Hey ,Suzanne;)

Ik begrijp jou punt ik zelf ben ook op m'n lerares is erg verwarrend dit allemaal maar ik zeg luister naar je hart ben je er klaar voor? om het aan je lerares tevertellen?

ps: meid ook al ben je bi wat maakt dat nou uit daar door word je toch geen ander mens van? nee je blijf jezelf''

Xx SuperGril ;)

SuperGril (16) | 23 jun 2011, 19:10 uur

Hoi SuperGril,

Dankje voor de reactie ;)
Ik denk nog niet dat ik er klaar voor ben, het is alleen...de zomervakantie komt eraan, en ik kan eigenlijk niet 7 weken zonder haar (in een vakantie van 2 weken ging ik DOOD), dus vóór de zomervakantie wil ik het haar nog vertellen. (niet dat ik denk dat het iets tussen ons wordt, maar dan kan ik in ieder geval met een opgelucht gevoel de zomervakantie beginnen,
snap je?).

Ik heb er ook geen problemen mee als ik lesbi/bi zou zijn, maar het is meer dat andere mensen daar een probleem van MAKEN. Ze schelden en spotten met "homo" of "vieze flikker" of wat dan ook. En daar wordt ik gek van! Je zou misschien wel denken; trek je er niks van aan, maar dat is best moeilijk.

Suzanne (13) | 25 jun 2011, 14:42 uur

Ik begrijp jou mensen weten niet hoe veel pijn wij lijden elkedag vechten we tegen onze homosexuele gevoelens!
meid ik zelf heb ook geen probleem dat ik alleen maar op meiden val maar de omgeving doet er erg moeilijk over wie zijn hun om over ons te oordelen toch?
maar ik kreeg laast tehoren dat me lerares voor goed weg gaat van mijn school ;(
en jammer dat we onze MSN niet mogen zetten ik zou zo graag willen weten wie je bent? en hoe reageerde je lerares dan ,toen je het haar vertelde dat je op haar was??

Xx SuperGril

ps:laat iets van je horen;)

SuperGril (16) | 26 jun 2011, 14:26 uur

ik heb ook precies dezelfde probleem als jij en als ik in haar ogen kijk smeld ik ook weg
maar wat wel voor mij hard aan kwam is ze gaat binnenkort trouwen.
En ik heb van alles geprobeerd om mijn gevoelens voor haar tenegeren maar ik denk dat ik alleen maar verliefder op haar aan het worden ben ,weet niet wat ik moet doen??
zou ik het haar vertellen of niet?

SuperGril (16) | 26 jun 2011, 15:13 uur

Hoi,

Ik heb het haar nog niet verteld, dat ga ik komende woensdag doen (heb ik me voorgenomen dan). Ik houd je op de hoogte, oke?

Dat je lerares weggaat is super erg! Ik kan me eigenlijk geen leven meer voorstellen zonder haar, dus als ze dan weg zou gaan zou het erg moeilijk voor me worden, ik denk dat dat bij jou ook zo gaat worden, maar dat hoop ik niet...?

(is die andere SuperGril (de 2e) dezelfde persoon, of niet?)

Dat je lerares gaat trouwen is eigenlijk ook wel erg. Ik weet niet of je het haar moet vertellen, maar ik denk dat ze niet zo goed reageert... (vraagje: weet je of ze hetero is, of gaat ze trouwen met een vrouw?). Die verliefde gevoelens gaan niet zomaar weg, dat kan soms jaren duren! Dus blijf jezelf en stel je open voor andere leuke dingen; ga je niet (zoals ik) afzonderen van de rest of alleen maar verlangen naar haar (daar kan je niks aan doen, maar als je haar niet meer ziet gaat het binnen een paar maanden of een paar jaar hopelijk over).

Tip: Ga ook geen (anoniem) mailtje naar haar sturen waarin staat dat je het moeilijk hebt met je geaardheid of waarin staat dat je verliefd op haar bent. Dat kan verkeerd uitpakken, want als je het haar dan vertelt vermoedt ze of weet ze dat jij dat (misschien beledigend overkomende) mailtje hebt gestuurd. Dat heb ik namelijk gedaan, en nu weet ik niet of ze wel zo vriendelijk zal reageren, dus doe dat maar niet.

