zo goede kant opgaat sta ik helemaal alleen, terwijl ik in deze moeilijke periode echt wel steun kan gebruiken. Ik zoek vrienden om samen plezier mee te maken, lief en leed te delen. Maar het is inderdaad niet makkelijk… Mensen verwachten veel meer tegenwoordig, een mooie job, een dikgevulde portemonnee, een dure auto… Maar ik heb zoveel meeeeeeer te bieden. Ik lach graag en ben te vertrouwen, waarom wil niemand m’n vriend(in) zijn dan?

xx

Klein Blommetje (23) | 10 dec 2009, 21:33 uur

Hey ik ben pas 21 en ik heb ook geen echte vrienden, Ik heb er 1 en die woont bij kinderstad. En nog een maar die heb ik via internet leren kennen en die woont ergens waar ik niet weet waar majha want ik ben ook een gamergirl en net vroeg iemand of iemand in mijn tiet mocht knijpen

Henriettaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhh (21) | 14 dec 2009, 11:42 uur

Hey,

Ik maak nu ongeveer het zelfde mee. Ik weet dat kinderen uit mijn klas mij haten. Dat is niet echt fijn. Ze zeggen de hele tijd nare dingen. Gelukkig ben ik vrij hard. Mijn vriendin, is alleen ook bevriend met hun.

Ik heb ook een paar survival tips:p:

1. Blijf gewoon je zelf. Een ander na doen heeft geen zin. Dan moet je dat altijd doen. En die nep vriend wordt dan bevriend met iemand anders.
2. Kijk je klas eens rond en bekijk de kinderen. Wie lijken je op zich aardig. Zoek iemand die voor jou een beetje opvalt(kies niet de populairste, daar maak je nu nog geen kans op). Het maakt niet uit of het een meisje of een jongen is.
3. Doe is iets aardigs, bijv. vraagt iemand of die naast je mag zitten, zeg natuurlijk ja.
4. Zeg het tegen je Mentor\tutor. Iedereen denkt natuurlijk wat slap, maar het helpt echt.

Ik moet nu echt gaan

Doei

Anoniempie (12) | 16 dec 2009, 17:54 uur

hoi,ik heb ‘t zelfde probleem.
Heb zelf maar heel weinig vriendinnen.
Heel veel mensen mogen me niet omdat ik best stil ben.
Vooral op me werk word ik vaak uitgemaakt voor muts of doos en trekken ze rare gezichten als ik even een andere kant opkijk.
Zelfs als ik in stad loop met me vriend lachen veel meiden me uit.
Ook een paar vrienden van me vriend doen erg gemeen tegen me wanneer me vriend er niet bij is,en zo doen zijn nichten en neven ook precies hetzelfde.
Ze zeggen dan tegen mekaar dat ik en me vriend helemaal niet bij mekaren passen terwijl we hartstikke gelukkig zijn samen.
Heb ‘t vaak met me vriend erover gehad maar hij geloofd me niet en zegt dat ik dat alleen maar denk omdat ik onzeker ben.
Ik voel me zo vaak zo ongelukkig.

ingie003 (27) | 19 dec 2009, 22:55 uur

Hoi ik herken ook veel dingen van mij in veel verhalen.
Ik ben 20 jaar en zit om het mbo ik ebn erg stil behalve als ik de mensen echt heel goed ken kan ik wel met ze praten of als ze alleen zijn en ze praten met me dat lukt ook nog wel. maar heel veel mensen doen net of het raar is of het niet normaal is als iemand niet veel zegt dat vindt ik raar terwijl je hier ziet dat er heel veel mensen zijn die het zelfde hebben.
Die ook wel eens een keer uit willen en lekker een filmpje pakken met iemand die je wel kan vertrouwen,of die je niet dumpt als er een ander voor bij komt . Ik heb ook wel een paar meisjes maar dat kan ik niet echt vriendinnen noemen als het hun uit komt ben ik goed maar als ik iets vraag kan het nooit daar pas ik voor daar heb ikk geen zin meer in hoe het verder moet weet ik ook niet maar ik ga gewoon door en zie het van zelf wel .

moestie (20) | 22 dec 2009, 13:39 uur

Hee,
niet te geloven dat er zoveel mensen zijn die geen vrienden hebben alleen omdat ze wat stiller zijn. Ik heb 1 echte goeie vriendin maar die woont aan de andere kant van NH. met haar kan ik echt praten en daar kan ik mezelf zijn. Ik weet van mezelf dat ik een enorme prater ben maar alleen bij mensen bij wie ik mezelf kan zijn. En dat is bij mijn familie en bij die ene goeie vriendin. De rest vind me een meeloper zonder mening omdat ik niet zoveel zeg maar dat komt alleen maar omdat ze me niet laten merken dat ze me aardig zouden kunnen vinden. Dan zou ik mezelf vast wel kunnen zijn.
Hier een voorbeeld: Toen we naar het schoolfeest gingen, ging ik met 2 meisjes uit het groepje mee enj zij gingen me helemaal opmaken. ik dacht, nu zeg ik wat ik wil maar bij elke letter die uit me mond kwam kreeg ik een snauw te horen dus zei ik maar niets. bij het schoolfeest liepen ze de hele school door heen en weer en ik liep er achter aan omdat het toch een beetje zielig staat als je op zo’n schoolfeest helemaal in je eentje ergens staat. Ik hoorde ze de hele tijd over me roddelen en ik voelde aan dat ze me echt weg wilde hebben. Ik storte zo ong. in want tot die afgelopen donderdag heb ik nooit willen beseffen dat het geen echte vriendinnen zijn. Ik heb dus half huilend mijn vader gebeld of die me op kwam halen en op weg naar huis heb ik hem alles verteld. Dat luchtte echt op. Een uur nadat ik weg was gegaan kreeg ik opeens een sms: waar ben je? afkomstig van een meisje uit het groepje. ik smste terug dat ik met knallende hoofdpijn naar huis was gegaan. De volgende dag gingen we met de school schaatsen en ik besloot, ondanks alles, dat ik ging omdat ik niet weg wilde lopen voor al mijn problemen. Ik hoopte dat het een leuke dag zou worden maar toen ik een half uur te laat aan kwam begonnen ze met z’n 5en aan één stuk door commentaar te geven; “we hebben gisteren uuren naar je gezocht, had je niet ff kunnen zeggen dat je wegwas, dat is een beetje onbeleefd”. Ik had uit willen schreeuwen dat ik niet eens had verwacht dat ze ook maar zouden merken dat ik weg was en dat ik het zat was om het slachtoffer te zoijn van hun Roddels maar ik kon het weer niet. ik kan he4t gewoon niet uiten. na 5 minuten commentaar overleefd te hebben was ik het zat. Ik ging gewoon alleen rondjes schaatsen en liet hun lekker roddelend achter. Toen ik uiteindelijk ging, liep ik naar ze toe en wenste hun een fijne vakantie maar ze hadden besloten om me te negeren. Ik had geen zin in nog meer strijd dus ik ben gewoon naar huis gegaan. Die zaterdag kreeg ik een krabbel op hyves van een meisje uit dat groepje. zij echt zo; vond je het schaatsen leuk?. Ik bedoel, hoe schijnheilig kan je zijn. over een week moet ik weer naar school en ik heb geen idee hoe ik dat ga overleven.

Wat ik hiermee wil zeggen is dat er zoveel eisen aan een normale vriendschap wordt gesteld dat ik er gewoon misselijk van wordt. Als ik gewoon mezelf was geweest aan het begin van de Mid.school, had ik nu misschien wel meer echte vriendinnen gehad. Ik hoop dat iemand hier wat aan heeft

XX

The Girl With no Opinion (14) | 24 dec 2009, 11:44 uur

Als je zo weinig vrienden ga naar een de sociale hulp (bijv. psychiater) dit blijkt echt te werken

maryse (14) | 28 dec 2009, 15:22 uur

hallo…

ik was ook altijd de stille op school en ook verlegen.
maar ik heb mezelf altijd gezegt probeer er door heen te gaan.. telkens weer het was vallen en opstaan.. maar als je rond de 13 tot 16 bent zijn vaak de mensen op school niet echt je vrienden ( je hebt uitzonderingen )
je merkt pas wie je echte vrienden zijn.. als je niet meer bij elkaar op school zit.

echte vrienden zijn moeilijk te vinden en iedereen heeft er moeite mee.. iedereen..
daarom mag je al blij zijn als je1 goede vriend hebt. waar je alles tegen kan zeggen..

amm (19) | 28 dec 2009, 18:06 uur

hoi!

ik voel me al een tijdje klote. eigenlijk heb ik nu geen echte vrienden meer. in de zomervakantie mocht ik een tijd niet meer uit. met de mensen wie ik altijd uitging die lieten niks meer van zich horen. altijd al het gevoel dat het geen echte vrienden waren. toen mocht ik wel weer uit, maar nu weet ik niet met wie. echt zo klote! iedereen hebt altijd wat te doen. en blijf dan maar weer thuis. zo Kut gewoon. terwijl ik zo graag wil!
me moeder dacht dat ik autistisch was, omdat ik nooit wat deed met vriendinne, die ik niet heb. en altijd maar thuis bent.
ik zat toen bij de GGZ en hun hebben een soort vrienden clubje voor mij gezocht, die het zelfde probleem hebben als mij.
daar moet ik volgende week vrijdag voor het eerst heen,
dus ik hoop maar dat ik daar is een keer echte vrienden kan vinden , waarmee ik alles kan doen.
want anders zou ik het echt niet meer weten, dan ben ik heel me jeugd aan het verkloten man. en dat wil ik niet!

ik wist niet dat zoveel dit probleem hadden, want hier in de buurt is dat niet zo.
veel suc 6 iedereen .

kel (17) | 30 dec 2009, 16:18 uur

nou ik had vroeger ook veel vrienden en had altijd wel wat te doen maar sinds ik op het vmbo zit is dat veel minder geworden en alle contacten verwaterde nu is er nog maar 1 vriend over maar ik zeg altijd beter 1 vogel in de hand dan 10 in de lucht.
want dat heb ik echt gemerkt basisschool had ik wel 10 vrienden en nu 1 maar daar kan ik wel van op aan en daar ben ik heel blij om het lijkt als er iets gebeurt dat merendeel van je vrienden nep blijken te zijn en alleen bij je op bezoek komen omdat je een xbox hebt ofzo of veel geld maar niet om jouwzelf.
ik heb wel geluk dat mijn broer makkelijk vrienden maakt en dat zijn vrienden zeer makkelijk in de omgang zijn.

jeugdismoeilijk (17) | 2 jan 2010, 15:07 uur

heb het zelfde als jullie,
ik zit op de middelbare school en heb maar 2 vrienden die ik echt goed kan vertrouwen en vaak zie buiten school, want hun zitten op een andere school dan ik (ik zit 1 niveau lager waardoor ik naar een ander school moest)
ik zit elke pauze (2 per dag) alleen en ik weet dat het echt niet leuk is om er 20 minuten eenzaam te zitten en af en toe dan gepest te worden. (ik ken echt helemaal niemand op die school)
nou heb ik een klas waar ze me raar vinden en mij er een soort van buitensluiten, dat geeft ook geen lekker gevoel.
ik ben geen prater omdat ik nooit weet waarover ik moet gaan praten omdat ik nooit iets bijzonders doe…
als iemand mij kan helpen met een goede tip ofzo zou ik het erg fijn vinden.

groetjen van mij en sterkte iedereen die ook zo’n probleem heeft

anomien111 (14) | 3 jan 2010, 20:57 uur

@Anoniem111.. Ik begrijp waar je over praat, ik heb ook een tijdje het gevoel gehad dat ik nergens bijhoorde en dat ik geen vrienden had. Maar op dit moment heb ik veel vrienden om me heen en moet zelfs oppassen dat ik niet vrienden uit het oog verlies etc. Het punt bij mij was, dat ik alleen maar met mijn studie bezig was en niks anders daarbuiten deed. Toen ik na een tijd echt het gevoel kreeg dat ik geen vrienden had om dingen mee te delen, ben ik mezelf gaan afvragen hoe dat kwam. Ik ben sowieso geen grote prater, maar als je je zelf sociaal en open opstelt (lukt vanzelf na wat proberen) gaat het veel makkelijker om contact te maken. Daarnaast moet je je in je vrijetijd bezig houden met verschillende activiteiten. Zo is sporten in een teamsport een ideale oplossing, je leert veel mensen kennen en je bent onderdeel van een groep. Maar je moet niet alleen meedoen met sporten maar je ook sociaal opstellen en met de groep meegaan iets drinken in de kantine na afloop bijvoorbeeld of helpen op de vereniging. Dan leer je vanzelf de socialere types kennen in je sportteam/ vereniging. Daarnaast is lid worden van een studentenvereniging of scoutingvereniging bijvoorbeeld een geweldige manier om veel leuke en spontane mensen te ontmoeten. Maar vergeet 1 ding nooit: JE MOET TIJD EN MOEITE INVESTEREN. Het zal iig niet vanzelf gaan, en wees vooral niet bang voor afwezing e.d. want die mensen zijn jouw gewoonweg niet waard!

Wijze raad (24) | 6 jan 2010, 17:50 uur

Hallo ik heb sinds een tijdje geen vrienden meer dit komt denk ik door mijn erectie stoornis, nu krijg ik wel eens in het bijzijn van mannen een erectie

Laurens v/d Heijden (16) | 7 jan 2010, 14:06 uur

Hee,
Jeetje wat naar!
Misschien moet je toch een keer met iemand gaan praten. Misschien als je iemand anders alleen ziet staan dat je met diegene zou kunnen praten. Misschien zitten jullie wel in hetzelfde schuitje.
Wat ook zou kunnen is dat je op een sport gaat of een ander zoort vereniging (ik weet niet of je dat al doet?). Maar daar kan je misschien opnieuw beginnen. Gewoon jezelf voorstellen en een praatje maken. Ik was vroeger ook heel verlegen, maar ik kwam erachter dat anderen dat ook zijn en niet zo snel op je af stappen. Ik ben bij mensen gaan staan en met ze gaan praten en nu zijn het hele goede vrienden!
Ik hoop dat je hier iets mee kan en ik hoop dat je snel vrienden vind!
x

Laura (15) | 7 jan 2010, 14:43 uur

ik heb al vanaf mn lagere school een sociaal fobie.
kan je verzekeren het gaat niet vanzelf over.
Op mn werk viel/val ik buiten de groep,mensen snappen je niet
en noemde mij een homo,( wat ik overigens niet ben)Ik kreeg iedere dag wel een paar opmerkingen in die richting.
een depressie gehad als gevolg hiervan.
opgenomen geweest,anti depressiva.
De anti depressiva kom ik nooit meer van af,als ik daar mee stop gaat het mis.
Dus doe er wat aan als je weet dat je een sociaal fobie hebt
Ga naar de ver. v verlegen mensen,praat met een psycholoog
zoek hulp!Anders gaat het zeker mis.

wannebe (30) | 8 jan 2010, 16:09 uur

Ik heb wel vrienden. Ik fiets ook met ze naar school
en voetbal met ze spreek ook wel af. maar ze bellen me niet altijd dat is erg frustrerend dan vraag ik me af wat ik fout doe.
meschien komt het doordat ik niet heel veel praat .

watdoeikfout (15) | 10 jan 2010, 19:37 uur

hoi allemaal

wilt er iemand rond mijn leeftijd bevriend met me raken?
ik heb echt geen vriendinnen.

sluipwegwijzer (16) | 17 jan 2010, 19:56 uur

heey,
kvoel me ook al tijden kut. Vroeger had ik niet egt vrienden maar ging gwn met iedereen om en had een bff. Toen ging ik naar de middelbare school en lieten allemaal mensen bij barsten en gingen met “betere” vrienden om. Nu heb ik 1 “nood-vriendin” daar moet ik wel mee omgaan omdat we allebei heel slecht zijn in contacten leggen, maar eigenlijk vind ik haar best kut.
Kvoel me egt eenzaam, maar kzal er nooit wat over zeggen tegen iemand (nouja op dit forum dan maar jullie kennen me toch niet) kvind eigenlijk dat ik me aanstel en kmoet gwn tegen mensen praten maar als het er op neerkomt dan gaat dat niet dan wordt ik stil en werken mijn hersens gewoon niet meer!
Ook is er een grote kans dat ik dit jaar blijf zitten of naar een andere school moet, maar dat wil ik dan ook weer voorkomen omdat ik dan moeten wennen aan allemaal nieuwe mensen!!
Wat ook irritant is dat ik niet weet hoe ik ben naar andere toe. Kdacht altijd dat ik overkwam als iemand die onzeker is ofzoo, maar blijkt dus dat ik overkom als iemand die altijd helemaal zeker is van zichzelf is enzoo.
Maarja…
Uiteindelijk heb ik alleen die noodvriendin en daar moet ik ook alles samen mee doen en dat is gwn zwaarkut…

bladebliblabla (14) | 18 jan 2010, 16:10 uur

Hoi,
op de basisschool had ik eigenlijk wel vriendinnen, wel een rotklas, maar ook wel fijne vriendinnen. In groep 6 verhuisde mn beste vriendin waardoor ik die nooit meer zag of sprak. Ik had nog wel een heel goede vriendin buiten school, maar toen we naar de middelbare gingen zei ze steeds dat ze het te druk had met haar hw. Toen ik naar de middelbare ging sprak ik bovendien niemand meer van de basisschool. In de eerste kreeg ik een allerbeste vriendin. We deden van alles samen en hadden veel lol. In de grote vakantie ging zij de ene periode op vakantie en ik de andere waardoor we elkaar niet zagen voor lange tijd. In de 2e was ze erg veranderd en liep ze de hele tijd op me te schelden. Eerst was het nog een “grapje” en vond ik het niet erg. Maar omdat ik er niets van zei en ook het idee had dat ze veel te leuk en aardig was om met mij bevriend te zijn, begon ze het te menen. Toen vond ik het niet leuk meer, maar als ik erover begon werd ze alleen maar kwader. Uiteindelijk heb ik ruzie met haar gemaakt en ben ik echt heel kwaad geworden.

Ik heb eigenlijk nooit meer echte vrienden gekregen. Ik dacht even van wel, maar dat meisje veranderde na een jaar ineens ook heel erg. Ze kreeg een heel sociaal leven met allemaal mensen van haar werk, en had af en toe vriendjes.
Met mijn vriendin uit de 1e heb ik nooit meer gepraat, omdat ik daar te trots voor ben; als ik eenmaal ruzie heb, leg ik het niet meer bij. Ik wil nml niet zo iemand worden die iemand keer op keer vergeeft (ik had daarvoor al wel eens ruzie gehad met hr).
Ik heb nu heel erg spijt eigenlijk dat ik niet eerder boos ben geworden als ze me uitschold, en dat ik pas op het eind echt boos ben geworden. Ik mis haar eigenlijk nog steeds, alhoewel ik daarbij steeds lijk te vergeten wat een kreng ze was in de 2e. Zelfs als ik nu met haar ga praten, maak ik totaal geen kans meer om iets bij te leggen. Ze heeft een andere vriendin gekregen die volgens mij hr beste vriendin in geworden.
Omdat ik nu eigenlijk helemaal geen vrienden heb, ben ik best eenzaam. In de 6e klas had ik wel een gezellig groepje op school, maar eigenlijk spraken we nooit wat af, en nu zien we elkaar eigenlijk niet meer (heb wel geprobeerd, maar tis niet gelukt).
Af en toe wil ik heel graag naar een concert, maar heb ik niemand om mee te gaan. Daarom is zelfs mijn vader al een keer meegeweest.
Ik had al mijn hoop eigenlijk gevestigd op t HBO; een nieuwe kans. Nieuwe mensen, nieuwe vrienden maken. Maar iedereen in mijn klas heeft al vrienden, en er zit niemand tussen die ik echt aardig vind.
Ik doe dingen buiten school met mijn interesses en heb een bijbaantje, maar ik kom maar niemand meer tegen die mijn vriend wordt. Ik heb wel eens t idee dat ik te kritisch ben, vanwege die vriendin in de 1e. Dat ik een kopie van haar aan het zoeken ben. En ik ben bang dat ik mensen te snel afschrijf, dat ik me niet verdiep in ze. Maar ik denk soms ook dat er eigenlijk bijna geen leuke mensen bestaan.
Verder heb ik eigenlijk ook geen zin om veel moeite te doen om een nieuwe beste vriend te vinden. Ten eerste vind ik dat vernederend vind “hoi, wil jij mijn nieuwe vriend zijn”, ten tweede denk ik niet dat het werkt. Verder houd ik ook niet van dansen, daardoor ontmoeten heel veel mensen ook nieuwe contacten.
Verder kan ik volgens mij ook niet verliefd worden, dus een vriendje zit er ook niet in.
Wat anderen hier allemaal schrijven is ontzettend herkenbaar. Ik weet niet of ik er blij mee moet zijn, dat zoveel anderen er ook last van hebben..
Sommigen zeggen dat dit alleen maar een periode is, dat het vanzelf over gaat. Maar ik denk eigenlijk van niet, en ik vind dat ik tijd aan het verspillen ben, als ik bedenk hoe gezellig ik het zou kunnen hebben. Sorry voor dit veels te lange verhaal. eigenlijk weet ik ook niet waarom ik dit schrijf, maar ik vond alle verhalen zo herkenbaar.
Groetjes, Jacks

Jacks (18) | 18 jan 2010, 21:02 uur

hey,
dit forum is echt goed er zitten veel tips op.
maar nu heb ik een probleem:
toen ik in de 1e en in de 2e zat had ik heel veel vrienden maar in het 3e jaar gaat iedereen uit elkaar dus bijna de hele klas en dus ook mijn beste vriendin en ik.
want zij had KBL en ik BBL maar nu zit ik in een klas waar ik mij helemaal niet op mijn gemak voel.
ik heb wel een vriendin maar dat is niet een echte vriendin want ze zij vrijdag tegen mij dat ze mij Kinderachtig vond en dat ze vond dat we te veel met elkaar omgingen. Dus nu wil ze dat we uitelkaar gaan want ze zegt dat dat ze ook andere vrienden heeft. Maar daar kan ik niet mee opschieten want hun mogen mij niet en zegen vervelende dingen tegen mij. Maar nu hoop ik dat een andere vriendin van mij bij mij in de klas komt die mij wel accepteert

Groetjes Mee

Mee. (15) | 20 jan 2010, 18:51 uur

Sluipwegwijzer ik wil wel vriendinnetjes worden! ;P

Neemaar.. op school heb ik een aantal hele goede vriendinnen en vrienden, en verder gewoon een grote gezellige vriendengroep. waarin je niet iedereen evenveel mag, maar het wel altijd gezellig is..
Buiten school had ik eén ‘‘beste vriendin’‘ (kutwoord) maar die is nu verhuisd :(
ik was buiten school en in het weekend altijd samen met haar, maar nu ze er niet meer is besef ik me dat ik eigelijk helemaal geen vrienden heb! ja op school wel, maar die hebben buiten school ook allemaal andere vrienden en die hebben geen zin om altijd iets met mij te gaan doen.
ik ben heel sociaal enzo! het is meer; je maakt niet zomaar vrienden. Er zijn wel groepjes in de buurt waar ik best tussen zou passen, maar je gaat er niet zomaar in je eentje bij staan van HALLO, WIJ ZIJN NU VRIENDEN.. .
in het weekend heb ik dus vaak niks te doen..
ik heb soms echt zin om uit te gaan maar ik ga toch niet alleen?!

m-i-a (16) | 21 jan 2010, 16:33 uur

Hoi ik ben Roel, gisteren heb mijn “vrienden” mij verteld dat ik er niet bij hoor, zou dit komen omdat ik homosexueel ben. Ik had geprobeerd iemand te zoenen van mijn vrienden. Ik wil nu echt dood!! Heeft iemand een idee hoe ik hier uit kom.

Roel (16) | 22 jan 2010, 10:48 uur

Ik heb nog steeds veel problemen met het zoeken van vrienden, en ik voel me hier echt heel slecht bij. Ik begin het idee te krijgen dat ik nooit een vriendin of laat staan gewoon vrienden zal krijgen. Als ik mijn ouders probeer te vertellen over mijn problemen tonen ze totaal geen intresse. Ik wil graag met iemand hierover praten maar ik kan er niemand voor vinden. Zou iemand misschien willen reageren op mijn bericht?

Willem (17) | 22 jan 2010, 10:52 uur

Ik ben een jongen van 18 jaar en ik voel me al mijn hele leven eenzaam. ik zit er heel erg mee dat ik door iedereeen genegeerd wordt. het liefst zou ik er een eind aan willen maken.. maar dat kan ik mijn familie niet aan doen en mijn enigste vriend willem selten. waarom wil niemand met mij omgaan? wil iemand vrienden met mij worden?

anoniempje (18) | 22 jan 2010, 10:54 uur

Ik heb ook geen vrienden. Dit komt denk ik door mijn homosexualiteit. Veel mensen in mijn klas vinden mij hierdoor raar en willen niet met mij omgaan. Ook word ik vaak uitgelachen. Maar ik kan er niks aan doen, waarom lachen ze me dan uit!? Ik heb al geprobeerd om toch op meisjes te vallen zodat ik erbij hoorde maar dat is me niet gelukt. Wat moet ik doen!?

Roel (17) | 22 jan 2010, 11:01 uur

ee
ik vat je. echte vrienden bestaan niet, ze gebruiken je voor fun. Jji moet niet op hun bouwen, zij geb ruiken je, dus jij moet hun gebruiken. Echte vrienden bestaan niet. Allemaal fake

die boyke (16) | 25 jan 2010, 21:12 uur

Ik dacht dat ik een echte goede vriendin had, maar dat bleek niet zo te zijn. In de 3e had ik in het begin wel vriendinnen maar later in het jaar begonnen ze me uit te lachen enzovoorts. Ik zat altijd alleen en zelfs leraren merkte het niet. Ik heb maar 1 echt goede vriendin, maar die zie ik de laatste tijd niet zoveel meer.
In de 4e had ik 2 goede vriendinnen, waarvan 1 een heel grote mond had, ik vond dat niet zo leuk want dan gaat iedereen denken dat je ook zo bent, terwijl ik dat helemaal niet ben. Ook is ze intern geschorst geweest. Al gouw denken mensen dat je ook zo bent en gaan je raar aankyken, Ik heb 1 persoon in vertrouwen genomen en langzaam verteld waar ik mee zat. Nu heb ik nog steeds die vriendin en het maakt mij niet uit dat ik maar 2 vriendinnen heb.

Anoniempje (15) | 27 jan 2010, 22:15 uur

Hoi ik ben een jongen van 16 jaar en denk dat ik homo ben, in ieder geval zo gedraag ik me. Nu willen mijn vrienden niet meer met mij om willen gaan, wat moet ik doen? graag reactie

G (16) | 1 feb 2010, 10:47 uur

heey ik heb ook zoiets meegemaakt dat als je alleen staat in de pause omdat je denkt dat en dan ga je by een groepje staan en denk je dat je vrienden met hun bent maar uiteindelijk pas je niet bij hun omdat je je voor ze schaamt omdat je niet zo bent

Miiszz AnoniemOusz (15) | 1 feb 2010, 11:37 uur

Hoi ik ben gisteren geëvolueerd in raichu nu heb ik geen vrienden meer

Pikachu (16) | 1 feb 2010, 11:39 uur

er zijn ook veel mensen die geen vrienden hebben!? ik dacht eerst dat ik de enige was omdat iedereen om me heen een vriendengroepje had en ik niet. tja.. ik heb dus ook geen (goeie) vrienden. ik voel me de laatste tijd erg eenzaam op school. ik heb ook niemand op school. wel 1 vriendin maar die kan je niet echt een vriendin noemen: ze laat me elke keer stikken en denkt alleen maar aan zichzelf. ik weet niet meer wat ik moet doen…

ik wil niet meer naar die f*ck school
maar het moet…

iedereen uit me klas vind me raar en zielig. ik kan niet zo goed contacten leggen omdat ik nogal ERG verlegen ben.
ik heb ook geen zin in volgend jaar want dan gaat die (nep) vriendin naar een andere school. ik wil haar niet kwijt omdat ze de enige is die nog met me praat.

wat moet ik nou doen?!

hopeloos-meisje (13) | 1 feb 2010, 15:46 uur

@ Roel & G.
Ik vind dat homo zijn niet fout is en dat je het gewoon moet kunnen zijn. Als ik een vriend zo hebben die homo is, zou ik dat echt niet erg vinden. Gewoon jezelf zijn. Heb je geen vrienden in een andere klas? dan kan je vragen of je overgeplaatst wordt. Je kunt als het echt erg wordt, altijd nog naar een andere school gaan. En (misschien kinderachtig maar het helpt echt) je kan gaan chatten/ bellen met de kindertelefoon of een andere hulplijn. Veel succes!

XXX

IK, en niemand anders! (?) | 2 feb 2010, 17:34 uur

hallo allemaal,

ik heb geen vrienden.al sinds de basisschool was ik eenzaam.ik werd vaak bijvoorbeeld als enige van de klas niet uitgenodigd op een verjaardajfeestje van een klasgenoot,of op school zit ik vaak alleen terwijl ik zelf contact opzoek.buiten school heb ik ook geen vrieden,ik kan nergens gaan want ik ben altijd alleen en ik wil niet dat mensen denken wrm loopt hij alleen.ik heb broers van mijn leeftijd die wel vrienden hebben en die om de minuut gebeld worden doos hun vrienden om naar buiten te komen f gwn gezellig te praten.mijn telefoon gaat een x per 2 maanden en dan is het niet eens van een vriend maar gwn mijn vader of broers.ik heb er lang tegen gevochten en heb het lange tijd niet geaccepteerd,maar jaren later ben nu 21 jaar.ik heb het geaccepteerd dat iik alleen ben en alleen zal blijven.ik heb weinig vrienden met wie ik f entoe wat doe.ik heb een vriendin waar ik als enige contact mee heb.voor de rest heb ik geen vrienden en dat weet iedereen tegenwoordig ok.fit is het leven en je kan niet altijd krijgen wat je wil.

ik weet precies hoe jullie je voelen,ik ben ook onzeker en verdrietig.maar wees niet getreurd. denk dat er elke dag in de wereld onschuldige mensen worden vermoord,dat er miljoenen mensen,zowel miljarden die in armoede leven.miljoenen mensen met ongeneesbare ziektes als aids,kanker,parkinson ect.er mijn miljarden mensen die het zwaarder hebben.dus wees gewoon je zelf en blijf positief

na regen kom zonneschijn.

beste groet,

je nige vriend

alleen (21) | 3 feb 2010, 02:23 uur

Ik heb ook geen vrienden. Al sinds groep 6 van de basisschool ben ik een buitenbeentje. Middelbare school was voor mij overleven en toekijken hoe andere mensen de beste tijd van hun leven hadden en ik ging om met rare figuren waar ik helemaal niet mee wou lopen, maar ik had niemand dus dan is de keuze snel gemaakt.
In de laatste jaren van m. school vond ik eindelijk een paar enigszins normale vrienden met wie ik later alle contact heb verbroken omdat ze niets voor me over hadden. Dat heeft me gekwetst en nu heb ik nogal een hekel aan mensen gekregen. Ik zie zoveel mensen die alleen aardig doen om te profiteren. Soms doe ik wel een poging om contact te maken met iemand maar dan merk ik dat de interesse helemaal niet wederzijds is. Anderzijds hou ik de boot ook af, want ik schaam me eigenlijk ook wel dat ik helemaal geen vrienden heb en wil niet dat mensen te dicht komen en dat opmerken. Ik ben niet eens verlegen of zo maar mensen vinden me gewoon niet aardig of zijn niet geinteresseerd. Op mijn leeftijd zou je een netwerk aan vrienden moeten hebben, maar ik heb niemand

Ik loop altijd alleen, ga alleen naar school en ik voel me zo ontzettend eenzaam. Ik denk niet dat er iemand eenzamer is dan ik. Met mijn ouders kan ik nergens over praten. Als ik iets naars meemaak jank ik in mijn kamer, niemand om mee te praten en het lijkt wel alsof de narigheid je juist vind als je alleen en ongelukkig bent. Het lijkt wel alsof dit mijn lot is, alsof ik gedoemd ben om altijd alleen te blijven en ik vraag me wel eens af, wat moet ik doen als mijn ouders dood zijn, wat voor leven heb ik dan, helemaal zonder vrienden en geen vriend? Ik denk niet dat ik beide ooit zal krijgen en ik hoop dat ik tegen die tijd dood ben mocht het zover komen. :( Ik vind dat mn leven redelijk mislukt is

anoniempje (22) | 3 feb 2010, 18:32 uur

Hee, ik ben veranderd van school want op me oude school ging het dus ook slecht, we hadde veel problemen in de 2e met wt meisjes uit de klas, totdat we naar de 3e ginge en ik en me beste ( toen ) beetje gepest werde, er kwam dus een meisje uit het populaire groepje naar ons toe, omdat ze ook niemand meer had..
Mijn beste dacht ik te vertrouwe maar trok naar dat meisje toe en woude iedereen tege me opzette,
was un moeilijke tijd.
ik ben van school veranderd,
maar toch omdat ik heel onzeker ben heb ik wle wt vrienden kunne maken.
alleen de laatste tijd voel ik me er nie echt meer thuis..
:S

iemand. (14) | 12 feb 2010, 23:33 uur

Hoi iedereen,

Ik ben ook altijd een rustig persoon.
Ik heb wel een vaste vriendengroep, maar zij hebben naast deze groep ook nog een andere vriendengroep.
Dat heb ik dus niet…
Ik ben helemaal niet zo populair, en zeker in grote groepen niet.
Ik ben nou eenmaal niet echt een feestbeest en stap niet makkelijk op andere mensen af.
Het is gewoon soms zo frustrerend, dat iedereen als iemand anders heeft en ik alleen zit.
Dan voel ik me eigen “de tweede keus”
Ik heb jarenlang echt geen enkele vriendin gehad.
Nu is het zaterdagavond, carnaval, nou ik vier het dus niet.
Ik zit hier maar wat te typen.
Ik ben toch, ondanks dat ik wel vrienden heb, ook heel erg vaak eenzaam.
Ik kom hier geen “peptalk“houden om te showen dat ik wel vrienden heb.
Ik ben veel weekenden alleen.

Succes iedereen!

Gewoon Ik (23) | 13 feb 2010, 22:08 uur

Hey,
ik heb in het begin van de basisschool een goede vriend gehad, maar ik sprak die na ik 7 was niet meer.. ik speelde niet meer buiten en ik werd gepest toen ik zo oud was, mensen die mijn naam ten schande brachten, eerst begreep ik het niet en toen snapte ik het na 3x.. maar ik heb de rest van mn basisschooltijd geen vrienden/vriendinnen meer gehad.. Toen in het begin van de middelbare school had ik na een tijdje 1 vriendin, zat in een andere klas, maar we waren beide buitenbeentjes en in die tijd was er nog iemand, maar daar durfden we de naam niet aan te vragen en toen ik het wilde weten en niet meer nerveus was, heb ik het toch gevraagd en sindsdien heb ik 2 vriendinnen.. In de 3e (vorig schooljaar heb ik een nieuwe vriendin gemaakt en ik heb toen mn vriendje ontmoet, etc., alleen nog niet gezien in RL alleen kort via de web van m)

kennelijk vinden mensen mij aardig, en trachten daar misbruik van te maken, mijn vriendin/vriend worden is daarom ook redelijk moeilijk, mensen beschouwen mij eerder als vriendin/vriend dan ik hen.

The Art Of Live (15) | 16 feb 2010, 20:47 uur

Hoi,

Ik ben een jongen van 18 jaar; een leeftijd waarop ik mij altijd heb voorgehouden mijn zaken dan op orde te hebben.
Echter is het al jaren niet de realiteit.
Ik heb een soort pleinvrees of fobie tegen groepen niet of nauwelijks bekende mensen, waardoor ik in groepen en klassen doodstil ben en alleen praat met mensen waarmee ik in het begin van een schooljaar mee werd geintroduceerd, naarmate het schooljaar loopt hou ik vaak enkel met dezen contact en niet met de resterende personen in de klas. Ik was niet altijd een eenzame schijnbaar ongeinterreseerde onsociale jongeman. Vroeger was ik slimste van de klas met cito score van 546 en had ik vwo advies; ik besloot echter om havo te kiezen omdat 3 anderen dit ook gingen doen. Die 2 havo jaren had ik onwijs veel plezier; ging naar feestjes en hangen bij die vrienden die meekwamen van de bassischool. Maar in dat 2de havo jaar werd ik dus aangevallen door een groep capuchonmarrokanen van een stuk of 15 man. Zij zorgden bij mij voor zo’n paniekerige en bedreigende sfeer dat ik veranderde; Mijn schoolresultaten gingen naar 6jes met iets te veel 5jes en ik stopte algauw met mijn 2 sporten en de vriendschappen van de basisschool verwaterden.
Dus degradeerde ik van havo 2 naar vmbo 3 en daar leek het wel goed te gaan in het begin van het jaar. Ik maakte echter maar bevriend met 1 persoon; iemand die ook nieuw op die school kwam en dat schepte dus een band in die tijd maar toen het jaar vorderde was hij algauw bevriend met iedereen en ik alleen met hem.
Ik Heb hierbij ook problemen met opleiding en dus later ook werk.

Ik heb tegenwoordig alleen nog maar mijn 2de opleiding; de eerste faalde ik al en deze ga ik wss weer niet halen.
Werkelijk al mijn vriendschappen uit het verleden zijn verwaterd en ik heb dus ook geen sociale contacten meer.

