Hi Roxan… herkenbaar verhaal. Ik rook ook wiet. En ben ook eens ongewenst zwanger geweest. Thuis ging het toevallig ook niet zo goed, terwijl de omgeving (ook vwo) verlangde dat mijn prestaties hoog lagen.

Heel veel dingen die je doet, worden veroorzaakt door gedachten in je onbewuste. Het is dus goed mogelijk dat je met een of meerdere van je jeugdproblemen zit, en wiet je een gevoel geeft dat je daar ver van bent. Het blijft een drug.

Een geruststelling: in tegenstelling tot alcohol wat de meesten om je heen in grote hoeveelheden gebruiken, is er nog nooit iemand doodgegaan aan het gebruik van wiet. Veel van mijn vrienden zijn heel actief op de universiteit, op onze gezamenlijke vechtsport en in hun sociale leven. Dat is ook een kwestie van hoe je met je wietgebruik omgaat en hoe erg je eraan gewend bent. Het is mogelijk om langzaamaan steeds helderder te blijven. Ook, en dat zul je zelf wel gemerkt hebben, houdt hash je iets scherper dan wiet, zodat je meer doorhebt van wat er in je omgeving gebeurt.

Mijn tips…

Sowieso gebruik de pil! Het klinkt alsof je single bent, het is altijd handig om voorbereid te zijn (naast condoom) en bovendien weet je precies wanneer je ongesteld wordt. Het is maar een kleine moeite, en er zijn veel soorten zodat je er een krijgt die precies aansluit op jouw hormonenspiegel. Neem hem altijd mee in je tas, voor het geval je onverwacht niet thuis slaapt. Want toen ik hem een keer vergeten was, was ik mooi gelijk zwanger..

Als je denkt dat je zwanger bent, kun je ongeveer na 1 a 2 weken een betrouwbare test doen. Bij de drogist hebben ze Clearblue, dat is een goed merk dat ook aangeeft hoe lang je ongeveer zwanger bent. Alles wordt uitgelegd in het bijgaande boekje, en ze kosten per test 8 euro. Het beste kun je er 2 doen voor de zekerheid, vaak is de eerste niet al te betrouwbaar.

Ennehm… Als je van jezelf weet dat je een roes krijgt van wiet, doe het dan alleen als je bij iemand bent die echt je vertrouwen verdiend heeft. Niet zomaar een van je “vrienden”, maar een “broertje”, iemand die je al eerder heeft geholpen. Dan weet je zeker dat je in elk geval veilig bij hem/haar bent als je high bent.

Maar je onderliggende probleem lijkt te maken te hebben met onzekerheid en/of angst. Dat het thuis niet goed gaat bijvoorbeeld. Dit wordt erg diep, maar probeer het te volgen.
Angst, verdriet, boosheid, het zijn allemaal negatieve emoties en hoe sterker ze zijn, hoe langer je je doorgaans slecht voelt. Maar bedenk nu eens, dat je lichaam je altijd aangeeft dat je pijn hebt, als je je hand brandt. Dat is een teken van je lichaam, dat je dus niet je hand in het vuur moet houden. Net zoals je hersens aangeven dat je niet eenzaam wil zijn door verdrietig te worden bijvoorbeeld. Als je bang bent dat het thuis niet goed gaat, doe er dan wat aan. Bel je ouders bv. op voor de zekerheid, of doe in elk geval alles wat je kan bedenken. Waarom? Het kan alsnog fout gaan, maar je kunt jezelf trots op je borst slaan en zeggen dat jij er alles aan hebt gedaan om het goed te laten gaan thuis (lekker gekookt, aardig voor je ouders). Dan weet je zeker dat het niet aan jou ligt. Hetzelfde geldt voor de angst die je voelt om je te erg aan iemand te hechten. Dat kan door van alles komen, maar gek genoeg doet dat er niet toe. Wat belangrijk is, vraag jezelf eerlijk af waarom je bang bent. Ben je eerder gekwetst, of ben je bang dat mensen anders zijn dan ze zich voordoen? Maak jezelf er niet makkelijk vanaf, maar denk er kritisch en lang genoeg over na. Misschien wil je angst je wel zeggen dat je mensen in het verleden teveel hebt vertrouwd. En trouwens… het is altijd goed om mensen hun vertrouwen bij jou te laten verdienen. Je houdt veel minder mensen om je heen over, maar dat kleine groepje mensen zie je elke dag en kent elkaar allemaal. Dat voelt veel fijner, veiliger en gezelliger dan een grote groep “vrienden” waarvan je niet zeker weet of ze er voor je zouden zijn.

Mocht je zwanger zijn, dan moet ik je helaas zeggen dat de keus om je kindje bij je te houden helemaal aan jou is. Het is slecht om jou te adviseren iets wel of niet te doen, want het gaat hier om een mensenleven. Luister dus ook alleen naar jezelf, je logische gedachten en je gevoelens, mocht je die keuze moeten maken. Ik heb destijds een abortus gedaan, omdat ik nog niet de middelen had om voor mijn kindje te zorgen, maar ik heb aan de andere kant ook weer enorme spijt elke keer als ik naar de foto kijk, van echt leven in mijn buik. Als het zover komt ben je in ieder geval niet de enige, er zijn genoeg ervaringsverhalen etc. te lezen over dit onderwerp.

Sorry voor de lange reactie, je verhaal was vrij ingrijpend en gaat ver terug. Hopelijk komt alles goed met je meisje, en onthou.. je bent alleen geboren, en alleen zul je sterven… je moet goed voor jezelf zorgen zodat niemand je wat kan maken!

De weg ernaartoe is belangrijker dan het doel zelf. Alles wat je hebt meegemaakt en geleerd op weg naar je doel, al maakt het je ongelukkig, maakt je sterk zoals je bent, sterker dan het feit dat je je doel hebt bereikt. Dus geef nooit op.

CrouchingTiger233 (19) | 1 okt 2009, 01:41 uur