Groetjes, Suzanne

Suzanne (13) | 27 jun 2011, 16:16 uur

bedankt,Suzanne voor je tips,advies ;) ik zal me best doen om haar te vergeten maar het lukt me gewoon niet''
en ze is hetro weet ik 100% zeker ze zij dat ze binnenkort gaat trouwen met een leuke knul;(
en gelukkig bestaat er een zulke site wat lucht het op om hier me verhaal te kunnen doen:)

en jah die 2 reacties waren van mij.
Maar ben jij dan wel uit de kast zeg maar weten je ouders dat je op meiden valt?
ik heb de mijne gister verteld en gelukkig me moeder,vriendinnen reageerden goed;)

Xx SuperGril

SuperGril (16) | 28 jun 2011, 18:51 uur

Hoi,

Wat fijn dat ze je accepteren! Ik ben zelf nog niet uit de kast, maar ik weet ook nog niet zo goed wat ik ben, snap je?

Ik heb gezegd dat ik het afgelopen woensdag tegen mijn lerares zou zeggen (dat ik verliefd op haar ben), maar ik kwam er steeds niet aan toe en ik wilde ook niet dat zij anders over mij ging denken ofzo. Van mijn lerares weet ik wel zeker dat ze lesbisch is, en dan zou ik haar misschien kunnen kwetsen of iets in die richting.

Nu het zomervakantie is zie ik haar niet meer, maar eigenlijk kan ik helemaal niet zonder haar!! Iemand tips om de zomervakantie door te komen? Die lerares woont namelijk helemaal in Tilburg, en ik in Eindhoven...geen kans om haar tegen te komen natuurlijk!

Suzanne (13) | 30 jun 2011, 08:27 uur

hey,Suzanne wat fijn om elkaar te steunen
en je bent trouwens nog 13 jaar,je moet gewoon af wachten en de juiste moment vinden om het te kunnen vertellen maar je kan het ook doen pas wanneer je op jezelf gaat wonen.
ik ben gister 17 geworden en ik ben wel een beetje uit de kast maar me hele famiie weet het nog niet dat doe ik pas later''
als ik uit huis ga dus nog een 1 jaar wachten;)

Xx SuperGril

SuperGril (17) | 2 jul 2011, 17:28 uur

hee suzanne.

kheb het zelfde probleem.
ik weet ook niet wat ik moet doen,
ik ben gek van een meisje op school.
dat weet ze niet natuuurlijk maar ehmm
ik woon ergens, en zei ook ergens ver weg maar we zitten
op de zelfde school,
ik ben niet alleen verliefd op haar, maar ook op iemand die
altijd in het café zit , waar ik ook altijd ben. en dan word ik zo
blij van als ik haar zie,
mijn gewone beste vriendin weet het nu ook dat ik ook wat
voor meiden voel, ze heeft het me gevraagt. ze vroeg zo,
voel jij misschien ook wat voor meidenn.
ik wou eerst gaan liegen. want ik wist dat het wel zo was.
dus ik heb ja gezegd. en ik bloosde helemaal.
maar ze doet nog net zo normaal tegen mij dan toen ze het nog niet wist dus. en mijn ouders? kdenk als ik ze het vertel
dat ik dan niet lang meer leef. mijn ouders zijn christen,
en dat mag dan absoluut niet ,:$ sorry dat je dit nou weet maar kvind het wel rot hoor, meestal hebben bi-sexuele meiden kort haar.,, (MEESTAL) en daarom vroeg mijn zus ook of ik misschien op meiden val. ik heb nee gezegd. maar dat voelde gewoon niet goed. ik moet het gewoon vertellen.
maar kdurf niet.

suc6 xx(K)

leonie (15) | 3 jul 2011, 17:47 uur

Hoi Leonie,

Het is natuurlijk super moeilijk om dat te vertellen! Ik begrijp dat je het super moeilijk HEBT!
Maar eigenlijk is het niet hetzelfde probleem (lerares-meisje, meisje-lerares) snap je?
Ik wil je graag helpen, maar wil je dat ik je advies geef?
(Dan neem ik er namelijk graag de tijd voor).