Soms zou ik wensen dat ik een soort indiaan was en niet leefde in een consumptie maatschappij waar alles is gericht op kapitaal en inkomen.
Ik wou dat er niet zo’n druk lag om goed te presteren en een baan te vinden en je bijna gedwongen aan mensen toe moet socializen terwijl velen arrogant zijn.
Ik hoop dat ik mijn leven zelf weer op de rit kan krijgen.

Anon Iem (18) | 19 feb 2010, 04:10 uur

Ik ben ook eenzaam!

Ze gebruiken mij ook alleen voor het shoppen enzovoort. Ik ben helemaal niet saai en kan handenvol jongens krijgen dus aan mijn uiterlijk ligt het ook niet. Toch vragen mensen mij nooit om uit te gaan. Toen ik 12/13 was had ik heel veel vrienden maar nooit echte vrienden toch was ik altijd wel wat aan het doen. Stappen leuke dingen doen etc. Ik ben nu 17 en dan hoor je met een groep meiden op vakantie te gaan. Ik doe dat niet. Dat komt misschien ook wel dat ik heel vroeg een vriend heb genomen. Ik was toen 15 maar dat is nu 2 jaar later uit. Mede omdat ik geen sociale contacten meer heb. Ik ben heel erg sociaal en maak gemakkelijk contact. Maar ik vind het niet altijd leuk om zelf altijd iemand te vragen om mee te gaan stappen bijvoorbeeld of film te kijken. Ik heb ook altijd aparte types altijd van die rokers,zuipschuiten,jongensgekken. Terwijl ik dat helemaal niet ben sterker nog ik lust geen eens alcohol/prik. Gelukkig zie ik hier niet dat ik de enige ben. Ik heb wel een moeder waar ik heel goed mee kan opschieten zij heeft ook geen vrienden!! Maar ik baal ontzettend want als ik niet buiten de deur kom ontmoet ik ook geen nieuwe contacten zoals vroeger..

Ikkeee (17) | 19 feb 2010, 17:03 uur

Hoi allemaal,
Mijn probleem is dat ik geen vrienden heb op school/in mijn klas. Eerst had ik wel een aantal meisjes waar ik goed mee kon opschieten, maar sinds een tijdje kunnen ze het beter met elkaar vinden en loop ik er maar een beetje achter aan. Ik vroeg laatst wat er was en kreeg als reden: ‘ja jij bent altijd stil en dat vinden we niet leuk’. Dat snap ik opzich ook wel weer, maar zo ben ik nou eenmaal. Ik vind het jammer dat het zo gelopen is en heb eigelijk geen zin om steeds in mijn eentje in de les te gaan zitten. Ik hoop dat het contact zich weer hersteld want anders voel ik me nog kutter dan dat ik me al voelde. Volgende week gaan we op studiereis naar het buitenland. Ik hoop dat het leuk word en hierdoor nieuwe mensen leer kennen, maja iedereen kent elkaar al.
Buiten school heb ik wel vrienden, ga ik uit en doe ik leuke dingen. Maar toch breng je het meeste van je tijd door op school.
Ik hoop dat het beter gaat.

Onzekere (20) | 24 feb 2010, 21:25 uur

Heey,

Ik heb altijd vrienden gehad. Een leuk vriendengroepje. Tot je van school gaat en er een grote ruzie onderling utibreekt. We waren altijd met 7 a 8 meiden. Nu zie ik eens in de paar maanden nog maar een van deze meiden. Het contact is verwaterd en een deel is gewoon nog steeds boos op elkaar.

Na deze ruzie heb ik op school nieuwe vrienden gemaakt en we kregen een nieuw groepje met zijn vieren. Na school had ik altijd wat te doen. Of ik was met iemand van school shoppen of naar het strand of iets dergelijks. En deed ik niets met iemand van school dan was ik wel met mijn vaste groepje uit de straat buiten.
Ik was nooit thuis. Tot ik ging verhuizen. Ik zag niemand meer uit mijn oude straat hun leven ging gewoon verder zonder mij. Zij wilden geen moeite doen om een keer naar mijn buurt te komen maar ik moest maar daar heen komen. Ik kreeg toen een vriend waar ik nu nog steeds mee ga. Ik was en ben elke avond met hem dus in de avond heb ik altijd wel wat te doen en ben ik nooit alleen.
Overdag met schoolvrienden op de scooter toeren. later met de auto. Nu zijn wij allen onze eigen weg gegaan met opleidingen en dergelijke. Ik ben buiten de stad een studie gaan volgen en zie mijn “vrienden” nu nog maar eens in de paar maanden. Als ik dan met hun ben dan lijkt het net of ik ben vervangen. Alles wat wij vroeger deden samen doen ze nu met nieuwe mensen van hun opleiding.

Ik heb dit niet. Mijn medestudenten die hebben ook allemaal hun eigen leven buiten school. Ze wonen op kamers wonen in een andere stad dan ik. Na school doen we dus nooit iets leuks, Ik voel me dan echt alleen als ik thuis zit achter mijn laptop of achter de tv met mijn schoolboeken voor me. Ik ben dit niet gewend. Ik had altijd wel iets te doen.

andere kennissen of vrienden die werken omdat die geen opleiding meer volgen en zijn dus alleen in de avond vrij.

Ik heb ook elke keer dat ik contact maak met mensen die er het jaar erna niet meer zijn. Naar een andere school, terug naar hun eigen land omdat de opleiding te zwaar was, een vriendin kwam helaas te overlijden. Ik vind het jammer dat dit allemaal gebeurd en vooral omdat ik het steeds moeilijker vind om contacten te leggen.

Sorry voor het lange verhaal.

NvdE (20) | 25 feb 2010, 14:17 uur

hee,
ik heb geen vriendinnen…
ik had er eerst heel veel,
maar dat was jaren geleden.
nu heb ik er eigenlijk maar 1,
terwijl ik die nieteens aardig vind!
ik vind het moeilijk vriendinnen te maken,
omdat iedereen zo arrogant is en bekakt
met dikke lagen makeup etc en dat is niks voor mij
wie kan me helpen,
of wie wil mijn vriendin zijn?(dat klinkt heel zielig maarja o_x)
hopelijk krijg ik reactie hierop?

marlou (12) | 27 feb 2010, 15:59 uur

heee ik had eerst 2 goede vriendinnen Nina en Britt, maar omdat hun steeds samen lol hadden en overal om lachten waar ik niet om kon lachen dacht ik ik ga nieuwe vriendinnen zoeken. Ik ging bij Ilse, Maaike en Marian zitten ik dacht eerst dat het goed ging en ze mij accepteerde maar nee! na een tijdje zeiden ze wij hebben onze eigen behoeftes en jij ook dus je moet je eigen vriendinnen zoeken. Je mag nog wel bij ons in de pauze staan enz. Want ik stond dus ook altijd bij hun maar ze moesten me niet meer. Naar Nina en Britt kon ik ook niet meer terug want hun hebben nu meer vrienden gemaakt en dus ook hun eigen vriedenkring

Nu zit ik heel vaak alleen in de klas, en soms komt er wel eens iemand naast me zitten maar dat is omdat er geen andere plaats meer is. in de pauze sta ik nog steeds bij Ilse, Maaike en Marian maar er staan ook steeds 2 vierde klassers bij die ik wel aardig vind. maar daar houd het dan ook mee op..

ik heb wel 1 beste vriendin ik heb het haar ook vertelt maar zij weet ook niet wat ik nu moet doen en ik spreek niet zo vaak met haar af omdat ze op een andere school zit en veel meer huiswerk heeft..

Het enigste wat ik nu nog wil is weer vriendinnen worden met Nina en Britt want ik sprak vroeger wel heel vaak met hun af bijna elke dag toen begin de tweede klas.. En ik wil dus opnieuw vriendinnen met hun worden.

Kan iemand mij vertellen wat ik nu moet doen????????

p.s. Ik heb wel geprobeerd bij andere mensen van andere klassen te gaan zitten maar dat was mislukt, en er zijn ook veel buitenlanders bij mij op school, ik heb daar niks op tegen hoor! maar ze spreken vaak hun eigen taal dus dan versta ik er ook niks van..

p.p.s. De namen die voorkomen in dit bericht heb ik even verzonnen het zijn dus niet hun echte namen!

een meisje die hulp nodig heeft! (15) | 2 mrt 2010, 21:27 uur

Jeetje, het lijkt er op die van mij nou wel iets anders ik heb ook geen vrienden die accepteren hou ik ben daar word ik gek van. Misschien heb ik een autisme. Ik voel me vaak alleen en soms denk ik aan zelfmoord pogingen maar na een paar maanden gasat het weer goed

DP (12) | 6 mrt 2010, 15:21 uur

heeyy
ik ging dit jaar naar een nieuwe school ik zou eigenlijk met mijn vrienden naar een andere school gaan maar die school zat al vol en ik had me te laat aangemeld ofso, dus toen moest ik me aanmelden bij een andere school waar ik niemand kende ik kende zelfs de school niet ik zit hier nu een half jaartje + op en zit in de 3e klas ik kan niet echt aansluiting vinden bij de kinderen in de klas dat is niet echt leuk ik heb het heel lang geprobeerd maar elke wordt ik afgewezen ik snap ook niet waarom?? ik heb hier vaak om gehuild ik mis mn vrienden maar ik moet nog tot de 4e klas op die school blijven
what’s wrong with me :( ?
xxxx
een meisje dat het gezeur zat is!

just a girl (15) | 8 mrt 2010, 22:02 uur

wil je iemand mij advies geven pleaase:(?

just a girl (15) | 11 mrt 2010, 14:32 uur

Hallo.

ik was altijd populair vroeger ik had toffe vriendinnen een heleboel ik was goed in school en hockey.
met een meisje was ik beste vriendinnen we deden alles samen.
ze was gewoon een zusje voor me. maar toen gebeurde er iets vreselijks ik kwam met haar bij een loverboy terecht alleen zij wou geen aangifte doen bij de politie en ontkende alles . hierdoor kreeg ik de schuld van de politie. ik heb nu al een jar een vriend ik doe nu alles met hem, maar een goede vriendin om mee te shoppen. te kletsen enzo dat heb ik niet.
ik wil me oude vriendinnen terug maar die wilt me niet meer.
ik mis haar zo erg. en als ik haar soms zie rijden word ik gek .
ik heb wel meisjes op schoo waar ik in de pauze mee sta .

xxx

ninaa (17) | 12 mrt 2010, 13:26 uur

@iedereen die eenzaam is

heyy,

Ik zie hoeveel mensen er eigenlijk zijn met dit probleem. gek, want ik dacht altijd dat ik de enige was! Ik wil wel M@ilen met iemand die het net zo heeft als mij, waar ik alles bij terecht kan, en diegene ook bij mij, dat je toch nog wat steun hebt! XX Mila

Miláá (14) | 14 mrt 2010, 15:26 uur

hallo, ik heb dit ook een beetje ik ben 15 jaar, vorige jaar en in het begin van dit schooljaar had ik het helemaal leuk in de klas.. maar nu halverwege het jaar gaat het minder. ik weet dat 1 meisje uit de klas (ik noem haar even X) mij echt niet mag, en ze is best populair ik heb het idee dat ze achter mijn rug om over mij praat en andere probeert de beinvloeden. nou heb ik wel 1/2 mensen in de klas waar ik mee op kan schieten maar 1 daarvan gaat altijd roken met X buiten en die andere gaat meestal met haar vriendinnen in de pauze zitten, maar ook zei doet nu anders tegen mij ik denk dat het door X komt. ik haat de pauze’s op school, meestal heb ik niemand in de pauze en dan voel ik me zo alleen want van de andere klassen heb ik dan wel mensen die ik goed ken maar meestal heb ik niet tegelijk pauze met ze:( ik vind het leven gewoon echt niet meer leuk, heeft iemand een tip? hoe krijg ik mezelf weer zoals eerst, aan het begin van het jaar toen ik nog met plezier naat school ging!! ook met gym voel ik me altijd kut als de leraar zegt zoek een tweetal uit en ik heb niemand dat is zon kut gevoel….. :(:(

xxxxxxxxxx (15) | 15 mrt 2010, 16:51 uur

ik ben altijd alleen!!

lana (15) | 15 mrt 2010, 16:55 uur

hi.
Ik vind dat dit ‘probleem’ opzich wel meevalt.
Ik zelf heb weinig vrienden. Het zou wel komen omdat ik vaak ben blijven zitten en een niveau lager kwam op school. Daarnaast heb ik 10 jaar van me jeugd op een boerderij gewoont ver buiten de stad.
Ik heb wel een goeie beste vriend met wie ik wel goed kan praten. Alleen uitgaan houdt hij niet zo van. jammer. zal komen omdat hij christelijk is denk ik.
Voordeel van weinig vrienden is dat het wel lekker rustig is zo. Moet je voorstellen als je iedereen te vriend moet houden. Van die popi-jopies moet je t hebben. Niet dat ik zon hater ben ofzo. Het is alleen ik word soms gewoon ziek van mensen die hun hele jeugd zuipen, roken, blowen. om er later als een straat junkie eruit te zien.
Ach.. nog 1,5 jaar en dan heb ik me havo-diploma.
En dan emigreer ik naar Amerika. Studie oppakken daarzo. gewoon een mooi nieuw leven beginnen;) jwtzlf.xD

Derek (17) | 19 mrt 2010, 23:12 uur

hallo, ik ben een jongen van 16 en ik heb JAMMERGENOEG, ADD dat is consentratiestoornissen ik neem relatine, ik heb wel echte maten maar in de klas kijken sommige mensen mij zo raar aan, bv: vorige week zijde de leerkracht van je gaat naar parijs, ok maar het stomme is je zit met 2 op 1 kamer en ik niemand wil met mij op een kamer ! zo stom hé, en dan mijn beste vrienden zijn dan wel populair en ik zit daar dan weer van pff.. overlaatst heb ik iemand hem gebird(en gescheurt) en toen kreeg ik respect! Maar moet dat altyd met zo gaan ? WTF gaat de wereld naartoe ?!

16 (16) | 20 mrt 2010, 10:54 uur

hooi ik ben een heel zielig meisje van 15 ik heb helemaal geenvrienden ik denk dat dit komt omdat ik cup maat dubbel D heb!! ik heb altijd last van mijn rug en kom nooit buiten ook heb ik een vaginale infectie, volgens mijn dokter is dat helemaal niet raar dus vertel ik het aan iedereen misschien schrikt het de mensen af wat moet ik doen!!?
Ps de infectie is opgetrokken naar mijn navel en er komt allemaal bloed en pus uit…

carolinajunior (15) | 24 mrt 2010, 11:54 uur

Hallo,
Ik heb ook een beetje zo’n probleem. Ben een meisje van 16 en ook heel erg alleen. En dat is best raar, want ik heb wel veel vrienden. Tenminste zo doen ze zich voor. Als het er op aan komt vinden ze het moeilijk om te luisteren naar mij zonder over zich zelf te beginnen. Ze vinden de godganse tijd dat ik moet veranderen, serieus om de twee weken ofzo, en dan blijf ik gewoon mezelf, ( ik ga niet anders doen dan ik ben ) en dan is het weer goed. Ook kwets ik blijkbaar heel veel mensen met mijn opmerkingen die niet eens over hen gaan.
Als ik wat wil afspreken hebben ze altijd iets of iemand anders waarmee ze wat gaan doen en ik word weinig bij betrokken. Ook ga ik veel met één meisje om, maar als we niet alleen zijn dan besta ik gewoon niet meer. Dat zijn toch geen vrienden??!

Nu probeer ik dus contact te leggen met anderen, maar ik vind dat best wel moeilijk. Niet omdat ik het eng vind om met ze te praten, maar omdat ik gewoon niet weet waar ik ze vandaan moet halen. Ik zit namelijk bij al mijn ‘vrienden’ in de klas.
Wat kan ik doen?!

Naomi (16) | 2 apr 2010, 13:00 uur

Ik dacht inderdaad dat ik ook de enige was met zo’n probleem maar zo te zien zijn er veel anderen die er ook last van hebben..
Ik had op de basisschool en middelbare school altijd veel vrienden en 2 beste vriendinnen en meerdere close maar met die 2 deed ik vanalles buiten schooltijd..
Toen kreeg ik een vriendje en het is mijn schuld geweest maar daardoor kwam er steeds meer afstand, tijdens moelijke familie omstandigheden merkte ik dat ik niemand meer had, elke keer raakte ik mijn vriendinnen kwijt, vaak kwam ik erachter dat ik meer moeite in de vriendschap stopte dan zij..
Mijn 3 beste vrienden(jongens) ben ik ook kwijt, het contact verbreekt toch elke keer en je gaat je eigen weg..
Nu heb ik wel een paar nieuwe ‘vrienden’ collega’s en mensen die je leert kennen op het werk/school, maar ik heb toch met niemand een echte vriendschap..
Zoals ik vroeger ooit had, elkaar bijna elke dag bellen praten over vanalles en nog wat, elkaar kleren lenen samen winkelen, er is niemand die nog zo dicht in mijn buurt staat..
Ik ben nu 23..ik heb genoeg mensen die ik kan bellen als ik wat zou willen doen maar moet toch van te voren afspreken, ik zou zo graag weer een vriendin willen hebben die dicht bij me staat, dat je voor elkaar klappen opvangt en door dik en dun elkaar steunt..
Ik ben zo iemand die mijn leven geeft voor een vriendin, ik heb verder een leuk leven ik ben lekker positief, grappig en betrouwbaar en je hoeft je niet te schamen om met me door de stad te lopen :)
Maar het lukt met niet om vriendinnen te maken voor het leven..
Erg lastig en vaak toch eenzaam terwijl je omringt bent met mensen..

Samster23 (23) | 3 apr 2010, 13:02 uur

Achjaa zo is het allemaal wat! Snap jullie allemaal wel!
komt goed! Ik ben er ook nog voor vragen of wat dan ook.

Tom (22) | 3 apr 2010, 22:26 uur

Bij mij zijn het aantal échte vrienden drastisch om laag gegaan. Eigenlijk heb ik meer kennissen dan vrienden en zelfs die kennissen zijn er niet zo veel.
Ik kom soms afspraken niet na, terwijl ik er dan nadien spijt van heb. Dat is me veel te vaak overkomen. Daar heb ik nu nog spijt van.
Ik ben helemaal veranderd, maar ik wil weer terug veel vrienden krijgen en vooral vrienden die er écht voor je willen staan en niet diegene die alleen maar van je willen profiteren.

ik (19) | 7 apr 2010, 00:07 uur

doe iets voor een ander sta voor die ander
tiener zijn is het moeilijkste wat er is
denk er aan dat er vele zijn op deze wereld die veel om je geven. maar wij moete ooit door een moeilijke perioden om te groeien in eigen kracht veel liefs.
ik ben een oma.
07.04.2010

oma (65) | 7 apr 2010, 11:25 uur

Ik ben verbaasd om al deze reacties te lezen; stuk voor stuk beschrijvingen van wat ik op dit forum had willen zetten. Mijn verhaal is dat ik eerst goed was in contacten maken. Op de basisschool wilde iedereen met me omgaan. In de eerste klas, Gymnasium, veranderde dat doordat al mijn vrienden naar een andere school gingen, er werd heel erg veel over me geroddeld door mensen van mijn bassischool die me niet mochten, dit bereikte op het gegeven moment ook mijn klas en mijn beste vriendin liet me vallen en begon me te pesten.

Mensen zeiden ‘hoi’ tegen me omdat ze me zielig vonden. De mentor heeft in de 1e met iedereen van mijn klas gepraat buiten mijn rug om, je kent het vast wel; van de wal in de sloot.

Vriendinnen van die andere school kwamen naar mijn school, ik ging al lang niet meer met ze om, zij gingen naar TL ipv Gymnasium waar ik nog steeds opzit. Eerste reactie toen we een keer samen naar school fietsten: ‘Je loopt heel erg veel alleen in de pauzes.’ En toen hebben ze niets meer van zich laten horen.

Dit doet pijn. Weg zelfvertrouwen. Ben zelfs bij een GGZ medewerkster geweest op aanraden van mijn wanhopige moeder. Ik vertel haar ook te veel. Daar ben ik mee gestopt. Eén persoon in de stres is meer dan genoeg, ben ik van mening.

Nu heb ik een vriendin die ook is weggepest door mijn klas, maar ze likt de hielen van iedereen die populair is. En de leraren vinden mij niet zielig of gepest overkomen (ik kijk wel uit, rug recht, schouders omhoog, borst naar voren, ik heb op turnen gezeten) en niemand merkt er wat van omdat ik altijd naast iemand anders zit, maar dat komt omdat we met 34 in de klas zitten. En ze gaan me heus niet negeren als er een leraar bij is.

Om dit lange verhaal kort te maken: ik hoop dat ik snel volwassen word want hoe ik het ook probeer: dit komt niet meer goed. Ik heb gewoon geen zelfvertrouwen meer over. Geloof me, ik heb het vaak genoeg geprobeerd.

Pesten heeft veel meer gevolgen dan je denkt, en wie dit ook leest, slachtoffer, dader, roddelaar en alles daartussenin, dankzij pesterijen ben ik onzeker, voel me al drie jaar rot en ben compleet kapot gemaakt. Is dat populariteit waard?!? Anderen de grond in trappen om zelf hogerop te komen??!

Als je in staat bent dit te doen zonder je schuldig te voelen, dan heb je toch geen geweten? Ik begrijp het gewoon niet.

Kimberly (15) | 9 apr 2010, 22:26 uur

ik herken dit niet

jukke (16) | 10 apr 2010, 22:29 uur

ik ben al lang alleen en mijn probleem is niet dat ik niet snel vrienden maak maar dat ik gewoon nooit vrienden vind! ik ben in mijn lager veel gepest geweest en nu nog. dit zijn zwakke dingen bij wat jullie meemaken maar mijn enige vrienden zitten in 1e 2e 3e 4e 5e leerjaar. als k dan iem wil leren kennen zeggek soms k wil u leren kennen en dan krijg je als antwoord: ik u nie! en dan sta je daar belachelijk te zijn. k dacht overlaatst dak een vriend had ma toen wast van waarom praat k eigelijk tegen u en toen was t gedaan me de vriendschap. t is al zover gegaan da k buiten westen geklopt ben en t ergste is da k zoiets nergens kwijt kan. aan mijn ouders moet k t ook nie zeggen want die denken da k nie genoeg initiatief neem. k ben door iemand al een maand in een dip gezet ma wa kan da iemand schelen ze lachen dr gewoon mee. soms zie k t gewoon nie meer zitten! as dr iemand mij kan helpen dan graag want da word als maar erger.

loneley dork (13) | 2 mei 2010, 15:06 uur

ik vind het fijn dat dit er is.
op school heb ik het wel gezellig altijd. ik ga met de populaire kinderen om op school, maar als ik thuis ben voel ik me toch erg alleen. ik spreek niet echt vaak met een vriendin thuis af. in het weekend heb ik nooit iets. mijn ouders zijn gescheiden en ik ben net verhuisd met mijn moeder en stiefvader.
ik kan niet echt goed praten met me moeder. en me vader zie ik bijna nooit. ik heb twee zussen. de een heb ik het altijd erg gezellig en voel ik me gelukkig. en bij de ander ben ik bijna nooit omdat die het altijd heel druk heeft. ik zit onder streetdance. daar heb ik het wel naar mijn zin. met een paar kinderen. maar het zijn niet echt vriendinnen. nou heb ik vakantie. ik voel me heel erg alleen. ik ben een paar dagen op vakantie geweest. een meisje ging mee. maar het was heel saai met haar. zij is altijd super chagerijnig en ze is echt een bitch. ik weet eigenlijk niet waarom ik me zo alleen kan voelen omdat ik best veel heb. maar toch. ik heb helemaal nergens zin meer in. ik zou nog wel een sport willen doen maar ik moet nog uitzoeken welke. ik hoop dat alle mensen die hier schrijven, toch proberen een leuke sport te vinden of een hobbie en daar ontmoet je ook mensen. zelf moet ik dit ook doen. ik hoop dat het lukt.

meisje (14) | 8 mei 2010, 19:58 uur

@jukke

+1 ik moest lachen
nee ik herken dit ook nie

henk (19) | 17 mei 2010, 22:08 uur

Ik heb ook een probleem. Ik heb wel een paar goede vrienden en daar spreek ik ook wel eens mee af, maar die zitten nu allemaal op een andere middelbare school =(. Ook zit ik op een sport waar ik ook leuke mensen ontmoet. Ik zal vertellen wat mijn probleem is:

Dit jaar ben ik dus naar de middelbare school gegaan. Ik was al snel vrienden met iemand die wel een beetje het zelfde was als ik. Ook op brugklas kamp gingen we veel met elkaar om. Op school ging het weer anders; hij ging steeds meer met zijn oude vriend om en hij ging met nog meer jongens om, maar ik? mij zag ie gewoon niet meer staan… Ik heb toen nog een week of 3 gewacht en kijken of ie weer met me om wilde gaan, maar nee hoor…

Ik ben toen met een andere jongen heel veel om ge gaan, waar het laatst nog erg leuk mee ging, maar nu richt ook hij weer zijn aandacht op een jongen, en blijf ik maar wat op de achtergrond…

Op msn praat ik altijd nog wel gezellig met hem, maar op school kijkt ie niet meer naar me om…

Ik voel me nu soms best alleen en soms ook wel eens buitengesloten. Ik loop nu gewoon wat achter hem aan, maar ik weet niet of hij dit wel leuk vindt…

Is dit nou normaal, dat als je een vriend hebt hij na een week of 8 – 10 je helemaal niet meer ziet staan.?

wat zouden jullie doen?

Mark (13) | 20 mei 2010, 17:00 uur

Hallo allemaal ik zit een beetje in het zelfde scheutje als velen van jullie.Ik heb dus ook geen tot weinig vrienden.Door allerlij vervelende omstandigheden ben ik veel van mijn zogenaamde “vrienden” kwijt geraakt.Op de middelbare ben ik ook vaak gepest en daardoor ben ik me erg gaan afzonderen van andere mensen en het kon me ook niet schelen ik liet ze gewoon over me heenlopen.Ik heb hierdoor ook helemaal geen leuke tijd gehad en weinig vrienden aan overgehouden en de vrienden die ik had hebben me allemaal laten barsten.Ik had tot verkort nog 2 goede vriendinnen maar ook mede door mezelf omdat ik meer van ze heb verwacht ben ik hun ook kwijt geraakt.En nu heb ik weer bijna niemand en er wordt wel gezegt dat door de komst van internet en msn enzo socializen makkelijker geworden is maar hier heb ik sterk mn twijfels bij.Ik denk dat het mensen alleen maar eenzamer maakt want vroeger toen er nog geen pc of gsm´s waren gingen mensen teminste nog naar buiten en lieten ze je ook niet zo snel vallen voor andere.

En ik ben zo teleurgesteld in mensen.Je kan op bijna niemand meer bouwen tegenwoordig want mensen laten je toch altijd weer vallen.En echte vriendschap geloof ik niet in,want dat heb ik nog nooit echt ervaren.En ik probeer en onderneem van alles ga alleen naar groepen toe,onder iniatief om dingen af te spreken met mensen maar ze altijd geen zin of tijd of andere van dat soort smoesjes.Niks helpt gewoon om nieuwe vrienden te maken…het is zo lastig pfff.En niemand begrijpt dat bijna vooral niet de mensen die wel vrienden hebben hoe moeilijk het is vrienden te maken als je ze niet hebt.Want via via lukt dan ook niet.Ik kan er alleen met mn moeder over praten die is de enigste die me begrijpt.En ik ben blij dat er zo´n forum is waar mensen met het zelfde probleem opzitten want ik kan ook niemand in mijn omgeving vinden die ook zo´n soort probleem heeft.En er wordt gewoon niet in de maatschappij over gepraat omdat er gewoon een soort van taboe op is omdat mensen maar verwachten dat dat alleen maar bij ouderen voorkomt maar zo is het dus echt niet.

Soms denk ik er ook gewoon aan om er een einde aan te maken want mijn leven heeft echt gewoon geen doel zo.En mn studie gaat er nu ondertussen ook al onder lijden.Het is erg lastig allemaal.

Ik vroeg mezelf trouwens af of er hier nog mensen uit het zuiden komen (limburg en omstreken) en die misschien is zin hebben een keertje te praten dan vraag me maar naar mn msn.Dan kunnen we een keertje praten.

Anoniem204 (19) | 22 mei 2010, 13:50 uur

Ik heb ook geen vrienden ookal lijkt dat soms wel zo. Op school zit ik wel bij een bepaalde groep maar dan voel ik me toch alleen omdat ik dan zo stil ben dat niemand door heeft dat ik er ook ben. van me moeder mag ik van school wisselen maar dat heeft volgens mij geen zin. want ik zit sinds kort op een zwemvereeniging de eerste 2 maanden leek echt alsof ik er bij hoorde. maar iedere maandag avond als het zwemmen klaar is wil niemand meer iets met me te maken hebben. In de weekenden probeer ik wel met mensen af te spreken maar ook dan wil niemand iets met me te maken hebben op msn en op school doet iedereen aardig tegen me maar als ik dan thuis zit ben ik zo alleen. Daarom haat ik ook weekenden en vakanties want ik ben het ook een beetje beu om steeds maar te vragen of mensen met me willen chillen meestal krijg ik nee te horen en niemand vraagt mij ooit. ik hoop dat ooit ook is iemand intresse in mij heeft.

Altijdalleen (15) | 24 mei 2010, 14:10 uur

Ik heb er regelmatig ook last van, ik heb het idee dat ik wordt gebruikt. Maar op andere momenten heb ik ook heel veel aan mn vrienden. Ik heb maar 1 goede vriendin met wie ik nog nooit ruzie heb gehad…

anoniem (17) | 28 mei 2010, 22:42 uur

Ik had 2 beste vriendinnen. Daar ging ik altijd mee om, maar op een begeven moment gingen die andere steeds meer met elkaar om gaan. En ze begonnen mij te negeren. Nu pesten ze me altijd. Ik ben al verschillende keren in elkaar geslagen door ze. En ze sturen iedere keer allemaal jongens op me af. Ik ben daardoor een keer verkracht. Ik kan het niet meer aan, ik ben zwaar depressief. Maar mijn ouders weten hier niets van. Ik durf ze het ook niet te vertellen, omdat ik bang ben dat ze me helemaal kapot schelden. Omdat ik altijd ruzie met ze heb, en omdat ze nix om me geven. Ik kan niemand meer vertrouwen. Het is alsof ik helemaal alleen op de wereld staa. pleaase help me.

Hopeloos meisje (15) | 28 mei 2010, 22:46 uur

Ik had niet echt tijd om alle verhalen door te lezen. Maar ik ken het probleem. Ook ik heb geen vrienden. Ik heb dan nog wel een paar mensen in me msnlijst met wie ik soms woorden uitwissel, maar verder dan hoi, en hoe gaat het? komt het meestal niet. Het lijkt wel of ik gewoon nergens geaccepteerd kan worden. En dan heb je mensen van m’n sportclub die er vanuit gaan dat ik massa’s vrienden heb. Het klopt gewoon niet. Op school is het enige woord dat mensen tegen me zeggen HOER. Terwijl mijn dagelijkse outfit bestaat uit sneakers, spijkerbroek en een shirt met vestje. En ik zelfs nog nooit een vriendje heb gehad. Gaan er de wildste verhalen over me rond. Ik snap gewoon niet hoe iemand zonder vrienden (ik zit elke pauze maar wat alleen op een bankje, of loop naar mensen toe die ik zelf nogal appart vind maar wie tenminste geen opmerkingen maken) zoveel vijanden kan maken. Zonder dat er ook maar enig aanleiding toe is.

Het is gewoon allemaal erg kut. Want in plaats van met mensen dingen te gaan doen, negeren ze me gewoon wanneer ik hierover iets vraag. En op een een of andere manier schijnt alles wat ik doe verkeerd te zijn.

IEMAND TIPS?

meisje dat het allmaal een beetje gehad heeft inmiddels (16) | 8 jun 2010, 21:42 uur

ik ken het probleem dus ook.
Ik ben gebruikt door een meisje en ze doet nogal gemeen en ze laat me allemaal dingen doen, en het stomme is dat ik dat ook nog doe!
TIP: probeer iemand op het internet te zoeken, en vraag msn.

xxx

ruzie,ruzie,ruzie:S (13) | 11 jun 2010, 17:11 uur

Tja, ik heb het ook.
Het lijkt wel of er niet veel aan valt te doen…
Ik ben “emo” en dat word bij mij niet geaccepteerd.
En alle andere “emo” peepz zijn gewoon niet aardig.
Gelukkig heb ik wel ouders die er voor me zijn.
Maar weetje wat ook veel helpt?
Bij mij altans..:
Knuffels!!! Je weet wel, pluche beesten, voor mij zijn het echt m’n vrienden geworden..! Misschien vind je het nogal zielig, maar echt, het helpt!!!!

S. (13) | 13 jun 2010, 22:22 uur

hetzelfde probleem hier,
ik had wel hele goede vrienden, maar sinds ik stiller ben geworden is dit sinds vorige week misgelopen. Ik ga dus niet meer met hun om omdat ik ook altijd alles fout doe in hun ogen, ze zouden nooit eens iets goeds kunnen zeggen over mij. Maar nu ga ik dus met niemand meer om in de klas, omdat ik niet weet met wie. Ik volg nu wel een cursus om opener te worden (dit kan ook een tip zijn!) en daar voel ik me ook thuis en daar ben ik het liefst de hele dag. Maar nu ben ik dus binnenkort jarig, maar ik heb geen flauw idee wie ik moet uitnodigen. Het liefst wil ik wel wat houden want je wordt maar een keertje 16. Ik sta wel bij een iemand die ik ken van de cursus, en dat is ook leuk enzo, maar dat is dan de enige met wie ik nog omga buiten de klas.

@ anoniem 204: ik woon in zuid-limburg, dus het lijkt me wel fijn om met iemand te praten als jij dat ook wilt?

