Seks voor geld

Ik wil uit huis

Hallo mensen. Ik ben een 19jarige dame dat nog thuis woont. Ik heb het heel erg moeilijk thuis. Vaak ruzie´s met mijn ouders en ik word nog steeds behandeld als een kleine meid. Ik mag bijna niks. Kortom ik heb geen leven. Als het net 6uur is dan word ik al gebeld van waar blijf je. Verder heb ik in het verleden veel meegemaakt wat mij nu ook kapot heeft gemaakt. Ik ben jarenlang misbruikt door een famillielid die ik tot de dag van vandaag elke dag zie. Ik heb het aan mijn zus verteld na jaren maar haar reactie was ´Vergeet het, en ga door met je leven.´Waar ik dus helemaal niks aan heb. Ik heb het heel erg moeilijk thuis.. Ik zou het liefst weg willen. Alleen mag ik niet alleen wonen. Dus wat kan ik het beste doen. Kan iemand me aub helpen.. Ik ben bang dat ik mezelf wat ga aan doen..

Anoniemmm (19) | 12 dec 2009, 16:38 uur

Beste Anoniemmm (19),

Ga alsjeblief geen rare dingen doen!
Voor elk probleem is een oplossing.
Het enigste tip wat ik jou kan geven is ga naar je huisarts en doe je verhaal en zeg dat je hulp nodig hebt,zij weten exact bij welke instantie je kan zijn voor hulp en begeleiding!

Succes en hou vol want jij komt er wel!

The One (25) | 29 dec 2009, 22:26 uur

Als je 19 bent mag jij wel het huis uit. Sinds jou 18e hebben jou ouders officieel niks meer te zeggen over jou als jij het huis wil. Ik wil ook het huis uit maar ben nog 17. Mijn moeder wil ook niet dat ik het huis uit ga, maar ik heb wat dingen uit gezocht en zodra ik bepaal om op me 18e het huis te gaan dan mag ik dat doen. Verder kan je met je huisarts gaan praten, die heeft een geheimhoudingsplicht.

Groetjes.

Natasja (17) | 5 jan 2010, 13:51 uur

Zoek hulp! En misschien kan je voorstellen om met een vriendin op kamers ofso te gaan?

Maar doe geen gekke dingen en probeer er toch met je oudersd over te praten. Of neem een goed familielid/goede vriend(in) in vertrouwen?

Succes!

Karin (16) | 5 jan 2010, 18:15 uur

Meisje, wat erg voor je! Heb ook incest meegemaakt, dus weet een beetje hoe het voelt.. maar wel minder dan jij. Heel logisch dat je het zwaar hebt.
Een vraagje.. weten je ouders dat je misbruikt bent? Wat voor reden hebben ze eigenlijk om jou zo beschermend te behandelen?

Weet je.. te veel bescherming is nooit goed. Een kind dat nooit een snoepje mag van zijn ouders, zal in de snoepwinkel veel sneller een snoepje stelen dan het kind dat wel snoep mag. Maar een klein voorbeeld van hoe teveel bescherming werkt.

Maar het allerbelangrijkste: JE BENT OVER DE 18. Dat betekent dat je mag:

Stemmen
Op jezelf wonen
Een eigen huis (kamer) huren/kopen
Je eigen school/werk bepalen
Naar believen hulp weigeren of aannemen
Emigreren
En nog veeeel meer.

Je ouders hebben, als ik heel hard op de feiten ben, helemaal geen recht om je daar te houden als jij niet wil. Je mag zo het huis uit en op jezelf wonen. Je mag zelfs weglopen als de nood heel hoog is. Toen je nog geen 18 was zou de politie achter je aan komen, maar nu ben jij een VRIJ mens!

Heb hetzelfde meegemaakt, ben drie maanden voor mn 18e verjaardag weggelopen van huis en jeugdzorg omdat ze me kapotmaakten… en ja, toen ben ik opgepakt. Nu ben ik volwassen en heb mn eigen huis, mijn ouders mogen niet eens weten waar ik woon of werk etc. als ik dat niet wil. Dat recht heb jij dus ook!

