Als hij van je houd wacht hij

Dit is mijn verhaal,

Ik was 15 toen ik een relatie kreeg, hij was heel lief en kon ontzettend met hem lachen. Ik hield ontzettend veel van hem.
Na drie maanden hebben we het voor het eerst `gedaan`. Dit stelde totaal niks voor, want het lukte niet en deed ontzettend zeer. Het was voor ons beide de eerste keer en dachten dat dit wel zou veranderen als we het vaker zouden doen.
Dit was helaas niet zo, het lukte maar niet en als het wel lukte zat hij er alleen maar in en deed het te veel pijn om echt seks te hebben. Ik dacht dat we te snel waren begonnen aan seks en heb gevraagd of we het een tijdje niet konden doen, omdat ik te gespannen was en het gevoel had dat hij dat van me verwachtte, gelukkig begreep hij me en wachtte hij op me.
Hoe langer het duurde dat we geen seks hadden hoe moeilijker het werd om er weer aan te beginnen. Onze relatie was nog steeds perfect!
Ik wilde heel graag seks en ook graag seks met hem, hij was voor mij de waren. Misschien is hij dat nog steeds wel voor me.
We hadden het er vaak over en vonden het allebij heel erg moeilijk. We wilde beide heel graag, maar ik kon het niet.
Mijn lichaam werkte niet mee, hij paste gewoon niet of zoiets.
We hebben vaak samen gehuild, maar hij heeft me nooit gedwongen om seks te hebben. We hebben meer dan 2 jaar een relatie gehad en zijn als vrienden uit elkaar gegaan.
Ik ben vlak voor het uit ging naar de dokter geweest omdat ik heel graag seks wilde, maar het gewoon niet lukte. Deze zou een adres sturen van iemand waar ik terecht kon, maar uiteindelijk stuurde ze niks.
In tussen hadden wij meer irrietaties, vooral over ons seks leven, omdat dit gewoon niet normaal meer was.
Ik huilde er ontzettend veel over en heb het daarom uiteindelijk ook uit gemaakt. Op een geven moment vond ik al zijn aanrakingen vervelend en was ik bang dat hij wat van mij verwachtte, dit was in werlijkheid niet zo.
Ik heb nog steeds geen seks gehad en ben er ontzettend bang voor. Het hele proces met naar de dokter gaan, wil ik weer opnieuw proberen, maar nu moet het alleen. Ik voel me hier zo ontzettend rot over, ik had dit graag samen willen doen en nu sta ik er alleen voor.
Ik heb al die tijd alles aan mijn moeder verteld, ze weet iedere stap en iedere poging tot het proberen en oplossen van mijn seksproblemen. Ik vind het heel fijn dat zij dit weet, omdat ze me geholpen heeft de stap te zetten om naar de dokter te gaan en ze steunt me altijd.

Ik wil met mijn verhaal bereiken dat je over je problemen moet kunnen praten en vooral met je moeder.
Ook wil ik kwijt dat vrijen iets bijzonders is en dat je het beste kan wachten op de gene die het voor jou heel speciaal kan maken. Niet zo maar een jongen die je leuk vind.

Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen met mijn probleem door hierop te reageren & hoop dat ik jullie heb kunnen helpen door mijn verhaal te vertellen!

van: Theodora (17)