DDD. (15) | 14 jun 2010, 16:14 uur

Hoi ik ben 21 jaar,

Ik was altijd het meisje dat een beetje popi jopi was, en ook het meisje dat andere pesten. Ik zei altijd wat ik dacht, en dat was niet altijd aardig… Ik was bijna nooit thuis, en elke dag / uur van de week had ik wel wat te doen… Mijn moeder overleed aan longkanker, en dit heeft mij heel veel verdriet gedaan. ik ging mezelf opsluiten en ik wou alleen nog maar mijn vriendje zien.. Die had last van losse handjes, en dat liep op een gegeven moment stuk. Op het moment dat mijn vader overleed dus. Ik was even helemaal kapot, en toen op een dag besloot ik dat ik er klaar mee was. Ik ging oude vrienden bellen en meerderheid reageerde niet hierop. Maar gelukkig kan je mensen leren kennen in dit soort situaties.. Ik ben nog steeds heel erg depressief, en dat resulteerd in dat ik mij sommige dagen zo kut voel dat ik gewoon niet mijn bed uitkom… En dus ook mijn telefoon niet opneem, heel begrijpelijk werden mensen dat zat… En nu heb ik dus niemand meer, en ik heb het zelf gedaan. Dit heb ik geaccepteerd van mijzelf, maar het lukt mij niet meer om vrienden te maken… En de mensen die ik in de afgelopen tijd heb ontmoet zijn niet de mensen die ik als vrienden wil beschouwen. 1 meisje, ik mocht haar echt heel erg. We waren bijna elke dag samen, maar op een gegeven moment merkte ik dat ze onaardig ging doen tegen andere meiden als die langs kwamen. En een keer heb ik haar zelfs betrapt terwijl ze me stond af te luisteren! Daarna had ik een vriend (Dacht dat jongens makkelijker waren) ik mocht hem ook echt ontzettend.. En ik bleef daar dus 1 keer slapen, en s’nachts ging hij naar de wc. Ik werd er wakker van en ik keek zo en hij had me tas meegenomen naar de wc… Toen hij terug kwam miste ik dus geld… Dit zijn de soort mensen die ik ontmoet, en ik vind dat erg want ik steel niet…
Mijn beste vriendin, die komt langs dan zeurt ze 5 uur lang over haar ‘‘kut’‘ leven, en als ik dan begin met praten gaat ze weg. Dan wilt ze met me uit, omdat haar andere vriendinnen niet kunnen. Vervolgens kunnen die wel en belt ze me op en zegt ze ik moet werken… Ik ken haar al mijn hele leven dus ik weet wanneer ze liegt.. En dan maakt ze van die opmerkingen van je bent contactgestoord. Dit doet mij pijn. Het feit dat ik alleen was met kerst/ nieuw jaar en koninginnedag, breekt mijn ego af… Terwijl ik ook vaak genoeg mensen uit hun dipjes heb gehaald en aan mijn vrienden heb voorgesteld zodat hun iemand hebben om mee om te gaan. Die mensen zie ik ook niet meer, waarschijnlijk omdat ze nu vrienden hebben…

MAAR wat ik me heb gerealiseerd heb is dat deze mensen mijn tijd niet waard zijn. Ik heb een hobby uitgezocht, en daar ben ik mezelf in gaan verdiepen. Ik ga gitaarlessen volgen in een groeples! omdat dit is A goedkoper en B de kans is groter dat ik hier mensen leer kennen. Jullie horen nog hoe het mij is afgegaan!

tja... (21) | 16 jun 2010, 11:05 uur

hoi

ik heb een raar probleem. ik heb heel veel vrienden ik doe heeel veel met hun,maar op een of andere manier heb ik altijd het gevoel dat ik er niet bij hoor. het is heel raar want ze vragen me altijd. ik ben ook meteen down als iemand een vervelende opmerking tegen me maakt. het is gewoon raar veel gevraagd worden,maar het gevoel hebben dat je er niet bij hoort.

heeeelraar (15) | 18 jun 2010, 17:39 uur

ik herken de verhaalen maar al te goed op de bassisschool was ik altijd heel populair enzoo en nu eerste 2 jaar ging wel redelijk maa daarna kreeg ik foute vriendinnen we deden allemaal dingen wat mensen nooit van mij zouden verwachten en ik zelf trouwens ook niet steelen we hebben bij de hema jaartje terug kleur lenzen gestoolen zo doem ik moest duss mee naaf politie beuro enz.. taakstraf mja gelukkig geen strafbld maar toen ik dat had gedaan ik wist wat ik van mezelf d8:$:$ ik ben altijd supper nettjes en beleefd en verlegen enz. wil niet opscheppen-.- mijn ouders zijn gescheiden ook mijn vader is wel relexxd enzo maar mijn moeder is egt zoo streng hee maar dat is nu agter de
de rug maar wat ik wel erg vond is dat ik met mijn 2 beste bff niet meer om mog gaan maar hun hadden ook nog nooit een vlieg kwaad gedaan mja duss ja als je niet afspreekt verwaterd de relatie zoo maar ik heb ook nog andere vrienden niet egt vn die vrienden waar vn je dnkt die kan ik al mijn geheimen en verhaalen wel kwijt ik heb een lieve vrienden die wl lief is maar ik spreek nooit egt met haar af wnd mijn moeder vind dat zij brutaal is enzo mogt ik ook nie meer met haar omgaan-,- ik snap wel dat mijn moedeer me wil beschermen maar ze is te ver gegaam maar ik ben gelukkig geslaagd en ga na nieuwe school en probeer nieuwe en leuke vriendinnen te makken en niet allen komt te staan maar ik ga gewoon van het goede uitt en dan ik zie ikwel ook al maak ik niet zo snel vrienden ben te geslooten denk ik heb ook moeilijke periodes agter de rug maar is er iemand die egt zonder vrienden komt te zitten of enzaam voelt een leuke meisje/jongen van mijn leeftijd kan geen kwaad om als chat of pen vriend te zijn.

ik hoop dat iedereen een leuke vriend en vriendin vind (L)
ps ik ben ook nog niet egt uit enzo geweest ik wist ook als de meeste niemand om mee te gaan xxxx

laura (16) | 23 jun 2010, 00:28 uur

Wat ben ik blij om al deze reacties te lezen. Ik voel me echt eenzaam, ook al heb ik wel een aantal goede vriendinnen. Maar in het weekend ben ik altijd thuis, terwijl al mijn leeftijdsgenoten dan uitgaan. Mijn ouders vinden het ook raar. Mijn beste vriendin woont helaas in Frankrijk. Ik zou zó graag een groepje vriendinnen willen hebben , ook al is het maar een vriendin, die met mij zou willen uitgaan, maar iedereen heeft zo al zijn eigen vriendinnengroep en daar hoor ik niet bij. Ik zou heel graag in contact willen komen met andere meiden/ jongens van mijn leeftijd met hetzelfde probleem, maar euhm, je mag hier geen persoonlijke gegevens plaatsen, dus ik doe het maar zo:

• (Beste Millow, helaas plaatsen wij echt geen persoonlijke gegevens, sorry)

Millow (16) | 23 jun 2010, 20:50 uur

jongens ik ken jullie probleem.
vroeger was ik de grootste ‘loser’van de school jongens vonden me lelijk en wilde niet bij me in de buurt komen en meiden vonden me raar en sluitte me buiten. ik was vaak alleen en spendeerde me tijd op mn kamer met tv kijken of lezen of gewoon helemaal niks doen. nadat ik klaar was met de middelbare school heb ik n jaar niks gedaan. in dat jaar ben ik raar genoeg heel erg veranderd. ik ben zelfverzekerder geworden en ben meer tijd/geld aan mijn uiterlijk gaan spenderen. elke keer maakte ik een nieuwe opdracht voor mezelf zoals alleen uitgaan en vreemde mensen aanspreken. heel eng in het begin maar je zult zien dat mensen sneller open staan dan je denkt. ik heb zo via het uitgaan nieuwe vrienden gemaakt. ik doe nu HBO en doordag ik elke keer doelen voor mezelf opstelde en aan mezelf bleef werken ben ik een stuk zelfverzekerder en stap ik sneller op mensenn af. ik ben nu ‘populair’ op mijn nieuwe school en de mensen van vroeger die mij hebben gepest en buitengelsloten willen nu zelf mijn vrienden zijn. wat ik best wel raar vind. ik heb ook geen behoefte om vrienden met hun te zijn ik weet wie mijn echte vrienden zijn.
wat ik probeer te zeggen is dat je vaak zelf aan dit soort problemen kunt werken wat je nodig hebt is vaak een nieuwe start. probeer in de zomervakantie wat contacten op te bouwen en werk aan je houden naar de buitenwereld toe. vaak ligt het probleem echt aan je uistraling als je zelfvertrouwen uitstraalt en open bent naar mensen toe… lukt het vanzelf om leuke vrienden te vinden.

kus

miss colum (18) | 24 jun 2010, 16:14 uur

Op de basisschool had ik erg veel vrienden, ik hoorde erbij zegmaar. Toen ben ik naar de 1e klas van de middelbare gegaan en ben een lange tijd ziek geweest. In die tijd heb ik echt het gevoel gehad dat ze me allemaal hadden laten vallen, toen ik weer terug kwam op school had iedereen dus al vrienden gemaakt en waren er eigenlijk al “groepjes” in de klas. En ik ben van mezelf al heel erg verlegen, waardoor ik het moeilijk vind om gewoon eens op iemand af te stappen en wat mee te praten, Omdat ik het dan gewoonweg niet durf. Er was wel een groepje waar ik wel bij paste. Maar nu ben ik ook nog eens blijven zitten. In m’n nieuwe klas zitten alleen maar mensen die “populair” proberen te doen. Er zijn er wel een stuk of 2/3 waar ik soms wel mee om ga op school. Maar meer dan dat is het niet. Sinds een tijdje ben ik wel wat vrijer geprobeerd te worden en ik moet zeggen dat het een stuk beter gaat.

Probeer jezelf dus gewoon open op te stellen, in het begin kan het heel moeilijk zijn. Maar naar een tijdje gaat het beter. Ik heb nog steeds niet veel vrienden ofzo maar het gaat wel de goede kant op.

Succes!

JJ (15) | 30 jun 2010, 16:32 uur

Ik zit nu met hetzelfde voorval, ik heb bij mijn vriendengroep iets gedaan wat ze niet normaal vonden. Ik ben net als de rest van de familie grens verlegend dit kan mijn dorp niet goed verdragen. ze kijken je allemaal heel naar aan alsof je osama binladen bent en de twintowers hebt opgeblazen (sorry voor het mischien gevoelige meteafoor) Naast dat ik grensverlegend ben ben ik ook actief bij veel vrijwilligerswerk dan lopen de mensen te slijmen en te doen of je hun ook kunt helpen. De mens zit vreemd in elkaar, dat heb ik al ontdekt. ik heb 2 jaar in de put gezeten en nu denk ik anders. Of je nou geniet en om je heen is het gekloot dan heb je het naar maar van de momenten zelf geniet je. Of je volgt ze, doordat het je niet interesseert krijg je geen goede contacten dus je voelt je naar op de momenten en daarna. Ik mag voor velen misschien een eikel zijn en een idioot die dingen doet wat niet hoort. maar ik heb ook gevoel en shit. dat die andere mensen dat niet door hebben dat is zwak van hun. laat de anderemensen maar lekker naar doen tegen jou als je doet wat je leuk vind, vind je je pad wel. (Als het leuke dingen doen valt onder dingen die van je ouders niet mogen. moeten zijn nog wennen. ze zullen een keer goed boos zijn maar daarna draaien ze wel bij) geloof me !

Mark (19) | 2 jul 2010, 17:56 uur

Nou mensen, dit klinkt allemaal niet zo goed. Ik ben nu 20 en ben op de middelbare school altijd omgegaan met een vast clubje vriendinnen. Vriendinnen waarvan ik eigenlijk wist dat ze niet bij mij pasten...en nu blijkt dat ook. Ik ga helemaal niet meer met ze om en ik heb helemaal geen contact meer met ze. Doordat ik in de tweede klas ook door hen ben buitengesloten heb ik een gevoel gekregen dat ik eenzaam en alleen ben. Nu heb ik inmiddels andere vriendinnen, maar komt bij mij het gevoel naar boven dat ik nergens een 'beste' vriendin heb. Iedereen heeft dat wel...behalve ik. Ik heb niemand die ik al heel mijn leven ken of die mij door en door kent. Ik blijf het gevoel van eenzaamheid houden en ben elke keer zenuwachtig als ik met een vriendin iets ga doen, het is zo moeilijk. Maar ik blijf erin geloven dat alles goed komt, en dat mijn tijd ook een keer komt en ik degene zal zijn met goede vrienden die mij door en door kennen. Als ik de verhalen lees van mensen die al wat ouder zijn met ervaring hierin, moet het wel goedkomen natuurlijk! Dus ook voor jullie, blijf in jezelf geloven. Uiteindelijk wordt je er zelf sterker van!

Schaapie (20) | 28 jul 2010, 13:20 uur

Ik denk dat het belangrijkste om vrienden te maken/hebben is, dat je je goed voelt, dat je lekker in je vel zit. Wanneer jij wanhopigheid uitstraalt vinden mensen het al snel vervelend om je in de buurt te hebben. Misschien makkelijker gezegd dan gedaan, maar wanneer je 'gewoon' jezelf bent, gaan mensen je vaak vanzelf waarderen. Verder openstaan voor contacten, dus vraagt iemand je mee ergens heen te gaan, het alleen doen als je het echt wilt, maar laat angst geen reden zijn om nee te zeggen. Wel heel belangrijk: doe niet opdringerig of stalkerig. Dat mensen je ergens voor uitnodigen, betekent niet meteen dat je er altijd bij kunt gaan staan. Als jij laat merken dat je leuk gezelschap bent zie ik niet in waarom je geen vrienden zou kunnen hebben... Succes!

M (19) | 31 jul 2010, 10:47 uur

Wat ik even wilde zeggen is dat ik dat gevoel van eenzaamheid ook best vaak heb gehad. Soms komt het terug. Niet alleen bij jongeren maar ook bij ouderen en volwassenen. Op dit moment komen herinneren ook terug aan eenzaamheid, ook omdat ik momenteel ook erg bewust solo ben onder meer door mijn werk. Ik wil zeggen dat anderen mensen je vaak niet echt onaardig vinden zonder reden maar dat het meer afhangt van wat je uitstraalt, de keuzes die je maakt, hoe je leven in elkaar zit en waar je voor staat. Als voorbeeld. In mijn schooljaren en studiejaren had ik vrienden genoeg omdat er altijd wel iemand was waarmee het klikte. Meestal is dat één ding die je gemeen hebt. Bij mij was het dezelfde humor of interesse voor muziek. Sinds ik van school ben, ben ik in een soort zwart gat gevallen omdat dan toch opeen die mensen wegvallen. En werk komt ook niet gelijk. Nu ben ik ook nog een zelfstandige en ben bezig met een eigen product uit te brengen. Dus dan val je toch wel erg opzelf neer. Ook heb ik zelf beslist om mijn oude vrienden niet meer vaak te spreken omdat ik opeens merkte dat mijn veranderde denkwereld en geest anders was dan die van hun. Ze stonden anders in de wereld en ik merk nu pas dat eigenlijk alleen de studie iets was dat ons samen bond. Later merk je pas of anderen echt bij je passen. Je moet echt mensen vinden die mentaal bij je passen (zelfde interesses, gedachte/levensinstelling). Anders blijven die relaties toch oppervlakkig.

Ik houd vertrouwen houden want het leven gaat op en neer, goede tijden slecht tijden. Nu is het even eenzaam maar nieuwe mensen kom je altijd vanzelf tegen! Door de keuzes die je maakt, de wegen die je opgaat, de plekken waar je komt. De juiste mensen worden wel naar je toegestuurt. Daar geloof ik echt in.

Maar weet je, er zijn zelfs mensen die alleen zijn en dat prettig vinden. Die wel alleen kunnen zijn. Omdat die hun eigen waarde niet halen uit wat anderen zeggen of denken. En het klopt dat je eerst zelf tevreden en gelukkig moet zijn om dit aan anderen te geven!

Als je eenzaam bent is het beste wat helpt vertrouwen houden in de toekomst. Altijd positief blijven. We gaan allemaal door mindere periodes maar als we maar onthouden dat we er beter uitkomen! Verander ook je instelling. Denk juist dat je geliefd bent en speciaal, net als ieder ander. Je verdient net als ieder je plaatsje op deze wereld en hebt dezelfde rechten op respect, leven, liefde etc. Je trekt dezelfde mensen aan als hoe jouw instelling is of hoe je karakter is. Als je meer open, sociaal en levenslustig bent dan trek je ook die mensen aan. Ook iets doen wat je het liefste doet kan erg helpen. Wat is je talent? Waar hou je het liefste van om mee bezig te zijn? Je passie. Waar je blij van wordt. Je kan daar je energie en ambitie in steken. In paats je bezig te houden wat anderen denken of van je vinden. Succees hebben met je talent kan je zelf vertrouwen geven en bouwt ook respect op van anderen. Je kan je ook inschrijven voor groepen, forums of cursussen. Daar zijn altijd mensen te vinden. Het is namelijk altijd fijn om met iemand te praten die naar je gedachten, problemen of dromen luistert.

Dus, denk niet aan gisteren, dat is voorbij. Denk aan de toekomst en hoe je die persoonelijk kan veranderen/invullen! Je kan van absolute waarde zijn voor deze wereld of anderen. Die zullen dat echt waarderen. Het is zonde om je leven te verspelen door niets te doen als je zo'n verandering in je eigen leven en dat in van anderen kan maken. Maak jezelf en andere blij :)

Stefan (31) | 4 aug 2010, 15:51 uur

Helaas dacht ik wel een goede vriendin te hebben die ik inmiddels al meer dan 7 jaar ken. Toen we klaar waren met onze opleiding ging ieder een eigen weg zij deed iets anders ik ook. Het ging altijd wel goed enzo we waren close en gingen vaak samen naar de stad. Alleen nadat we niet meer samen dezelfde opleiding deden belde ze mij nooit meer op terwijl ik haar altijd wel bel om te vragen of het goed gaat. In 1 jaar tijd heeft ze me nog nooit gebeld. Het moet altijd van mijn kant komen. Zij vroeg me nooit om af te spreken en als ik dat wel deed dan had ze al andere plannen met anderen mensen die ze notabene minder lang kent dan ik. Bij hun doet ze wel moeite maar bij niet. Inmiddels heb ik al afstand genomen en kom ik haar af en toe tegen ergens. Onze vriendschap dat bestaat niet meer. Eenzaam ben ik altijd al geweest vooral nu ik kom net van vakantie en niemand die naar mij vraagt of me opbelt hoe het was enzo. Verjaardagen vier ik nooit who the hell moet ik uitnodigen??

Gelukkig ben ik gelovig en denk ik dat het wel goed zou gaan komen

goodwill (20+) | 5 aug 2010, 23:54 uur

Ik ken het ook wel.
Ik heb wel een aantal vriendinnen, maar geen vaste vriendengroep. En die vriendinnen hebben daarnaast vaak
ook weer een eigen vriendengroep en niet altijd tijd voor mij.
Soms heb ik iedere week wat ingepland, vaak omdat ik zelf mensen bericht en dit niet altijd wederzijds blijkt te zijn.
En soms zit ik weekenden achtereen alleen thuis.
Ik woon nog thuis, maar heb ook geen broers/zussen van mijn leeftijd.

Als ik een vriendje heb dan ga ik wel vaak met hun vriendengroep op stap, maar zodra de relatie verbroken wordt dan zie ik ze (bijna) nooit meer.
Ook ga ik wel eens om met de vrienden van mijn neef en nicht, maar die zie ik meestal alleen met uitgaan of spreek ik via hyves,facebook of msn.

Ik heb wel een goede vriendin, maar die woont niet dichtbij, die weekenden dat we uitgaan plannen we altijd van tevoren in. We schelen wel een aantal jaar (zij is ouder) en daardoor hebben we niet altijd dezelfde interesses.

Andere meiden waarmee ik omga die houden niet van uitgaan, hebben het vaak druk of zijn bezet (hebben een relatie).

Ook wordt ik niet vaak gevraagd/uitgenodigd door mensen om te komen of mee uit te gaan.

Ik ben vroeger veel gepest en heb moeite me daardoor aan te sluiten bij mensen, voel me vaak overbodig en heb het idee dat ze me dan meer zien als iemand die zichzelf bijvoegt in de groep. Vertrouwen in mensen, daar heb ik soms moeite mee.

Ik zou zo graag willen dat dit veranderd! Ook dat ik eens leuk met andere meiden uit kan gaan of dat ik lekker een vakantie kan boeken met wat meiden, want ik houd wel van lekker shoppen, biosje pakken, uit eten, uitgaan en de gezelligheid van andere mensen.

Wie heeft er tips of ideeen?

Fin (22) | 6 aug 2010, 19:35 uur

Heej, ik heb dit ook
ik had laatst zoveel vrienden.
en 1 vriendin had zo zijn gevoelens.
de ene keer was ze oprecht en lief tegen mij en de andere keer mocht ik oprotten.
ik voelde me er niet fijn door, en begon haar te haten.
nu hebben we ruzie en kom ik niemand meer tegen ..
maar het voelt niet leuk om vriendloos te zijn.
ik ken wel veel mensen maar ik ga er nooit mee om.
alleen op msn een beetje kletsen en thats it.
het voelt ongelukkig en ik heb dit sinds kort.
door die ruzie is mijn halve leven vernederd en ben ik ongelukkig.
wie kan me helpen want een club of een activiteit is niks voor mij?
maar durf ook niet buiten te lopen..
xxAnoniem.

Anoniem (17) | 8 aug 2010, 19:51 uur

ik ga net naar de 2de maar eerste was kut.
t'gebeurde in de eerste week...
me ouders en broer doen aan een sekte en ik haat et echt mar dat lekte dus en toen vond iedereen mij raar.
iedereen liep om mij heen enzo
tot ergens in februarie was ik alleen en werd ik gepest.
ik deed aan mijn eigen bedachte `loneliving` en dat heeft me gered van zelfmoord plegen.(was ik een keer van plan)
loneliving werkt zo:
je moet jezelf bezig houden.
ga desnoods hele dagen gamen etc.
af en toe chokola eten geeft geluksgevoel dus werkt lkkr.
doe niks wat ook met meer kan dan voel je je juist alleen.
DOE DIT ALLEEN ALS JE ECHT NIEMAND HEBT.
uiteindelijk moest ik er toch uit komen omdat ik langzaam slechter ging slapen.
ik had wel geluk maarja.
der was een populair meisje in de klas die ooit een keer in de gymzaal naast me ging zitten.
ze begon tege me te praten.
en zo heb ik kunnen uitleggen dat ik er zelf niks mee te maken had.
toen zij het aan een aantal mensen ging vertellen liep het als ene lopend bosbrandje.
ben nu niet meer alleen enzo.
ik kan ook weer slapen enz.

LORENZO (14) | 11 aug 2010, 22:40 uur

hallo mensen,

ik voel me vriendloos. Ik zit nu in de tweede en daar heb ik geen vrienden. In de eerste wil goeie vrienden. Ik weet van mezelf dat ik niet populair ben dus ik ging ook niet niet populaire meiden in de klas om. Maar nu in de tweede zijn alle meiden een soort van populair. Ze proberen er allemaal erbij te horen. Een paar niet maar die hebben elkaar en negeren de rest van de klas. Bij de pauzes zit ik maar een beetje bij de groep maar ze negeren me wel. Ze vinden me een vervelend kind maar als ik niet bij hun zit dan zit ik helemaal alleen. Wil iemand plz reageren?

vriendloos-meisje (14) | 24 aug 2010, 21:22 uur

Hee!

ik herken dit ook echt super erg.
ik ben dus een meisje van 17 die helemaal in de put zit.
ik had vroeger de meeste vriendinnen van de school ik was super spontaan zag er altijd leuk uit en maakte met iedereen wel even een praatje.
tot ik naar een andere school ging want ik kon op mijn oude school geen vwo meer doen.
vanaf dat moment ging het fout op mijn ''nieuwe''school werd ik gepest omdat ik een gehandicapte broer had en omdat ik uit een gezin kwam met 6 kinderen.
dit heeft mij kapt gemaakt.
ik ben uiteindelijk weg gepest en moet naar havo.
ik ging terug naar mijn oude school op voorwaarde dat ik bleef zitten en naar vmbo ging omdat ik niet in de groep paste van de havo.
ik deed dit.
ik kwam in 4vmbo-tl terecht en deed er alles aan zodat mensen mij mochten.
de eerste weken ging het super iedereen vond mij aardig en ik werd meteen gevraagd voor feestjes!
maar na een paar weken werd het al minder ik had een supergoede vriendin maar daarna bleek dat ze alles van mij had gejat en wij hebben het al niet zo breed thuis dus toen voelde ik me schuldig en heb het contact gebroken.
hierdoor heb ik niemand meer.
ik loop elke dag alleen naar school ben 4x van hockeyclub veranderd om vrienden te zoeken maar ook dit lukt niet en dan komt het er ook nog bij dat ik helemaal niet ksn hockeyen maar ik vind het super leuk en mensen katten mij alleen maar af omdat ik de trainig verpest.
nu is er een meisje bij ons op school die echt heel populair is en ik ging vroeger heel veel met haar om.
maar we waren uit elkaar gegroeit.
en vandaag was het zover het was pauze en de 1e schooldag en ik stond weer alleen in een hoekje op school en toen zag ik haar en dacht ik ga maar weer naast haar zitten en ze deed super aardig ik was helemaal blij en had me nog nooit zo gelukkig gevoeld..
totdat ze iedereen uitnodigingen gaf voor haar verjaardagsfeest en ik hoopte van binnen dat ze me ook uitnodigde maar helaas gebeurde dit niet.
ik liep zachtjes weg naar de wc en begon daar te huilen ik hoorde de mensen achter me rug al weer over me praten.
ik ben gewoon kapot van binnen ik vind dit ook heel moeilijk om te zeggen maar sinds kort doe ik aan pro-ana omdat ik gewoon gelukkig wil zijn en dat kan alleen met een mooi lichaam. hier vind ik mensen waarmee ik kan chatten enzo.
maar echte vrienden die moeten mij niet..
soms wil ik liever dood. en denk ik bij mijzelf waarom zou ik uberhaupt een begrafenis geven er komt toch niemand.......

ikbenniks (16) | 25 aug 2010, 23:39 uur

Ik zit nu voor het tweede jaar op school en heb een vriend in het buitenland die zondag net weg is gegaan.. voel me daardoor leeg en alleen gelaten ook gaat het niet goed tussen mijn ouders doordat mijn zusje altijd maar doet wat ze wil.. Ik hoop dat ik op school meer vriendinnen krijg doordat ik me niet meer zo eenzaam voel vandaag was de eerste dag dat ik weer naar school ging had gehoopt dat ik bij andere mensen in de klas zou komen zodat ik andere mensen zou leren kennen. Maar dit gebeurde niet ik kwam weer bij dezelfde mensen en ik had in deze klas een goede vriendin alleen is zij dit jaar gestopt met de opleiding er zitten nu wel weer twee nieuwe meisjes bij mij in de klas alleen is de ene doof vind het heel erg voor haar maar kan waarschijnlijk niet goed met haar communiceren:( dat andere meisje lijkt me wel aardig en kan denk ik ook wel met haar opschieten als ik de kans krijg.. wat zou ik doen toch nog even proberen dat ik hier vrienden kan krijgen of gewoon vragen of ik in een andere groep geplaatst kan worden zo dat ik me toch helemaal goed voel en nieuwe vrienden kan maken wie kan me helpen ? ik weet het even niet meer. Nog een vraagje ik zou wel graag contact willen met een van jullie die hetzelfde voelt hier is mijn email adres : *****@****** alvast bedankt,
(Op het forum mogen geen emailadressen of verwijzingen daar naar toe gezet worden, dit ivm privacy, Team Hulpmix)

Liefs M.

M anoniem (bijna 19 jaar) | 2 sep 2010, 17:35 uur

ik snap wat je bedoelt,
ik ben dit jaar in een klas gekomen waar ik helemaal zonder vriendinnen zit.
Ik ben erg verlegen dus contact maken met andere meiden vind ik moeilijk.
Ook zijn er in mijn klas al groepjes gevormd dus ik kan niet echt bij iemand gaan staan omdat ik bang ben dat ze mij niet accepteren. Ik ben ook erg bang dat ik alleen kom te zitten bij lessen, en dat wil ik niet. Ik wil geen buitenbeentje zijn, maar door mijn verlegenheid lukt het niet zo snel om vrienden te maken...

xoChoco (15) | 5 sep 2010, 18:47 uur

hee mensen, ik had vorig jaar al een heel akelig schooljaar gehad, want ik kende maar een jongen alleen op die school, kon ik wel goed mee opschieten, mja die zat in een andere klas, en werd en hij vrienden zijn klasgenoten en ging steeds meer met hun in de pauzes optrekken, ik ging er nog wel bij zitten maar voelde me al snel vervreemd.. of ik er niet bijhoorde.. ik ging ook wel is bij de meiden uit de klas zitten, maar die deden zich ontzettend populair voor.. dus dat werdt ook niet echt wat.. helaas eerst waren ze super anthousast tegen me.. maar ik was blijkbaar niet door de tutjes vriendinnen test heen.. zo leek het teminste.. ik ben gewoon van mening dat je er niet als een perfecte barbie op school hoef te komen, wees gwn jezelf! nou ik ben mezelf ook wel meisjes achtig maar gwn normaal, maar das niet mooi en niet populair.. kortom ik hoor er dan gwn niet bij.. ik zit nou in de vierde en heb les tot april en daarna gaan we al bezig voor de examens geen les meer dus.. dus gwn maar een halfjaartje volhouden, ook al is het moeilijk, en niet leuk.. een meisje uit mijn klas mag mij niet omdat ik niet zoals haar ben, zij is en doet sletterig, drinkt veel, heeft het er altijd met wie ze dit x wel niet het bed in is gedoken en heeft een grote bek, draagt veel make-up, opvallende en dure kleding, doet zich popi voor.. en rookt, zo ben ik dus niet en drm moet ze me ook niet, de rest uit me klas zijn ook al van die enorme sletjes of nepers, en ze probeert hun over te halen dat zij gelijk dat ik gwn niks ben en dat niemand met me om moet gaan, vaak lukt haar dat ook, en lachen mensen gwn met haar mee.. mij een beetje uitlachen, ik neem dit maar voor lief, en kijk uit naar mn vervolg school, ik hoop dat daar wat volwassender types zijn dan op het middelbaar dit gekibbil is niks voor mij ik heb me daar allang overheen gezet, komop je bent toch geen 12 meer? grow up.. nja daar zit ik dus een jaar nog tussen, tussen die gierende kipjes.. ik heb echt zoveel stress ook dit bericht heb ik in een snelvaart getypt.. allemaal door mn stress.. over een half jaar ben ik van dat mens af, nou dan ben ik zo blij dat moet gevierd worden! gelukkig hebben er wel meer dit soort problemen, maar ik ben wel de enigste op mijn school hiermee en das wel zwaar kut.. niemand die mijn punt begrijpt.. en ik voelme zeer kansloos en alleen, terwijl ik in de 2e redelijk populair was kon met veel goed opschiten, wel raar dat het nu helemaal omgedraaid is, of als ik mezelf kwijt ben..
HEEFT IEMAND NOG ADVIES VOOR ME?

trying to keep my head up vriendelijke groeten lieke xx!

(lieke) 15 (15) | 6 sep 2010, 16:58 uur

heey heb precies het zelfde maar ik ga ook alleen
zitten en soms bij wat mensen ik wild gewoon een goede vriend waar he gewoon lekker mee kan praten en je kan vertrouwen
waar je heel veel samen mee kan doen en je eigen op je gemak voelen en niet o nu zeg ik way verkeerd en niemeer naar school durf ofzo en dan is het fijn om te horen dat je nie de enige bent

hope (16) | 7 sep 2010, 18:57 uur

hoi ik weet hoe dat voelt ik ga vaak bij een paar mensen zitten ook al heb ik niet echt wat met ze heb nu ook ruzie met ze en nu heb ik niks meer ik wil echt graag vrienden maar dit is mijn laatste en dan ga ik naar een nieuwe school en begin ik overnieuw

iemand (15) | 16 sep 2010, 17:27 uur

ja ik ga ook naar een nieuwe school in 2011, kijk ik ook wel erg naar uit!!het vervolg middelbaar voor 16 jaar en ouder!
ik hoop dat ik dat helemaal overnieuw kan beginnen en eindelijk al die ellende achter me kan laten, al hoewel ik wel heel wat zelfvertrouwen weer moet opbouwen, had ik wel, mja tis me zeg maar afgenomen.. ik ga er met goede moed naar toe!
dat kinderachtige gedoe zal ik daar vast niet meer tegenkomen :) blegh die brugpiepers (sorry) maar sommige kunnen stront vervelend en arrogant zijn.. dat is wel t laatste waar je zin in hebt!!
ik had dit jaar eigenlijk al op een nieuwe start gehoopt, maar dat mocht niet baten, die mensen zijn t voor mij gewoon niet, al hoewel een andere klas een paar aardige lui ken die ik wel erg mag, mja tis het laatste jaar en elk 4e klas heeft andere tijden, dat je elkaar in de pauzes ziet is dus vaak de kans ervan klein miss paar x per week ofzo.. das wel jammer.. dusja afwachten tot volgend jaar he :) greetttzz lieke

lieke (15) | 21 sep 2010, 15:29 uur

ik heb precies het zelfde!!

mandy (15) | 25 sep 2010, 18:09 uur

hallo jongens en meisjes

ik ben met een oudere vriendin naar de middelbare gegaan en wil nu al naar een andere klas,omdat mijn vriendin met twee bitch,s om gaat en die bitch,s gebruiken mij als slaaf (ik probeer het uit de weg te staan) .
ik maak moeilijk vrienden gelukkig heb ik er een gevonden maar die gaat er ook mee om ,maar op hyves schreef ze heb je ruzie dan krijg je mee dus .... het kan nog goed komen!

ik heb geleerd : wees je zelf
maak een praatje met iedereen inclusief de jongens en als je een jongen bent de meisjes natuurlijk
volg vooral niet je vriendin ga er zelf op uit
en laat je niet uit het veld slaan

VEEL SUCCES OP DE MIDDELBARE

groetjes vera

vera (12) | 29 sep 2010, 15:10 uur

ik zit nu net in de brugklas en heb een rotklas want de meisjes zijn allemaal meelopers en op de jongens durf ik eigenlijk niet zo af te stappen heb wel 2 goede vriendinnen maar die zitten in andere klassen en hebben wel een goede vriendengroep en daar durf ik niet goed bij te gaan staan

Flo (12) | 7 okt 2010, 17:13 uur

ik weet ook precies hoe dat is.
ik heb een beste vriendin maar die zit op de mavo en ik op havo. ik kan met alles bij mijn moeder terecht maar ik zou graag een keer echte vrienden willen.
de meeste kinderen die met mij bevriend zijn geweest hebben me alleen maar gebruikt voor schoolwerk of om een leuk roddelverhaal te hebben.
ik ben in de 2e klas zelfs ooit een keer vastgebonden met een touwtje en door 2 jongens door de aula heen gesleurd. de blauwe striemen stonden op mijn armen.
de jongens zijn ervoor geschorst maar vervolgens praatte niemand meer met me.
ik dacht een tijdje geleden een leuke groep te hebben gevonden maar dit bleek echter niet waar te zijn.
3 van de meiden moesten samen een opdracht doen waarbij we naar de stad moesten om foto's te maken.
ik had bij de vorrige opdracht al ruzie gehad met iemand omdat hij niets deed en ik de hele presentatie al klaar had.
dus had ik alvast maatregelen getroffen en ben zelf naar de stad geweest om foto's te maken.
de dag voor de inleverdatum komen de 3 naar mij toe en zetten me voor het blok:
of je komt nu helpen de opdracht afmaken, of je kunt nu naar huis gaan maar dan hoor je er niet meer bij. (ik moest naar huis want ik had 2 tussenuren en ik hand geen eten en boeken bij me).
ook zeiden ze dat ze al naar de stad geweest waren en dat ik het maar kon bekijken als ik niet meedeed.
ik had al maatregelen getroffen. daar ben ik erg blij om want ze hadden natuurlijk verwacht dat ik mee zou werken omdat ik geen keuze had.

je kunt volgens mij op (heeeeel bijna) niemand vertrouwen.
die meiden praten nu helemaal niet meer met me, behalve als ik het vuile werk op mag knappen.

ik ben het echt zat! gelukkig heb ik er al wel wat van geleerd en had ik al maatregelen getroffen!

veel succes daar!!!
X

anomiemm (00) | 13 okt 2010, 20:21 uur

ik zit nu in de tweede van de MAVO en ik heb dit probleem ook. ik heb wel een beste vriendin maar iedereen heeft de pest aan haar(ik ook). mijn klasgenoten zeggen bijna nooit iets tegen me behalve over huiswerk ofzo omdat ik redelijk goed kan leren. ik ben altijd heel stil in de klas omdat ik nooit iets weet te zeggen. in de pauzes zit ik altijd bij andere klassen omdat het daar gezelliger is. vorig jaar heb ik veel gezeik aan mn kop gehad omdat ik ruzie had met mn vriendin. ik hou mn vriendin nu maar een beetje te vriend ondanks ik haar soms wel zou kunnen wurgen.

saaie meid (13) | 16 okt 2010, 20:43 uur

Ik ben ook vaak laten vallen,maar ik heb ook wel is gehad dat mensen elke dag een paar x aan de deur kwamen om af te spreken,en dan had ik geen zin,ik ben altijd wel erg op mezelf,maar nu heb ik ook wel leuke vriendinnen gehad hoor,met een heb ik heel veel verdriet gedeeld maar ook zoveel lol gehad,en sommige hebben me na de middelbare idd laten stikken maar van hun had ik het wel verwacht,ik ben altijd jaloers geweest dat andere meer vrienden hadden,maar nu ik 18 word boeit het me weinig en ben ik wel tevreden,ik ga nu sinds 5 x ofzo elke zaterdag uit,en ontmoet daar ook soms mensen,ze zijn niet zo mijn style maar alsnog,als je nooit uitgaat of nooit wat uit jezelf doet,krijg je weinig vrienden,of je moet op een internet site gaan,als jij geen behoefte aan vrienden hebt zou ik het ook niet doen hoor,je hebt niet 100de vrienden nodig te hebben om je blij te voelen,en geloof mij mensen die zeggen dat ze veel vrienden hebben,hebben meer kenissen dan vrienden,ik zou gewoon lekker doen wat jij wilt en heel soms leuke dingen doen,maar ik heb ook op zoveel dansclubs enzo. gezeten om vrienden te maken,dat zijn ook niet altijd leuke mensen,maar dan weet JIJ dat je moeite gedaan hebt,ik zat ook op een praktijk school met aso`s dus ja als ik een hoger nivo had havo deed en op een normale school zat,had ik meer vrienden gehad want ik ben nu wel redelijk een goede kletskous,maarja ik heb zoveel verdriet gehad dat ik naare mensen achter me laat..want herinderingen ophalen is super slecht voor je..

Be yourself (17 in januari 18) | 19 okt 2010, 15:12 uur

Ik heb er ook last van gehad,maar ik wilde ook niet veel vrienden,vond alleen zijn altijd fijn,toen ik ouder werd kwam dat gevoel wel van``ik wil vrienden``,toen was ik ook vaak jaloers,heb veel gemeene vrienden gehad,maar heb ook een aardige vriendin ook veel naarigheid mee gehad maar ook zoveel lol,sinds kort ga ik uit en daar ontmoet ik veel vrienden!,ik zat ook op een school voor praktijk onderwijs en daar zitten meestal niet zulke leuke mensen op,als ik havo deed had ik n hoop vrienden gehad,kan wel lekker kletsen,mijn tips,wees jezelf,en doe wat je wilt,heb je zin in vrienden ga is wat kletsen,zo niet doe dan gewoon leuke dingen zoals computeren,op een club gaan is ook wat,maar ik heb op dansclubs nooit veel vrienden gevonden,dat wilde ik wel altijd,ja het is naar maar zo zie je maar weer,we zijn niet de eenige,wat ik wel vind liever 3 goede vrienden dan 100 minder goede,liever blij,dan super populair,ja toch : )!