Hoi Supergril,

Ik vind het ook heel fijn dat we elkaar kunnen steunen, dat helpt mij echt!
Maar kun je begrijpen dat als je zo oud bent als ik dat je dan niet kunt wachten? Je wilt alles zo snel mogelijk, en dat is heel moeilijk. Kijk, ze zeggen toch altijd (meestal xD) dat tot je 20e alles heel langzaam gaat, en dan even wat sneller, en na je 30/40 gaat alles super snel (het oud worden enzo). Dat merk ik dus ook. Alles gaat super sloom, heb jij dat niet? Daarom kom ik de zomervakantie dus ook niet door, 7/8 weken duurt voor mij een hele eeuw!

Xx Suzanne
(eigenlijk is mijn naam anders, hij lijkt wel veel op Suzanne. Dat heb ik gedaan omdat mijn naam niet vaak voorkomt in Nederland, dus mensen kunnen mij misschien herkennen, snappie?)

Suzanne (13) | 5 jul 2011, 17:50 uur

Ik word er helemaal gek van om iedere keer tege me zelf en me omgeving te liegen;(
dat ik hetro ben het voelt gewoon niet goed om me geaardheid in me te houden.
Maar wat kan ik doen? voor mij is het de dood als ik vertel aan me familie dat ik iets voor meiden voel dan ben ik allang al dood door hun!
want ze zijn namelijk erg gelovig!
ik zelf ben islamitisch en dat maakt alles moeilijker om mezelf te kunnen zijn ik word er gek van''
ik wil het aan iemand kunnen vertellen maar ben bang dat ze me laten vallen en dat ze dan niet meer met me om willen gaan?
en ben ook heeel erg verliefd op een meid in me klas maar mijn geloof staat me in de weg! en zij is 100% hetro heb een keer aan haar gevraagd hoe zij tegen over homosexuelen denkt en haar antwoord was alleen maar negatief en dat deed erg pijn in m'n hard;(
ik zou graag wat advies willen?
en ik vraag hulp aan iemand die eigenlijk 3 jaar jonger dan mij is XD

Turks (16) | 5 jul 2011, 18:55 uur

Hoi Turks meisje,

Ik ben daar niet zo goed in, ik kan niet inschatten hoe het zou voelen (want zelf heb ik geen geloof). Maar ik ken een meisje dat ook Islamitisch is, en die heeft tegen haar ouders verteld dat ze lesbisch is, en die ouders keken haar niet meer aan. Ze lieten haar gewoon vallen! Ik weet niet wat ik daarvan moet denken, want het is hun geloof. Maar zelf zou ik mijn kind(eren) nooit laten vallen!

Ik weet niet hoe gelovig jouw ouders zijn? Het is namelijk zo dat sommige Islamitische gezinnen of ouders het toch toelaten en het in hun hart sluiten dat hun kind een andere geaardheid heeft dan dat zij zelf hebben.
Heb je een (erg) goede vriend of vriendin waarmee je dit kunt delen? Die voelt waarschijnlijk het beste aan wat je kunt doen. Want ik ken jou niet (persoonlijk), dus kan ik daar eigenlijk niet veel over zeggen. Ik wil je graag helpen, maar misschien kun je dit beter vragen aan iemand die zelf ook Islamitisch is. Veel mensen zitten namelijk met dit probleem.