Als jij snel een leuk kamertje voor jezelf wil, is dit een van de betere dingen die je kan doen:

1. Schrijf je in bij ***, *********, ******, ************* etc. Dat zijn organisaties die je vrij snel aan een kamer kunnen helpen, of zelfs een huis. Zoek uit voor jouw regio wat er op dat gebied is. Een inschrijving kost meestal eenmalig een beetje geld, maar is het zeker waard!

2. Wachten. Er is meestal helaas een wachttijd, die varieert van een paar maanden tot een paar jaar, voordat je in aanmerking komt voor woonruimte van zo’n instelling. Je kunt ze je situatie uitleggen, misschien krijg je voorrang. Maar vanwege de wachttijd is het dus van belang om gelijk vandaag nog je inschrijvingen te regelen!! Hoe sneller je op nummer een van de wachtlijst staat;)

3. Zoek zo snel mogelijk al je rechten uit voor jouw leeftijd. Als het goed is staat dat allemaal op internet. Ik heb net alleen de meest belangrijke genoemd, maar als je ouders je willen tegenwerken in op jezelf gaan is het belangrijk dat je precies weet wat je rechten en die van hun zijn.

4. Als je wil praten over wat je is gebeurd, kun je naar ****** *****, een instantie speciaal gericht op meisjes die het slachtoffer zijn geworden van een vorm van seksueel geweld, zoals loverboys, incest, of verkrachting. Ook in de GGZ is er veel ruimte voor meisjes zoals jij. De hulp die je krijgt kan varieren van een uurtje per week praten tot wonen in een beschermde groep met lotgenoten. Omdat je volwassen bent, bepaal JIJ wat voor hulp ze je geven! Je huisarts kan ook helpen, maar hij heeft het druk en weet er niet zoveel van als ****** ***** of een gespecialiseerde psycholoog.

5. Je hebt het zo te horen heel moeilijk thuis ivm regeltjes die meer zijn voor iemand van 14. Je ouders zullen het vast niet kwaad bedoelen. Maar bedenk, ook al heb je alle recht om er tegenin te gaan, DOE HET NIET. Zolang je zelf nog geen huis en werk hebt om voor jezelf te zorgen, moet je zorgen dat ze jou het huis niet uit trappen! Daarom moet je ook zo snel mogelijk je eigen vrijheid regelen, zodat je geen ja en amen meer hoeft te zeggen. Dat kan ook de band met je ouders verbeteren. Dus probeer de ruzies een beetje te beperken, en vertel je ouders nog niet waar je mee bezig bent totdat je zeker weet dat je iets hebt. Anders kan je hele plan voor niets zijn.

6. DUMP dat familielid. Mensen moeten altijd hun respect en vertrouwen bij jou eerst verdienen, en die persoon heeft het duidelijk voor altijd verpest. Ook al was het je eigen moeder, na wat die je aangedaan heeft gaat het je alleen kapotmaken om met die persoon om te gaan. Veel meisjes die dit hebben meegemaakt, willen toch nog omgaan met de dader omdat ze denken dat het hun schuld is. Nou kijk jezelf eens aan in de spiegel. Zou het nou echt jouw schuld zijn? Het is je toch overkomen!! Dus I say, dumpen.

7. Maatschappelijk Werk kan heel veel voor jou doen. Ze kunnen werk voor je regelen, urgentie voor een woonruimte, kunnen met jou naar woonruimte zoeken, samen bellen naar instanties, je schulden in kaart brengen, samen gaan shoppen voor meubels.. Ook om een postadres/inschrijfadres te hebben, of een soort mentor met wie je graag praat, kun je daar terecht. Je hoeft ze niet te betalen, en daarom geven ze meestal ook echt om jou.

8. Meld je aan bij ***************. Zij maken met jou een plan om je inkomsten en uitgaven te beheren, zodat je rekeningen niet torenhoog oplopen en jij de kans hebt om een start te maken. In het begin moet je sowieso veel geld uitgeven aan de huur en borg van je kamer/meubels etc. De Kredietbank kan ook, die hebben minder lange wachttijden.