Behappy (18) | 19 okt 2010, 15:17 uur

Hallo,

misschien hebben jullie een tip voor mij.
ik heb mijn hele leventje al problemen met vrienden ik doe alles voor ze maar als ik een week doodziek op bed lig hoor ik niks.
zoals vorige week ik had de griep moest een vriendin die eerst dagelijks hier zat nu ze weer op school zit 1 x per week maar ze heeft me niet eens es gebeld of een smsje gestuurd. heb d'r gisteren gevraagd of er wat aan de hand was e.d. want ik ben wel zo'n typje dat zelfs een beterschapskaartje naar iemand met griep stuurt niet dat ik dat dan ook wel maar iets van äandacht" is altijd fijn als je doodziek op de bank ligt voor van iemand die heel vaak bij je binnen zit.
ze zit wel sinds kort weer op school en naar mijn idee heeft ze daar een vriendin gekregen waar ze nu iedere avond zit.
niet dat ze geen andere vriendinnen mag hebben die heb ik ook, maar dit steekt wel een beetje..
is dit vreemd van mij dat ik zo denk? verwacht ik te veel? als ik gisteren niet zelf een sms gestuurd had had ik nog niks gehoord.. ben altijd bang dat ik iets fout doe..

kelleke (20) | 20 okt 2010, 08:02 uur

ik heb een vast vrienden groepje van ong. 8 man hier doe ik veel mee bv voetballe zwemmen bios af en toe discotheek dus je denkt wat doe je op deze site nou ze maken wel eens opmerkingen tegen me over dat ik geen leven zou hebben omdat ik geen hyves heb! en ze zeggen dat ik geen sociaal leven heb omdat ik niet veel msn contacten heb ik heb er ong.40 dus die opmerkingen doen mij pijn al laat ik het niet merken ik diss ze meestal wel hard terug haha maar toch het doet me pijn en ik vindt het raar als je geen hyves hebt heb je geen leven wtf man! mja kop op iedreen hiero geniet van je leven voodat je het weet lig je tussen 8 planken onder de grond

fackingraar (16) | 22 okt 2010, 18:27 uur

Tsja dit is wel heel bekend moet ik zeggen, de middelbare school zijn voor mij geen jaren waar ik gelukkige herrineringen aan heb.. de eerste 2.5 jaar ben ik fulltime gepest.. daarna heb ik wel wat vrienden gekregen maar k verloor ze ook snel wegens discussies over HELEMAAL NIKS.. daarna had ik wel mijn vaste uitgaans vrienden en de vrienden waar ik alles bij kwijt kon die ik kon vertrouwen..

Helaas kreeg ik toen een vriend, deze heb ik voor 2 jaar en 3 maanden gehad.. in die 2 jaar is mijn contact met vrienden zo verwaterd, dit is niet alleen dankzij hem, maar hij hield me tegen met uitgaan en hij drong zich op elke vrije avond en weekend.. zo bleef er dus eigenlijk geen tijd over voor vrienden..

nu het uit is.. (ben ik wel blij mee).. merk ik dat ik eigenlijk niemand heb overgehouden, ja sommige zie ik wel 1x per maand en dan moet ik alle leuke uitgaans verhalen aanhoren.. Het raare is de vreindinnen die ik al zo lang ken, horen nu bij vriendengroepjes waar ik nooit bij zal horen.. (vaste kliek ofsoiets).. ik zit nu al 5 weekenden achter elkaar thuis en eigenlijk vind ik mezelf heel sneu.. ik snapte die mensen eerst nooit die altijd maar thuis zitten en niks doen.. nu ben ik er zelf 1..

GirlyHook (20) | 23 okt 2010, 19:44 uur

Hoi allemaal, ik heb ook zon probleem, ik loop altijd achter mensen aan , en probeer ook met ze af te spreken, maar ik word echt nooit eens gebeld, ik snap het niet, waarom accepteren ze me niet zoals ik ben? het probleem is dat ik in een groep niet zoveel durf te zeggen omdat ik bang ben , dat ik wat verkeerd zeg , of dat er niet op gereageerd word, ik voel me nu echt depri daardoor, eigenlijk heb ik me jeugd verknald .

Jassie (18) | 25 okt 2010, 20:15 uur

Mijn broertje heeft het zelfde probleem, maar ik weet niet wat ik er aan kan doen. Hij zit in een andere klas dan mij. Daarom kan ik niet echt iets in de klas voor hem doen. En in de pauze heeft hij toch het liefs dat ik niet na hem toe ga. Wat heel begrijpelijk is want dan lijkt hij nog raarder omdat zijn zus bij hem komt staan. En ik heb een beedje het gevoel dat ik machteloos sta. Ik wil hem graag helpen maar ik weet echt niet hoe.

Zusje (16) | 2 nov 2010, 17:11 uur

dit heb ik ook.
ik ga wel met een meisje om uit mijn klas, maar die praat ook wel eens over me.
en allemaal verhalen.
en 2 meisjes haten me.
ik wil echt weg hier.
ik fiets vaak alleen en in de pauze ben ik ook vaak alleen,.
wat nu?

fashionbaby! (12) | 2 nov 2010, 18:00 uur

mijn ouders gingen scheiden toen in in groep 8 zat in de zomervakantie verhuisde ik met me zusje naar een ander dorp wel dichtbij ons ouwe huis ik ben zelf niet echt een prater weet niet echt altijd waar over ik met iemand zou moeten praten op de middelbare school ging het 1ste jaar goed
in het tweede begon het probleem ik ontmoete mensen uit het dorp waar ik nu woon maar dat bleken geen goeie vrienden
in het 3 en 4 ging het wel weer iets beter kwam een ouwe vriend weer tegen van de basisschool en had twee andere ontmoet
we zaten zaterdag wel eens bij elkaar maar die vriend van de basisschool gign in het vierden weer met een andere vrienden groep die niets voor mij was toen ging nog een vriend weer met ze ouwe groep daar doe ik nu regel matig nog wel eens wat mee uit ofzo maar heb nu weer 2 andere ontmoet
dus hebben we eigenlijk een vrienden groep van 3/4 mensen
maar ben bang dat ik die ook weer kwijt raak door andere dingen dat de een weer naar andere vrienden gaan en dat die andere 2 niet veel willen doen in het weekend waar je dan meestal uitgaat
dus voel me meestal sávonds en wanneer ik er aan denk heel kut en dan zie je het leven niet meer zo zitten
wat het ook is je kijkt naar de toekomst je hebt dan mischien wel een vrouw maar toch wil je altijd vrienden om je heen om leuke dingen te doen

anoniem (17) | 3 nov 2010, 00:50 uur

Dat probleem heb ik ook. Maar ik denk dat het komt doordat ik thuis mishandeld door mijn moeder wordt.

K... (12) | 3 nov 2010, 19:21 uur

ja als je daarom niet op school kwam ken het daar aan liggen want dan denken die meiden ook ze is er nooit
maar als het dat niets is weet ik het ook niet
het geeft je gewoon een kut gevoel

anoniem (17) | 6 nov 2010, 00:04 uur

ik hen precies het zelfde probleem op de basischschool had ik eigenlijk helmaal geen vrienden ik dacht dat dat op de middelbare school wel over zou zijn maar ik zit nu net in de tweede en het is weer precies hetzelfde ik zie het nut van het leven gewoon niet meer in .ik krijg nooit aandacht van iemand en als ik aandacht krijg dan is het van friso,heb je geld voor mij,en friso,je bent homo en dat ben ik dus helemaal nie .ik snap niet wat ik fout doe ik kan altijd wel ontzettend lachen met mijn familie mn nichtjes .enz. ik heb al van alles geprobeert .aan de ene kant vind ik sommige groepjes heel stom maar je wilt toch ergens bij horen ik voel me gewoon altijd zo buitengesloten en eenzaam het is ook bijvoorbeeld bij gym als we een teamsport moeten doen dan is het:oh is er niemand meer over ,dan nemen wij friso MAAR ik praat niet zo veel maar ik heb ook een hekel aan kinderen die altijd zo willen ''opvallen''ik snap gewoon niet wat is verkeerd doe ,kan iemand me helpen

friso (13 bijna 14) | 8 nov 2010, 23:08 uur

Ik ben 40 jaar oud nooit vrienden gehad nooit gezoend vriendin gehad ik ben één keer naar een prostituee geweest want ik was wanhopig ontmaagd te worden maar ik voelde me daarna nog leger van binnen. elke dag werk naar huis daarna achter de computer helemaal niks anders ik weet niet hoe ik contact moet maken ik was altijd heel verlegen, mijn ouders hebben zelf ook geen vrienden zijn al bejaard en dement. Ik heb niks meer om voor te leven.
Ben vroeger veel gepest op basisschool en middelbare.
Je denkt dat alles verandert in de toekomst maar er verandert niks. Op mijn werk wordt er ook altijd over mij heen gelopen en niemand die het kan schelen. Nu denk ik niet aan zelfmoord want dan overwinnen de pesters de manier waarop ik overleef is door proberen blij te zijn zonder andere mensen. Wat ik doe is doen alsof ik andere mensen niet nodig heb ik negeer ze gewoon mijn plan voor elke dag is blij te zijn met mezelf ook al voel ik me nog steeds leeg van binnen en is het moeilijk

Nick (40) | 9 nov 2010, 23:24 uur

Toen ik dit zo zag herkende ik wel een paar punten ;). Toen ik op de middelbare school terecht kwam voelde ik me niet bepaald op mijn plek. Had wel een meisje waarmee ik optrok, maar dat was van korte duur.. daarna voelde ik me ook niet bepaald op m'n gemak al die jaren. Je kreeg gewoon een gevoel dat je niet werd geaccepteerd om wie je was. Reden: ''mensen hebben altijd snel een mening over je terwijl ze je geen eens kennen'' dus dan krijg je geen gelegenheid om iemand juist beter te leren kennen.

Naast school had ik wel een paar vriendinnen. Maar ook niet echt super goede vriendinnen te noemen. Gewoon we spraken gezellig wat af ;) .. alleen is het jammere nu dat de 1 verhuisd is naar het buitenland. Ik zag haar vaak, en dat is nu niet meer zo.. wel balen maar, that's life!

Samantha (18) | 16 nov 2010, 18:49 uur

Ook ik herken dit probleem. Op de basisschool had ik altijd genoeg vriend, we spraken zo nu en dan al na schooltijd en we hadden het altijd leuk op school.

Ik zit nu in de vierde klas. Het is niet dat mensen mij haten, maar ik ben gewoon erg still. Ik kan we een praatje maken tijdens de les, maar dat gaat dan 9 van de 10x over school. Ik zit ook niet alleen in het lokaal, maar als het dan pauze is komen de vriendinen uit de andere klassen. Ik weet dat ze me niet haten, maar ze zien we gewoon als een aardige klasgenoot meer niet. Ze praten dan over allemaal dingen waar ik niks over weet en spreken dat met dat groepje af om naar de bios te gaan. Zij denken natuurlijk dat ik andere vrienden buitenschool heb, maar die het ik dus niet!
Tijdens tussen uren ga ik ook altijd naar thuis en niemand mist me dan.

Als ik dan thuis kom voel ik me echt heel rot. Alleen en ongewaardeerd. Ik heb een heel aardig meisje, maar aardig wordt gewoon niet genoeg gewaardeerd. Ik durf zelf niet te vragen of ik mee mag naar de bios of naar iemands thuis. Ik ben dan bang dat ik te opdringerig ben en dat ze me dan wel gaan haten. (Net zoals iemand uit me klas en daar roddelen ze dan steeds over. Dat ze zo zielig is en zo opdringerig en ik wil niet dat ze dat over mij gaan zeggen.)

Aardigheid wordt dus ondergewaardeerd, helaas.

Annewil (16) | 18 nov 2010, 11:37 uur

hallo allemaal. Ten eerste excuus voor mijn slechte nedereland. Zo als jullie weten veel buitenlanders voelen we heel snel afgekeurd maar ik ook zelf in mijn eigen cultuur.
zo te lezen zijn die verhalen erg heftig. Natuurlijk herken ik mezelf in de meeste situaties.
maar de enige wat ik zeggen kan is dat we moeten niet veel verwachten van de anderen. iedereen in die forum (inclusieve mijn ) is geneid om de anderen tevreden te houden; we denken niet aan onze eigen gelukt wat we echt willen.
Ik denk en nu met de jaren heen dat we moeten ons zelf van binnen gaan afvragen wat is niet goed aan ons en heo kunnen we dit aan veranderen NIET VOOR de anderen maar voor onszelf. Ik ben achter gekomen dat ik een moeiljk kindertijd heb gehad, en dat is de reden dat ik me afstotelijk voelt. Sinds een tijdje terug ben ik me goed bezig gehouden om van mijzelf te gaan houden. Genieten van mijn eenzaamheid. Genieten van dagelijks wakker kunnen worden. het is zo dat vel personen hebben meer gelukt wat betreft vrienden te maken maar ook andere niet. Ik voel me nu speciaal. Wat we voelen dat stralen we uit. En wat maakt alweer uit als we alleen de wilkelstrtaat of naar school alleeen lopen. We moeten niet schamen voor wat we zijn. als de anderen ons niet accepteren is hun problemen. Geniet van het leven. Leven is kort. Na de periode van de pu berteit zal je wel zien dat na alle dit soort situaties ben je juist sterker in jouw schoenen en wordt je accertiver.
il love u mijn lonly's

lolletje (35 jaar) | 27 nov 2010, 18:46 uur

Hallo mensen,
Als eerst wil ik even zeggen: ik weet niet of dit een site is voor vrouwen, aangezien ik veel 'vriendinnen' lees maar ik ben dus een jongen van 17 jaar.
Ik ben hier niet om te zeggen dat ik weinig/geen vrienden heb,nee, ik ben hier om te zeggen hoe je juist sociaal kan zijn, aangezien ik vroeger moeilijk contact kon leggen met mensen terwijl dat nu niet meer zo is.

Tip 1:
Een hele simpele: doe een activiteit wat andere mensen ook doen! Werk is daar een goeie voorbeeld van. Ga bijv. bij de ah/groentenboer etc werken. Gewoon Een plek waar veel mensen komen. Sport is ook een goede voorbeeld. Doe een sport waar teamplay centrAal staat: waterpolo / voetbal etc.

Tip 2:
Voor degenen die op school zitten:- zorg dat je er verzorgd & modieus eruit ziet. Niemand wil met een lelijk slechtgekleed persoon onmgaan. - zorg dat je op de eerste schooldag een goede impressie achterlaat! Ga niet stil achter in een hoekje zitten maar ergens middenin naast een (potentieel) vriend(in) zitten en maak ook een praatje: stel je voor, toon interesse, wissel msn/Hyves met elkaar uit. Nooit gelijk om een nummer vragen want dan laat je zien dat je nogal niemand In je contactlijst hebt staan. - als er in een groep gewerkt moet worden doe alsof je interesse toont: doe mee / geef je mening.

Tip 3
Voor in je vrije tijd: heb Je Es' niets te doen: ga de straat op. Als je muziek luistert stop dan maar 1 oortje in je oor. Laat je andere oor 'leeg' zodat je evt dingen van buiten af kunt horen. Flirt ondertussen met een leuk persoon: zeg hoi en kijk of diegene wat terug zegt. Ga naar een café'tje waar je normaal niet komt . Maak een praatje met de barman. Zeg dat je niuew in de stad bent etc.

Ps ff tussendoor ik lees net een berichtje van m'n voorganger: geloof haar niet. Het leven is veel mooier dan alleen opstaan werken eten slapen en dat elke dag. Zij mag nu wel 35 jaar zijn, maar zelfs voorhaar is het niet te laat om vrienden te maken. Mijn kinderjaren verliep nogal heftig, maar dat is geen reden om je eenzaam op te sluiten in de hoop van dat je een leuk leven zal hebben. Niemand wilt alleen en ongelukkig doodgaan, waarom jij wel? Maak een vriend, want die ene persoon heeft meerdere vrienden en zo netwerk je.

Maja ik denk dat ik ga slapen. Want het is half 1 en moet N morgen vroeg de trein pakken. En m'n vingers zijn ondertussen moe geworden op het typen van een iPhone schermpje. Maja ik vind het jammer dat ik niet alles kan vertellen wat ik wil n vertellen. Maja had je nog vragen pm me maar:
****

En mensen een hele belangrijke tip: verwAcht nooit iets van andere mensen. Wil je es wat leusk doen met iemand? Bel diegene op: zeg dat je diegene al een lange tijd niet hebt gezien en dat je wel wilt bijpraten. Vraag ofdiegene ergens een gaatje vrij heeft,...

1246am (17) | 30 nov 2010, 00:45 uur

heey!!

even een introductie...
op de basisschool had ik een heel hecht groepje, we waren altijd samen in de pauzes, gingen vaak winkelen, naar de McDonalds enzo... na de basisschool zijn veel mensen verhuisd, nu ga ik nog met 1 van deze meisjes om die ook mijn beste vriendin is.
op de middelbare school was ik altijd al een beetje een buitenbeentje. ik ging daarom ook alleen met andere 'buitenbeentjes' om. in de 2e ben ik toen naar het meidengroepje (er was mar een meidengroepje omdat er maar 4 meisjes in mijn klas zaten...) gegaan, die mij toen heel erg accepteerden en waar het best wel gezellig mee was altijd.
in de derde werd het een beetje anders. ik ging met iets andere mensen om, ook iets meer met een paar jongens, en met de 'populaire' meisjes helemaal niet meer.
daarna ging ik weer naar een andere klas. hier zit bijna niemand die ik ken, en alle andere mensen kennen elkaar eigenlijk wel... ik voel me helemaal niet op mijn plaats. ik ga wel bij iemand zitten altijd maar ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen... hierdoor heb ik het gevoel dat zij zich aan mij ergeren, en me er helemaal niet bij willen hebben.
ik ben sowieso altijd wel stil. als ik andere mensen hoor praten ben ik soms een beetje jaloers omdat zij het wel gwn gezellig hebben met elkaar. ook heb ik al mijn hele leven hhet gevoel dat ik niet knap genoeg ben voor anderen. dat komt door een kamp waar ik een keer was, waar een vriend van mij hoorde zeggen 'gast, zij is echt kk lelijk'. ik denk dat dit wel invloed heeft gehad op mijn zelfvertrouwen, die sowieso altijd al een beetje laag was.

heeft iemand tips?? ik heb nl al heel veel dingen geprobeerd om mn zelfvertrouwen te verhogen, en ik heb ook al vaak tegen mezelf gezegd van 'het maakt niet zoveel uit, je moet gwn lol hebben in je leven enzo' maar als ik met anderen ben ben ik toch altijd heel stil.

xx

Lisa (14) | 1 dec 2010, 21:14 uur

Hoi, ik weet hoe jullie je voelen.
Ik heb wel een 'vriendengroep' van ongeveer 15 meiden. Maar eigenlijk ga ik maar met 4 of zo van hun om. Ook dacht ik dat ik een beste vriendin had gevonden sinds groep 7 (zit nu in de 4e) maar ineens doet ze heel raar tegen mij en negeert ze me eigenlijk een beetje, terwijl we toch iedere pauze bij elkaar zitten met nog wat andere.
Maar ik spreek eigenlijk nooit met die andere meiden.

IemandDieAnoniemWilBlijven (15) | 6 dec 2010, 20:37 uur

Hooi iedereen,
ik heb precies het zelfde probleem. De laatste echte vriendin die ik heb gehad was toen ik 12 was we deden alles samen en met haar omgaan voelde gewoon als van zelf sprekend. Daarna heb ik nog wel andere ´ vriendinnetjes´ gehad maar dat voelde toch anders. En ik heb na mijn 12e nooit meer een vriendin gehad waar ik echt alles mee kon delen, ik mis dit verschrikkelijk ik ben inmiddels 20 jaar ik vind mezelf best een leuke meid. en ik heb ook het gevoel dat ik mijn leven vergooi. Ik woon op mezelf in het centrum van ***, en ik voel me zo rot als ik langs de terrasjes loop of ik zie vriendinnen met elkaar shoppen. Ik vind het erg opvallend hoe veel mensen op dit forum het zelfde probleem hebben, jammer dat we geen contact kunnen zoeken met elkaar

eenzaam meisje (20) | 11 dec 2010, 10:58 uur

Ik zit met hetzelfde probleem.
Ik had een beste vriendin tot een paar weken geleden, het ging toen steeds slechter met me omdat ik door liefdesverdriet niet meer mezelf was, nu ben ik de meeste tijd gewoon stil tegen andere en durf ik geen sociale contacten meer te leggen doordat ik angst heb dat ik niet geacepteerd word. Ik heb een een hele hechte klas sinds dit jaar en er worden veel dingen buiten school geregeld die ze dan samen doen maar ik ben eigenlijk nooit daarbij en dat doet best wel veel met me. Ik heb nooit echt veel vrienden gehad maar echte vrienden wel maar na een tijdje stond ik weer alleen en langzamerhand probeer ik veel maar werkt het niet en ik heb soms gewoon de neiging om het op te geven omdat me zo alleen voel.
ik dacht dat ik de enige was met dit probleem

zarah (17) | 14 dec 2010, 09:57 uur

Hoi jongens en meisjes. Ik ben Pim, ben 17 jaar en ben homo. dit komt omdat ik de pabo doe? de pabo doe? ja ik doe de pabo hierdoor heb ik nu ook geen vrinden meer

Pim (17) | 15 dec 2010, 10:42 uur

Hoi ik ben ken en ik ben in een sociaal isolement gekomen. Ik ben verslaafd aan mijn pc en ben ernstig oversekst. Heeft eimand tips voor mij:$

houd van iedereen hier(L)
xx
Ken

Ken (20) | 15 dec 2010, 10:47 uur

hoi ken

ik weet niet hoe je er vanaf kunt komen maar we kunnen misschien wel een keer samen afspreken als je wilt !

groetjes willem

willem (18) | 15 dec 2010, 10:55 uur

Ik had eerst in de middelbare school veel vrienden enz. en ik was niet stil en was gewoon sociaal maar echt bijna iedereen is veranderd en ze gebruiken je echt. er bleef 1 vriendin over maar die is dus verhuist. ik ben echt emotioneel uitgeput, ik voel me echt alleen. en ik ben zo stil geworden en niet zo sociaal meer.
Wilt er iemand misschien iets afspreken of praten op msn?

xxx

ik (18) | 15 dec 2010, 22:33 uur

hoi,
het is fijn om te lezen dat je niet de enige bent met problemen enzo.
Ik voel me ook best vaak onzeker op school.
Ik ga met een paar meiden om die soms best wel irritant doen, en ik heb een vriendin van de havo (doe zelf vwo) en die is ook bevriend met 1 iemand van dat best wel irritante groepje, en die gaat dan ook heel irritant doen en besteed alleen aandacht aan haar. blablabla dat gedoe... not important, it's just life
kijk het is soms ook heel gezellig enzo
maar soms is het echt zo urrg'a ik wil jullie wurgen urgh!!

sorry niet belangrijk

Mandarijntje (16) | 16 dec 2010, 14:13 uur

ik ken het verhaal ook,

13 januari 2005 kwam ik op de middelbare school. groot, stoer en zelfverzekerd. we hadden een klassen uitje in de eerste week van de middelbare school carriere. ik zou en moest laten zien dat ik stoer was. toen klom ik in een houten stelling van 5 a 6 meter hoog. en sprong in een moddersloot. je raad het al, niemand wou de rest van de dag bij mij zijn . ik werd voor gek verklaard. de gebeurtenis spreed als een vuurtje. van het ene grasspriet naar het andere weetje. in de pauze's wou niemand naast me zitten omdat ik pannenkoek was en nog ben trouwens. maare niet van het onderwerp afleiden. mensen wouden nooit meer met mee omgaan tot dat ik op mbo kwam. om vrienden te zoeken heb ik nu vele tips.
stap 1: maak een sociaal netwerk aan zoals Hyves, facebook twitter enzo.....
stap 2: voeg kneiter hard alle mensen toe die tegen komt op een van de netwerken.
stap 3: kijk naar het getal wat boven veranderd en dat zijn dan je vrienden.
stap 4: je moet ermee pronken als een beest
stap 5: lukt dit niet dan ben vriendloos.......
ik hoop dat je wat aan deze tips hebt ik heb er namelijk veel aangehad.

o ja lees het boek van carrie slee ''hoe over leef ik zonder vrienden''

ik die eenzaam is (n.v.t) | 16 dec 2010, 14:20 uur

hoi allen,
ik ken het al die problemen.
Toch moet je vechten.
Hoe moeilijk het ook is, hoe vernederend/gekwetst/zielig je ook voelt, toch moet je vechten, altijd weer.
vecht tegen die gedachten in je hoofd die zeggen dat je alles fout doet. Laat je niet gek maken door mensen uit je klas, ookal doen ze nog zo stom. Vecht en denk: Zielig persoon, zet je masker af, doe niet zo stoer.
Vecht en blijf vertrouwen houden in jezelf, altijd.
Alle mensen zijn onzeker, geloof me.
Iedereen wilt er graag bij horen. Iedereen heeft onzekere gevoelens. Iedereen is bang om erbuiten te vallen als ze niet zus of zo doen.
Geloof me, dat is zo.
En als je het somber in ziet, toch MOET je het proberen.
Het leven is nou eenmaal hard, die uitspraak is er niets voor niets.
Bij sommige mensen lijkt het vanzelf te gaan, ja dat weet ik, die mensen hebben nou eenmaal geluk. Misschien jij niet, jij moet vechten dat kun je ook, accepteer dat. Anders kom je niet ver.
Ookal zit je leven lang niet altijd mee, ookal heb je problemen of dingen.
Als je maar kunt zeggen aan het eind: Ookal waren er dingen in mijn leven nog zo hard,mislukt en moeilijk. Ik heb gevochten en vertrouwen gehad in mijzelf. En dáárom bent ik trots.
Hierboven staan feiten!
Head up!

Lifeisjustadream (17) | 16 dec 2010, 14:29 uur

Hallo, ik had het zelfde probleem. Ik had vroeger een vrienden groepje. We waren heel hecht, op een dag vroeg iemand of we alle geheimen zouden delen. Dus dat deden we allemaal!!! alleen toen vertelde ze die van mij verder. Ze hadden me misbruikt. Ik ben er nu overheen en heb nieuwe vrienden. Zorg gewoon dat je met een rustig persoon gaat praten. Zoek er dan meer. Zo krijg je vanzelf vrienden.

Xxx succes

zejikjeniet (14) | 16 dec 2010, 16:29 uur

hoi!
ik ben een heel stil persoon. ik weet gewoon nooit wat ik moet zeggen. hierdoor ga ik ook sociale situaties uit de weg, omdat ik bang ben voor pijnlijke stiltes, en als ik wel ga zijn er ook pijnlijke stiltes en voel ik me een beetje het vijfde wiel.
ik heb hierdoor ook niet echt vrienden gemaakt, want niemand wil met me omgaan. af en toe denk ik bij mezelf van als ze niet zien hoe veel jij te bieden hebt dan is dat hun eigen probleem en blabla, maar waarom zou iemand bevriend willen zijn met iemand die niets zegt?
Heeft iemand tips voor dit meisje?

duifje (16) | 19 dec 2010, 21:41 uur

Lieve jongens,
Ik ben Louis ben 17 jaar en wordt echt enorm veel gepest.
Dit komt omdat ik het mooi vind om mijn snor te laten groeien. Mijn snor te laten groeien. Het is een beetje een donssnorretje. Ik wil hem wel afscheren maar ben bang dat ik hierdoor mijn vriendin kwijtraak. Ze heeft zelf ook een snor en dan voelt ze zich niet goed meer. Ik ben door een klas genoot van mij getipt over haar en sindsdien zit het wel snor. Wat moet ik doen?
XX Louis

Louis "Moustache" (17) | 22 dec 2010, 13:34 uur

lieve duifje,
ik heb hetzelfde probleem. ik ben altijd stil geweest, maar sindskort ben ik achter de ware mij gekomen. Je moet gewoon een keer het sletje uithangen en dan weet je ook weer waar je staat. Je krijigt veel contact met jongens en gaat je hier veel beter door voelen. Zo heb ik uiteindelijk ook mijn vriend leren kennen.

xx
p.s. mocht je meer advies willen, vraag dan maar naar mijn msn:)

(Hulpmix plaatst geen emailadressen)

Celine Hendriks (18) | 22 dec 2010, 13:38 uur

yep, shit happens.
wees gewoon jezelf aan laat je niet kisten. Hoe weinig vrienden je ook hebt het worden er toch niet meer! vergeet een ding niet dame, het zijn geen vrienden van je als je er jezelf niet bij kan zijn. Dit moet duidelijk zijn hoop ik. Anders wordt het alleen maar erger mevrouw. Dus mijn advies luid: wees jezelf en neuk een elf.

M.v.g.

Dr Phill

DR. Phill (56) | 23 dec 2010, 23:10 uur

Mensen hou aub op met die domme onzinige reacties.Mensen willen hier serieus hun verhaal doen en het is erg onrespectvol om steeds flauwe grappen te gaan maken.Als je zelf echt met dit probleem zou zitten zou je ook graag serieus genomen willen worden.Want je hebt er geen idee van hoe rot dit probleem kan zijn voor mensen die ermee zitten.Dus doe aub normaal of post niks.

Jason (17) | 24 dec 2010, 01:48 uur

ik heb zelf wel veel vrienden maar ik heb altijd het gevoel dat ze me niet kennen. Dat ze me niet begrijpen. En ik heb ook het gevoel dat een van mij bff's mij een beetje gebruikt. Zelf ben ik altijd heel stil en verlegen geweest. en toen kwam ik in de brugklas en ik met nog 3 anderen waren de stuudje genoemd. die 3 werden dus mijn ''vrienden''. Een daarvan kende ik al heel lang en vond haar maar irritant. De andere twee vond ik echt aardig. Nu zit ik in de 2de en de vriendin die ik vorig jaar nog zo irritant vond vind ik steeds aardiger worden. En die andere twee juist wat minder. Want 1 kan gewoon niet normaal doen en de andere begint steeds meer populairder te worden(ze wordt echt een meeloper). Ze zit allemaal met de populaire meiden van onze klas en dan zit ik er altijd maar een beetje bij. Mijn andere vriendinnen zijn heel erg kinderachtig. Het is zelfs zo dat ik een van mijn beste vriendinnen niet kant uitstaan! maar dat ga ik niet zeggen want ik ben al sinds mijn 5de bff met haar. Er zijn nog maar 2 vriendin die ik echt mag: de een kan zich ook niet normaal gedragen. en de andere woont aan de andere kant van Nederland. Ik durf ook aan niemand meer geheimen te vertellen, want een paar '''vriendinnen'' van me hebben me flink laten stikken. Ik voel me altijd eenzaam en loop ook vaak in mijn eentje door de school, elke keer zeggend tegen mezelf nog 4 jaar en dan ben je klaar met de middelbare en kun je naar amerika verhuizen(dat wil ik heel graag en ook daar gaan studeren dan) Ik heb met mezelf afgesproken om me niet meer bezig te houden met wat anderen van me vinden en met nieuwe vrienden zoeken. Maar dat ik me ga focussen op de toekomst. Ik hoop dat ik dan wel normale vrienden heb, want nu ga ik om met de sukkels van de school.
xx

iemand uit brabant. (14) | 24 dec 2010, 16:10 uur

iedereen vind mij ook raar. Ik zeg ook bijna niets vooral op school,Want bij mijn vrienden op straat ga ik uren door met praten en moppen maken... Maar ik ben ook raar. Ik voel dat ik anders ben dan andere mensen.En ik ben heel roekeloos ;s .Daarmee dat ik door sommigen gek verklaard ben. Volgens mij heb ik ADD, ik ben er eigenlijk heel zeker van. Ik heb alle symptomen en ik voel me vanbinnen nooiit stil, Constant aan het denken... Ik wil wel je vriendin zijn :). Voel ik me ook minder eenzaam... Mijn beste vrienden vinden mij raar maar grappig. Het enige probleem is... Ik maak moeiilijk vrienden, En bij mensen kan ik me nooiit ontspannen...
iedereen kan vrienden krijgen. Gewoon op de juiste plaats zoeken :)

Anoniem (16) | 25 dec 2010, 16:51 uur

Ik ben pas geleden na deze zomervakantie naar de middelbare school gegaan.
Ik wou eerst naar een andere school, maar omdat er iemand heen ging die ik niet mocht koos ik een andere school uit.
Nu ben ik daar heel verdrietig om, want dat meisje heeft allemaal aardige meiden in haar klas zitten ( ze ging zelfde niveau als mij doen )
En ik heb een heleboel domme kerels in mijn klas zitten, en een klein aantal meiden.
Ze zijn trouwens de meeste van een andere afkomst en praten telkens een andere taal met vriendinnen.
Ik voel me zo buiten gesloten en ik haat mijzelf gewoon.
Ik ben gevlucht voor iemand, en heb iets doms bereikt.
Ik heb aan mijn ouders gevraagd of ik naar een andere school mag maar ze zeggen telkens waarom wil je nou naar een andere school?! je hebt er zelf voor gekozen..
Ik ben nu van plan een hogere niveau te doen dan kom ik tenminste bij andere in de klas.

Laat ik hopen dat 't lukt (L)x

Iemand uit Arnhem (13) | 25 dec 2010, 20:17 uur

Veel succes iedereen op dit forum!!
Ik heb zelf dit probleem ook gehad op de middelbare, er waren maar weinig mensen waarmee het klikte en ik was erg verlegen.
Maar nu ik studeer is dit helemaal veranderd. als je meer mensen tegenkomt met dezelfde interesses als jij klikt het vanzelf met mensen. Ook moet je altijd onthouden dat het misschien wel niet helemaal aan jou ligt. natuurlijk is het makkelijker jezelf te veranderen dan om alle andere mensen te veranderen, maar je moet geen rol gaan spelen.
Niet iedereens leven is hetzelfde. je kunt nu wel wensen dat je een stereotype sjonnie of anita bent met veel vrienden, maar later ben je blij dat je jezelf bent gebleven, want het heeft je sterker gemaakt.
Jouw tijd komt nog!
xoxo

Marietje (19) | 27 dec 2010, 00:31 uur

Ik heb dit ook
ik snap er niets van
ik doe gewoon aardig tegen iedereen en toch doen ze zo
ik had eerst een goede vriendin maar die gaat nu meer met de andere om en als ik iets vraag negeert ze me totaal is haar beste vriendin ziek is heeft ze me ineens nodig

ik wil graag met mensen die dit ook hebben rond mijn leeftijd mee gaan M@ilen

de mijne is manga1996 @ live .nl

ik hoop op reacties

Eenmeisje (14) | 27 dec 2010, 12:45 uur

heeey!
dit heb ik dus ook ik heb ook geen vrienden en ga ook altijd bij kennissen staan om niet zo eenzaam eruit te zien en netzo als bij jou vindt mij klas mij ook heel raar em wordt ik negen van de tien keer buitengesloten omdat ik niet zoveel zeg
ik leef helemaal met je mee!

meisje die hetzelde heeft (13) | 2 jan 2011, 17:14 uur

Ik heb hetzelfde probleem. Ik zit nu in 5havo en ik heb helemaal niemand. Het begon op de basisschool. Hier werd ik altijd gepest en had helemaal geen vriendinnen. Daarna ging ik naar de middelbare school. Ik de eerste klas ging het een beetje beter met me, ik had zelfs vriendinnen kunnen maken. Toen kwam ik in de tweede. Ik had toen nog twee goede vriendinnen. In deze tijd ben ik heel erg gebruikt door een jongen. Hij liet me voelen dat ik een ding, een voorwerp was. Ook wilde hij seks met me, maar als 13 jarige heb je daar helemaal geen behoefte aan. Toen heeft hij me alsnog gedwongen. (Hij is een goede vriend van mijn huidige vriend.) Ik was al licht depressief, maar na deze gebeurtenis werd ik steeds zwaarder depressief. Ik sneed in mijn polsen en later in mijn voeten zodat niemand het kon zien. Ik heb diverse pogingen gedaan om zelfmoord te plegen. In deze periode ben ik al mijn vrienden kwijt geraakt, ben ik een klas blijven zitten en ben ik van het VWO naar de HAVO gezet. Een hele heftige periode voor mij. Dit duurde totdat ik voor de tweede keer in de derde klas kwam. Ik kreeg een leuke klas met leuke meiden, ik dacht dat we vriendinnen waren. Maar nadat ik overgeplaatst was naar de havo, zeiden ze niks meer tegen mij. Zo belangrijk was ik blijkbaar niet voor ze. Ook kreeg ik wat met een hele lieve jongen, waar ik nu nog wat mee heb. Daar ben ik heel dankbaar voor. Nu zit ik in 5havo. Het ging wat beter met me, totdat ik 3 maanden geleden ben aangerand door een klasgenoot op een feest. Hij zat aan me op ongewenste plekken en dwong me om aan zijn penis te zitten. Het aangifte proces is heel erg moeilijk en de dader laat me maar niet met rust. Ik vertelde mijn verhaal aan wie ik dacht dat het mijn vrienden waren, maar heel de klas zegt dat ik me aanstel en ze vinden het maar normaal dat die jongen mij heeft aangerand. Niemand helpt me. Ik voel me weer helemaal alleen. De mensen waarmee ik omga geven helemaal niks om me. Ze gaan altijd wat leuks doen met zijn allen, maar ik hoor daar dan niet bij. Ik voel me buitengesloten en eenzaam. Ik heb er veel voor over om een goede vriendin te krijgen. Wat doe ik verkeerd? Misschien doe ik wel te hard mijn best.