Ik ben zelf erg gevoelig, ik trek me veel aan van wat anderen zeggen. Dat word alleen maar versterkt door mijn geaardheid. Ook als mensen met 'homo' of 'flikker' schelden, voel ik me meteen niet (meer) vrolijk. Hebben jullie dat ook? Ik word helemaal boos!
Laatst was er met watervaste stift 'homo' op mijn kluisje geschreven. Die lerares waar ik verliefd op ben keek mij toen aan van "wat vind jij hiervan? Vind jij dit normaal?!" En toen kwam er een vriendin van mij aanlopen. Die vroeg "is dit jouw kluisje?" Toen zei ik "Jaah (zucht), dit is mijn kluisje ja! Niet normaal toch?! Met homo schelden is al erg, maar dat je zo zielig bent om het op iemands KLUISJE te schrijven?!" Die lerares keek toen meteen een stuk vrolijker. Eindelijk iemand die voor homo's opkomt! Misschien dat ik haar zo voor me kan winnen XD.

Groetjes, Suzanne

P.S. Dat ik 13 ben maakt niks uit, als we elkaar maar een beetje kunnen helpen, toch!?

Suzanne (13) | 6 jul 2011, 16:23 uur

Heel erg bedankt voor je begrip Suzanne mijn moeder is gelukkig ruimdenkend ik heb een keer aan haar gevraagt''
Mam stel je voor je dochter denkt lesbisch te zijn zou je accepteren? en haar antwoord was gelukkig als mijn dochter dan maar gelukkig is ben ik het ook;)
en er speeld geen vader rol in mijn leven'' (ze zijn gescheiden)
maar ik wil graag aan iemand kunnen vertellen maar heb geen goeie vrienden die niet tegen homosexuelen zijn
als ik het nog lang in me ga houden dan ontplof ik!
ik wil graag uit de kast komen maar hoe is de aanpak daarvan?
en bij mij thuis ben ik erg vrij opgevoed niet volgens geloof enzo.

Turks (16) | 7 jul 2011, 10:55 uur

Hoi,

Ik doe dit graag hoor, ik zit namelijk zelf ook met (ruimschoots genomen dan) dezelfde problemen. ;)
Wat fijn dat je moeder goed reageerde! En wat goed dat je dat durfde te vragen! Dit was al een hele grote stap, al weet je moeder natuurlijk nog niet dat je daadwerkelijk lesbisch bent. Maar dit is één van de belangrijkste dingen om mee te beginnen!

Zijn je vrienden tegen homoseksuelen dan? Kun je ze misschien op andere gedachten brengen? Of ben je dan bang dat ze iets gaan vermoeden?

Ik snap goed dat je ontploft, dat gevoel heb ik namelijk ook vaak. Vooral als ik in de buurt ben van die lerares waar ik gevoelens voor heb. Volgens mij is dat normaal bij pubers?
Je kunt het zwaar vinden om te zwijgen over alles wat je voelt. Je moeder was altijd degene die je vertrouwde en nu vertel je haar iets niet! Dit kan ook zwaar zijn!

Ik ben zelf (nog niet) uit de kast, maar zoals ik al eerder in een van mijn reacties zei; ik weet ook nog niet zo goed wie ik ben.
Ik weet dus ook niet zo goed hoe je het het beste kunt doen. Ik kan wel wat tips bedenken?:

1. Begin niet meteen met 'Mam/(iemand anders), ik ben lesbisch', maar maak er een soort van verhaaltje omheen. Geef de Ik-boodschap; vertel wat je voelt en denkt, begin dus met 'Ik'.

2. Draai er ook weer niet teveel omheen. Ga dus niet uren aan elkaar zitten breien, maar neem er wel de tijd voor! (en degene die gaat luisteren ook!)

3. Probeer ruzies te vermijden. Blijf rustig en blijf vooral rustig praten. Als je merkt dat degene die luistert een beetje geïrriteerd raakt, neem dan even een plas/drink-pauze tussendoor. Zo kunnen jullie allebei even afkoelen.

4. Als je het tegen je vrienden/vriendinnen wil gaan , kijk goed wie je het wil vertellen. Sommige mensen (vooral kinderen) kunnen erg betrouwbaar lijken, maar, zonder dat je het weet, kunnen ze ook erg listig zijn, en je (bijvoorbeeld) gebruiken.
Dan kunnen achteraf gemene roddels ontstaan. Maar let op! Ga ook weer niet iedereen wantrouwen, daar heb je absoluut niks aan. Gewoon jezelf blijven (ik weet het, het is niet makkelijk).