9. Leven. De kans is 90% dat het de eerste keer niet allemaal lukt. Geen nood! Het is alleen maar een kans om te leren. Gelukkig met jouw leeftijd en situatie kun je nog niet in de goot terechtkomen, zolang je bij deze organisaties zit heb je altijd een dak boven je hoofd. Leven is.. zo goed mogelijk voor jezelf zorgen (onder andere). Dus zorg dat je met trots kan zeggen dat je een eigen kamer hebt, van het geld dat JIJ verdient! En zodra je op jezelf bent zonder regels, heb je ook veel meer kans om je vrienden te zien en nieuwe mensen te ontmoeten. Mensen om je heen die je 100% kan vertrouwen, zijn heel belangrijk! Helemaal alleen leven maakt je niet gelukkig.

En ik wil je iets heel belangrijks zeggen dame… Don’t Give Up. Niemand heeft ooit bewezen dat je rust hebt als je dood bent.. Wel weten we zeker dat je lichaam doodgaat, maar je geest? Nou, wat nu als jij er een einde aan maakt? Dan is er een einde aan je aardse leven ja. Maar omdat jij niet zeker weet of je geest daarna nog verder gaat of niet, is de kans veel groter dat je nooit rust krijgt die je zoekt. Het klinkt vreselijk hard, maar je hebt geen keus. Geef nu je leven op en een eventueel volgend leven, of een hemel, of vrijheid van je geest kun je ook opgeven.
Je ziet mensen om je heen wel eens beginnen met opgeven, toch? De junkies op straat hebben ook ooit kleine dingen opgegeven, zoals een promotie. Daarna werd het makkelijker om op te geven en dingen te laten gaan: werk, opleiding, etc.
Blijf dus ALTIJD vechten voor jezelf. Je hebt nu haast niets te verliezen, dus ga ervoor! Hoe meer je bereikt hebt, hoe meer je hebt om te moeten verdedigen. Maar je hebt alles van jezelf! De keus is aan jou.. Zoek je rust en blijf waar je bent. Of geef het op om verdrietig te zijn, en laat iedereen in je familie zien dat je ze helemaal niet nodig hebt om het goed te doen! Straks komen je ouders nog bij jóu op bezoek, en geloof me, dat voelt goed hoor!
Bijna iedereen die je in de wereld tegenkomt denkt meer aan zichzelf dan aan jou, en zou jou zonder problemen kapot maken om er zelf beter van te worden. Dus als je echt sterk wilt zijn…

Laat NIEMAND je kapotmaken meisje. De wereld draait om jou! Je bent een méns, iemand met kracht, wijsheid, een karakter, een eigen wil, en bovenal een vrij persoon. Je hoeft je van niemand wat aan te trekken, al lijkt het nog zo van wel. Mooi he… je bent volwassen!;)

Ik hoop dat ik je iets nieuws vertel, dat je er wat aan hebt en dat je nu ook weer voelt dat er hoop is. Ik hoop echt dat je de kracht vindt om te vechten, tegen alles wat je vrijheid inperkt op dit moment. Denk maar aan Rocky Balboa:)

Veel succes, geef nooit op! Laat je niet kapotmaken.. dat is wat de meeste met jou willen. Dat geluk gun je ze toch niet?!?;)

Crouching Tiger (19) | 20 jan 2010, 11:36 uur

ik snap je ik voel me ook niet zo goed ook veel meegemaakd vandaag ben ik weer niet naar school geweest ruzie thuis en zo weet niet hoe ik ook uit moet komme is moelijk meeste mense zulen jouw probleem niet snappe mense net alles mij snappe jouw probleem want heb de zelfde alles jou ik weet hoe moelijke stuatie je nu ziet maar ik hoop dat alles goed komt maak je nietdruk laat je niet gekk makken vandaag ben ik weer verdrietig ik was aan het zoeke beetje huile en zo nog veel veel groetjes

sweet boy (18) | 21 jun 2010, 10:39 uur

Heey dank jullie wel voor jullie reacties.. Ik heb tot nu toe niet veel geprobeerd.. Ik heb nooit de moed gehad om die stap te zetten.. Ik wil heel graag weg. Ruzie’s thuis heeft zich niet verminderd.. Verder kan ik de dader tot de dag van vandaag nog steeds niet uit het oog verliezen.. Ik zie hem nog regelmatig. En hij is ook vaak thuis bij ons.. Ik zou echt heel graag uit huis willen maar ik ben aan de andere kant bang om mijn ouders veel pijn te doen. Want als ik weg ga lopen dan zal het me nooit vergeven worden.. En als ik weg wil gaan kan ik beter in een andere stad gaan wonen waar ze me niet zullen vinden.. :( ik weet het ook niet meer..