Sija (17) | 3 jan 2011, 22:25 uur

ik ben een druk kind als ik boos ben sloop ik dingen maar ik heb wel vriendinnen maar ik moet kiezen of meiden of jongens ik heb nu sinds dinsdag verkering dat is nog geheim maar ik weet niet wat ik moet doen met de verkering help me plies'

groeten joep

joep (11) | 10 jan 2011, 17:14 uur

ik zoek niet echt naar reacties maar naar oplossingen ik heb bijv. geen vrienden dat vind ik niet zo heel erg maar wat ik wel erg vind is dat ik dit jaar een gala heb en dan komt iedereen in mooie autos aan maar ik heb het probleem ik weet niemand om mee te nemen en denk dat de mensen waar ik een beetje omgaan me laten stikken weet iemand hoe ik dit op moet lossen

anoniem (15) | 11 jan 2011, 22:07 uur

ik zie allemaal veel verhalen maar ik kan nergens een oplossing zien ik heb ook het idee dat veel vrouwen hier mee zitten maar dan ben ik blijkbaar 1 van de enige jongens die dit doet.
mijn probleem is ik ben computerverslaaft en kan moeilijk met mensen om gaan binnen kort komt er ook een gala maar ik heb niemand om mee heen te gaan en alleen in een auto komen is ook niet echt bizonder en heb bij vorige jaren gezien dat veel mensen je gaan pesten als je alleen aankomt HELP ME pleas

veel ervaringen maar geen oplossingen (15) | 11 jan 2011, 22:18 uur

Ook ik ben sinds korte tijd vriendloos. Ik besef me dat sporten de sleutel is tot sociale contacten, maar bovenal tot het maken van vrienden. Ik heb gevolleybalt vanaf het einde van de basisschool tot aan het einde van de middelbare school, met altijd het leuke vriendenteam. Na de middelbare school was ik gestopt met volleybal. Toen besefte ik dat ik maar heel weinig echte vrienden had. Net als bij een relatie moet je namelijk ook in je vrienden tijd investeren, want anders word je op een gegeven moment niet meer gevraagd om iets leuks mee te gaan doen. Nu ben ik inmiddels anderhalf jaar gestopt met volleybal en nu heb ik geen vriend meer over. Sterker nog, ik ben in een winterdepressie beland en dat heeft tot gevolg dat ik het nut van het leven vaak niet meer inzie, dat ik zwaar vermoeid ben vaak, dat ik mezelf continue onderuit haal waar het maar kan, dat ik superonzeker ben geworden, dat ik mijn kamer niet meer af kom en dat ik niets meer voel. Ik hoop dat dat niemand ooit hoeft mee te maken. Met oud en nieuw was er nog 1 ''vriend'' bij mij oud en nieuw komen vieren. Daar heb ik altijd mee gevolleybalt en ook vaak mee afgesproken. Hij zou me de eerste week van januari bellen of smsen om te gaan squashen. Ik heb helemaal niets meer van hem gehoord of gezien. Mijn ooit zo geringe sociale leven is ingestort en de wederopbouw wordt misschien wel nooit meer voortgezet

Tilburger (19) | 12 jan 2011, 20:21 uur

lieve vrienden,

iedereen heeft in zijn of haar puberteit wel eens een identiteitscrisus en dat zorgde er misschien voor dat je onzeker werd over wie je was en je vroeg je af: 'waarom mensen in godsnaam met jou om zouden willen gaan?' of waarom was je niet zoals andere mensen?'. Ook al lijkt het niet zo, iedereen is anders.
Voetbal leer je door te voetballen. Socialisen leer je door te socialisen. Dus maak sociaal contact, vraag of je mee uit mag met een paar mensen van school of werk en praat! Op deze manier leer je ook jezelf kennen en ontdek je dat je geweldig bent en vraag je nu eerder af waarom mensen niet met je om zouden willen gaan.
Succes,

annemarie (21) | 15 jan 2011, 16:43 uur

mijn verhaal:

Ik ben al me hele leven bevriend met me (ex) buurmeisje.
Die toen ik een een jaar of 8 was ging verhuizen. We hebben altijd contact gehouden en waren beste vrienden.
Toen we naar de middelbare school gingen kwamen we bij elkaar in de klas en waar ik was was zij en anderssom. We zijn nu een aantal jaar verder en alles gaat verdomd slecht. Ze heeft in ene een andere "beste" vriendin en laat mij zo ongeveer vallen. Ik wil niet klagen en zeuren en vooral niet zielig zijn. Maar ik kan er gewoon niet tegen dat ze het niet recht in me gezicht zet.
Thuis gaat ook alles nog slechter dan slecht. Mijn moeder en ik liggen elkaar niet helemaal lekker. Dit komt door dingen die ze in het verleden tegen me gezegt heeft. Voor al die problemen kon ik altijd bij haar terecht maar nu, nouja we zijn en waren geen siamese tweeling maar ik vind het toch wel lullig dat ze me zo laat vallen.

figureskatingislife (15) | 18 jan 2011, 22:16 uur

Jo met ruben ik ben laaste 3 weken gestopt met blowen vanwege dat ik mijzelf niet eggt ontwikel de laaste paar jaren. Als ik om me heen kijk zie ik dat al mijn vriende nog volop blowen. Ik zie ook echter dat ze elkaar ook niet eggt vertrouwen onderling. Ben ik nou de enige die zich buitegeslote voel omdat ik nie blow ze vinde mij nu allemaal sukkeltje maa ik ben er gewoon nie beter van geworde weet nou dat het eigenlijk geen echt vrienden waren dat ze allEen maar bij elkaar kome om te blowen en hety moeilijkste van allemaal is dat ik dus nieuwe vrienden probeer te make en dat ie ook allemaal blijken te blowen is er dan niemand in nederland die gewoon ook op een dOordeweekse dag kan chille zonder drug. Sinds dat ik getopt ben vereenzaam ik me nogal. In de vrije tijd die ik heb verdiep ik me in religie maa eigenlijk weet ik et ook nie wwar ik et moet zoeke. Hoe langer de tijd is dat ik nie blow hoe eenzamer ik word er is gewoon ook niemand op deze godvergeten wereld die ik ken die niet dahelijk een tientje wegsnoept.m

ruben (17) | 18 jan 2011, 23:04 uur

Ik heb t zelfde khad eerst leuke vriendinnen ik kon ze alles vertellen maar toen ik verhuisde had in bijna geen contact meer met ze en op me nieuwe school vindt bijna iedereen me verlegen en stil ksta bijna altijd alleen op t schoolplein kga dan meestal ook bij n groepje staan kprobeer wel wat meer vrienden te maken nu

nicky (15) | 19 jan 2011, 00:32 uur

Ja ik heb precies hetzelfde, ik ben mijn hele leven al een buitenbeentje geweest. Ik ben stevig en ben best lang, lijk dus meer op een oudere vrouw dan op een 14 jarige. In de 1e had ik wel altijd een groepje waar ik bij ging zitten, maar we waren met z'n drieen, en als ze dan ff stoer wilden doen bijv, gingen ze me om allerlei dingen pesten, mijn achternaam, mijn ogen, mijn neus , alles! Ik werd ook vaak het laatst gekozen met allerlei excursies, gym. Ik ging al met de buitenbeentjes om, maar van hun was ik dus het allergrootste buitenbeentje. ik voelde me zo kapot gaan, en nee ik stel me niet aan, heb heel het schooljaar maar aan de kant moeten staan en afgekat moeten worden, om mijn stevigheid ( en ook werd ik wel eens lelijk genoemt) , en ook om mijn achternaam. Aan het eind van het schooljaar ging ik wel goed met een meisje om, en daar ging ik ook mee over naar de 2e. Eenmaal in de 2e gingen we in het begin heel goed met elkaar om, en we deden veel samen. Ik voelde me eindelijk ns een keer niet een buitenbeentje en ik was dolgelukkig dat ik een vriendin voor op school had. Totdat ze oppeens met een ander meisje begon om te gaan. In het begin een beetje, maar sindsdien doen ze alles samen. ze willen altijd naast elkaar zitten en doen alles wat je maar in een groepje kan doen met elkaar. ik voelde me zó aan de kant gezet, en zo verraden! dacht ik dat ik eindelijk een goede vriendin had, komt er een ander die haar voor mijn neus van me afpakt. ! en ik ben ook erg verlegen, dus durf er ook weinig van te zeggen. ik probeer altijd wel dingen te verzinnen waarik veel van ga praten, bijv red bull drinken s ochtends of heel veel koffie, maar ik wil gewoon mezelf kunnen zijn. ik snap niet waarom ik altijd maar over het hoofd gezien word. ik draag kleding die in de mode is en ik heb lang haar. ik zou gewoon zo graag ns een vriendin willen waarmee je kan lachen en huilen, alles mee kan doen. maar zelfs het stilste meisje van de klas loopt voor me weg. ik voel me zo verdomd eenzaam, echt waar. ik hoop niet dat dit vele van jullie zullen overkomen, want dit is echt zo'n naar gevoel. het ergste in je jeugd dat je kan overkomen is gewoon zonder enige vrienden zijn... ik hoop en bid dat ik in de 3e iemand tegen kom waar ik het goed mee kan vinden, ik hoop het zo ... met die vroegere vriendin maak ik niet veel contact meer, als ze liever met die andere meiden omgaat moet ik maar weer een ander zoeken (hopeloos).

Sterke iedereen die hetzelfde moet meemaken, ik weet hoe erg het voelt

kleintje 12345 (14) | 27 jan 2011, 19:13 uur

ik hebhet ook ik sta altijd open voor viredinen maar lijk alsof ze je niet mogen ik heb 12 jaar beste viredin gehad maar die is ook weggaan bij me ik ben ingruikllt voor een andere ik heb wel meisjes waar mee ik om gaat op school maar ja niet waar mee ik naar buiten ofso gaa vaak wil ik naar buiten ik heb vriend maar die is nou 20 en die werk vaak
ik staat echt open voor echt vriendscha

live is so hard (16) | 2 feb 2011, 13:25 uur

Ik voel mij ook vriendloos, al sinds een jaartje.

Eenzaamheid is een lastige emotie dat veel frustratie met zich mee brengt. Ik ken er álles van. Vaak genoeg heb ik janked mijzelf afgevraagd hoe dit verder moest.

Nou, vandaag had ik dus de eye-opener nadat een 'goede' vriend ineens afstand nam. En de oplossing lag altijd al voor mijn neus, maar de oplossing komt pas als je er zelf écht open voor staat.

Dingen die je kan doen:
• Zoek een leuke club; taarten bakken, tekencursus, etc
• Sluit je aan bij een sport
• Kijk in je gemeente voor activiteiten voor de jeugd
• Heel gedurfd (en iets wat ik ga doen!! :)): ga op reis met leeftijdsgenoten. bied mooie en betaalbare reizen aan voor jongeren voor allerlei leeftijden. Mambo staat er om bekent dat er veel Single reizigers mee gaan. Dus, mensen die ook alleen zijn en andere personen willen ontmoeten! Ze hebben zelfs speciale 'Singles Only' reizen! :)

Dingen om aan te denken:
• Laat je angst je toekomst niet in zijn ban houden. JIJ hebt je leven in eigen hand. Go for it! <3
• Stel je open voor de mensen om je heen
• Praat over koetjes en kalfjes, maakt niet uit over wat. Leg in het begin oppervlakkige contacten, die kan je altijd nog uitbreiden tot vriendschap. Het heeft tijd nodig.
• Neem NIET de instelling 'ik ga NU vrienden maken' of 'ik MOET vrienden krijgen'. Dat werkt NIET, lieve mensen.
• Zolang jij je best doet, komt alles goed. want...

When te World says 'give up', Hope says 'try one more time'.

Wilskracht, moed, liefde. Haal die dingen in jezelf naarboven.

Heel veel liefde en sterkte,

Violet

Violet (19) | 2 feb 2011, 21:40 uur

ik ken het ook ik zal mijn verhaal ff vertellen

ik had op de midelbare school 1 beste vriendin toen we over gingn naar een andere klas groeide we langzaam uitelkaar ik kreeg twee nieuwe vriendinnen daar kon ik goed mee opschieten ik heb me nog nooit zo gevoeld als bij hun ik kon ze vertrouwen met ze lachen van alles eigenlijk tot op een dag gingen we shoppen we waren die dag erg melig en hadden stiekem gerookt en we d8 dat we leuk deden dus gingen we naar de hema en ht ws toen een rage om keur lenzen te dragen op onze school we hadden die dag niet zo veel geld bij ons en zonder elkaar wt te vrtellen wisten we dt we ze gingen stelen heel debiel mja we waen niet zo slim we namen de lezen mee na het resturant en gingen daar zitten om wat te drinken en verscheurde de verpakking en we d8 dat in het resurant geen camera,s hingen we stoppte het snel in onze zak en die volgende dag ws de politie op onze school met foto,s van onz en vroeg aan de leraren of ze ons kende mijn ouders waren egt mega boos en hadden dit nooit van me verwacht ik zlf ook niet trouwens en mijn 2 vriendinnen ook niet we kregen een taak straf moesten de lenzen vergoeden en kwamen er met een waarschuwing er van af mijn ouders d8 dt het aan mijn vriendinnen lagen en ik mocht niet meer met ze omgaan ik was egt supper verdrietig en kwaad op me zelf dt ik hier aan mee deed een jaar lng heb ik dus niet met hun afgesproken en verteldde steeds een smoesje tot we in de eindjaar vn de 4e zaten en we naar de vervolg opleiding kwamen hun gingen allebij naar een andere school hun 2 hadden nog wel contact met elkaar die ouders wrn iets makkelijker ik groeide van hun weg sprak ze haast niet meer en heb allen nog contact met ze via de pc en ga ng naar hun verjaardag vdder niet toen ik op een nieuwe school kwam leerde ik snel een leuke jongen kennen nog nooit was er iemand voor mij gevallen enwerden we verliefd op elkaar we hebben nu al een half jaarweer met elkaar en ik leerde ook een meisje kennen die trekt ook met ons op maar mijn vriendje vraagt steeds aan mij wnr ontmoet ik je vriendinnen maar die heb ik dus niet ja dat ene meisje die met ons optrekt maar hij bedoeld andere vriendinnen maar ik heb niet egt goede vrienndinnen ik baal hier eigelijk ontzettend van wnd de meeste jongeren gaan ook uit ik niet zo leren ze snl andere mensen kennen ik zou wel wilenmaar ik mag het niet van mijn ouders mijn ouders zijn ook gescheiden ik heb er strenge ouders maar ik hoop meer contact te maken met andere mensen ik ben eieglijk supper verlegen en maak niet snel contact i hoop dt iemand van de leeftijd 16 tm 19 vriendinnen wil zijn dt lijkt me wel leuk als je dat wil kun je me msn wel toevoeggen *hulpmix plaats geen persoonlijke gegeven* :) beetjelange story mja liefss xxx

laura (16) | 2 feb 2011, 21:43 uur

ik heb echt zo'n medelijden met jullie allemaal
maar ik heb het ook
vorige week woensdag op school was ik lekker aan het kletsen en een beetje plagen (maar hij vond het leuk) en toen aan het einde van het gesprek liepen we weg..
2 meisje naast me knuffelend en gearmd (je weet wel)
en aan de andere kant zie je dan ook 2 meisjes knuffelen enzo
en dan loop je er tussen in..
NOU DAT DEED ECHT ZEER IN MIJN HART HOOR..
maar ik kan het gewoon niet face 2 face zeggen dus daarom schrijf ik het op ...

p.s ben echt zo blij dat deze site bestaat

fantasieloos (13) | 4 feb 2011, 22:42 uur

ik heb ook een groot probleem. ik heb bijna geen vrienden behalve 1 bff. maar aan haar heb ik zowat helemaal niks. want ze is heel erg veranderd sinds we in de 1e klas van de middelbare school zitten. vroeger droeg ze helemaal geen make-up en had ze haar haar altijd in een vlecht. nu heeft ze altijd make-up op en stijlt ze haar haar elke dag. niet dat dat wat uitmaakt. maar nu hangt ze elke pauze rond bij de kluisjes met haar 'nieuwe bff'. en omdat ik best wel verlegen en stil ben durf ik bijna geen contacten met anderen te maken. ik dacht eerst dat dat stil zijn van mij wel meeviel maar de jongens in mijn klas vragen me zowat elke dag of ik geen tong heb. en me bff lacht er natuurlijk weer om. en dan vraag ik aan haar op msn of ik echt zo stil ben en dan zegt zei dat ik heel erg stil ben en wel negen lijk qua kleding en uiterlijk enzo. dus kan iemand me helpen want ik voel me echt zo eenzaam nu. X

dikmeisje900 (13) | 5 feb 2011, 16:43 uur

eey dikmeisje900 (waarom noem je jezelf dik??)

sorry hoor maar ik vind je bff echt super gemeen
want als zij een echte bff is blijft ze bij jou en dan trekt ze je ook een beetje bij de groep snappie?
ik heb zelf geen bff maar ik heb er wel een gehad maar we kregen ruzie en toen was het over..
maar ja nu ik op de middelbare school zit heeft mijn 'ex-bff' een nieuwe vriendin gevonden
en ik niet.. :(
maar ja ik voel me echt super alleen en ik heb zelfs over nagedacht om naar een andere school te gaan maar dan moest ik het weer tegen mijn ouders zeggen en die gaan dan de hele tijd zeiken waarom ik niks verteld heb enzo..
en mijn mentor zal dan ook de hele tijd lopen zeiken waarom ik het niet verteld heb

~XxX~

fantasieloos (13) | 5 feb 2011, 23:06 uur

waarom zet niemand van deze meiden bijv. een woonplaats of hyves bij hun bericht?? want dan kan er misschien verandering in komen toch ;) x

..... (19) | 6 feb 2011, 12:07 uur

ik vind dit echt niet leuk!
ik ben van mezelf al super verlegen en dan laat iedereen me stikken :'(
het enige wat ik vraag is gewoon 1 vriendin die me steunt door dik en dun
gewoon iemand tegen wie ik alles kan zeggen weet je
het enige wat ik vraag is gewoon een klein beetje LIEFDE..
is dat soms teveel gevraagd?

~XxX~
p.s srry ben echt in een ***humeur

fantasieloos (13) | 8 feb 2011, 17:06 uur

hoi.
ik herken dit zeker. ik merkte het in de eerste, hoe hard je vrienden nodig had. als je al niet veel mensen kende was het echt moeilijk om die daar op te bouwen. al vrienden hebben is het fijnste. ik besteedde daar niet veel aandacht aan in groep 8. en kijk dan waar je in zit, ik heb er spijt van. mn moeder zegt wel is, neem een vriendin is naar de bios. ik zeg dan van: mwhaa. omdat ik niet echt een vriendin heb waaraan ik het zou durven vragen. contact maken buiten je schoolleven.' heel moeilijk als je t mij vraagt. ik werk echt kei hard om een vriendin als een echte beste vriendin te beschouwen. ik doe tegen iedereen aardig maar niemand ziet dat? ik vind niet echt dat ik buiten gesloten wordt. ik probeer alleen zo hard en het lukt maar niet. een andere vriendin die ik al 6 jaar ken, die wil geen vriendinnen meer zijn. daarom voel ik me heel alleen en eenzaam. ze heeft het niet letterlijk tegen me gezegd, je merkt het aan die kleine dingen. hoe ze reageerd en doet tegen je. wat ze doet voor je. en dan in vergelijking met anderen. is het wel duidelijk dat ze geen vriendinnen meer wil zijn. ik deed alles voor haar, vond alles goed wat ze deed. en dan laat ze me stikken wanneer ik haar nodig heb. simpelweg omdat ik niet populair ben. en ze gaat wel om met degene die dat wel zijn. ik voel me gewoon k't.

eenzaam. (13.) | 11 feb 2011, 23:56 uur

ik snap wel wat je bedoeld, ik heb er ook wel eens last van, ik heb wel vrienden, maar die laten me soms wel eens stikken, ofzo...
dan ben ik ook stil en vinden mensen mij maar een stom kind dat geen tong heeft....
ik red mezelf wel maar ik wens jullie echt HEEL VEEL GELUK!! :D
D J

D.J. (12) | 12 feb 2011, 21:18 uur

ik ben een meisje van 17
Ik word bijna 18 en vroeg me zelf af ik zal uitnodigen
maar toen bedacht ik me dat ik maar 1 goeie vriend heb
en dat is alles.
Geen vrienden hebben is egt vreeselijk
ik ken zoveel mensen, waar ik gewoon leuk mee kan praten
maar wat geen egte vrienden zijn
dat is egt iets wat ik mis.
ik mog nooit uit van mijn ouders
dan zijden ze a 10 uur thuis.
wie gaat er nou om 10 uur naar huis.
zo heb ik nooit iemand kunnen ontmoeten ook.

LonlyGirl (17) | 12 feb 2011, 22:11 uur

Hey,

Ik voel me ook vaak alleen. Ik had heel de basisschoolperiode wel aardig wat vrienden, en ook in de eerste van het gymnasium. Toen ben ik echter door mijn prestatievermogen blijven zitten en naar HAVO/VWO gegaan. Die mensen daar waren eigenlijk... iets te kinderachtig en ik kon er niet echt contacten mee zoeken op de een of andere manier. Hierna ging ik naar 2 Havo, wat ik echt een verschrikkelijke klas vind. Het is niet dat ik gepest wordt ofzo, maar iedereen is zo nep. Altijd stoer doen. Broek laag. Petje op. Ik haat dat soort types. Ik wil nooit van mijn leven mezelf echt verhullen als iemand anders, dat vind ik gewoon bullshit. Toch is deze generatie zo. Op de basisschool was iedereen gewoon normaal. Ging iedereen normaal met elkaar om. Nu bestaat het alleen maar uit disrespectvol met elkaar omgaan. Dan ben je stoer. Dan heb je vrienden. Idioot natuurlijk.

Ik ben ook sinds korte tijd begonnen aan psychedelische drugs, zoals LSD. Ik verveel me vaak en gebruik dan een beetje. Het is niet alsof dit echt hierdoor komt, maar het is stukken veiliger met vrienden etc.

Dus het is gewoon zwaar kut hoe mensen elkaar opeens behandelen. Gewoon niet normaal. Ook leuk dat laatst een jongen uit mn klas vroeg: "Max, heb jij eigenlijk wel een sociaal leven?" met zo'n kutglimlach. Dan wil ik echt door de grond zakken. Het voelt zo pijnlijk hoe die mensen kunnen doen. En nooit zit ze wat tegen. Alles waait altijd naar ze toe.

Max (15) | 15 feb 2011, 20:16 uur

Hee als jullie nou gewoon wat met zn alle gaan doen is t probleem opgeslost, kusjes de probleemoplosser

Broertje (13) | 19 feb 2011, 14:52 uur

ik ken je probleem.
ik verstop mezelf dikwijls in de wc's totdat de bel weer gaat.
in de klas zit ik altijd alleen,
ik probeer dan maar gewoon te doen wat ik moet doen;
ik heb dan zo iets van die mensen zijn het niet waard om mijn toekomst te verpesten want eigenlijk bepaald school je toekomst.
maar toch heb ik elke dag 'bang' om naar school gaan te gaan.
ik probeer me er elke dag maar over te zetten en dan te denken van die mensen kunnen me niks doen,
ik ben wie ik ben,
zij bepalen mijn toekomst niet.
dat helpt wel een beetje maar toch ben ik een beetje bang.
je moet je erover proberen te zetten en sterk te zijn.
die mensen zijn jou 'lijden' echt niet waart.
ik zit met hetzelfde probleem en ik wens je veel succes.

bianca (18) | 22 feb 2011, 23:44 uur

ik zie dat er meer mensen zijn met mijn probleem
ik zit in de klas ze praten niet tegen me
ze vinden me te stil zeggen ze als maar
of negeren me gewoon dan voel ik me niet op mijn gemak
als ik me goed voel en mensen me wel acsepteren dan ben ik gewoon mezelf en ook niet zo stil
maar als ze je niet willen ja dat doet veel pijn
ik wil graag vriendinnen
ik zie eer hele maal niet slecht uit
als ik bij een jongen sta te praten komen ze en nemen ze hem gewoon mee daar sta je weer alleen
ze gaan met z`n allen iets leuks doen roepen ze een hele week
moet je dat aanhoren zelf mag je niet mee
ik ben niet iemend die alleen kan zijn
ik wil graag vriendinnen waar je gezellig bij kan praten en niet roddelen over iedereen net als hun
hoe los ik dat op

eenzaam m (16) | 28 feb 2011, 12:16 uur

Ik heb ongeveer het zelfde. Ik heb wel een vriendengroep, maar binnen deze groep voel ik me niet helemaal thuis. Verder ga ik er, op een persoon na, alleen op school mee om. Ik zit ook op een sportvereniging. Binnen deze vereniging kan ik heel goed met hen opschieten, maar ook buiten de vereniging ga ik weinig met ze om. Ze hebben hun eigen vriendengroep en dat is zo frustrerend! Ik kan goed met ze opschieten alleen zitten ze allen op een andere school en zijn ook een stuk ouder. Ik voel me heel vaak alleen als ik op een zaterdagavond thuis zit. Ik zou zo graag met een leuke groep vrienden uit willen gaan en lol willem maken! :(.
Ik ben maar heel veel gaan sporten om het gevoel van eenzaamheid te vergeten. Maar als ik een keer geen wedstrijd heb, zit ik heel de dag thuis en voel ik me ZO eenzaam :(. Ook doe ik veel voor school om het verdraagzamer te maken. Ik schets voor mezelf een onreeël beeld dat, als ik later een goede baan krijg, vanzelf gelukkig word. Ik weet stiekem van binnen ook wel dat niet natuurlijk niet het geval is. Maarja, je moet wat he?
Wie zou mij kunnen helpen?
Heeeel erg bedankt!

Bas (15) | 28 feb 2011, 21:19 uur

hoii, Ik ken het ook. ik heb super veel vrienden gehad.. die ben ik allemaal kwijt en ze hebben me laten vallen ik heb soms het idee dat ik raar ben. ik wil graag nieuwe mensen leren kennen maar dat is moeilijk zijn hier messchien mensen waar ik mee over kan praten? of die in omgeving van limburg wonen? waar ik messchien wel een vriendschap mee kan beginne?

Roxie18 (18) | 6 mrt 2011, 20:56 uur

omdat ik homo ben heb ik geen vrienden .. wat te doen !?

homotje123 (9) | 8 mrt 2011, 09:36 uur

Hee, ik heb precies hetzelfde. Ik heb een vriendin waar ik altijd bij zit. maar ze vind me niks, als ze de kans krijgt om iets met iemand anders te doen ben ik lucht voor haar. Ik had een beste vriendin maar die kijkt niet meer naar me om en lacht me in me gezigt uit omdat ik geen vrienden heb. Een andere vriendin die me rondslingert en gebruikt als 'reserve vriendin' Thuis gaat het al helemaal niet meer goed. ik had op de basisschool een hecht vriendinnenclubje maar ze praten nauwelijks meer met mij. Ik mis echt een vriiend(in) in mijn leven waarmee ik alles kan delen..

Twiz. (13) | 11 mrt 2011, 19:50 uur

Ik heb het ook ik heb helemaal geen een vriend ik ben haast door het 1ste jaar van de middelbare heen maar ik vind het echt een rot leven zonder vrienden ='[

Meisje (12 en een half) | 28 mrt 2011, 21:19 uur

echt bedankt al deze reacties ik dacht dat ik de enige was die geen vrienden had. belangrijkste is dat je niet denkt dat het aan jezelf ligt want dan word je onzeker en durf je al helemaal geen contacten te leggen. probeer er met iemand over te praten en de oorzaak te vinden. sterkte

anoniem (15) | 30 mrt 2011, 20:29 uur

hallo,
ik ben een onzekere jongen van 16 jaar.
ik twijfel nog een beetje aan mijn mannelijkheid,
en ik voel me aangetrokken tot een jongen uit me klas.
Hij heeft mooie blonde krulletjes.
Mischien dat het hierdoor komt dat ik weinig mannelijke vrienden heb. Ik heb er wel 1, maar dat is ook men ex.
Heeft iemand dit ook?
kusjes en vee liefde naar iedereen die dit leest

Roel Cosijnse (17) | 1 apr 2011, 10:18 uur

ik heb genoeg vrienden maar ben nu 13 bijna 15 en hun zijn allemaal 15 16 en vinden mi altijd de kleine en als we buiten hangen wordt ik dan door mijn niet vrienden gepest me vrie nden komen dan wl voor me op maar dat helpt niet want hun durven oo niet zoveel te doen want hun zijn ok vrienden met hem ik heb op dit moment 5vrienden ofo de een niet echt daar boks ik wel mee en zie ik heel soms buiten de andere is en vriend an mij waarbi ik kan zijn wie ik wil alleen heb ik een beetje het gevoel da ik tevak aan hem vraag of hij iets kan doen en hij heeft het heel druk een andere echt oude vroeger beste vrien van mij die kan NOOIt en hij is een beetje een nerd hij moet dan weer naar pianoles dan weer dit dan weer dat en mijn eigenlijka llerbeste vriend ging als we buiten waren wg terwijl hij dan 5minuten later weer terug kwam omdat hijme weg wou hebben en dit ook heeft aangegven als ik buiten kom en hij ziet me aankomen en ik zeg hoi draait hij de andere kant op ik weet niet wat het is maar als ik alleen met hem ben doet hij nog wel heel aardig maar dat ben ik nooit wsnt al mijn vrienden zijn altyd buiten en ik pas niet echt bij die groep laatst het die vriend mee ook niet uitgenoidigd voor zijn verjaardag wan toen kwam de hee blow groep en ik blow niet maar toen warn we nog wel naar de film gegaan probleem: Ik heb wel vrienden maar ik zie ze bijna noot en weet niet ik an ze moet denken oja dan niet zeggen zoek vrienden van je eigen leeftijd want ik he wel 1 jongen waarmeer ik het an me eigenleeftij goed mee kan vinden maar dat is niet eens een vriend en hem zie ik bijan nooit want ik ben altyd met oudere mensen om gegaan van me 2 tot me achtse ben ik altijd mrt 3 a 4 jaar soms zelfs 5 jaar oudere mensen omgegan daarna met een jaar en twee kaar ouder en nu weer het probleem is ik zit wel op hun niveau maar hun gaan can bijvoorbeeld naar de stad en dan is het nee je kan niet mee je komt nog ergens binnen en zo veel alcohol voor 1.50 meter is niet goed zij zien me als hun kleine broertje zo noemen ze me ook en ik zie me ze als me broers fantachtisch ja maar een echte echte vriendheb ik wel maar ik zit altijd thuis bij mij gaat het zo school boksen schook boksen weekend thuis meschien vriendzien thuis school ik wil meer uit het leven halen maar wat me moeder waar ik heel goed mee kan praen en me vader zegt als je strak 14 15 bent is dat er niet mer ik denk van wel als ik net blij men met me eerst brommertje gaan hun al in de auto naar hun werk en dan hou ik niemand meer over iedereen gaat dan ook studeren terwijl ik dna nog op school zit ik ben ook al in de twee middelbare schooljaren 8keer van school verandert dat is echt 888 hel mij alstjeblieft geef tips of info

breda0 (1) | 9 apr 2011, 10:48 uur

Toen ik acht was had ik geen vrienden, toen ik achtien was nog niet. En nu nog steeds niet. Ik weet wel waar het door komt maar ik kan het niet veranderen. D.B.

Musskatnuss (20) | 14 apr 2011, 14:20 uur

Ik heb wel vrienden maar ik weet niet of ze echt . Ze zoeken me aleen als ze me nodig hebben . En ze vinden er niets leuks wat ik er vind De muziek de style en zo . dat vind ik niet erg . In mij klas weet ik dat iedreen dat bij mij niet leuk vind . Ik heb nog steeds geen vriendin gehad . Ik voel echt aleen aleen op de wereld kan mij iemand helpen .

Anoniem (14) | 15 apr 2011, 17:32 uur

Ik heb dit ook wel gehad, waarom zoeken we geen contact met elkaar? wie bij elkaar in de buurt wonen dan.

21 v (21) | 16 apr 2011, 21:12 uur

Dat je niks zegt betekent alleen maar dat je een goede luisteraar bent =)

ps. Ik wil je vriend wel zijn:D Groetjes giovanni

Giovanni (13) | 18 apr 2011, 12:25 uur

je hoeft niet bang te zijn men beste vriend je moet ook vrienden kunnen maken dus ga er op los spreek met iemand als die afwijst spreek je met iemand anders maar je moet niet laten zien dat je eenzaam bent ik toen ik in het 5de leerjaar zat
was ik niet eenzaam maar slooten me buiten en ik bleef met dat groepje praten ik werd vrienden met hun en nu zit ik in het 2 de jaar aso en ben de populairste van de scholl zo kn je ook eens veranderen xxxxxxx
ps.hier is men msn dn kunnen we eens praten als je wilt sgatje
*****
dikke kus meisje die je niet kent

xxAmalbabyy (14) | 18 apr 2011, 16:13 uur

Omg, dit is precies hoe mijn leven eruit ziet. Ik ben een jongen van 16 jaar, heb maar één echte vriend (ik ben geen homo, deze opmerkingen worden wel gemaakt), ik ga nooit uit, ik maak moeilijk contact met anderen, op mijn werk ben ik altijd het lulletje, kortom echt een kutleven!. Het enige waar ik nog voor leef is mijn familie: mijn allerliefste ouders, broertje, opa en oma etc. Hier wordt ik nog wel geaccepteerd. 's Avonds lig ik vaak te huilen in bed: ik bedenk me dat ik altijd eenzaam en single zal blijven. Zelfmoord plegen zal ik niet doen, daar zal ik mijn ouders veel te veel pijn mee doen. Daarom hoop ik soms dat ik een hartaanval ofzo krijg. Van mij hoeft het niet meer.

Stumper (16) | 25 apr 2011, 12:18 uur

ik heb ook geen vrienden. niemand wil met mij iets doen.
ik vind dat echt vervelend, maar ik weet niet zogoed wat ik moet doen.
en steeds als ik denk dat ik een vriend heb......laat hij/zij mij altijd zitten.
weet iemand wat ik moet doen


tom

thomas (12) | 30 apr 2011, 14:19 uur

sins kort ben ik verslaaft aan gamen. ik doe niks anders meer.
ik zit minimaal 10 uur achter xbox360.
ik weet niet anders en ik heb over gewicht ik ben 12 en weeg 70KG
ja je mag me dik noemen.

dikzak (12) | 30 apr 2011, 16:24 uur

ik ben de populerste jong van school je moet open staan voor neuiwe vrinde ander kom je nergens

elias bla bla (14) | 30 apr 2011, 21:34 uur

RE: Bas

Ik heb zo ongeveer hetzelfde als jou denk ik. Ik heb maar 1 echte vriend, maar sinds die een vriendin heeft ga ik daar ook niet veel meer mee om. Op school hoor ik wel bij een groepje, maar daar heb ik in de vakantie niet veel aan.
Ik heb altijd al aan sport gedaan en doe het ook omdat ik anders de tijd niet door kom. Tijdens het sporten kan ik goed met iedereen omgaan maar daarbuiten ga ik niet met ze om.
Als ik geen wedstrijd heb ga ik altijd voor mezelf trainen. Ik ben dan de hele middag bezig.
Ik ben wel vaker uit geweest maar ben daar bewust mee gestopt omdat ik dat niet kan combineren met het wedstrijden die ik meestal de dag erna heb.
Zonder sport had ik waarschijnlijk meer vrienden gehad, maar ik kan niet zonder sport!

D....s (16) | 6 mei 2011, 20:03 uur

Ik heb dit in een rare versie. Ik heb buiten school maar 4 vrienden. Ik ben heel open en levendig met ze. Maar nu ben ik naar een nieuwe school gegaan en vind het moeilijk vrienden te maken. In de klas ben ik erg stil, ik ben best goed op school en bestted weinig tijd aan huiswerk, nu ik zonder vrienden zit ben ik verslaafd aan gamen. Ik zie mijn vrienden enkel in het weekeinde. Ik vind het een vreemd probleem want ik had vroeger geen last met het leggen van contacten. Ziet iemand een oplossing?