5. Oefen. Ga bijvoorbeeld voor een spiegel staan (wanneer niemand thuis is, anders komen ze er op een andere manier achter). Bedenk van tevoren wat je (ongeveer) wil gaan zeggen. Dit helpt echt, je gaat dan bijvoorbeeld niet stotteren, en je weet wat je wilt zeggen!

6. Kies een goed moment en neem de tijd. Als alles gehaast moet (je moeder of vriendinnen moeten nog ergens heen, of koken, of zoiets), dat voelt ook niet prettig!

7. Je kunt natuurlijk ook iemand vragen of diegene erbij wil zijn als je het je moeder vertelt. Dit kan een hele hoop steun bieden!

Je weet van tevoren natuurlijk niet hoe ze gaan reageren. Ze kunnen zeggen: ‘We dachten het al. Fijn dat je het tegen ons zegt’. Iets in die richting zou natuurlijk het fijnst zijn!
Maar je kunt ook negatieve reacties krijgen: ‘Het gaat wel weer over als je een goede man tegenkomt’ of: ‘Ik heb nog liever dat je alleen blijft’.

8. Geef ze de tijd. Jij weet het al langer, maar voor degene die je het vertelt is het nieuws. Misschien moeten ze erover nadenken. Sommigen weten niks van homoseksualiteit of hebben vooroordelen. Als ze over ‘de eerste schok’ heen zijn, willen ze misschien nog wat vragen of alsnog zeggen dat ze het niet erg vinden.

8. Beloon jezelf na afloop. Ga een uur in bad liggen, koop iets moois of ga lekker een chocoladetaart bakken met je vriendin. Iets om naar uit te kijken, als je deze stap gezet hebt.

9. Begin een aantal dagen later met nog een gesprek. Nu weten jullie het allebei en kunnen jullie er makkelijker over praten.

Als laatste nog een paar verhaaltjes over een negatieve coming out:

Hakima: “Mijn vader en ik kwamen eens in de stad een homoseksueel paar uit onze buurt tegen. Mijn vader bleek de mannen te kennen en tot mijn verbazing knoopte hij een gesprek met ze aan. Toen wij ons pad vervolgden, vroeg ik hem hoe hij over de homoseksualiteit van het paar dacht, maar hij bleek niets van hun geaardheid te weten. Vanwege het leeftijdsverschil had hij gedacht dat het vader en zoon waren. Hij sprak er grote schande van en heeft nooit meer een woord met ze gesproken. Het was duidelijk, mijn ouders mochten nooit te weten komen dat ik op vrouwen viel.”

Elyse (19): “Ze vroeg meteen: ‘Ben je verliefd? Zo gedroeg ik me ook toen ik verliefd was, vroeger!’ Ik barste meteen in tranen uit, en mijn moeder, zo met haar hand op mijn schouder: ‘Maar kind dat is toch niet zo erg? Of is hij niet verliefd op jou?’ Uiteindelijk kon ik me niet meer inhouden: ‘Het is geen jongen, het is een meisje!’ Mijn moeder helemaal wit weg. Even dacht ik dat ze flauw zou vallen. Ze zei alleen maar: ‘Ik raad je aan niks aan je vader te vertellen, die zal er zo kapot van zijn.’ Ik dacht dat ik flauw zou vallen toen ze dit zei. Had ik het eindelijk verteld, en dan zoiets! Sindsdien heeft mijn moeder nergens meer over gepraat, ze denkt zeker dat het vanzelf overgaat.”

Ik hoop dat ik je zo een beetje heb geholpen.
Ik wens je veel succes! Houd je me op de hoogte?

Xx Suzanne

P.S. Ik heb er nogal lang over gedaan om dit allemaal te bedenken en te typen, vandaar de tijd. Dus let daar maar niet op ;D.