anoniemmm (20) | 21 jun 2010, 14:35 uur

heey doe je zelf niks jo ik ben ook 19 alles je bang bent kom bij me wone weetje kan wel ben ook 19 woon ook aleen ook veel ruzie gehad met me ouders ik weet hoe je je voelt meisje hier heb je me mail adres ********* alsje hoor het nog van je
(Vanwege privacy redenen, geen volledige namen, emailadressen en/of verwijzingen op het forum, Team Hulpmix)

sweet boy (19) | 4 aug 2010, 20:31 uur

ik heb thuis vaak ruzie met me ouders omdat ik iemand ben die geen zelfvertrouwen heb en ze hebben soms genoeg van mij dat hun heel veel dingen voor mij moeten doen in plaats dat ik voor mezelf het moet regelen ik heb soms zo veel dingen in me hoofd ik ben al 3 jaar af van school en nu wil ik opleiding volgen maar ik krijg geen kans van die mensen die me helpen ze doen er heel moeilijk om mij naar school te brengen en dit ding heeft mij zoveel pijn gedaan en verdriet dit was een van mij dingen wat ik heel graag wou en niet lukt ben al heel lang mee bezig met me moeder overal bellen maar het helpt niet dingen zijn zo erg lastig he in het leven ik word er soms helemaal gek van daarom denk ik van misschien is alleen wonen het beste oplossing voor mij me moeder is het ook met me eens omdat ze weet hoeveel pijn ik heb en verdriet ze wilt het beste voor mij en we gaan nog steeds door met opleiding tot ze me eindelijk de kans geven dat ik eindelijk naar school kan en me diploma heb en dat ik mooie baan kan vinden enzo

ezo (20) | 31 aug 2010, 11:52 uur

als je je echt zo voelt ga uit huis joun ouders hebben niks meer over jou te zeggen!
en dan zul je zien dat je je een stuk beter voelt.
maar doe niks bij jezelf dan mag je van je ouders al helemaal niet meer weg!
gr annoiem en heel veel succes

- (-) | 3 dec 2010, 16:09 uur

ga naar cwi als je nog nie ben geweest, duurt uiteindelijk een maand voordat dingen geregeld zijn maar daarzo moet je praten met een consulent die al jou problemen moet weten om er iets aan te kunnen doen, ze helpen je met uitkering en werk zoeken/solliciteren. zeker eren goede tip om in ieder geval te kijken wat ze kunnen betekenen voor je

*** life (21) | 3 mrt 2011, 14:02 uur

als je een vriendje hebt ga je vragen of je bij hem mag logeren en als dat bevalt dan ga je ztiekem bij hem wonen

het kan ook met gewone vriendinnen

je maat (11) | 31 mrt 2011, 00:51 uur

Hallo allemaal,

Ik ben inmiddels al 21jaar. Niks veranderd. De situatie is nog steeds hetzelfde. En ik heb het gevoel dat ik alleen maar gekker word. Geen vrijheid. Maar ik heb besloten om na mijn examens weg te gaan. Alleen ik weet niet waar ik terecht kan. Geen werk, schulden, en alleen maar stress aan mijn hoofd. Ik moet natuurlijk geld hebben om voor mezelf te kunnen zorgen.

anoniem21 (21) | 31 mrt 2011, 12:30 uur

ik heb het op dit moment ook heel erg lastig thuis. eigenlijk een beetje hetzelfde verhaals als jouw behalve dan dat ik nooit misbruikt ben maar ben ook 20 en ik word behandelt alsof ik 11 ben ofzo. zelfs de buurjongen van 12 mag meer. heb ook niet echt 'beste' vrienden ofzo omdat ik niet zo veel mag enz. misschien dat we contact kunnen opnemen en met elkaar problemen kunnen praten, vaak wil dat helpen. zoniet veel sterkte en succes in de toekomst

anoniem20 (20) | 3 apr 2011, 17:39 uur

lieve anoniem.
ik ben 21 jaar oud en heb me levenlang alleen maar haat en ruzie thuis gezien tussen me ouders. Ook ik ben mishandelt en die gene heb ik nooit durfen aan te spreken. Door al dat problemen van thuis ben ik me zelfvertrouwen kwijt en heb een hele negatieve zelfbeeld. Ik zie nix meer zitten in het leven. het enige wat ik doe is naar school gaan en werken. omdat ik graag overdag buiten het huis wil zijn en in de avond lig ik gewoon in me bed.