Annoniem (14) | 9 mei 2011, 16:47 uur

hoi iedereen,
ik voel me ook wel eenzaam.
op school heb ik 2 vriendinnen, die bij mij in de klas zitten, maar eigenlijk vind ik ze helemaal niet leuk. Ik kan nog wel terecht bij andere meisjes, maar die hebben ook weer andere vriendinnen.
en wat moet ik dan zeggen? :"Hoi ik wil vrienden met jullie allemaal worden" , nee dat ga ik echt niet doen.

heeft iemand tips? want ik zit in de brugklas en voel me nu al eenzaam.

nu maar hopen dat ik volgend jaar een leuke klas krijg!

x.

hihi-girly (13) | 9 mei 2011, 18:22 uur

Ik ben nu bijna 20 jaar en heb op deze jonge leeftijd mijn leven al helemaal naar de klote geholpen. Ik heb ruzie met mijn zus, moeder, tante, nichtje en alsof dat nog niet genoeg is laten m'n vrienden mij in de steek en heb ik met sommige daarvan ook nog is ruzie. Gevolg is dat ik voortaan altijd thuis zit te piekeren zonder een leven te hebben. Het enige waarvoor ik nog leef is mijn studie en mijn werk. Ik durf me op straat niet meer te vertonen, omdat ik bang ben iemand tegen te komen waarmee ik ruzie heb. Het liefst zou ik er gewoon een eind aan maken omdat ik weet dat het alleen maar slechter kan en niet meer goed komt. Ik vraag me echt af wat ik hier nog doe. Het liefst zou ik door de grond zakken of uit het raam springen. Het liefst zou ik een vliegticket naar amerika kopen en daar een pistool kopen om mezelf voor de kop te schieten. Dan beland ik waarschijnlijk in de hel maar oke dat kan er wel bij, beter als wat ik nu heb. Ik weet dat ik a-sociaal ben en geen vrienden meer heb maar de mensen in mijn omgeving hebben mij zo gemaakt zoals ik ben. Vroeger deed ik altijd alles voor iedereen en was ik altijd de liefste, maar ik heb ingezien dat je er helemaal niets voor terugkrijgt. Weet iemand of je zonder ziekte ook euthanasie kan plegen? Dat zou echt ideaal zijn.

nolife (19) | 13 mei 2011, 18:24 uur

Jongens jongens, potverdorie zeg ! Moet je alleen dit forum nog MAAR zien welke mensen er niet bij horen of gepest worden en er mee zitten. Het is echt niet leuk, wanneer je gepest wordt moet je niet reageren op de mensen die steeds proberen stoer te doen... Mensen mogen best stoer doen maar niet zo.. zulke mensen zijn de zieligste(al voelen ze zich heel wat en denken dat ze de meeste en beste vrienden hebben, maar het zijn eigenlijk gewoon wat kneusjes)! en nolife van 19 jaar, pleeg geen zelfmoord jonge! Dat is niet nodig je bent nog maar 19 jaar en zit zo in je vel.. kom op je hebt nog een leven voor je! Ga werken en bouw sociale contacten op, probeer je normaal te maken en te krijgen.. je zult er absoluut profijt van krijgen en echt sirieus een prachtig mooi leven krijgen. Als je echt echt echt in een dip zit en zelfmoord wil gaan plegen, ga naar een psychiator of iemand die je kan helpen, praat er tenminste over! Mensen die gehandicapt zijn die zouden veeeeel liever een normaal leven willen hebben, jij hebt een normaal leven en maak er geen misbruik van of ga hem niet kapot maken, je kan zoveel doen om er iets van te maken!!! hoe je er ook uit ziet , ook al denk je dat je nooit een vriendin kan krijgen, Volg mijn wijze raad nou maar: Op elk potje past een dekseltje! En dat is sirieus zo, ik heb laatst iemand gezien die een ziekte had in zn voet die amper kon lopen en toch een vriendin heeft en gelukkig is! Doe hier wat mee! Suc6 ;)

Roelof (29) | 16 mei 2011, 19:32 uur

*een tip*
ik ben nu zelf 21 jaar en mama geworden
ik heb het gevoel dat ik mijn jeugd niet gehad heb
omdat ik geen echte vriendinnen had of het gevoel dat mensen mij niet moesten ik was wel altijd erg populair op school iedereen ging met mij om omdat ze bang voor me waren terwijl ik er helemaal normaal uitzie als een meisje dus niet gespiert of eng of boos en ik had ook nooit ruzie snap niet waarom ze bang waren maar dat was dan de reden dat ik vrienden had en nu voel ik me k*t omdat ik uiteindelijk niemand aan over heb gehouden (geen vrienden) en nu alles met mijn vriend en kindje moet doen ook leuk maar je hebt echt wel een leuke vriendin of desnoods een vriend nodig
achteraf (dus jaren later) met iedereen die ik spreek wat ik dacht dat ze mij niet moesten of wat ik dacht wat mij niet als vriendin zouden willen hebben en vertel hun nu hoe ik me altijd gevoelt heb en gedacht heb zegge ZIJ tegen mij ja ik vond het jammer dat wij geen vrienden waren want dat wou ik graag want je bent echt een leuke meid enzo je bent heel anders dan wat ik van jou gedacht had want het leek voor MIJ alsof je met mij niet vrienden wilde worden
*dat is uiteindelijk de grootste fout omdat ik dacht dat niemand mij moest of ik gewoon geen vrienden durvde te maken kwam de indruk van de andere mensen dta ik geen vrienden met hun wou maken terwijl dta juist wel zo was

*dus mij tip is*

ook al heb je het gevoel dat jij er niet bij zou horen ofzo
dat mensen je niet mogen bang dat je niet weet wat je moet zeggen mensen niet durft aan te spreken
DOE HET GEWOON mensen zulle je niet raar vinden als je gewoon normaal overkomt doe niet te maf of te kinderachtig ga je niet te stoer of te verlegen gedragen doe gewoon zoals jij bent want zoals jij bent zo is iedereen luister naar mijn tip want dat is echt nodig want weet zeker dat je er anders op latere jaren erg spijt van zult krijgen alleen omdat jij rare gedachten hebt (geen zelfvertrouwen hebt over jezelf)

gr manuela

manuela (21) | 22 mei 2011, 11:00 uur

Ik zit zelf ook op de middelbare school, toen ik nog op de basisschool zat heb ik een meisje ontmoet dat echt voor een hele lange tijd mijn beste vriendin was. Ze praat nu amper tegen me en als ik haar sms stuurt ze niet altijd iets terug. Ik voel me leeg vanbinnen en besef heel erg dat je vrienden echt nodig hebt! Ik heb een paar meiden in de klas, maar die zijn heel anders dan mij, ze zijn wat meer kinderlijker. Veel mensen zeggen dat ik een paar jaar voorloop met hoe ik me gedraag, dat is gewoon hoe ik ben. Maar ik hou er heel erg van om lekker gek te doen veel lachen en leuke dingen doen. En ik mis dat nu echt heel erg. Ook word ik soms gepest en het is dan heel moeilijk om me daar niets van aan te trekken, ik weet gewoon niet of er wel echt iemand om mij geeft..
In de pauze zit ik bij meiden, maar ze zijn heel anders dan mij en het werkt niet altijd goed. Ik hoop dat alles goed komt met de mensen die dit ook hebben gehad of hebben, want ik ga heel langzaam een soort muur om me heen bouwen, probeer ik niet maar ik heb het niet altijd in de gaten.
Liefs S

SA (14) | 27 mei 2011, 19:39 uur

Ik wil even een reactie geven op het bericht voor Roelof. Je advies is wel het beste maar voor mensen met dergelijk veel problemen waar ze niet overal zelf de hand in hebben is het niet zo een twee op te lossen. Daarnaast moet je eenzaamheid en het bouwen van een sociaal netwerk niet onderschatten want in sommige gevallen (ook in mijn eigen is het gewoon bijzonder moeilijk.) En ik weet zeker dat er nog wel meer zijn in een dergelijke situatie.
Daarnaast is het zowiezo zo als je weinig vrienden hebt je je al een stuk minder zelfverzekerd voelt waardoor je ook minder zelfvertrouwen uitstraalt en ook vaak minder goed voor je zelf kunt opkomen.

Daarnaast ben ik met je eens dat zelfmoord inderdaad niet de optie is. Maar ik heb een beetje het idee dat jij hier de problemen onderschat want die zijn echt wel erger als je denkt. En de ene mens heeft gewoon meer problemen als de andere en dat is echt niet altijd alleen maar aan die persoon zelf toe te kennen.

Daarnaast is het potje dat op het deksetlje past ook niet altijd de oplossing van alle problemen. Het is leuk ja maar het doet zeker geen wonderen en vroeg of laat raakt het toch weer uit.

Dus geef aub niet zulke reacties oke?

Davey (19) | 31 mei 2011, 00:14 uur

Ja, ik zelf heb het zelfde maar wacht geduldig af zal ik zegge op een dag komt er wel iemand op jou pad die misschien wel vrienden met jou wilt zijn ;)

Grilll (16) | 5 jun 2011, 22:44 uur

hallo ,
ik kan er ook helemaal niet meer tegen!!
ik ben 25 jaar en geen vrienden.
Ik heb een klote jeugd gehad.
basisschool alleen maar gepest.
en kan moeilijk contact maken zou niet weten wat ik moet zeggen / vragen , en gesprek van snel stil en dan ben ik bang vinden ze me nu saai of dom ??
Pfff word er helemaal gek van.
zit thuis of ga naar familie of wat wandelen.
iemand advies voor me?
heb ook best angst om zo maar met iemand te praten allemaal door wat ik heb meegemaakt !!!

didi (20) | 8 jun 2011, 19:28 uur

ik heb dit probleem ook
maar bij mij had ik eerst een groep vrienden maar toen ik een vriendin kreeg had ik steeds minder tijd voor hun en nu ben ik de hele tijd alleen op het school plein en dat al 4 jaar het doet uiteindelijke zo veel pijn dat je gewoon niet meer weet wat je moet doen ermee en er is echt nooit iets te doen ik heb zoveel spellen gespeeld zoveel manga's gekeken en allerlei andere dingen gedaan maar die leegte blijft je maar achtervolgen

J .somewhone (17) | 9 jun 2011, 22:05 uur

Mensen jullie praten wel en zo iedereem heeft hetzelfde probleem hier min of meer maar is bij niemand een idee gekomen om juist hier wat vrienden proberen te maken ik ben 22 student er is niks mis met mij de omstandigheiden waren tegen en ben ik zonder vrienden beland voor de gene die een vrienden kring willen opbouwen ik hou van sport auto rijden natuur ben vrij modern ingesteld lust een biertje af en toe lees graag een boek etc ik ben niet waanhoopig opzoek naar wat dan ook ik red et ook wel prima in me eentje altijd al gedaan maar tis tog veeel beter om wel vrienden te hebben en ik roep bij deze neem gerust contact op en wie weet lachen wij hier samen over in paar jaar tijdens een bbq hehe^^ ***@***l.com
p.s. o ja liefst in de beurt van noord holland

jack (22) | 13 jun 2011, 00:48 uur

Ik kan er helemaal inkomen wat jullie hier allemaal vertellen.
zelf ben ik 20 en heb ook maar 2 goede vriendinnen. waarvan ik met 1 nooit echt leuke dingen ga doen, want ze houd niet echt van hetzelfde als ik. Ik ben een echte losbol, en ik ga graag uit enzo. mijn andere vriendin heeft een vriend, en gaat niet meer echt uit.
zelf heb ik ook een vriend, en heb het er vaak met hem over, en hij begrijpt het allemaal. Maar hij kan mij er natuurlijk niet mee helpen.
Ik ging eerder wel met veel meiden om, en ik noemde ze ook vriendinnen. maar nu de laatste tijd, heeft iedereen het ineens te druk, niemand heeft tijd, school, werk, whatever.. maar dan zie je ze dus wel met andere meiden. Ja dan voel je je ff flink genaait. voel me er erg kut door.
voel me heel vaak eenzaam. Als er in de stad wat leuks te doen is, dan ga ik vaak alleen met mijn vriend. Omdat nooit iemand tijd heeft en ik dus eigenlijk zo ook niemand meer overhoud.
vaak ALS ze al tijd voor mij hebben, dan heb ik er dus al 20x achteraan gebeld, want altijd moet alles van mijn kant komen.
Ik snap echt niet waar het aan ligt.
want ik ben niet echt lelijk ofzo en ik ben toch eigenlijk ook best spontaan. Ik sta altijd voor iedereen klaar, maar andersom is dat nooit zo.

Joelle (20) | 17 jun 2011, 00:18 uur

Ik weet hoe de meeste van jullie zich voelen. Ik heb namelijk ook zo goed als geen vrienden. Het is gewoon kut. Ik baal er heel erg van, want ik wil ook graag uit gaan enzo, maar dat gaat een beetje moeilijk als je bijna geen vrienden heb. Ik heb wel 2 vrienden, maar met 1 daarvan verveel ik me altijd en de andere heeft eigenlijk nooit tijd. In me eentje naar een kroeg gaan ofzo zie ik ook niet zitten, dus moet ik maar een beetje de hele zaterdagavond doelloos op de pc zitten (waarop ik me doodverveel) terwijl andere leeftijdgenoten de tijd van hun leven hebben. Als je dan de volgende maandag weer op school komt hoor je dan al die uitgaansverhalen en dan voel ik me heel jaloers. Ik heb ook wel is spontaan dat ik bijna moet huilen, omdat ik me dan zo f*cking eenzaam voel.

Ik hoop dat velen van jullie snel vrienden vinden of met het probleem kunnen leren omgaan!

Jurgen (16) | 17 jun 2011, 23:44 uur

Hi, Ik ben 23 en ik ga binnenkort trouwen. Ik voel me zo klote, niet omdat ik ga trouwen, maar omdat ik bijna geen vrienden heb om uit te nodigen. Mijn verloofde heeft zo veel vrienden, en ik ben bang dat het echt een jongensfeest wordt. Meeste van mijn familie zitten in het buitenland. heb alleen me ouders, en me zusje. ik heb vroeger altijd veel vrienden gehad en ik was tijdens middelbare school heel populair, iedereen wilde met me omgaan enz. maar sinds ik een vriend heb, (4 jaar) ongeveer is alles zo anders. Het lijkt of ze jarloers zijn ofzo, ik heb zin om nieuwe vriendinnen te ontmoeten maar ik weet niet hoe :-( , Als je nog op school zit gaat dat zo veel makkelijker, dan werken (met oudere mensen) van 9 tot 6 :( en als je thuis komt ben je moe , eten, slapen en dan weer een nutteloze eenzame dag pfffff

fuckedup (23) | 20 jun 2011, 19:49 uur

ik snap hoe je je voelt ik heb al mijn hele leven het lelfde!
ik wordt ook nog gepest met mijn naam ik kan mijn "vriendinnen" ook niet vertrouwen ze vertellen al mijn geheimen door help!!


ik wordt gek!!!!!

tosca (11) | 27 jun 2011, 20:29 uur

Ik houd het kort ik heb niet veel tijd, ik heb dit probleem ook er zjin ook geen oplossingen beste om te proberen (wat ik ook ga doen) op een leuke sport gaan, of geen idee iets anders) en kijken als ik mensen vind (bijvoorbeeld judo of zo) om mee samen te werken en langzaam een vrienschap op te bouwen.

Anoniem (13) | 28 jun 2011, 19:03 uur

hoi, ik weet precies hoe je je voelt.
ik heb zelf ook zoiets, ik heb wel een vriendin maar die laat me ook zowat stikken. de andere meisjes uit m'n klas sluiten me buiten dus trek ik vaak op met een jongen die net zo alleen is. samen delen we onze problemen en vaak word er gezegt dat wij een stelletje zijn.
tip: zoek iemand om mee te praten, al is het maar een cavia of een knuffel ofzo. het liefst een dagboek waar je alles in kwijt kunt. dat lucht op.

een meisje dat zich alleen voelt (ik zeg niet welke leeftijd) | 29 jun 2011, 10:32 uur

woow! Er zijn zoveel reacties van allemaal mensen het is bijna niet voor te stellen. Vooral als je rekening houdt dat de topic al in 2008 is gestart en gaat over 'geen vrienden hebben' of alleen zijn...

Maar wat ik even kwijt wil over het alleen zijn of zich zo voelen. Begrijp dat je helemaal niets 'moet' je bent vrij om mensen aan te spreken die je interessant vindt en je bent zelf vrij om nieuwe vriendschappen aan te gaan. Niemand die je er kritiek op kan geven. Het is echter ook belangrijk om te beseffen dat het niet altijd aan jou ligt of je nou wel of geen vrienden hebt. Soms zijn de omstandigheden waarin je zit gewoon moeilijk. Probeer positief te zijn, en je zult merken dat jij hiermee de wereld kan veranderen.

Sr. | 2 jul 2011, 01:33 uur

Het is een zeer treurige situatie als je geen vrienden hebt. Ik kan het beamen. Ik (19) ben sinds een jaar vriendloos en ik voel me elke dag ongelukkig en heb zelfs een half jaar een depressie daardoor gehad. Het idee dat andere gewoon altijd uitgaan en feesten en jij op zaterdagavond altijd thuiszit is een zeer vervelende gedachte. Het is niet zo zeer dat ik mij thuis verveel, maar probeer door veel aan school te doen thuis, de tijd snel om laten gaan en het idee te hebben dat je het nou eenmaal druk hebt. Met familie heb ik nog maar nauwelijks contact. Dit heeft vooral te maken omdat ze mij ook nooit zien op feestjes. Op mijn verjaardag komen de meeste ook niet meer en ik zit erover te denken mijn verjaardag dit jaar niet te vieren, omdat ik het geen reden vind voor feest. Moet ik vieren dat ik weer een jaar ellende tegemoet ga waarvan ik zojuist een jaar ellende heb afgesloten? En dan is dit ook nog eens de leeftijd waarbij je ziet dat andere allemaal vriendinnen beginnen te krijgen en jij daar dan weer nooit bijzit. Ik heb ooit 1 vriendin gehad voor 2 weken, daarna maakte ze het uit omdat ze er toch iets anders van had verwacht. Sindsdien, alweer 4 jaar geleden, heb ik nooit meer een vriendin gehad. Ook op feestjes denken mensen wel is dat ik een homo ben terwijl dat helemaal niet zo is. Wat ze zien is een jongen die zich in sociale situaties geen houding meer weet te geven, omdat er nou eenmaal geen sociale gelegenheden meer zijn voor deze zielige, vriendloze jongen. Ben altijd een buitenbeentje geweest en op zich snap ik dat ook wel want ik ben gewoon heel gesloten en je kunt met mij niet echt een gesprek houden, omdat ik gewoon heel weinig meemaak. Dus het is gewoon een neerwaartse spiraal waarin ik terecht ben gekomen en het is maar zeer de vraag of ik daar nog uitkom. Ik voel me echt klote en ik heb een soort van sociale angst ontwikkeld, zijn er mensen die sociale angst bij zichzelf herkennen? En hoe ga jij er dan mee om vraag ik me af? Hoor het graag! Dat ik zo gesloten ben komt vooral door mijn vader want die zegt thuis eigenlijk ook nooit iets. Het is echt een toffe vader, maar ik had liever gehad dat ik de sociale eigenschappen van mijn moeder had, want dit gesloten karakter zorgt ervoor dat ik kapot ga. In mijn winterdepressie afgelopen winter heb ik verschillende zelfmoordplannen in mijn hoofd gehaald, maar niet uitgevoerd. Ook de winterdepressie kan deze winter weer terugkomen, dus ik vraag mij steeds meer af waar ik eigenlijk nog goed voor ben. Het motto van je leven moet zijn: je werkt om te leven en bij mij is het: ik leef om te werken. Zometeen is het zomervakantie en dan val ik in een heel groot zwart gat. Gelukkig ga ik wel 2 keer op vakantie, dus dat scheelt, en ik ga veel werken bij mijn bijbaantje. Hopelijk gaan de weken dan snel voorbij, want ik wil verder met mijn opleiding, wil de boel afronden zodat ik een baan kan zoeken waar ik genoeg geld verdien om een huis te kunnen kopen en dan ga ik in een andere stad in Nederland helemaal overnieuw beginnen, een nieuw leven een nieuw bestaan. Dat is mijn doel en daar strijd ik voor, met de familie hoef ik niks meer te maken te hebben, alleen mijn gezin. Ik zou het dus fijn vinden als er mensen zijn met sociale angst die hun bevindingen daarover willen delen. Lezers bedankt en reageren mag want ik reageer altijd weer terug!

Ik reageer altijd, dus ik lees graag reacties! (19) | 3 jul 2011, 19:29 uur

Hallo, mijn naam is Kerlos.

Ik zelf heb ook zeer weinig / geen vrienden.
Dat vind ik zeer teleurstellend omdat ik daarvoor gepest wordt.
Zelfs mijn docenten willen mij weg hebben en lachen mij uit.

Een keer in de klas had ik een T - Shirt aan waar 'White Power' op stond, en opeens begon iedereen te lachen.

Het klonk als 'sperma power', dachten ze. Ik schaamde mij kapot.

En dan voelde ik mij NET op mijn gemak, komt mijn vader binnen of hij mij een 'minuutje mag lenen'.

Heeft iemand tips voor mij, om het 2de jaar van de middelbare school te overleven?

Groeten,

Kerlos.

Kerlos Zekry (13) | 5 jul 2011, 18:20 uur

RE: Kerlos

Kerlos ik heb mischien wat tips voor een jongen zoals jouw.
meestal is het geval bij jongens zoals jouw dat je nooit echt goed hebt geleerd hoe je vrienden moet maken. probeer is een keer een gesprek te starten met één van de jongens op je school en vraag wat ze leuk vinden om te doen, als ze één van de dingen noemen die jij ook interessant vindt dan kun je het daar met elkaar over hebben en zo maak je al snel een vriend. En over de docenten: hoe komt het dat ze zo de pik op je hebben is het omdat je niet oplet in de klas of iets anders zo je dat iets uitgebreider willen uitleggen

Antoniuscollege 4ever (17) | 6 jul 2011, 23:49 uur

Als er mensen met hetzelfde probleem zijn, die rond de 15-17 jaar zijn, die met me willen praten: voeg me maar toe op ******(klinkt heel raar, ik speel het ook niet, maar via daar kan je misschien gegevens uitwisselen ofzo). Ik heet ******* en zit op server ** Dus als je wil, voeg me maar toe, want dan kunnen we misschien praten.

Ik hoop dat DIT wel wordt toegestaan door hulpmix, omdat het geen persoonlijke gegevens enzo zijn. (Helaas plaatsen we ook deze gegevens niet. Jullie kunnen contact houden via dit forum)

Succes iedereen en misschien tot ziens!

jurgen (16) | 8 jul 2011, 23:47 uur

Hallo allemaal,

Een gevoel van eenzaamheid is vreselijk en slokt je op, alsof er een zwart gat in je buik zijn weg naar boven vreet en je overneemt. Ik heb ook een nare middelbare school gehad, hoorde nergens bij en wist ook nooit goed hoe ik moest reageren als iemand iets zei.
Ik ben nu 4 jaar student, en zit lekker in mijn vel en heb ik vrienden die hun leven voor me zouden geven. Ja, het kan dus!! Met moeite en inzet, maar je krijgt er veel voor terug.
Hierbij vertel ik jullie mijn verhaal, en trucs en tips, en ik hoop dat jullie er ook iets mee kunnen en dat het helpt.

Op de middelbare school had ik met niemand binding en ben ik heel veel gaan eten, tot er een knop om ging: ik moet zelf uit deze misère komen. Hoe zorg je nu dat je bereikbaar bent voor mensen? Door lekker in je vel te zitten.

Pauze
Bedenk wat je gaat doen in de pauze, dat geeft je zelf ook rust omdat je weet waar je heen gaat. Ik ging vaak binnen in de bibliotheek zitten.

Houding
Ik bedacht dat ik ook uitstraal naar anderen dat ik heel graag contact wil, en dat dit voor hen bedreigend kan overkomen en ze juist meer afstoot.
Ik heb mijn houding wat aangepast, rechte rug en schouders, hoofd rechtop, niet te dicht bij iemand gaan staan. Oogcontact maken is ook belangrijk, zodat je niet schuchter overkomt: het zorgt dat je er zelfverzekerd uitziet en dit maakt het makkelijker voor anderen om jou te benaderen.

Hobby's
Ik ben online hulp gaan zoeken om dingen te gaan ontdekken waar ik blij van wordt en waar ik meer zelfvertrouwen van kreeg.
Ik ben gaan skeeleren, piano spelen en in een dierenasiel gaan werken en dat was heel fijn.
Het gaf mij voldoening om dingen te leren en te kunnen, en in het dierenasiel kon ik veel knuffelen en heel veel liefde krijgen. Ik leerde op deze manier ook om liefde te ontvangen.

Lichaam
Ik ben gaan kijken naar mijn lichaam, wat mijn sterke punten zijn en wat ik mooi vind. Focus je niet op lelijke punten, want die zijn er bij iedereen en dat maakt je niet lelijk.

Sociale vaardigheden
Ook heb ik online aan mijn sociale vaardigheden gewerkt, zodat ik leerde reageren en niet met mijn mond vol tanden stond. Dit werkte goed, ik kreeg wat meer zelfvertrouwen en knoopte soms ook kleine gesprekjes aan over de lesstof.
Ik heb mijzelf echt gedwongen om gesprekjes in de lessen aan te knopen, door bijvoorbeeld te vragen aan de mensen voor mij: 'goh ik vond het huiswerk moeilijk en ik snap niets van die medianen, jullie wel?'. Vanuit daar kun je dan weer verder reageren, 'nou knap hoor dat je het snapte', of 'pff ja, ik had echt moeite om niet naar mijn favoriete serie GTST te gaan kijken'. Dwing jezelf om je vinger op te steken en iets te zeggen.
Het is heel erg eng, dus je moet het leren en dus gewoon doen.

het is heel handig om van te voren 'veilige en makkelijke' gespreksonderwerpen te bedenken. Het weer, de les vandaag, iets wat je hebt meegemaakt, het nieuws, je ervaring bij je hobby, mogelijke studiekeuze, etc etc. Een praatje bestaat ook uit jouw mening en jouw mededelingen, zodat de ander niet het gesprek staande moet houden.

Wanneer je een 'kennis' hebt, wordt het niet meer dan een kennis wanneer jij geen initiatief neemt om een vriendschap op te bouwen. Maak kort een praatje in de pauze met die kennis over 'iets', bedenk iets waar je het over gaat hebben en doe dat 5 minuten. Ga dan weer je eigen gang, zodat het niet bedreigend is voor de ander en die ook nog met zijn eigen vrienden kan praten.

Waardering van positieve punten is ook goed voor een relatie. De ander merkt dat je hem echt als persoon ziet, en het is voor jezelf ook goed om in te zien wat positief is aan de ander. Als de ander iets vertelt over een ruzie, 'ja dat is moeilijk, ik vind dat je dat netjes hebt opgelost omda tje niet bent gaan schreeuwen', 'ja in wiskunde ben je goed he', 'gefeliciteerd met je goede cijfer' etc.


Grenzen
Als iemand iets doet wat je niet leuk vind, zeg er iets van! Zeggen 'nou wat een rotopmerking', 'oké dan geef je geen antwoord' helpt gigantisch om pesters te stoppen! Word eens wel boos, het ergste wat kan gebeuren is dat je daarna niet weet wat je moet zeggen, maar dan heb je tenminste wel geuit dat je het niet leuk vind! Als je het niet meer weet, 'jij bent heel naar en kinderachtig en ik hoop dat niemand ooit zo rot tegen jou doet', en dan loop je gewoon weg.

Die 'vrienden' die roddelen of niet meer bellen, spreek ze erop aan wat ze doen en dat je dat niet leuk vind. Misschien weten ze niet dat ze je zoveel pijn doen, misschien gebruiken ze je wel. Laat ze weten dat je dat niet pikt!! Dan stoppen zij ook met over je heen lopen en kunnen jullie wel vrienden worden, en anders is de vriendschap over maar dan ben je beter af.

Mijn visie op anderen
Ik was heel bang om gekwetst te worden en zag daarom gedrag van mensen altijd heel negatief. Ik ging er vanuit dat anderen me toch niet goed genoeg of leuk vonden. Ook al vroegen ze me mee een keertje, dacht ik ook 'nou dan was er vast niemand anders'. Deze denkwijze is heel destructief, want het zorgt ook dat je anderen ontneemt om een band met jou op te bouwen omdat je ze al gelijk afwijst.
Je maakt jezelf er ook heel ongelukkig mee!!
Als jij de juiste mensen in je omgeving hebt, dan hoef je niet te denken dat ze je niet leuk vinden.
Ze kunnen misschien graag met je naar de film willen, maar als jij met de instelling heen gaat 'nou ja oke', dan ben je niet open en weet de ander niet of je het wel leuk vind.
Dump mensen die je niet vertrouwt, en geef de mensen die je wel vertrouwt een kans.

Nieuwe mensen
Wanneer je het idee hebt dat er in jou omgeving geen leuke of goede mensen zitten, of dat je er niet blij bent, is het een optie om naar een andere school te gaan of een andere baan te vinden. Nieuwe voornemens, nieuwe kansen, nieuwe mensen die nog geen mening over je hebben.
Misschien is dat voor jezelf ook wel een opluchting!

Ga op een teamsport, het liefst in het begin van het jaar zodat iedereen nieuw is voor elkaar.
Een bijbaantje, vrijwilligerswerk, een concert, Hyves, Facebook, chat, zoek nieuwe mensen!

Vrienden hoeven ook niet altijd in je eigen woonplaats te wonen. Door mijn verschillende studies heb ik vrienden door het land, dat betekent wel dat ik ze dus maar 1 keer per maand ongeveer spreek, maar daarom is de vriendschap niet minder waardevol.

Mindset
Dwing jezelf om om je houding te denken, je dwingen een praatje te maken, stel jezelf op, vertel over jezelf en vraag naar de ander, en zeg er gelijk iets van wanneer iemand iets zegt of doet wat je niet wilt of fijn vind.

WIE BEN JIJ?
Mijn allergrootste tip is: zoek uit wie jij zelf bent. Door hobby's, hoe je wilt overkomen, wat vind je belangrijk in het leven, een eigen kledingstijl, je haar, hoe wil je mensen behandelen?
Als jij weet wie je bent, dan voel je je veel zelfverzekerder en wordt je gelukkiger.

Ik heb in 4Havo pas vrienden gemaakt omdat ik in een andere klas kwam, en dit kwam omdat ik mijn eigen gang ging en zelfvertrouwen had, maar wel vriendelijk was en interesse in anderen had. ZORG DAT JE JE LEVEN INDEELT ZODAT JE ER BLIJ VAN WORDT, ZONDER VRIENDEN IN JE VRIJE TIJD!



Het belangrijkste wat ik echter mee wil geven:
"Kom uit de slachtofferrol en ga aan je eigen leven bouwen. Het is eng, maar anders gebeurd er helemaal niets en je krijgt er heel veel voor terug."

Inderdaad, kom eens met elkaar in contact via msn, of skype, of in real life. Jullie zijn gelijkgestemden en kunnen daardoor heel waardevolle vrienden zijn voor elkaar.

Succes en sterkte allemaal

mdegrave (21) | 10 jul 2011, 12:56 uur

heeii alvast sorry voor het lange verhaal maar ik zit er echt mee en wil het graag kwijt ikvoel me ook heel erg eenzaam ik heb wel vrienden maar ik voel me er niet mezelf bij ook heb ik (volgens haar) een beste vriendin maarr ik voel me niet zo volgens andere gebruikt ze mij en dat zie ik zelf soms ook maar ik ben te bang om voor mezelf op te komen of bij dr weg te gaan omdat ze dan komt zeggen dat ik haar gebruik en wordt daar erg schuldig van en als ik haar dit zou zeggen krijgen we zeker ruzie en zet ze best veel mensen tegen me op en ik ben al heel erg onzeker maar ik ben ook niet haar enige vriendin ze heeft er veel meer en ik besta alleen als de andere er niet zijn ik zit er ook best tegen op om naar haar toe te gaan ook heb ik al iemand via msn leren kennen in het begin gaat dat best goed maar ik heb veel aandacht nodig en weet ookniet waarom maarr ik begon hem erg te vertrouwen want we vonden elkaar ook leuk en had het hem dus vertelt in het begin hielp hij me er veel mee en had er veel steun aan maar toen ging het over en bleven we vrienden maarr nu is hij er neit meer voor me ik vertel het m nog steeds want moet het kwijt maar krijg dan antwoorden van jij bent raar en voel me dan nog slechter op het moment kan ik ook al niet veel slapen sinds 2 maanden ik huil heel erg veel en weet niet wat ik met mezelf moet en ook neit waarom ik precies huil ik voel me dan eenzaam en ben boos op mezelf dat ik geen echte vriendin kan vinden iemand die mij begrijpt en die ook haar leven aan mij toe vertrouwt ook al ben ik niet goed met gevoelens dat ze dan togg op haar gemak kan voelen bij mij en ik bij haar tot nu toe heb ik niemand gevonden waarbij ik dat voel ik weet dat het slecht vanmezelf is maarr ik denk heel snel dat mensen me raar of niks vinden en heb dan ook heel vaak nodig dat iemand zegt die dit weet dat dat niet zo is maar heel veel mensen hebben daar geen zin in snap ik ook wel maar het doet me veel verdriet het is echt neit zo dat ik dit aan iedereen vertel want ben heel bang dat mensen me depressief vinden en weet niet of ik dat wel ben want ik ben bang met praten en kan me gevoel niet goed vertellen maar ik kan het hier anoniem doen en het lucht best op maar ik zal gewoon moeten wachten tot het beter wordt hoop ik dan of weten julie wat ik het beste kan doen? ik zo het graag willen weten want voel me hopeloos

xxme (14) | 19 jul 2011, 22:02 uur

ik heb het zelfde!

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@ (12) | 19 jul 2011, 23:15 uur

@ 'Ik reageer altijd, dus ik lees graag reacties! (19)

Hallo ''Ik reageer altijd, dus ik lees graag reacties! (19) ''

Ik kan me goed verplaatsen in je verhaal,
ikzelf ben namelijk 18 en heb maar 1 beste vriendin gehad.
Toen ik jonger was kende ik meer mensen, maar kwam er ook al gauw achter dat ze nep waren.
Ik verspilde geen energie meer in het zoeken van echte vrienden. Ik had wel vaak mensen die bij me waren,
maar noemde ik nooit echte vrienden. Kon soms wel eens wat vertellen, maar als ik echt een probleem had wist ik dat ik het niet bij hun kwijt kon, ze zouden me dan raar vinden, geloofde er ook niet meer in totdat ik besloot om te gaan gamen (ik was 14) om mijn tijd op te vullen, want ik voelde me erg eenzaam en had niks te doen.
Ik ontmoette iemand op een online game, alleen haar vertrouwde ik.
Na 3 jaar met elkaar gechat te hebben waren we bevriend in het echt, we hadden dezelfde interesses het was zo raar maar het voelde alsof ze m'n zusje was, zo vertrouwd.
We hadden dezelfde interesses dus onze gesprekken hielden nooit op, we hadden zoveel aan elkaar te vertellen.
we hielden niet van uitgaan, dus die vervelende gedachte hadden we niet, het kon ons eigenlijk niet schelen als anderen aan het feesten waren, want wij konden prima zonder.
Doordat we dezelfde interesses hadden en We allebei klaar waren met de middelbare school, gingen we samen naar dezelfde school om dezelfde opleiding te volgen
We zaten in dezelfde klas, waren beste vriendinnen. Er ontstond soms wel eens een ruzie, maar dat duurde nooit lang.
Wel was ik bang dat ik haar zou verliezen, want mijn vriendschappen duurde nooit lang doordat ik met de verkeerde mensen omging.
Ze beloofde me dat ze er altijd voor me zou zijn, om te laten zien wat voor goede vriendin zij was.
We konden echt goed met elkaar opschieten,

totdat ze ineens mij in de steek liet, ze voelde zich ineens te goed voor mij. Ze kreeg nieuwe vrienden, ging verder en negeerde me,
terwijl ik er nog steeds mee zit,
terwijl ze weet dat het me veel pijn doet,
terwijl ze weet dat ik nu niemand meer heb om tegen te kunnen praten..
Ik werd buitengesloten door haar en haar nieuwe vrienden, er werd door haar roddels over mij verspreid, zodat ik haters kreeg. Mensen gingen kanten kiezen, me negeren, en ze zag dat het me veel deed, maar nog deed ze niks en bleef ze vrolijk lachen met haar vrienden waar ik bij was.
Ik kan het tot de dag van vandaag nog steeds niet geloven dat, mijn allerbeste en enigste vriendin die ik had, zo is geworden.
Ik heb er echt alles aan gedaan om onze vriendschap te behouden, maar ik krijg alleen maar koude reacties terug en dat ik haar met rust moest laten en maar verder moest leven.

Nu,
ik voel me erg leeg en eenzaam, en de gedachte dat zij het zo goed heeft maakt me kapot, want ik had maar 1 iemand waar ik echt tegen kon praten, en dat was zij.
Nu zit ik thuis, voel me erg alleen, geen vrienden, niemand om tegen te kunnen praten, niemand die me begrijpt, alleen maar te denken aan vroeger terwijl die herinneringen niks meer waard zijn. Nooit meer zal ik iemand zo erg kunnen vertrouwen en goede vrienden hebben.

xT (18) | 21 jul 2011, 02:08 uur

ik heb ook geen echte vrienden en ik zit op hockey ik had een geniaal plan om meer vrienden te krijgen gewoon naar n andere club gaan daar ontmoet je ook wer nieuwe mensen en je kan de ouwe gen houden

hip (13) | 21 jul 2011, 15:32 uur

Vanaf groep 3 heb ik een beste vriendin, maar sinds we dit jaar allebei aan een andere opleiding zijn begonnen en zij op kamers is gegaan aan de andere kant van Nederland, hebben we elkaar al maanden niet meer gezien. Af en toe spreken we elkaar op msn en zo, maar dat zijn maar hele oppervlakkige gesprekken en afspreken doen we nooit meer, ook omdat zij mijn smsjes negeert omdat 'ze nu op de campus een eigen leven heeft', zei ze. Ik mis haar best erg. Verder heb ik nauwelijks vrienden. Het is nu zomervakantie, maar ik heb nog helemaal niks leuks gedaan met mensen, zoals shoppen, naar de film, enzovoort. Als ik niet werk, zit ik in mijn eentje op mijn kamer. Ik voel me heel eenzaam en vaak niet normaal, omdat eigenlijk iedereen van mijn leeftijd veel vrienden heeft en heel veel dingen doet met ze. Daarom ben ik blij dat ik dit topic heb gevonden. :) Ook ben ik bang dat ik nooit een relatie krijg, omdat ik best verlegen en stil ben. Dit is mijn verhaal...!
xxx Nina

Nina (19) | 28 jul 2011, 20:18 uur

Hey Nina,
het is heel erg kut van je vriendin. ik maak hetzelfde mee,
het is gewoon stom dat je vriendin niet hetzelfde denkt en er niet meer is voor je, maar verder kan je er ook niet veel aan doen :/ Ik heb ook nauwelijks vrienden, mijn beste vriendin liet me in de steek en zij was de enigste waar ik heel goed mee omging. Ik ben nu meer op mezelf geworden, ik heb nu veel tijd voor mezelf , in het begin voelde ik me ook erg eenzaam, maar het wend en ik ben blij als het nieuwe schooljaar begint, want dan leer je weer nieuwe mensen kennen en ik hoop voor jou dat het in jouw geval ook zo is.

xT (18) | 30 jul 2011, 17:06 uur

@ Nina

Ik heb precies hetzelfde probleem. Ik had op de middelbare school een goede vriend, maar die ging halverwege de HAVO naar VMBO en veranderde heel erg. We waren sindsdien ook geen vrienden meer. Net als jou Nina ben ik onzeker en stil geworden, omdat ik niks te vertellen heb en dat komt dan weer omdat ik nooit iets meemaak. Ik heb een soort van sociale angst ontwikkeld en dat heeft ervoor gezorgd dat ik in de zomervakantie of werk of thuiszit. Ik heb wel 2 'vrienden', maar ik vind het altijd heel confronterend om te horen dat hun wel een sociaal leven hebben en dat ik dat dus niet heb. Ik kan dan ook bijna nergens over meepraten. Ik ga wel met hen op vakantie, maar dat gaat ook gewoon goed. Soms denk ik wel eens dat ik een autistische stoornis heb, omdat ik ook niks om uitgaan geef en niet gewoon een normaal gesprek kan houden. Maar het valt aan de andere kant ook wel te verklaren als je nooit iets meemaakt. Ook ik ben bang nooit een relatie te krijgen omdat ik zo stil ben en geen brede interesse heb.