Suzanne (13) | 8 jul 2011, 01:28 uur

Heeeeel erg bedankt voor al je tips,advies Suzanne;)

Door mijn homosexuele geaardheid in me tehouden voel ik me erg depri,ongelukkig!
ik wil mezelf kunnen zijn maar hoe?
Elkedag voor mij is het een strijd hoezo heb ik deze gevoelens?
maar uiteindelijk heb ik me zelf wel geaccepteerd maar ben bang dat me omgeving dat niet zal doen?
Ik wil me moeder echt vertellen maar ik heb het lef niet!
zelf woon ik in Arnhem,maar ik weet niet waar ik ergens in Arnhem speciale organisties kan vinden? voor homosexuelen zoals de coc of veilige haven'' ik had een keer op deze site met een hulpverlener gepraat en die zij dat ik daar naar toe moest gaan een organisatie? maar waar in Arnhem?

Of zal ik de huisarts om raad vragen??

en meid Jah'' ik hou jou op de hoogteXD

Xx Turks

Turks (16) | 8 jul 2011, 12:43 uur

Hoi,

Ik begrijp dat je je depri en ongelukkig voelt. Het is ook erg deprimerend om je gevoelens in te houden!

Hoe je jezelf kunt zijn, kun je eigenlijk alleen zelf ontdekken. Onthoudt: Je bent wie je bent, en wie je bent is ZEKER niet vies!! ;)

Je hebt jezelf geaccepteerd, dat is de grootste stap. Probeer je niks van anderen aan te trekken! Ik weet het, het is super moeilijk! Mij lukt het ook niet goed, maar dat komt omdat ik goed aan anderen kan zien wat ze denken (ik ben nogal filosofisch/psychologisch).

Dat je bang bent dat je omgeving je niet accepteert is heel normaal. Dat heeft bijna elke Ho/Le/Bi (holebi). Als je holebi bent, dan trek je je zoiezo heel erg aan wat anderen zeggen of doen. Dat komt omdat je (nog) aan jezelf twijfelt. Dat kunnen mensen zien, waardoor je een makkelijke "pispaal" bent. Probeer dit dus niet te laten zien, dat is het belangrijkst!

Arnhem, ver weg van mij...ik weet niet zoveel over Arnhem!
Kijk eens op deze site, hier staat wat informatie over het COC in Arnhem, waar onder andere ook iets op staat voor jongeren in Arnhem, ******. Dat is een plek waar jongeren terecht kunnen met vragen met betrekking tot homoseksualiteit.
**********Plak hem maar in de adresbalk, dan zie je de site wel.

Xx Suzanne

Suzanne (13) | 8 jul 2011, 23:54 uur

Oohw, nou staan er sterretjes :S
Nou, je moet zoeken op 'COC Arnhem' (Google), en dan klik je op de 5e link (vanaf boven geteld). Mag het zo wel?

Xx Suzanne

Suzanne (13) | 9 jul 2011, 12:20 uur

Jah'' ik heb het adres kunnen vinden gelukkig;)
en meid echt bedankt voor al je steun eerst dacht ik aan een einde aan me leven maken? maar dank zij jou heb ik wat hoop in me leven kunnen pakkenXD

en trouwens dit is echt een hele goeie siteXD
deze site heeft me echt geholpen;)

ps:ga je nog wat leuks doen in de vakantie?
ik ga over een week lekker naar Spanje kan haast niet wachten!

En ik heb nog effe wat te zegge in deze tijd goede vrienden vinden is niet gemakkelijk!
ik heb best veel vrienden maar als ik ze een keer nodig heb dan zijn ze er niet voor me! zijn het dan wel eigenlijk vrienden?

en in welke provincie woon je eigenlijk als ik vragen mag? gewoon uit nieuwschierigheidXD

Xx Turks

Turks (16) | 9 jul 2011, 22:36 uur

Fijn dat je hier zoveel steun aan kunt vinden ;)

Jaah, ik ga ergens in Nederland op vakantie, niks bijzonders. Gewoon een lekker rustige vakantie! (Ik hoop dat hij zo snel mogelijk gaat, anders ga ik doohood) xD