Bij mij is het taboee als een meisje voor huwelijk uit huis gaat. Aan ene kant begrijp ik het wel. maar aan de andere kant wil ik graag weg van alles. voor mezelf leven. iets bereiken. me eigen geluk vinden.
Me vader zei laatst dat ik met een neef moet trouwen. hij zegt dat ik niet zelf mag bepalen. Ik hou zielsveel van me moeder.de enige reden dat ik nog leef is omdat ik haar geen pijn wil doen.

Ik wil heel graag uit huis. maar ik durf niet om zon grote stap te zetten. ben bang hoe ze hierop gaan reageren. Ik heb niet genoeg geld en ik wil nog verder studeren.

Ik ben de oudste thuis en ik wilde altijd al een goeie voorbeeld geven aan me zusjes. Daarom ben ik heel erg bang van de gevolgen van zoon grote stap. Maar ik weet niet hoelang ik het zo vol hou.

Ik zit precies in het zelfde situatie als jou dus ik zou zelf niet weten wat ik jou kan aanraden. misschien dat het mij niet lukt om uit huis te gaan maaar ik hoop soooo dat het jou lukt.

groetjes

Simple Girl (21) | 4 mei 2011, 18:20 uur

Heey meid ik heb het ook moelijk thuis en darom ga ik via een instancie het huis uit het heet zelfstandig bergelijd woonen ik ben ook 19 en heb ook niet zoow veel geld maar je krijgt dan een kamer of een huisje ligt aan je wensen ik heb dit gekoozen omdat ik nog erg jong ben en niet goed weet hoe ik met geld om kan gaan ik krijg 1keer in de week iemand op bezoek die me alles leert om zelfstandig te worden en danaast krijg ik hulp om met mijn verleden af te sluiten wat in jou geval mij erg goed lijkt aan gezien je misbruikt bent, ik zit bij ***** dat heb je ook in rotterdam goes ezv op de website kan je daar alles op vinden je kan ook via mee zeeland of jeugdzorg bergelijd zelfstandig woonen krijgen aangezien dat je 19 bent kan het zonder toesteming van je ouders zo doen en je hebt dan geen gezijk meer van thuis ik hoop dat ik je heb kunnen helpen je moet even google dan vind je meer informatcie en dan nog iets je zelf wat aan doen is zonder voor jou ik kan het weeten ik snee me vroeger en heb zelfmoord pogingen gedaan het leven is te mooi om weg te gooien en jij bent te mooi om jou op te geven hou van het leven en hou van je zelf hoe moelijk het ook is die man die jou misbruikt is dit niet waard!!!ik zal aan gifte doen als je dat durft en praat met een leeraar op school die kunnen je egt verder helpen heb ik ook gedaan die hebben gezorgd dat ik weg ben van thuis veel sterkte xxxNina

Nina (19) | 12 mei 2011, 00:05 uur

Hee mensen en anoniem21,

Ik ging zoeken naar ervaringen op 't internet en toen kwam ik hier terecht. :]

Precies 't zelfde hier! Maar vanavond was écht het hoogtepunt. Ruzie met mijn ouders en niet zo'n beetje ook. En één van mijn zussen (heb er 2) belemmert mij te veel. Heb een andere zus en die is echt heel aardig voor mij. Als ik haar niet had.. pffff. Ik hou van haar en daarom vind ik het moeilijk om 't huis te verlaten. Ik hoef niemand momenteel meer te zien, maar haar wil ik niet opgeven. Wij zijn onze hele leven al samen geweest. ;(

Maar nu voel ik me echt niet honderd meer. En kreeg net van verschillende kanten te horen dat ik gek ben geworden en dat school/studie mijn leven kapot heeft gemaakt.
Het probleem is, ik mag niet zomaar 't huis uit.. Maar ik weet niet wat ik anders moet.