Nina-> Zou het leuk vinden om hier ons verhaal aan elkaar te kunnen vertellen en dat we elkaar kunnen helpen of advies kunnen geven. Ik houd dit forum geregeld in de gaten. Vnaf 2 aug tot 9 aug ben ik op vakantie maar daarna lees ik alles weer op dit forum, dus Nina als je ergens mee zit, vertel het hier, dan reageer ik erop.

bart (19) | 31 jul 2011, 15:58 uur

Begrijp jullie heel goed

Ik ben ook altijd eenzaam geweest heb nog nooit echte vrienden gehad en nu nog steeds. Ik heb zelfs een paar keer zitten huilen in me kamer met de gedachte van wat doe ik fout waarom kan ik geen vrienden hebben? 5 jaar lang heb ik zitten praten met voorwerpen zoals stenen, planten en beertjes. Ik denk gewoon dat ik er niet bij hoor...

Sterkte allemaal..

Waarom? (21) | 1 aug 2011, 04:56 uur

ik heb het oook!
ik ga over 3 weken naar de middelbare school ,
ken der wel een paar van me andere school.
maar die zijn ook weer kinderachtig enzow.
ik maak ook moeilijk contact!
ik woon nu een jaar in k.....
m'n oude buurt was veel en veeel beter!
ik had daar 3 vriendinnen.
maar we zijn verhuist Door onze oude buren,
ze maakten herry en we hadden veel ruzie en met deuren gooien..
dus zijn we verhuist
en heb nog steeds niemand .
ik zit al 4 jaar op streetdance,
Nog nieeens 1 vriendin ..
ik voel me zoo eenzaam
en nu doe ik niks anders dan computteren
omdat ik LEVENLOOS ben !!
kan iemand me helpen ?'

x

dominicjecc (12) | 4 aug 2011, 15:29 uur

ik had een vriendje ,
maar hij vondt me te saaii
en stil
ik maakte ook moeilijk contact
Tjaah wat moet je eigelijk allemaal zeggen ?
Hoii Allesgoed? dat was het zobeetje
en dan is het still ..

dus hij was het zat.
dus was het uitt.

x

Dominicjecc (12) | 4 aug 2011, 15:33 uur

Voelde je echt iets voor hem?

Emiel (14) | 4 aug 2011, 23:53 uur

wel toen ik je berichtje las leek het alsof ik het was. Ik werd vaak gepest en had ook amper vrienden. De mensen met wie ik optrok waren de mensen die me altijd belachelijk maakte. Ik draag daar nu nog de gevolgen van. Ik heb al meerdere opnames gehad, slik meerdere pillen (waarmee ik ga ophouden) en ben al op verschillende scholen gegaan. Maar ik werd ook altijd aanzien als de rare. Ik volg nu een zelfvertrouwen cursus www.zelfzeker.com. Maar dat is niet de oplossing voor mijn probleem. Ik heb nog altijd moeite om met mensen te praten. Ik heb een rot jeugd gehad. Dacht meerdere keren aan zelfmoord. En ik was wanhopig en vroeg aan mijn coatsh van het zelfzekerheids programma wat ik moet doen. Hoe ik beter vrienden kan maken en beter met mensen kan praten. Hoe ik niet meer eenzaam word. En hij gaf me dit boek zo-maakt-u-vrienden-en-goede-relaties. Hier is de site waar je hem kan kopen. www.bol.com. Ik hoop dat het u helpt. Ik heb mijn exemplaar al bestelt. Een ding moet je weten hoe erg je het ook hebt. Je moet nooit niet opgeven. Ik hoop dat ik je heb kunnen helpen. Daag.

Birger (18) | 8 aug 2011, 20:57 uur

Hallo allemaal,

Ik loop al een aantal jaar met het idee dat ik geen vrienden heb. ik had een hele leuke vrienden groep maar die is helaas drie jaar geleden uit elkaar gevallen. Mensen van de middelbare school spreek ik ook niet meer. Je groeit uit elkaar. Ik weet van mezelf dat ik een spontane meid ben. Daar ligt t dus niet aan. Ik heb veel kennissen losse kennissen. Door t hele land, maar niet een vriend. ik durf ook geen mensen te bellen. Bang dat ik ze tot last ben. Vriendjes heb ik genoeg gehad. Ik stort me daar vaak op. In de hoop dat ik bevriend kan raken met hun vrienden. Ik schaam me dat ik 'vriendloos' ben. (voel) Ik kijk vaak op internet ook al een aantal keren afgesproken met mensen maar ik moet zeggen dat die vaak op andere dingen uit zijn. Mijn voorkeur gaat vaak uit naar mannelijke vrienden. Waarom? Omdat ik vrouwen al helemaal niet vertrouw! Ze zijn zo gemeen. Praten over je. Maakt me onzeker. Dat wil ik niet dat is denk ik de muur die ik om me heen heb gebouwd.
Wat me wel goed doet. En velen met mij. Dat IK niet de enige ben. Die dit gevoel heeft.
Ik hoop dat jullie allemaal een goede vriend(in) zullen vinden.

Liefs!

=) (19) | 11 aug 2011, 22:04 uur

Ik heb er zelf ook veel last van op de Middelbare school. Ik had er nooit een probleem mee, ik snapte alleen niet dat kinderen uit mijn klas vaak tegen mij praten want ik was stil vreemd en ik wilde iedereen die ik haatten vermoorden.
Het beste wat je kan doen is probeer meer over jezelf te ontdekken en kom erachter waarom je geen vrienden kan krijgen

The Sexist (16) | 16 aug 2011, 12:08 uur

Soms ben je jezelf en dan wil het nog niet werken zegt en meisje met pddnos. die zich vaak onbegrepen voelt en gwn anders handelt dan de meesten gelukkig heb ik nu een lieve vriend alleen zie ik die alleen in de weekeinden. vroeger was mn dagboek mn enige echte vriend. op mn vriendinnen van school kon ik niet bouwen hoe lang ik ze ook kende. ze lieten me af en toe zo vallen als het ze uit kwam omdat ik gwn anders ben en van andere dingen houd misschien!
maar blijf ondanks alles wel mezelf!

Riannetje (20) | 18 aug 2011, 20:53 uur

Hey Allemaal,

Ik kan me echt zo terugvinden in jullie verhalen!
Ik had vanaf de tweede klas van de middelbare school een hechte groep van 6 vrienden waar ik het goed mee kon vinden, natuurlijk waren er onderling ook kleine kliekjes, maar dat was eerst geen onderwerp van discussie. Vanaf de derde viel het hele groepje uiteen doordat een aantal zakten naar een lager niveau, naar een andere middelbare school gingen of bleven zitten. Onderling kon niet iedereen nog goed met elkaar omgaan, waardoor sommige vrienden elkaar amper spraken en anderen juist veel vaker. Ik hield hierna nog 3 (toen nog ) hechte vrienden over. In de vijfde kwam er een grote ruzie waardoor een vriendin ons liet zitten omdat we (blijkbaar) te saai zouden zijn.
Nu heb ik nog maar twee vriendinnen over, waar ik het wel heel goed mee kan vinden, maar apart praten ze nog wel eens slecht over elkaar...Ik ben bang om nog maar één vriendin over te houden of ze allebei te verliezen doordat ik volgend schooljaar ga studeren, want ik ben nu zo afhankelijk van ze als ik iets wil gaan doen (wat ik echt niet fijn vind). Ik ben spontaan en vind het leuk om gewoon zomaar iets leuks te doen zonder geldige reden, maar als het dan niet kan wanneer ze niet kunnen voel ik me zo down!
Terwijl ik op school makkelijk met mensen praat, kan omgaan en iedereen kent me, maar het loopt nooit uit tot een vriendschap. Ik denk zelf omdat ik altijd bang ben dat ze me raar vinden, want ik kom soms ook moeilijk uit mijn woorden of leg iets uit wat mensen totaal niet begrijpen.
Ik ben bang dat het op de universiteit ook zo zal verlopen...wat kan ik doen ?

xx Laaika

Laaika (18) | 20 aug 2011, 01:58 uur

@ Laaika,

Ik heb een soortgelijk iets meegemaakt op de middelbare school. Heb daar niet zo'n leuke tijd gehad en ben blij dat ik daar inmiddels alweer 2 jaar weg ben. Ik zag er ook tegenop om naar een nieuwe school te gaan en een opleiding waar je niemand kent. Maar het eerste jaar van mijn studie was het leukste schooljaar dat ik ooit gehad heb. De hele klas was één en we hadden de grootste lol. Je zult merken dat een introductie je goed doet, omdat je juist dan mensen goed leert kennen. Dan kun je voor jezelf ook uitmaken waar je vindt dat je het beste bijpast. Maar vergeet ook niet dat er een wereld van verschil zit tussen de middelbare school en de universiteit. Op de middelbare school zit je tussen een hoop niet-gemotiveerde mensen en zometeen op je opleiding zit je tussen allemaal mensen die dezelfde interesse hebben als jij. Dat schept alleen al een band. Natuurlijk blijf je houden dat je met de een beter kan opschieten als de ander, maar dat houd je altijd. Het grote verschil zit in het feit dat er op je studie ten minste volwassen naar je wordt gekeken en dat ruzies daardoor niet makkelijk voorkomen. Ik weet zeker dat je een paar mensen vind waar je het goed mee kan vinden. Dat hoeven er niet veel te zijn, maar als je met 2 mensen op kan schieten is dat al meer dan genoeg. Met projecten is het ook fijn als je een groepje hebt waar je zonder over te hoeven nadenken bij aan kan sluiten. Dat geeft een gevoel van rust. Op mijn studie heb ik nog niet meegemaakt dat er mensen in de klas zijn die buitengesloten zijn of met niemand in de klas op kunnen trekken. Er was er wel 1 die zich heel arrogant opstelde en die zat dan ook vaak alleen. Maar als je niet apart of lelijk bent en een beetje kan praten, komt het helemaal goed met jou!

Veel succes maar geniet ook van je studentenleven, want het is waarschijnlijk maar 1 keer in je leven en het hoort een gezellige tijd te zijn,

student 3e jaars (20) | 21 aug 2011, 11:55 uur

ik heb 251 vrienden op m'n hyves !
noujaah vrienden ?
ik heb der geen een
ik ken ze gewoon
verder heb ik niks aan ze =(

Dominicjecc (12) | 22 aug 2011, 19:41 uur

Ik ga nu naart 2de middelbaar en ik heb bepaald ook nie vele vriendinnen :( Iedereen zit te roddelen over my en mijn ex-bff heeft me in de steek gelaten....ik ben niet bepaald glukkig :"( Hopelijk wordt dit jaar beter..... xxx

Lonely girl (13) | 22 aug 2011, 19:48 uur

OMG OMG OMG !!!
Dit moet je lezen ,mijn dag.

Vandaag stond ik op omdat ik naar de middelbare school ging.
voor de 1e keer,
mijn zus zit derook op maar die zit al in niveau 1.
dus die zie ik nooit in pauzes enzo.
m'n zus heeft veel vrienden en is niet zo verlegen zoals ik .
mijn zus is de oudste van de school maar dat doet erniet toe.
Ik ging met m'n moeder naar school
omdat ik de weg nog niet zo goed weet,
maar ze ging niet mee naar binnen
ik zette m'n fiets in de fietsenstalling en liep naar binnen
we moesten naar de kantine
er was geen juffen/meesters.
dus daar kwam ik aan
iedereen zat aan tafel een hele klub
daar zat een hele klub jongens.
en aan verschillende tafels andere kinderen.
dus kwam ik aan met een VUUR ROOIE KOP !!
ze keken me allemaal aan
ik wist niet wat ik moest doen
mag ik wel daar bij dat groepje zitten ?'
dadelijk lagen ze je uit Of rennen ze heel hard van je af.
Dus zij zo'n marokaan's meisje kom maar hier zitten
dus zat ik daarbij.
hun zaten lekker te praten over jongens die ik niet ken
en ik zat daar iemand aan te kijken wie der aan het praten was.
daarna moesten we naar onze klassen
ik was de enige van dat groepje die anaar 1A ging
derest van dat groepje zit in 2B.
dus door en door
toen was het pauze.
weer naar de kantine iedereen,
ik ging gauw ergens zitten weetjewel dan komt er miss nog wel iemand naast je zitten
mjaa er kwam als enige een dom meisje naast me zitten.
die was ook niet hellemaal honderd. ;(
ik wil echt een vriendin
in m'n buurt heb ik der ook geen 1
op hyves heb ik duizende vrienden maar gwn die ik ken niet als een * ECHTE vriendin *
ik hoop Echtt echt echttt) dat jullie dit lezen en kunnen helpen ?

xKus d

Vriendjesloows meisje. (=I) | 23 aug 2011, 19:16 uur

In de eerste van de middelbare had ik 1 goede vrIendIn. Met de rest van de klas had ik niks. Maar na de eerste ging ze verhuizen naar frankrijk. Dus toen ik in de tweede zat had ik helemaal niemand. De anderen meisjes uit de klas had ik eigenlijk geen cOntact. Ik ben heel stil en verlegen en ik maak niet zo snel vriendinnen en stap niet echt snel op iemand af. In het begin van het jaar stond ik in pauze met een groepje meiden uit mijn klas maar toen gingen er een paar ergens anders staan. (ik noem ze ff A voor het gemak) Ze waren niet echt mijn vriendinnen maar de anderen ook niet.
De meiden die nog wel op de oude plek stonden (G) gingen bij anderen uit een andere klas staan die ik niet kende.
Dus stond ik alleen in de pauze. Ze begonnen met buitensluiten, roddelen. Toen heb ik het aan mijn moeder verteld. En die is naar mijn mentor gegaan. Toen is het opgelost. Ik stond bij A het waren toen mijn vriendinnen geworden, met G kon ik goed overweg. G kwam bij ons staan in de pauze. Nu zit ik in de derde. G is weer begonnen met buitensluiten en roddelen. E oude pauze plek is niet chill meer. Dus A die heel erg close zijn gingen ergens anders zitten in de pauze. G en ik gingen bij anderen meiden uit onze klas zitten maar ze willen liever niet dat wij daar ook zitten.

Ik dacht dat A mijn vriest men waren. Ze laten me best wel stikken. We deden leuke dingen enzo samen en ik werd uitgenodigd op feestjes.
Ze sluiten me nu buiten. Miss niet expres.
Ze zijn heel close.

G zijn nog erger ze roddelen en negeren mij en sluiten me buiten.

De tekst is een beetje vaag maar ik wou het ff kwijt.
In had vriendinnen en in eenkeer na de zomervakantie negeren ze me en sluiten me buiten en roddelen.

Ik voel me nu eenzaam en verdrietig.

Ik hoop het dat jullie het lezen en me kunnen helpen want ik weet echt niet wat ik moet doen.

Liefs

Stil meisje (14) | 24 aug 2011, 19:49 uur

Het 1e en 2e jaar van de middelbare school heb ik twee hele leuke jaren gehad.. Maar omdat ik niet goed over weg met de leraren daar kon ben ik van die school af gegaan. Toen ik net op mijn nieuw school zat ging het allemaal wel maar de meiden waar ik bij in de klas zit (9) maar waar de helft van buitenlanders zijn. Ik voel me nu vaak alleen op school ook al heb ik wel vriendinnen wat ik ze eigenlijk niet noem maar goed. Ze zijn zo anders dan mij ik sta er altijd maar een beetje bij en praat maar mee als of ik het grappig vind terwijl ik dat totaal niet vind.. Nu moet ik het helaas nog 1 jaar volhouden en hopen dat ik mn examen haal..

X

hoi (15) | 25 aug 2011, 17:33 uur

Ik heb precies hetzelfde als jullie allemaal.ik durf niet meer naar school omdat ik me schaam dat ik geen vrienden heb

Loliboo (14) | 31 aug 2011, 20:55 uur

OPLOSSING VOOR DEGENEN DIE ZOEKEN NAAR VRIENDEN EN PERSONEN OM MEE OM TE GAAN, UIT TE GAAN.

Hoii,

Ik heb zelf een tijdje, net als zovelen hier, met weinig vrienden/mensen geleefd. Dit kwam ook omdat ik in een dorp woon, mensen uit mijn dorp (op de basisschool had ik meer dan 10 goede vrienden/vriendinnen waarmee ik dagelijks omging) gingen naar andere scholen en de mensen op de middelbare school gingen in eerste instantie veel met hun eigen mensen om.

Na een eerste jaar op de middelbare waarin ik vooral probeerde om te gaan met die mensen van de basisschool uit mijn dorp, werd ik beter bevriend met mensen van mijn school en verwaterde het contact met de mensen uit mijn dorp. Dat laatste was in mijn geval logisch, aangezien zij elke dag wel wat meemaakte op hun school, waar ik dan moeilijk over kon meepraten.

HOE IK VRIENDEN HEB GEMAAKT OP EEN MIDDELBARE SCHOOL WAAR IK AMPER IEMAND KENDE!

Door doelen te stellen.

1. Zelfverzekerd denken (dit kun je leren): jijzelf bent minstens even leuk, interessant of zelfs beter dan degenen op je school en om je heen. Praat met mensen, wees jezelf en zo maak je indruk. Vraag zelfverzekerd om een keer iets te doen (al is het alleen maar naar de supermarkt gaan in de pauze) en ga ook met iemand mee als hij/zij jou meevraagt! Zelfs als je je onzeker voelt, achteraf zul je je ongelofelijk goed voelen!

2. Vraag iemand hoe hij of zij over je denkt: als je het gevoel hebt dat iemand soms doet alsof hij je echt mag en de andere keer jou negeert alsof je niet bestaat, vraag dan gewoon waarom diegene zo doet. Hij of zij zal er in de meeste gevallen een reden voor hebben, belachelijk of oprecht en duidelijk, zodat je weet wat er gaande is.

3. Maak er een spel van: nu ik de middelbare school heb verlaten - zonder al te veel goede contacten en vrienden overigens - ben ik bezig aan me eerste jaar aan de hogeschool.

VANAF DAG 1 HEB IK ME DIT VOORGENOMEN:
Praat met mensen, probeer alle nieuwe gezichten en namen te leren kennen en - meest belangrijk - verzin voor jezelf iets om te vragen aan iemand, als een soort van uitdaging.

Hoe vaak heb je wel niet gehad dat je in je hoofd al een hele film afspeelt, over wat er zou gebeuren als je dat meisje of die jongen vraagt om een telefoonnummer, MSN of gewoon om mee uit te gaan? Zodra je gedachten op hol slaan:

Vraag je het telefoonnummer van dat meisje of die jongen die je wel aardig en/of leuk lijkt.

OF

Zet je de vraag uit je hoofd, als je denkt dat het ongepast is en je geheel zeker bent dat dit niet kan - iemand vragen om zijn shirt uit te trekken, is bijvoorbeeld raar.

ALS JE JE HELE LEVEN MAAR BLIJFT FANTASEREN OVER DE MENSEN DIE JE ZOU WILLEN KENNEN, DE LEUKE VRIENDEN DIE JE WEL ZOU WILLEN HEBBEN EN HET VRIENDJE/VRIENDINNETJE VAN JE DROMEN,

ZAL JE ALTIJD ALLEEN BLIJVEN!

Actie ondernemen dus, het liefst vandaag al. Wees niet bang voor teleurstelling of afwijzing: van al die mensen is er echt wel eentje die jou ook aardig of leuk vind. ;)

WeeeeesJezellff (17) | 1 sep 2011, 18:57 uur

Haay ik zit in net in de derde en ik heb een goede vriendin die alles begrijpt maar er is een ding waar ik erg mee zit het is zo dat we voor de rest echt weinig vrienden hebben we hebben natuurlijk wel vriendinnen waar we af en toe mee praten in de pauze's maar het is zo dat als 1 van ons ziek is we echt geen idee hebben met wie we moeten omgaan in de pauze's als iemand zegt van je hebt geen vrienden doet dat heel veel pijn ik weet niet ik en mijn riendin vinden het gewoon niet leuk om bij groepjes te staan maar wat moet ik dan doen als mijn vriendin ziek is? Op de wc zitten? Naar het olc? De hele tijd bij mijn kluis staan dat kan echt niet! Doei

ninaa (14) | 6 sep 2011, 15:33 uur

Hallo

het zit zo ik ben in de eerste. vorige jaar had ik een beste vriendin. ze zat in iedere klas waar ik in zat. er kwam een meid naar men klas die normale vriendin was van men bf maar toen ze naar ons klas kwam is alles anders geworden. men bff is nu men bff niet meer. nu is ze van haar. deze school jaar ben ik naar een klas gegaan met hun tweeen.in dit klas ken ik maar weinig mensen. ze zitten nu samen in een klas. maar ik zit altijd allen. soms krijg ik trannen in men ogen, maar ik veeg ze snel weg zo dat niemand het merkt. soms kan ik helemaal niet op de les letten. ik ben verlegen drm ken ik men klasgenoten niet zo goed. als ze niet met me praten, praat ik ook niet met hun omdat dan denk ik dat ze niet met me willen praten. vroeger zat ik altijd met een groep vriendinnen in de pauze, maar nu zijn men groepje vriendinnen versprijden ze zijn allemaal naaar een andere klas. ze hebben geen pauze met my. dus zit ik nu met niemand in de pauze. ik zit allen op een tafel. als ik heel hard wil huilen en krijg er trannen, ga ik naar de wc en zit ik te huilen daar. dus dan zit ik bijna altijd op de wc tehuilen, soms word ik telaat omdat de bel zacht is en als ik in de wc zit hoor ik de bel niet. ik ben gewoon eenzaam zoals bepaalde mensen van hier

heeft iemand en tip voor me hoe ik nog vrienden kan krijgen? want ik kan niet men hele leven zonder vrienden :(

verdritig meid:( (13) | 7 sep 2011, 21:45 uur

ik heb dat ook ik ben verhuisd naar een newe stad ik woon nu 1.5 jaar hier maar ik ken hier echt niemand ik kom niet zo vaak buiten ook en als ik buiten kom dan zie ik dezelfde mensen telkens.En iedereen kent elkaar van jeugd enzo hun zijn met elkaar opgegroeid en ik ben 22 en ben verhuisd naar deze stad Enschede maar iedereen kent elkaar hier ook maar ik ken niemand.Als ik in de stad loop zien mensen ook dat ik niet van de stad ben omdat ik anders ben ik kom uit den haag daar praten we wat zuiverder dus ze weten gelijk van een ander stad.Mijn moder heeft een vrindin en die heeft 4 zonen daar ga ik af en toe mee om maar haast nooit.de sfeer is zo vijandig ook want ik ben altijd alleen loop alleen rij alleen in me auto en iedereen is met iemand een vriend vrindin of wat dan ook soms ga ik in me auto rijden gewoon om even weg te zijn omdat ik thuis zit achter me laptop alleen maar.Ik word er moe van ik wil weer op kickboxen gaan en mensen leren kennen zodat ik me sociale contacten kan verleggen want dit is geen leven.

Steven (22) | 7 sep 2011, 22:09 uur

ik heb wel vriendinnen, maar ik heb het gevoel dat ze me niet meer aardig vinden, want als we dan gaan fietsen met zn 5e ofzo blijf ik altijd in mn eentje fietsen. ik weet tog niks om over te praten denk ik dan, maar nu we naar de 3e gingen zit ik naast geen een van me 'vriendinnen', en nu voel ik me egt kut. ik vroeg wel of ze naast me wouden zitten met een vak, en ik deed ook voorstellen welke vakken maar ze hadden al met vet veel mensen afgesproken naast wie ze zitten. Begrijpelijk, want ik had er ook met een paar afgesproken, maar dan denk ik: waarom vroegen ze niet aan mij of ik naast ze wou zitten met een vak, ben ik niet goed ofzo?

iemand (14) | 8 sep 2011, 18:12 uur

Ik oook,
ik had 3 GOEIE vriendinnen ,
maar nu ik verhuis ben heb ik ze alleen nogmaar contacht op hyves..
ik durf niet naar ze toe.
het is de 1e stap maar k moet het gewoon durfe.
Alleen nu zit ik op de middelbare,
waar ik met een leuke meisje kan opschieten.
maar ze speelt de baas En is ontzettend kinderachtig"
ik had met m'n vriendje (Ex, nu vind mijn vriendin hem erg leuk en moet ik met haar mee naar m'n ex terwijl ik dat hellemaal niet wil.
ze is zooo raar
ze speelt de baas is kinderachtig ik schaam me voor haar !
maar zij is maar 1tje met wie ik kan omgaan op de middelbare.
ieemand tipps ?

x

Dominicjecc (12) | 8 sep 2011, 20:45 uur

Komop .

* maak vrienden !!
doe wat me je leven .
maak lol
anders zit je daar later in je stoeltje 'als' opa/oma !
dan heb je spijt wat er met je leven gebeurd is.
Noem jezelf geen slet of wat dan oook ,
noem jezellef weetikveel ; Mooiimeisje , princess .!
dat is al een beginstuk . =).
Doe wat nuttigs met je leve.

Dominicjecc (1222222222222222) | 8 sep 2011, 20:50 uur

Als ik zo terug kijk op de afgelopen jaren, kan ik wel zeggen dat ik nooit geen echte vrienden heb gehad.
In al die jaren heb ik al die 'vrienden' geholpen met huiswerk en konden ze bij mij terecht met hun problemen.
En nu zijn bij mij 2 opleidingen mislukt, heb geen werk, zit niet lekker in me vel etc. en geen een van die 'vrienden' kijkt naar mij om, ze zijn alleen maar bezig met hun eigen.

'Sommige "Vrienden"zijn als de schaduw:
je ziet ze alleen als de zon schijnt,
anderen zijn de zon zelf ze komen als het donker is.'

Ik voel me zo eenzaam en gebruikt, ik weet gewoon niet wat ik moet doen.

GoodTimes (19) | 12 sep 2011, 13:25 uur

Heb nu al een paar jaar geen goeie vrienden meer.
Omdat ik vaak van school heb gewisseld heb ik langzaam het contact verloren.
Ben zelf verlegen en stil, maar geen slecht mens ofzo.
Ben er wel gewend aan geraakt, maar toch hoop ik dat ik nog mensen ontmoet die een beetje als mij zijn en waarmee ik kan opschieten.
Tijden veranderen, geef de hoop niet op mensen!
Hold your head high!

Not The Way I Planned It (19) | 18 sep 2011, 01:19 uur

Joelle (20) | 17 jun 2011, 00:18 uur

Hey,

Het was zo begrijpend om je verhaal te lezen. Bij mij is 't precies zo. Elke keer als er iets word afgesproken is het van mijn kant. Het kost zo veel moeite om de weinige vriendschappen die ik al heb te onderhouden.

Ik ben door zoveel mensen in de steek gelaten, er blijft bijna niemand over. Het is mijn grootste zorg, zit er al een paar jaar mee. Vaak huil ik mezelf in slaap.

Ik heb wel een hele lange relatie, maar natuurlijk wil hij er ook wel eens opuit zonder mij. Dan voel ik me zo eenzaam. Het zou ook leuk zijn als we wat gezamelijke vrienden zouden krijgen. Ik vind het super leuk om naar de stad te gaan, naar de film, weekendjes weg en uiteten. Gezelligheid om je heen, jammer genoeg heb ik dit nog niet zo vaak beleefd. Voor mij lijkt t ook of iedereen heel druk is met zichzelf!!

Ik ben bijna 19

Veel Liefs

TM92 (19) | 19 sep 2011, 21:17 uur

het is niet moeilijk om vrienden te maken hoor je moet ge woon met een populair iemand beginen die best aan dacht wil en miss iet aan je look doen dat werkt altijd

patatje joppie (13) | 21 sep 2011, 22:51 uur

hallo ik heb te veel angst want ik ben heel gevoelig van pestkopen-geen vrienden ...
Ik ben 11 jaar ik zit in het zesde leerjaar ik ben in de lagere school maar ik ben bang om volgend jaar naar middelbaare school te gaan trauwens ik ken zo wenig talen ik kan maar spaas arabisch nederlands een betje berbers en een betje frans. astublief kan mij iemand helpen.

fatimzahra (11) | 25 sep 2011, 09:18 uur

ja ik snap ook wat je bedoelt ik hang er ook altijd maar bij. niet tof ma ja

stefke (13) | 27 sep 2011, 22:06 uur

Ik zie dat veel mensen zich eenzaam voelen en ik zie maar weinig tips.. Hier komen er een paar:

1. Besteed tijd aan je verzorging. Ik bedoel niet gelijk make-up, maar zorg dat je er verzorgd uitziet. Mensen zien altijd eerst je uiterlijk, dat is de eerste indruk en daarna kijken ze pas naar je innerlijk. Leuke kleding en je haar verzorgd.

2. Via internet zijn er genoeg mensen die ook een leuke vriendschap willen. Kijk eens rond en chat met ze. Kijk uit! Spreek niet zomaar af en zeker niet in een omgeving zonder anderen mensen. Gezellige gesprekken helpen ook al bij het minder eenzaam voelen.

3. Bedenk een activiteit die je graag doet. Dat kan van alles zijn, van een sport beoefenen tot kookles. Dit is wel een stap die je zelf moet zetten. Ik snap dat het lastig kan zijn, maar vaak als je er eenmaal ben is het leuk. En als het niet leuk is kan je altijd weer naar huis gaan.

4. Denk aan je familie, misschien heb je wel een leuk nichtje die 2 jaar jonger is. Met haar kan je vast ook leuke dingen doen. Zeker als jullie ouder worden. Of ga wat leuks doen met je oma, tante, moeder..

5. Blijf je zelf, doe geen dingen om er bij te horen. En probeer er minder aan te denken wat anderen vinden. En ik weet dat dat erg lastig is, maar zo kom je wel het verst en het echts over.

Dit waren mijn tips
En voor de stille mensen: Meer doen en minder denken.. Als je iets wilt zeggen in de klas gewoon doen, ookal verspreek je jezelf, je laat jezelf wel horen!

En een troost.. in de toekomst zullen jullie waarschijnlijk een baan hebben, getrouwd zijn etc. Dan krijg je het ook druk en voel je je ook minder eenzaam

En de mensen die veel vrienden lijken te helpen en ' populair' zijn, hebben geen echte vrienden. Je kan beter 1 echte vriendin hebben dan 1000 nep vrienden

Keep your head up, waar een wil is, is altijd een weg!

MWer (20) | 29 sep 2011, 11:41 uur

Ik kan me hier ook in herkennen.
In de 1ste schooljaar heb ik me vaak eenzaam gevoeld, heb vaak pauzes alleen gebracht.
Maar nu is er teminste eindelijk een meisje in de klas gekomen die ik aardig vindt, en waar ik het goed mee kan vinden.
Mijn advies is er gewoon op te stappen...

Anoniempje (14) | 4 okt 2011, 07:44 uur

Hallo hier ben ik weer jullie groote vriend kerlos, tegenwordig noemen ze mij ook wel zwerver kind of "keizer krotos" ik naai mensen en pak geld van klasgenoten af en geef het aan iemand zo dat hij niet gemeen tegen mij doet. Om aandacht te krijgen vraag ik altijd aan leraren of ze cijvers hebben, en als ik een hoog cijver heb dan vraag ik aan de docent of ze het nog een maal kunnen zeggen. Als mensen me pesten neem ik mijn neef mee naar school en die gaat dan voor mij vechten. In mijn klas noemen ze me nu "laf" omdat ik zelf niet vecht. En om stoer te doen scheld ik met hele erge dingen maar dat piken klasgenoten niet en ze slaan me dan. Iemand heb A.U.B. medelijden met mij. :( ik heb echt geen eene vriend.

Kerlos (13) | 4 okt 2011, 22:35 uur

Hallo mijn naam is Fabian in de zomervakantie bleef ik bij iemand logeren, maar in mijn slaap viel mijn broek uit en toen hij wakker werd sliep ik nog dus zag hij mij daar halfnaakt liggen. Ik zat er de hele zomervakantie mee en toen de eerste paar weken van school gingen goed maar nu pest ie me, en toen zei ik dat ik hem wou slaan maar eidelijk ben ik niet zo sterk dus nu wil hij mij slaan en dan krijg ik misschien pijn. Heeft iemand iets slims waardoor dit ophoudt?

Fabian (14) | 18 okt 2011, 21:36 uur

ik heb zo iets ook mee gemaakt
ik zit nu op de middelbaren school en heb 2 vriendinnen
maar helaas zijn ze ook met elkaar bff als we groepjes moeten vormen dus 2 tallen ben ik altijd bang want hun gaan altijd met elkaar en niemand uit de klas kiesy mi
suces

for ever alon (12) | 23 okt 2011, 17:06 uur

Hey ik hoop dat iemand me kan helpen ik zat in de eerste 2de en ik had heel veel vrienden maar toen ik naar een andere klas ging liet iedereen me stikken. en me nieuwe klas waren allemaal meisjes waar ik gewoon helemaal niet mee klikte en ik de pauze en in de gang overal ben ik maar alleen ,, en dat is echt verschrikkelijk :( ik zit ook maar bij meiden maar soms lopen ze dan gewoon door ,,, ik weet echt niet wat ik moet doen in ide geval kan ik dit luchten

jennifer (16) | 23 okt 2011, 22:09 uur

Ik lees dat jullie vooral bang zijn om nieuwe dingen te proberen.

Bang om er buiten te vallen, bang om raar gevonden te worden, bang om niet goed genoeg te zijn.

Middelbare school was voor mij echt een ramp. Ik was iemand die er buiten viel, gepest werd en na school werd opgewacht.

Het is belangrijk dat je iemand hebt op wie je terug kan vallen. Ik had mijn familie op wie ik terug kon vallen. Maar het hoeft niet per sé je familie te zijn het kan ook een leraar of een buurman zijn.

Het is belangrijk dat jij zelf lekker in je vel zit want zodra je dat hebt dan ga je dat ook uitstralen. Dus zorg ervoor dat je kleren draagt waarin jij je prettig voelt.. en zorg ervoor dat je er verzorgt uitziet. Mensen kijken altijd naar je uiterlijk.

Ga iets doen waarbij je mensen ontmoet. Ga op tekenles, of op een teamsport.. het is eventjes moeilijk om uit je eigen bekende wereldje te stappen maar je krijgt er vaak zo ontzettend veel voor terug.

