Eenzaam

Ik heb een heel raar gevoel, ik voel me vaak diep ongelukkig en eenzaam. Maar eigenlijk weet ik niet precies waar het vandaan komt.
Ik ben wel heel veel vriendinnen verloren doordat hun veranderden en ik daar niet in mee ging. Nu heb ik niet echt een beste vriendin meer...
Op school heb ik nauwelijks mensen om mee te staan op een paar na die ik niet eens vertrouw, dus waar ik mij ook niet bepaald op mijn gemak bij voel.
Vaak voel ik me gelukkig, omdat ik grote dromen heb en die graag wil verwezenlijken. Maar ik heb niet de steun die ik nodig heb, geen vriendinnen die mij er doorheen kunnen slepen of dergelijke.
Ik heb wel een hechte band met mijn zussen en ouders maar ik wil ook vrienden daar buiten. En niet alleen in mijn familie.

Ik mis mijn vriendinnen heel erg. Maar ik weet dat hun het leventje wel goed te pakken hebben nu ik er niet meer ben om hun te vertellen dat ze niet moeten beginnen met roken of drinken. Dat is namelijk waar ik niet tegen kan.
Mensen die dicht bij mij stonden zijn aan kanker overleden of in elkaar geslagen door een dronken persoon.
Daarom heb ik er niets mee en wil ik er ver van uit de buurt van blijven.

Ik voel me echt alleen op de wereld. Als of niemand doorheeft dat ik het moeilijk heb met het hebben van geen vriendinnen... Maar de mensen die bij mij op school zitten kunnen onmogelijk vrienden van mij worden. Ik ben gewoon te anders.

Hoe zorg ik dat mijn eenzaamheid-gevoel weg gaat?

Skinnylove (14) | 29 sep 2011, 23:14 uur