Ik heb ook geen werk enzo, geen geld voor een opleiding voor volgend jaar. Ook niet voor een huis (of kamer). Als ik nu het huis uitga, lijkt het alsof ik het dan nóg moeilijker voor mezelf ga maken. Omdat ik dan alles zelf moet zien te betalen.. Maar hoe..

Hopelijk kunnen jullie me verder helpen. Advies?
En anoniem21, hoor nog van je.. Sterkte :]

- (18) | 31 mei 2011, 21:30 uur

lieve mensen:
hier nog een setuatie.

ik ben 27 jaar,
woon nog steeds thuis,
ben ingeschreven als woningzoekende,
maar schiet niet op.

mijn vader is psychische en die wordt altijd gek en begint te schreeuwen en te schelden (on respectvol ook al weet ie dat hij een volwassene zoon heeft)

ik wordt heel erg depressief door hem,
en ik kan slaap 9 van de 10 x in mn eigen auto buiten om de ruzies niet aan te horen .
die man is oud en mankeert van alles aan hem,suikerziekte hernia, en nu die psychische aandoening.

ik kan mn rust niet vinden thuis en ben gewoon niet me zelf als hij bij mij in de buurt is.

kan ik door deze problemen een urgentie aanvragen en sneller kans maken op een eigen plek. zo lijdt mijn toekomst eronder.
kan iemand me hier alsjeblieft meer over vertellen?

ik wordt als een kind behandelt nog,

chemmy (20) | 17 aug 2011, 22:39 uur

Ik ben 14 en heb geen moeder of vader meer..ik leef nu met me broer en ik wil ook het huis uit omdat hy me wel es slaat enzoow. maar ik heb echt medeleven met jou.


beterrschappxx.



-Lisaax.

Lisaaaaaaa. (14.) | 8 nov 2011, 20:08 uur

Je wil Huis uit met 19 Jaar dat kan begin een Kamertje te zoeken voor je Zelf weet wel dat de eerste stap het Moeilijkst is maar gewoon ff wennen zorg wel dat je wat Exstra Geld heeft want je moet nl. de Huur Kamer en vaak 1 Maand Voorschot betalen heb je dit NIET Ga zeker niet Lenen bij kennissen das een zeer slechte START en al helemaal NIET Bij Family Lenen Vaak VAL je dan door De Mand want ze kunnen dit aan je Ouder's vertellen later vraag Je Moeder en/of Vader Warom heb je die Geld Nodig meisje dus wees op je Hoede.Wanneer het echt zo erg is probeer dan bij een Vriendin die op kamers woond Tijdelijk te vragen mag ik 1 tot 2 maandtje's bij je Wonen vaak Bied dit al een Oplossing Susses Hiermee...

Jeffrey

Jeffrey (23) | 11 dec 2011, 14:13 uur

Ik heb precies dezelfde problemen.Ik zit er helemaal doorheen. Ik ben doodsbang thuis en overal.Mijn oom die me heeft aangerand kom ik ook nog erg vaak tegen. Dan zie ik hoe gelukkig hij is en hoe ongelukkig ik ben. Ik hou het echt niet meer uit thuis maar ben 15 dus ik heb geen keus... Mijn moeder is nu bevriend met die oom van me en ze heeft me verteld dat als ze moet kiezen ze voor hem kiest... Ik weet niet wat ik moet doen en ik ben ook echt bang dat ik mezelf iets aan ga doen.. Alleen is het zo dat ik er dan voor zorg dat iemand anders dat ook zal doen, omdat hij het niet aankan dat ik dat dan heb gedaan. Ik heb wel al 2 keer op het punt gestaan.. Weet iemand een oplossing als je pas 15 bent en echt het huis uit wilt??