Weet dat er na regen zonnenschijn komt.. ik heb nu nu 3 jaar een relatie en een paar goede vrienden. Het zijn er niet veel maar voor mij zijn het er genoeg.

druppie (20) | 24 okt 2011, 23:30 uur

Zo is het bij ook zo...me moeder zegt:vrienden geeft niet.als je goed leert dan komen ze vanzelf. Ja makkelijk gezegd als iedereen met elkaar praat behalve jij.daar wordt je gwn verdrietig van.gelukkig heb ik een beste vriendin...maar zij havo.dus we kwamen niet bijelkaars klas.zij heeft het wel goed.bij haar zitte 14 meisjes in de klas.mij mij 7 dus weiniger kans om vrienden te maken.en tenslotte moets ik alleen zitte.nu ik hoe overleef ik de brugklas net heb uitgelezen voel ik me wel beter

QIQi (12) | 25 okt 2011, 12:56 uur

Ik heb wel een paar vrienden, een stuk of 6. Maar ik heb nauw niet bepaalt het idee dat ik een beste vriendin heb. Ik kan er echt niet tegen als mensen zich aanstellen, en nep doen, ik heb echt verschrikkelijke haat aan dat soort mensen.
Ik heb ook een vriendin gehad die zich best wel aanstelde, maar op zich wel aardig tegen me was, nu kijkt ze alleen nog maar naar me om als ze niemand anders heeft.
Ik snap wel wat jullie bedoelen met uitgaan enzo. Een heleboel mensen bij mij op school lopen heel interessant te doen over drank "Ik lag dronken in de berm" hoor je dan, en ze lachen er dan vrolijk bij. Ik zou het niet eens willen, dronken in een berm liggen. Maar als ik het zou doen zou ik sowieso heel erg gestraft worden door mijn ouders, wat ik ook heel goed begrijp!
Ik denk niet dat er zoiets bestaat als een ECHTE beste vriend(in), uiteindelijk vertellen ze toch je geheimen door, of laten ze je gewoon kei en kei hard vallen. het leven is soms gewoon kut.........

candy (15) | 25 okt 2011, 17:43 uur

hier heb ik ook last van!
zou iemand met me willen mailen?
(Er worden geen emailadressen uitgewisseld)
groeten!

eenzaampje.. :( (14) | 30 okt 2011, 10:53 uur

hey ik zit nu in het 2de en heb 3 vriendinne
in het eerste ging ik gelijk opzoek naar vriendinne die mijn type waren en met dezelfde humor enzo maar helaas vormde die al een groepje er waren nog 4 andere meisjes over waarvan 1 door iedereen gehaat werd en ze zei ook niks. 2 waren echt nerdjes en 1 was wel mn typ aan het eind van het jaar werd ik ook bevriend met de 2 nerdjes. maar nu ik in het tweede zit wil ik gewoon in de vakantie of in het weekend met mn vriendinne naar het zwembad of naar de bios, maar dan gaan zij leren! ze passen eigenlijk dus niet echt bij me en met de jongens wil het ook niet echt lukken omdat ik met allemaal nerdjes bevriend ben en niet in dat populaire groepje meisjes zit ziet volgens mij geen 1 van de leuke jongens me echt staan

ik zit met nog een probleem want ik ben laatst op hockey gegaan omdat ik dat leuk vind maar het team was heel hecht met elkaar en ik was de heletijd stil. nu een paar maanden verder doen ze best wel gemeen tegen mij en ik kan wel mn mond open doen en een ruzie beginnen maar als ik dat doe heb ik straks het hele team tegen me en dan ga ik van hockey af. naar een ander team kan ook niet want er is maar 1 team.

lisaatje(L) (13(bijna 14)) | 1 nov 2011, 18:03 uur

Ik zit net op de middelbare school, en dan kom je natuurlijk in en nieuwe klas soms met iemand van de basisschool maar ik niet ik heb hele stomme nieuwe kinderen in de klas ze zijn dom en naif en als ik gewoon en keer wat zeg dan hebben ze meteen commentaar en als ik met mijn moeder naar mijn oude school ga dan zeggen ze met je moeder echt doe je dat niet met en vriendin omg, ik ben blij dat mij moeder mee kan !! mijn moeder is nu mijn beste vriendin en mijn andere beste vriendin die zit op en andere school zij heeft wel en paar vriendinnen waar ze wel mee kan opschieten maar zij blijft de beste en ik zie er altijd tegen op om naar mijn nieuwe klas te gaan
ik ben blij dat deze site er is dat ik op deze site mijn gevoelens durf te tonen !!

groetjes Anoniem.

anoniempje xx (13) | 6 nov 2011, 12:19 uur

beste anoniempje ze zijn vast niet allemaal zo stom er zit vast wel een nerdje bij of een stil mens ofzo en word gewoon daar vrienden mee want dan heb je iedergeval 1 vriendin en maak ook vrienden buiten je klas en als het echt erg is gewoon naar een andere klas gaan want als je geen vrienden hebt op de middelbare school is het echt een hel!

lisaatje(L) (13) | 7 nov 2011, 15:42 uur

nooitechtvrienden.hyves.nl
(tip: aanmelden onder nickname)

Groet,

lotgenoot

BART (21) | 8 nov 2011, 14:33 uur

ik ben 11 en ik heb dit ook
het is echt stom
maar ja...
hopelijk zijn wij vrienden :)

seminator (11) | 8 nov 2011, 16:16 uur

Hey ik ben 15 jaar en een jongen

oh ik snap hoe jullie je voelen! Bij mij is het probleem dat de meesten wel vriendelijk doen maar geen echte vrienden (willen) zijn... Ja ik heb in een hele vakantie niemand gezien en ik krijg bijna een blijtbui als ik na school al die mensen zie met vrienden en die samen afspreken... Ik ben nu ook wel een raar persoon: altijd lachen maar nooit echt blij zijn ik vraag me af of ik ooit echte vrienden ga vinden...

mijn tip:

blijf van jezelf houden

(dit vind ik echt wel moeilijk)

ik lijk blij maar ben het niet (15) | 9 nov 2011, 14:59 uur

ik heb zelf ook weinig vrienden, of eerder bijna geen. ik zit nu in de 2de van het tweetalig atheneum en ik de 'vriendloze homo'uit de klas. degene die mij ook pestten in de brugklas gaan nu nog door. dan doe ik net wat bij hen en dan is het allemaal mijn schuld. daardoor word ik nu gezien als je vriendloze sukkel voor bijna iedereen in mijn klas. bijna elke dag is er wel iemand op school die zegt:"hé jij hebt toch geen vrienden?". dat haat ik.
ik hoop dat ik snel nieuwe vrienden maak met de nieuwe klasgenoten die ik nu hem en wel inzien dat ik niet de sukkel ben, maar de coole gangsters met NY -petten
veel kan je niet veranderen als je gepest word, maar als je een vriend hebt, vraag dan eens voor hem op te komen. zegt hij nee, dan is hij of zij geen goede vriend.

ekmans (13) | 10 nov 2011, 21:54 uur

Hallo daar is jullie grote vriend Kerlos of Keizer Krotos weer!

Ik heb een probleem want iedereen in mijn klas die slaat me pest me enzo. En ik mag vanavond mijn schoen zette voor sinterklaas maar ik dat durf ik niet te vertellen want dan gaan ze me pesten.

Heeft iemand tips voor me??

Jullie grote ''vriend'' Krotos (kerlos)

Kerlos (13) | 16 nov 2011, 19:55 uur

Zo wat veel mensen die dit toch hebben zeg..


Het is altijd zoveel makkelijker iemand anders uit te leggen hoe zijn/haar problemen opgelost kunnen worden, maar als het om jezelf gaat lijkt het haast onmogelijk. Ook ik heb geen vrienden.

Ik ben sociaal wil het liefst altijd iets doen en genieten van het leven. Geen vrienden hebben gooit alleen vaak roet in dit eten.
Niemand die mee wil of mee kan. Elke keer als ik voor stage in het buitenland zit komen mensen via Facebook op me af en zeggen ze dat zodra ik terug ben er weer wat leuks gedaan moet worden. En elke keer als ik terug ben en contact met ze zoek om dat te doen, geen reactie.. Het lijkt alsof iedereen zijn vrienden heeft gemaakt op jonge leeftijd en dat je hier gewoon niet meer tussenkomt. Tijdens het reizen ben ik wel veel mensen tegengekomen die ook geen plek konden vinden thuis. Ze vertelden me echter ook dat alles een reden had en dat ze niet zoveel zouden reizen als ze te veel hadden om thuis voor te blijven. Het is en blijft dus een beetje dubbel.

Ik ben nu net terug van een jaar Engeland en het liefst stap ik morgen alweer in het vliegtuig. Het is echt niet leuk zo.

Ik weet dat je mensen ontmoet bij sociale gelegenheden zoals sport, bestuursgroepen, vrijwilligerswerk enz... Alleen kan ik mij niet aanmelden voor dit soort dingen aangezien ik regelmatig moet reizen. Mijn leven is erg leuk tot het moment dat ik weer thuiskom...

Sid1988 (23) | 18 nov 2011, 19:36 uur

K
Je hoort er gewoon bij
Je moet vor jezelf opkomen en dat kun jw wel
Ga er eerst maar bij staan
De volgende keer weer en luister waar het over ga en zeg er ook iets over kom voor jezelf op je kunt het wel je moet wel eerst beginnen dus eerst bij een roepje gaan staan dan luisteren en meepraten over het onderweDp
Als je dat geoefent heb kun jezeelf met eenonderwedp kmen
Je hoort er gewoon bij en de jongens of meisjes vinden dta best leuk als jemook wat zegt
Hou van jezeld succes
Gr

Ss (.....) | 20 nov 2011, 14:57 uur

HAHA daar is Kerlos weer. Ik ben een stuk stoerder geworden sinds ik bijna 14 ben. En ik denk dat ik een meisje uit m´n klas leuk vind. Maar ze is heel mooi enzo en ze heeft lekkere tieten maar ik durf het niet te vragen want dan gaat ze me misschien uitlachen ofzo. Kan iemand me helpen met dit probleem?

Jullie grote vriend Krotos (Kerlos)

Kerlos Zekry (13) | 28 nov 2011, 17:54 uur

Hallo allemaal,

ik voel met jullie mee..ben een jongen van 20 en het is net uit met mijn eerste vriendin..ik voel dezelfde herkenbare dingen als wat iedereen op dit forum zo'n beetje voelt. Lijkt me best leuk om eens met wat mensen te chatten ofzo?

anoniem20 (20) | 28 nov 2011, 21:16 uur

Ik heb precies hetzelfde probleem. Vorig jaar had ik een hele vriendengroep, altijd lachen enzo. Maar dit jaar is alles anders. Ja, nog steeds dezelfde groep, maar ik sta er een beetje buiten. Alles is in ene anders, ze doen moeilijk over mij, dit is fout, dit doe ik niet goed, dat mag ik niet doen wat dat ziet er niet uit. Ze gaan shoppen, zeggen doei en laten mij daar staan. Vriendin maakt me belachelijk, maar als we met z'n 2en zijn is het weer van 'Loop je mee naar mijn kluisje?', ik hou van je blablabla.

Je zou kunnen zeggen; zoek andere vrienden, maar mijn klas bestaat uit deze groep, 'de populairen' (als ik het zo mag noemen) en de rest. Ik weet niet hoe vaak ik 'de rest' heb uitgelachen, maar dat is veel. Ik denk dat ik het niet kan om zomaar mijn vriendengroep de rug toe te keren en met hangende pootjes bij hun aankomen.

Ik heb er al met mijn vriendinnen over gepraat. Zij zeiden dat ze er me weer bij zouden betrekken. Ik denk dat de oplossing voor iedereen is; praten met de mensen die je kwetsen. Dat heb ik ook gedaan. Niet dat het echt heeft geholpen, maar ze weten tenminste hoe ik me voel.

Volgend jaar ga ik naar de vierde. Dan zit ik bijna ieder uur in een andere klas, ik kijk er naar uit. Ik denk dat we gewoon te veel bij elkaar zitten, op elkaars lip. Haha, bedankt voor het lezen van mijn onzin.

oh haaii. (14) | 1 dec 2011, 16:35 uur

Hoi!

Ook ik had geen vrienden.
Vorig jaar kwam ik in de 4e, en alles veranderde ineens. Andere klas, het groepje mensen waar ik mee omging viel uiteen en ineens ben je dan alleen. Ik had nog wel mensen waar ik soort-van mee omging, maar geen echte vrienden en vriendinnen meer. De andere mensen uit mijn nieuwe klas zaten al lang bij elkaar, en het leek alsof er geen speld tussen te krijgen was.

Dat was het kutste schooljaar ooit.

Maar, hoewel iedereen elkaar dus al kende en heel close was, ging ik toch telkens bij de mensen zitten die me aardig leken, en probeerde ik mee te praten. Het ging moeizaam, maar nu ben ik heel blij omdat ik nieuwe vrienden heb gemaakt, en me
echt deel voel van de groep. Het is altijd gezellig, en ik ben niet meer het buitenbeentje.

Vorig jaar postte ik hier omdat ik geen echte vrienden had, nu post ik om jullie te laten weten dat er hoop is voor iedere loner :)

Ik zou iedereen willen zeggen: houd vol! Zoek mensen uit waarvan je denkt; daar heb ik iets mee gemeen, daar zou ik bevriend mee kunnen zijn! Ga erbij staan. Probeer mee te praten. Stap buiten je ''comfort zone''. Het zal een tijdje duren voordat jij je op je gemak voelt en ze je accepteren, maar dat komt zeker! Het is wel belangrijk dat je er zo vroeg mogelijk mee begint.
Een vriendin van me uit mijn oude klas ging vorig jaar alleen met mij en een andere vriendin om, die nu van school is. Zij vond het wel goed zo, en heeft niet geprobeerd om nieuwe vrienden te maken in haar nieuwe klas.
Nu is die ene vriendin dus van school, en heeft ze alleen mij nog. Ze moet nu nog van voren af aan beginnen met vrienden maken, en ik heb niet echt zin om haar handje vast te houden de hele tijd. Dit is vervelend voor haar, voor mij en voor alle anderen.
BEGIN DUS METEEN!

Ik hoop dat iedereen op dit forum een leuke, gezellige nieuwe vriendengroep krijgt, en een superleuke toekomst tegemoet gaat!

xoxo

Naatje (15) | 3 dec 2011, 01:35 uur

vier een feest bij je yhuis en noodig je klas uit mis helpt dat heeft vriendin van mij ook gedaan en het is gelukt

patricia (16) | 3 dec 2011, 14:38 uur

beste anoniempje,

Het komt goed, echt! Vooral niet in paniek raken, of depressief worden. Probeer natuurlijk eerst nog vrienden/vriendinnen te maken in je eigen klas, (zoals Lisaatje al zei) er zit altijd wel iemand, misschien iemand anders met weinig vrienden of iemand die misschien niet ''cool'' is, maar wel iets met jou gemeen heeft. Ik snap natuurlijk wel dat het moeilijk is, maar je kunt ook proberen vrienden/vriendinnen te maken in andere klassen. Ga bij de toneelclub/muziekclub/wat je dan ook leuk vindt in je school.
Verder is het natuurlijk heel fijn dat je zo close bent met je moeder. Dat mag je nooit onderschatten! Bovendien, zijn is ook jong geweest, misschien kan ze je wel goeie tips geven ;)

Het komt wel goed, schatje!

Zwaan (14) | 5 dec 2011, 18:12 uur

Heee, ik heb dit precies het zelfde!
Ik zou ook graag geholpen mee worden weet niet wat ik eraan kan doen..
Maar ik zeg een ding blijf altijd jezelf!
Dat doe ik ook..

xx

onbekendd. (14) | 6 dec 2011, 15:15 uur

Hallooo allemaaal

Ik ben 18 en ik heb helemaal geen vriendinnen ik had vroeger altijd vriendinnen ik kon alles met ze delen maar op een gegeeven moment had ik niemand meer niemand was er voor me terwijl ik altijd klaar stond voor mn vriendinnen ik heb niemand om iets mee te delen ik voel me dan zoo kut ik denk steeds wat heb ik verkeerd gedaan?? En dan moet ik weer huilen :) ik zie heeel veel meiden op school, straat enz lachen lol maken shoppen enz dan denk ik had k ook maar vriendinnen het is zoo kut als je in een slechte periode zit en al je vriendinnen opeens verdwijnen die zijn er gewoon niet meer ik kan nooit dingen kwijt die me dwars zitten soms word ik er gewoon gek van allemaal vraagtekens in me hoofd ik heb niet een perfecte verleden gehad dat zeker niet mijn ouders gingen uitelkaar ik ging het slechte pad ook roken enz... ... ik wil ook iemand die mij steunt in mn slechte tijden maar ik heb gwn niemand k vertel mn vriend wel dingetJes maar hem kan ik ook niet alles vertellen vrouwen begrijpen vrouwen veel beter achjaaaa ik weet het ook niet meer ik word er alleenmaar verdrietig van... Dit was et een beetje..

canimin ici (18) | 7 dec 2011, 02:05 uur

ik vind dat ook heel stom. ik heb hetzelfde probleem ik zit in de eerste en aan het begin van het jaar had ik veel vrienden. maar ze gaan niet meer met mij om. ik word ook veel gepest ze zeggen dan zoek een leven en vrienden. dat is zo stom wie kan mij helpen

Lboy123 (13) | 8 dec 2011, 18:59 uur

Toen ik in het middelbaar kwam voelde Ik mij net hetzelfde. Ik voelde me vaak eenzaam en heel onzeker. Ik maakte nooit nieuwe vrienden en ik stond maar bij enkele kennissen op de speelplaats die ik eigenlijk helemaal niet moest. Al mijn vrienden van de lagere school (wat best wel heeel goede vrienden waren) was ik kwijtgespeeld omdat die naar een andere middelbare shcool gingen. Heel mijn leven ging eigenlijk bergafwaarts. Ik sloot me op in mijn kamer en ik kwam bijna nooit meer buiten. Mijn leven bestond nog uit gamen en televisie. Ik haatte mijn leven en ik was eigenlijk best wel depressief toen. En toen het bijna niet erger kon, gingen mijn ouders ook nog eens scheiden. Absoluut de slechtste periode in mijn leven... Onder die scheiding heb ik eigenlijk heel hard geleden (vechtscheiding) en der was helemaal niemand voor mij. Mijn resultaten op school gingen ook nog eens sterk achteruit. Maar na enkele maanden zat ik gewoon op mijn kamer en ik zat gewoon na te denken over mijn leven. Ik werd toen eigenlijk echt woest op mezelf, ik had mijn eigen leven verpest door domme beslissingen en door mij af te sluiten van iedereen. het ergste is dat alles wat ik deed het alleen maar erger maakte. Na een tijdje zei ik gewoon tegen mezelf: vanaf vandaag ga jij je leven verbeteren. En dat heb ik toen ook gedaan. Gedaan met gamen waar ik niets aan had en mijn best beginnen doen voor school. Dagelijks gaan sporten en letten op mijn voeding om het lichaam te krijgen dat ik wou en het belangrijkste van al WEES JEZELF bij iedereen. Ga geen domme dingen zeggen om erbij te horen. En ja, het duurde niet lang voor er resultaat kwam. Ik werd heel sportief en niet veel andere jongens durfden nog iets te zeggen over mij omdat ik best wel breed was geworden :) Ik ging nieuwe sporten proberen en maakte veel nieuwe vrienden, ik begon op school nieuwe contacten te leggen, ik droeg andere kleren waar ik me beter in voelde en ik werd een totaal ander persoon.

Ik weet niet of dit iemand van jullie kan helpen maar ik hoop echt van wel. Door gewoon na te denken wat ik fout deed in mijn leven en over wat ik echt wilde in mijn leven en anders kon doen is mijn leven compleet veranderd en uiteindelijk in mijn ogen ook beter geworden. Ik ga nu heel vaak weg, zie der stukken beter uit en ik heb op de een of andere manier weer levensvreugde gevonden. Door slechts 1 gedachte is heel mijn leven veranderd. >>Jij bepaalt je leven, jij bepaalt wie je vrienden zijn, wat je doet, waar je goed in bent (door te oefenen)< qua werkaanbiedingen, relaties en noem maar op. Vaak kan je je leven al hard verbeteren door er gewoon goed uit te zien. Mooie mensen krijgen nu eenmaal meer kansen. Dat is heel oppervlakkig en meestal onverdiend maar het is de harde waarheid. Verwaarloos je lichaam dus zeker niet. > een gezonde geest in een gezond lichaam is goud waard :)

Jannick (22) | 10 dec 2011, 16:56 uur

Ik begrijp wat julie bedoelen. Dankzij de kinderen op de basisschool heb ik nu een sociale-fobie en een fobie tegen groepen tieners van mijn leeftijd. Op de basisschool werd ik al gepest, maar ik had vrienden en het ging goed. Ik was grappig, kon overal om lachen, maar sinds groep 6 vier ik mijn verjaardag niet meer,omdat ik niemand wil uitnodigenen bang ben dat ik stomme feestjes geef. Ik zat in groep 8 bijvoorbeeld als 1 van 5 jongens in de klas. Alle jongen waren populair behalve ik. Wat ik het ergste vind is ls anderen ook echt medelijden met me hebben. Zo zaten de 4 andere jongens een keer te bespreken(waar ik bij was) hoe ze zouden kamperen op de verjardag van 1 van hun. 1 jongen merkt op of ze mij niet zullen uitnodigen. Ik ben nooit uitgenodigd. Ook erg iritant was de Bonte avond op schoolreis. De leraar vraagt wie gaat optreden iedereen steekt zijn hand op behalve ik. Ik word ingedeeld bij de 4 andere jongens. Als ik hoor dat ze vervolgens dezelfde avond nog willen oefenen vraag ik aan de leider hoelaat. De leider die met zijn rug naar me toe zat vertelt me hoelaat, maar vertelt me dat ik niet hoef te komen. Hij zegt het niet gemeen ofzo, maar ik heb dus geen zin om te gaan oefenen bij jongens die niet op mij zitten te wachten dus ben ik niet gegaan.

Op de middelbare school werd ik vooral de 1e en 2e klas gepest wat mijn fobie niet heeft geholpen. Sinds de 3e klas(klassen worden opgesplitst) word ik niet meer gepest en gaat het wel goed. Maar het probleem dat overblijft is dat ik me buitengesloten voel en het idee heb dat ik nergens bij hoor. Ik heb dit aan niemand verteld(behalve nu op internet) Mijn trots is zo groot dat ik het er zelfs niet met mijn ouders over heb gehad al merken ze dat ik altijd op mijn kamer zit en buiten school geen sociaal leven heb. Ik ben te verlegen en heb zelf ook door mijn fobie nooit echt moeite gedaan om een vriendschap op te bouwen. Ik dacht dan altijd dat anderen de eerste stap moeten nemen, maar ik weet nu wel, waar het aan ligt dat ik geen vrienden heb.

Volgens mij is het sowieso nu in de 4e klas te laat om nog vrienden te maken, want iedereen kent mij nu wel, weet hoe ik ben en willen niet met mij omgaan. Ik denk dus dat het telaat is om nu zelf actie te ondernemen zoals in bovenstaande tips worden beschreven. Mijn enige echte vrienden zijn eigelijk: mijn laptop, mijn TV en mijn Xbox 360 waaraan ik al mijn tijd besteed na schooltijd en in het weekend. Ik wil wel vrienden maken maar in het vriendengroepje waar ik nu op school mee omga woont iedereen in een dorp 8 km verderop en is het dus moeilijk afspreken. Met de meesten in mijn klas wil ik niet eens vrienden worden, want ik wil wel naar de bioscoop, het centrum en de disco, maar ik ben niet het wilde type dat overal kattenkwaad uithaalt en volop aan de bier en soms tabak is. Ik spreek zelf meestal niet met mensen af omdat ik nergens over kan praten, want ik doe nou eenmaal bijna niks, wat ik dan vrees is dat er een grote stilte komt en ik me doodschaam.

Ik vind het ook vooral erg omdat ik nog nooit heb gezoend of een vriendin heb gehad. Een vriendengroepje is dan wel belangrijker dan een vriendin, maar het gaat om het principe. Dat ik een beetje aantrekkelijk ben. Maar volgens mij verwachten de meesten uit mijn klas ook niet dat ik er ooit een heb gehad. Ik vind mezelf niet eens lelijk. ik ben niet dik,

Soms als ik boos ben dat ik eenzaam ben, probeer ik mezelf wijs te maken dat echte vrienden niet bestaan en dat het gewoon @#%& zijn die je gebruiken om geld te lenen ofzo.

Maar wat ik ervoor zou geven om een beetje geliefd te zijn, een mooie vriendin te hebben en een hechte vriendengroep....

JackC (15) | 15 dec 2011, 22:45 uur

JackC, als ik jouw verhaal lees breekt mijn hart :(

Het klinkt ontzettend kut wat je hebt doorgemaakt, maar geef niet op! Denk niet dat het onmogelijk is om nog vrienden te maken, want ze kennen je dus helemaal niet. Je hoeft ook helemaal niet wild en 'stout' te zijn, een vriendin van mij drinkt en rookt ook niet, en iedereen respecteert dat gewoon.
Ik weet natuurlijk niet het antwoord op jouw problemen, maar je moet niet opgeven! Alles is mogelijk!

Ik hoop dat het allemaal goedkomt met je!

Thom (17) | 21 dec 2011, 19:09 uur

JackC ik las je verhaal en er is vast wel iemand die net zo als jij is. het eerste half jaar van mijn middelbare school was ik ook best verlegen maar toen ontmoette ik iemand en we waren precies dezelfde types en hadden precies dezelfde humor en sinds dien ben ik heel gezellig in de klas en kan ik het redelijk vinden met iedereen
ik hoop echt in het dipest van mijn hart dat jij ook iemand vind waarbij je gewoon jezelf kunt zijn

lisaatje(L) (bijjna14) | 23 dec 2011, 23:49 uur

Lieve mensen,

Ik zie zoveel vervelende verhalen, dat is niet leuk om allemaal te lezen. Ik dacht dat ik de enige was die zich soms buitengesloten voelde. Op de middelbare school had ik 4 goede vriendinnen, maar we gingen allemaal naar een andere school/klas en die vriendinnen gingen leugens vertellen over me en alles wat ze irriteerde aan mij vertelden ze tegen elkaar. Zo word een klein irritatiepuntje gelijk heel erg groot gemaakt, doordat ze elkaar lopen op te stoken. In de derde klas kreeg ik een vriend die heel erg ver weg woonde(120 km verderop), en daar ging ik een keer in de 2 weken naar toe in het weekend. Precies op zo'n dag smsden of belden mijn vriendinnen me om iets leuks te gaan doen. Maarja, dan kun je natuurlijk niet snel 2.5 uur met de trein terug reizen! Ik moest soms letterlijk kiezen tussen mijn vriendinnen en mijn vriend. Ook mochten mijn vriendinnen mijn vriend niet. Ze durfden dit niet tegen me te zeggen dus zeiden het tegen elkaar. ze stookten elkaar op zovan; ja ze heeft nooit meer tijd voor ons en als we haar bellen is ze ALTIJD bij haar vriend. toen leerde ik een andere leuke jongen kennen, liefde op het eerste gezicht. Het was mijn beste maatje en mijn vriendinnen vonden hem ook aardig. Ik maakte het uit met de jongen die verweg woonde, want hij had met een ander meisje lopen ........ Mijn nieuwe vriend zorgde echt super voor me en is er altijd voor me, 2.5 jaar later heb ik nog steeds verkering met hem. Maar mijn vriendinnen vonden wederom dat ik teveel mijn mijn vriend om ging..

Ze hebben allemaal leugens over me lopen vertellen tegen anderen en mijn privé dingen op straat gegooit, terwijl ze hadden beloofd niets door te vertellen.

Zo raak je natuurlijk een beetje het vertrouwen in mensen kwijt. Ik doe echt mijn best om gewoon met mensen uit mijn nieuwe klas ( ik studeer nu) te kletsen enzo, maar toch heb ik het gevoel dat ze me raar aan kijken en stiekem niet mogen.
Jammer eigenlijk..

Maar gelukkig heb ik nog steeds de allerliefste vriend van de hele wereld die er altijd voor me is en die me altijd troost en me weer laat lachen :)

Iedereen komt zo iemand wel een keer tegen! de ene wat vroeger dan de ander, maar iedereen heeft zo'n persoon wel.

Het geluk komt echt wel!

Blub (18) | 28 dec 2011, 13:27 uur

Hey mensen,

Zo dat is wel apart om te zien..aangezien ik dacht dat ik de enige ben die geen vriendinnen heeft.. En ik ben 24! Ik had ze wel.. Ik had altijd wel een beste vriendin en gewone vriendinnen.. Maar op een of ander manier vervaagde het of door iets doms raakte ik ze kwijt.. Bijvoorbeeld dit jaar.. Nam een vriendin mee op vakantie.. Eindstand..beste vriendin kwijt. Ik heb het al langzaam opgegeven..om een beste vriendin te vinden die niet jaloers op me is en die ik kan vertrouwen.. Nou morgen is het 31dec.. Hopelijk vind ik iemand in 2012..

Gelukkig nieuwjaar nog allemaal.. :)

Anonymous (24) | 31 dec 2011, 03:05 uur

Hallo,
ik voel me ook altijd heel eenzaam en alleen.
ik heb wel een paar vriendinnen, maar ik ga er niet heel veel mee om.
en op school sta ik wel eens alleen in de pauze:(
verder ben ik vaak thuis omdat ik toch niemand heb om mee af te spreken.
zou iemand misschien vrienden met mij willen worden??
dan zouden we niet zo eenzaam meer zijn
groet,
meisje dat heel verdrieting en eenzaam is

eenzaammeisje (14) | 1 jan 2012, 16:07 uur

luitjes, iedereen heeft zowat hun verhaaltje kwijt, maar niemand komt met een REALISTISCHE oplossing!!, het is allemaal in de hoofd, als je niet lekker in je vel zit moet je eerst dat eens uitzoeken en waarom je zo bent zoals je bent, het komt door deze *** land!! het weer en de situaties zoals ze zijn, leer eens een omweg te vinden via communicatie, niet alles hoeft zo observerend te zijn, natuurlijk blijft alles in je achterhoofd van wat je is overkomen in het verleden, laat los en vergeef and do fun stuff, cauze you deserve it!! werk aan je zelfbeeld en weees spontaan en gezellig.. je kan leren van idolen of andere mensen hoe ze het doen... go with tha flow, weg ermee met die intimidaties!!

betterread this right (20) | 2 jan 2012, 18:46 uur

Ik maak het nu ook mee ik heb 3 goede vriendinnen, maar ik heb gewoon niet het gevoel dat k bij hun iets kwijt kan of over geheimen kan praten. Ze gedragen zich soms ook pesterig tegenover mij. Ik voel me dan ook vaak erg droevig ik vertrouw ze gewoon niet dat vind ik erg stom van me zelf want het zijn nouw eenmaal mijn vriendinnen. Die drie meisjes zijn de enig meisjes waar ik nog mee omga. Ik zit nu in de tweede klas en ik praat nooit meer met m'n vriendinnen van de basisschool. Ik voel me ook niet echt thuis in de klas en ik voel me buitengesloten. Ik ben erg stil en k woord snel rood ook durf ik niet voor mezelf op te komen. Integendeel tot een vriendin van mijn 3 vriendinnen ik zit altijd naast haar in de klas, en mensen praten over mij als: de vriendin van ... Het lijkt net of k niet besta maar gelukkig ben ik dus blijkbaar niet de enige met dit probleem😔.

Anoniem (13) | 4 jan 2012, 03:00 uur

ik wee hoe jullie je voelen ik heb net het zelfde ik ben zo lief om te vragen om bij haar in de klas te zitten alles ok net zo al de eerste dagen alles naar zijn zin maar na een tijdje lopen ze gewoon weg van me en op al mijn vrienden van de basis school kan ik niet rekenen ze zitten allemaal op een andere school en ik ben te bang om nieuwe vrienden te maken en bij mensen die ik gewoon ken durf ik niet bij aan te slijten maar ik ben blij dat ik niet de enige ben met dit probleem maar messchien wil iemand van mijn leeftijd die op facebook zit zoek dan mijn naam op en zeg dat je hier iets schreef en ook dit probleem hebt en meschien bloeit er dan een nieuwe vriendschap


ps: ik ben een meisje

marthedebaets (13) | 9 jan 2012, 14:25 uur

hee,
ik ben een meisje van 16 en zit in de 3de van vwo (ja een jaar blijven zitten in de kleuter klas)
iedereen die ik ken is zo kinderachtig ik bedoel kwa humour zitten we op een ander niveau. toen ik in de 3de klas kwam kende ik niemand en uiteindelijk dacht ik dat ik een vriendin had maar die laat mij van de een op de andere dag zitten voor anderen vriendinnen die bij mij op de basisschool hebben gezeten. zij mogen mij niet waarvan ik de reden niet weet. ik heb hun nog nooit iets aan gedaan dus dat snap ik gewoon niet. maar het komt er op neer dat ik nu dus weer alleen ben. en ik kan je niet uitleggen hoe kut het voelt om alleen te zijn!
nu probeer ik ook met nog wat mensen om te gaan uit mijn klas maar het lukt me gewoon niet. we zijn te verschillend. (voorbeeld: lachen om het woord poep, ik bedoel zit je in groep 2 ofzo!)
ook heb ik er nog overna gedacht om naar een andere school te gaan maar dat wordt hem niet echt want ik woon in een boere gat

weet miss iemand wat ik kan doen om weer vrienden in de klas te hebben?
xxx

--meisje-- (16) | 17 jan 2012, 17:28 uur

Dag mensen,

ik herken alles en ben nu al 26 jaar, dus als je er niet snel wat aan doet nu je nog jong bent is het te laat en wordt je net als ik. Kansloos, eenzaam en dan gaat alles mis, je baan/ studie omgang met familie noem maar op.

ik las ergens zoiets van ga leven en maak er iets van anders is je jeugd straks verkloot....dat klopt echt zonde als je terug kijkt op alleen maar nare, lege stukken in je leven.

Tja echte tips heb ik ook niet echt want ik zit nog in the middle of it! Al heb ik inmiddels wel meer sociale contacten, collega's, klasgenoten. Mrj zoals altijd hebben die hun eigen vrienden club.

Triest allemaal

Suc6

Te Oud (26) | 20 jan 2012, 17:55 uur

Hoi iedereen,

Mijn advies is: Maak je niet zo druk over, Ik heb zelf ook geen vrienden, en??
Want ze zijn mijn type niet, eigenlijk zou ik zulke vrienden niet willen hebben. Iedereen is scheinheilig johhh,
Ze willen je gewoon gebruiken als slaafje,
Nou nee , Dat doe ik dus niet? Dan heb ik liever geen vrienden dan dat je slaaf moet zijn>???? Of niet?
Ik heb zo een meisje in mijn klas. Ze gaat altijd achter haar ''zogenaamde'' vriendin. Of, ALs ze iets zegt, bijvoorbeeld kom,,
gaat ze weer achter haar aan
Trouwens, ik vind haar wel lief meisje, maar jah

Ik wilde dit effe kwijt

unbekenddddd (14) | 23 jan 2012, 20:19 uur

ìk heb ik hetzelfde probleem ben nu inmiddels 16 en zit in het 4de jaar van de middelbare school. ik had de eerste twee jaar een paar vrienden zij waren wel oke maar in het derde jaar gingen ze allemaal een andere richting op en was ik allen, toen kreeg ik andere vrienden maar dat waren alleen zo'n egoistische mensen die het grappig vonden om andere uitschelden met ziektes en toen kwam pas de klap, ze zeiden dat ik een zielig persoon was die alleen met ze meeliep , tja dat was dus eigelijk de klap, het is echt niet leuk om de hele tijd allen te zitten, dus probeer ik nieuwe vrienden te maken maar dat lukt niet omdat ik niet meer zo sociaal ben

iemand (16) | 24 jan 2012, 11:29 uur

gwn negeren

isa (1o) | 25 jan 2012, 19:14 uur

Ik heb geen vrienden. Ik voel me zo alleen. Elke dag opnieuw. Ik heb juist één iemand waar ik iets mee doe, maar ik heb soms het gevoel dat zij geen echte vriend is. Ze steunt me nooit en alles draait om haar en het probleem is dat ik echt een heel timide persoon ben en dus niet snel of nooit nieuwe vrienden maak.

e (15) | 31 jan 2012, 19:51 uur

Gelukkig heb ik nog een groepje echte vrienden die altijd voor me klaarstaan, zo'n groepje met 8 echte vrienden, ze zitten jammer genoeg niet op m'n school en dus moet ik iedere keer bij klasgenoten staan die bijna niet met me praten, ik had 2 vrienden waarmee ik veel grappige dingen meemaakte, maar plots kijken ze mij amper nog aan (zo plots?). Het is alsof ik iets misdaan heb, maar dat is niet zo. We fietsten normaal samen naar en terug van school. Hun fietsen staan niet meer waar de mijne stond, enz.

MrUnkown (16) | 1 feb 2012, 13:58 uur

Hallo ik ben een eenzame meisje ik heb me ouders eigenlijk nooit gekend en dat doet me echt pijn en word vaak alleen gelaten opschool omdat ik heel erg klein ben ik heb wel 2vrienden maar ik heb het gevoel dat ze me alleen laten in het weekend spreken ze met elkaar af en vragen ze me nooit of ik mee wil ik heb ook nooit een vriendje dus ook nooit gezoend ik heb niemand om me heen met wie ik een hechte band heb ik krijg meestal altijd de schuld over alles ik woon bij me verzorgers die nauwelijks tijd voor me hebben alleen voor eigen kinderen ze sluiten me buiten ook in die familie praat bijna niemand tegen mij ik voel me echt rot sorry voor dit lange verhaal hebben jullie tips voor mij wat ik kan doen als ik me alleen voel en vrienden maken gaat ook niet want ik mag ook niet bij clubs of wat dan ook en mag ook geen hyves of facebook maar me broers en zussen wel hebben jullie tips voor mij want meestal naar school leer ik en kijk ik tv en dan ga ik slapen omdat ik me heel erg verveelt en verdrietig voel xxx alvast bedankt

verdrietige meisje zonder ooit liefde gekend te hebben (16) | 1 feb 2012, 23:35 uur

@ verdrietige meisje zonder ooit liefde gekend te hebben

Wat zit jij in een vervelende situatie zeg. Ik snap heel goed dat je je verdrietig voelt. Het is totaal niet eerlijk dat je zo behandeld wordt en dat de eigen kinderen voorgetrokken worden! Wat betreft hyves en facebook, ik zou dat gewoon aanmaken, desnoods onder een bijnaam.

Dat je tot nu toe nooit een vriendje hebt gehad, daar moet je je niet te druk over maken. Je bent pas 16 jaar, toen had ik ook nog nooit vriendin gehad.

Als je vrienden jou niet vragen om iets leuks mee te gaan doen, zou ik het zelf voorstellen. Misschien hebben ze er nooit aan gedacht om je mee te vragen. Dat klinkt misschien onbegrijpelijk, maar het zou kunnen.

Verder denk ik dat het goed is om naar jouw huisarts te gaan. Jouw huisarts kan jou namelijk doorsturen naar de psycholoog en bij de psycholoog kun je je verhaal kwijt. Geloof me, een psycholoog helpt! Dat is iemand met heel veel ervaring en die weet jou te doorgronden en kan jou helpen!

Heel veel succes met alles!

Groeten Bart

Brabander (20) | 3 feb 2012, 19:08 uur

Er is een website met tips over het niet hebben van (echte) vrienden: www.voelmealleen.nl.

Er staan allerlei tips op, ook voor andere problemen. Misschien heb je er iets aan!

Groeten,

Tim

Tim (20) | 4 feb 2012, 17:01 uur

Ja ik zit ook in zo een lastige situatie als jij

saraj (13) | 5 feb 2012, 22:31 uur

man, ik heb exact hetzelfde! kom slecht uit me woorden, krijg 't gevoel alsof me strot word dichtgeknepen als iemand tegen me praat. Baal echt vaak waarom gaat het bij mij nou niet zo makkelijk als bij anderen. Het rare is in sommige periodes gaat het juist wel makkelijk heel vreemd. maar goed, iedereen veel succes hiermee tis echt een kl*te probleem.

timo (20) | 9 feb 2012, 23:58 uur