Geen goede vrienden
Ik ben een meisje van veertien jaar, en heb niet meer zulke goede vrienden als ik dacht te hebben.
Toen ik dertien was, en net naar de middelbare school ging, warne er allerlei vreemde kinderen.. Gelukkig had ik mijn hartsvriendin aan mijn zijde, en maakte we al snel veel vrienden.
We hadden een vast vriendengroepje gekregen, 4 meisjes en 1 jongen.. Maar voornamelijk de 4 meisjes.
De vriendengroep bestond dus voornamelijk uit 2 tweetallen van hartsvriendinnen. Mijn hartsvriendin en ik, en een meisje dat ook een hartsvriendin had. 't Was allemaal super gezellig!
We stonden voor elkaar klaar, en in die tijd zag ik er ook hélemaal niet uit. Ik was hartstikke dik, had gel in mijn haar, had kilo's zwarte makeup op, en had een rare stijl.. Maar zelfs dat boeide door mijn vrienden niet!
Totdat mijn hartsvriendin op toneelles ging, kwam ze allemaal mensen tegen. En zo nu en dan aan het einde van het eerste jaar, kwamen er allerlei nieuwe mensen in dat vriendengroepje.
Ik werd buitengesloten en had dat ook vertelt, ik voelde me steeds meer en meer een meeloper.
Naast het vriendengroepje had ik een ander meisje met dezelfde interesses als ik, ik stapte uit dit vriendengroepje omdat zij mij buitensloten, en ik die mensen niet mocht die er in kwamen.
Met dat andere meisje was ik erg close, alleen had ik ruzie mee, want zij was geestelijk ziek. En dus erg verward.
Nu heb ik geen goede vrienden waar ik steun aan kan hebben.
En trek ik me veel aan van andere mensen, en moet ik zelfstandiger zijn, waar ik allemaal moeite mee heb.
Als ik open sta voor vrienden blijken ze mij allemaal af te keuren. Ik weet niet waarom.
Wie weet wat ik moet doen?
Hulpeloos meisje (14) | 7 aug 2010, 11:14 uur
Die zogenaamde ´vriendinnen´ zijn jouw niet waard als ze je voor de eerste de beste mensen die erbij komen buiten sluiten.
Vooral als jij al langer goed met ze bevriend was dan die andere mensen.Als ik jou was zou ik neit meer met ze omgaan en gewoon is afwachten of het contact van hun kant nog komt.Als dat niet het geval is zou ik ook geen contact meer opnemen met ze.Natuurlijk is dit makkelijker gezegt als gedaan maar je kunt beter nog aleen zijn als in vriendschappen waar je niks aan hebt.
Maar jah dat soort dingen gebeuren nou eenmaal vaker in het leven er komen en gaan mensen en soms gaan vriendschappen gewoon stuk dat is jammer maar het is wel de realiteit.Met name als mensen andere of meer vrienden krijgen gebeurt dit gewoon heel vaak.
Je zegt dat je had verteld had dat jij het gevoel had dat je buitengesloten werd door hun.Hoe reageerde ze hier op?
Ik zou in elk geval geen contact meer met hun zoeken en gewoon is afwacten of zij nog met jou contact opnemen.Doen
ze dat niet dan zou ik gewoon proberen met andere mensen contact te zoeken.Bijvoorbeeld door een sport of bijbaantje te gaan doen als dit niet op school lukt.Want aan dat soort vrienschappen waarin mensen je buitensluiten heb je gewoon niks.
Hoop dat je hier wat aan hebt in elk geval.
Nick (19) | 8 aug 2010, 14:39 uur
Bedankt voor de reactie.
Zij vonden het jammer dat ik het groepje ging verlaten.
En het kwam niet van twee kanten, meer van eén kant.
Ik moest altijd bellen om af te spreken, dat werd me teveel en ik stopte met hen te zien. Ik voel me dus wel alleen.
Ik zit al op een sport, ik heb daar vriendinnen.
Maar ik voel me erg alleen op school, daar spendeer je toch wel meer uren. En als je dan een tweetalopdracht moet doen, of naast iemand moet zitten, dan vraag je je wel af: Met wie?
En dan voel je je eenzaam, dan heb je niemand die het voor je opneemt, en loop je altijd alleen.
En daar was ik dus een beetje bezorgd om. Ik kan moeilijk 'schijt aan iedereen hebben', daar heb ik erg moeite mee.
hulpeloos meisje (14) | 8 aug 2010, 18:28 uur
Hallo,
Ik ben een meisjee van 13 die bijna 14 word.
ik had zulke goeie vrienden in de lagere school maar toen verhuisden mijn twee beste vrienden naar een ander land ik was er kappot van ik heb twee maanden zitn nieksen wenen, en boos zijn verdrietig zijn. Dan op het laatste van die twee maanden leerde ik een jongen kennen we leerden elkaar goed kennen en we spraken regelmatig af voor we het wisten waren we beste vrienden Echt beste vrienden maar dan verhuisde mij allerbeste vriend ook naar het buitenland we zijn nu al vijf maanden verder en nog elke dag ween ik om mijn beste vriend.
Hij was nog maar net vertrokken en op dat moment had ik mijn andere vrienden van school enzovoort nodig maar ze lieten me twee dagen erna vallen.
Het gevoel om zo alleen achter te blijven is verschrikkelijk ik weet niet meer waar ik moet beginnen ik mis hem en hen zo veel hij was de enige die me op andere gedachten kon brengen de gene die me al de slechte dingen in mijn leven liet vergeten is weg!
Ik ben er kappot van. Ik wil nieuwe vrienden maken maar ik weet niet hoe ik daar aan moet beginnen er is niemand die mijn beste vriendin of vriend nog wil zijn mischien wel hoop ik.
Ik kan mijn gevoelens aan niemand kwijt ik propp ze in mezelf vast ik hou het niet meer vol! ik mis. Ik wil gewoon iemand nieuws leren kennen die nog niemand van mijn school goed kent ik wil een vriend(in) waar ik alles tegen kan zeggen.
Ik ben hopeloos ik mis ze zo hard! Iedereen die mijn bestevriend word verlies ik! ik heb niemand meer op dit moment ik voel me zo rot ! help me aub ik wil ooit weer eens een echte vriend(in) ! Ooit!
Hopeloosmeisje_ (13) | 9 okt 2010, 22:46 uur