Lostgirl (15) | 11 dec 2011, 17:19 uur

Ik heb het zelfde , ben 16 jaar en wil graag uit huis , me ouders zeuren om alles , k vind school niks maar het moet , het liefste ga ik bij m'n vriendin wonen maar dat kan ook niet altijd zo bliiven ! Ik wil nu weg , meid succes er mee , je komt er wel en blijf de positieve dingen van het leven bekijken

anoniem (16) | 29 dec 2011, 00:08 uur

Ik heb het zelfde , ben 16 jaar en wil graag uit huis , me ouders zeuren om alles , k vind school niks maar het moet , het liefste ga ik bij m'n vriendin wonen maar dat kan ook niet altijd zo bliiven ! Ik wil nu weg , meid succes er mee , je komt er wel en blijf de positieve dingen van het leven bekijken

anoniem (16) | 29 dec 2011, 00:08 uur

Dames en heren, boven alles, zoek hulp.
Als je minderjarig bent en je staat er alleen voor, kom je nergens. Dat is een belangrijk kenmerk van mishandeling: ouders (of anderen) zorgen ervoor dat je denkt dat je er alleen voor staat, zodat je geen hulp kan krijgen.
Aan jullie allemaal: zoek hulp. Bij vrienden, familie, de vertrouwenspersoon op school, de huisarts of bureau jeugdzorg. De kindertelefoon (volwassenen: sensoor) kan jullie misschien een advies geven.

Liefs en sterkte jullie allemaal!
Een meisje met een vriendje dat het moeilijk heeft thuis

Anna (15) | 2 jan 2012, 21:41 uur

Je bent 19 jaar dus je kan gewoon het huis uit als je dat wilt. Als je inkomen hebt hoef je alleen een kamer te zoeken. Met studifinancering lukt het denk ik ook wel. Als je dit alleen nog niet kan heb je kamertraining of begeleidkamer wonen. Dan wordt je geholpen met de dingen die je nog niet kan. Je kan dit ook bij particulieren doen dan heb je geen indicatie nodig. Gewoon even googlen. Kamertraining / begeleidkamer wonen / gastgezin / particulier pleeggezin.

monique (44) | 6 feb 2012, 23:06 uur

hey ik heb het zefde ik ben ok bang dat ik me eig
en wat aan doe

doe niks verkeerd net als mij

anoniem (15) | 23 apr 2012, 09:39 uur

Ik ben er ook helemaal doorheen , mijn hele gezin doet wat hij wikt en mijn moeder probeert ons bij elkaar te houden maar dat gaat niet voor eeuwig , ik was vandaag iets te laat thuis en me moder word helemaal gek . Zelf en ik ook niet een lieverdje want ik scheld super vaak tegen der en ik weet dat ik fout zit , maar zij is dan ook vaak boos ( begrijpelijk) en zegt dat ik dom ben of dat ik niet spoor. Ik weet dat ik abnormaal gedrag heb, maar zo ben ik geboren ? Er is niemand die me helpt , ik moet alles zelf doen en vandaag zei me moeder dat ze ongelukkig is , verschrikkelijk om dat te horen. Ik hou van me moeder maar ik kan niks goed doen . Ze wil alles perfect , ik wil graag het huis uit om te bewijzen dat ik het echt doe en dat ze moeten leren dat ik ook gevoel heb. Ik zit er helemaal doorheen.

Anonoem16 (16) | 4 mei 2012, 22:58 uur

IK KAN JE HEEL GOED BEGRIJPEN

LISAVERSMISSEN1 (11) | 12 mei 2012, 10:59 uur

Reageer op dit onderwerp

Velden met een * zijn verplicht.

Forum reactie en personalia

Regels

Het forum is bedoeld om elkaar te helpen. Je kan andere jongeren om advies vragen of gewoon wat vertellen. Je bericht kan door iedereen gelezen worden. Als je een vraag hebt voor een hulpverlener, ga dan naar de chat of e-mail. Belangrijkste regels:

  • Het forum is voor jongeren tot en met 20 jaar
  • Alleen berichten in het Nederlands worden geplaatst
  • Noem geen persoonlijke gegevens zoals naam, telefoonnummer, (e-mail)adres, schoolnaam, persoonlijke profiel op andere site, enz
  • Kijk voordat je een bericht gaat insturen of er al een discussie loopt over dit onderwerp
  • Blijf bij het onderwerp

Lees alle regels