Vrienden vinden is in deze tijd idd niet zo makkelijk.
Vrienden moeten ALTIJD voor je klaarstaan, en als ze dat niet doen zijn ze misschien wel niet zo'n goede vrienden als je dacht...?
Maar je moet niet te overhaast beslissen of het nou wel-of niet goede vrienden zijn, want het kan ook zijn dat zij zelf (vergelijkbare of niet) problemen hebben, waardoor ze niet zo veel tijd kunnen besteden aan andermans problemen, snappie? Misschien denken ze zelf wel dat niemand voor hun klaarstaat? Iets in die richting?

Mag je best vragen hoor ;)
Ik woon in Noord-Brabant, in Eindhoven. En jij? (gwn uit nieuwsgierigheid (a)

Xx Suzanne

Suzanne (13) | 14 jul 2011, 09:26 uur

Ik zelf woon in stad Arnhem

En meid ik vind het erg fijn om elkaar op de hoogte tehouden;)


Groetjes:)

Turks (16) | 14 jul 2011, 14:21 uur

Oohwjaa jij woont in Arnhem :tooth:
Ik vind het ook fijn ;)

Xx Suzanne

Suzanne (13) | 15 jul 2011, 17:31 uur

Heey!
Het is nou al weer een tijdje geleden dat ik iets heb gepost. Inmiddels heb ik het mijn lerares verteld. Ik heb mijn verhaal gepost, hier ergens bij 'mijn verhaal' te vinden. Maar ik zal hem wel even kopiëren en plakken, dat is wel zo makkelijk ;)

"Hoi allemaal!

Ik ben verliefd op mijn gymdocente. En ze weet het eindelijk!
Ik wil jullie graag vertellen hoe het bij mij is gegaan, misschien hebben jullie er wat aan.

Ik ben nu 13 jaar en ik ben ongeveer 1,5 jaar verliefd op mijn gymdocente. Ik had daar eerst (in de brugklas) erg veel last van. Ik liep door de gangen in de school, bang om haar tegen te komen. Bang, omdat ik in de war zou raken als ik haar zou zien. Bang, om haar tegen te komen, en haar teleur te moeten stellen door niet te groeten, maar juist totaal te negeren. (Dat negeren is trouwens een afrader, want als je de hele tijd denkt 'niet aan haar denken, niet aan haar denken,' aan wie denk je dan? Precies, wel aan haar. Of hem natuurlijk, wat je wilt.)
In de tweede klas had ik haar niet meer voor gym, maar mijn kluisje zat (zit) nog steeds naast haar lokaal. Ik zie haar bijna elke dag. Nu dacht ik daar een beetje ambivalent (= dubbelzijdig) over. Aan de ene kant was het fijn om haar te zien, want het geeft natuurlijk wel een 'kick.' Maar aan de andere kant wilde ik haar niet zien, want dat zou het erger maken.
Nu heb ik het aan relatief veel mensen verteld, pas aan het begin van de tweede klas, toen ik haar begon te missen. (Dat lucht enorm op, een grote aanrader!).
Ik heb het onder andere aan mijn mentrix verteld, die zelf ook op vrouwen valt. Zij vatte het goed op, en vertelde dat de gymlerares er wel goed op zou reageren als ik het zou vertellen.
Ik had een heel plan gemaakt, alle aspecten en details van het onderwerp had ik inbegrepen in mijn verhaal aan haar. Ik was er klaar voor. Ik zei tijdens de biologieles dat ik er even uit wilde. Dat was oké. Ik ging vol zenuwen maar goede moed de lerares zoeken. Ik trof haar bij de gymzalen, pratend met een andere gymlerares. Ik liep vlug het hoekje om, en ging daar uithijgen. Ik hoorde dat er een deur dicht ging, en liep vlug op het geluid af. Ik zag nog net een deur dichtvallen, en rende vlug de trap achter die deur op. Ik ging wachten tot zij klaar was daarboven, en ze kwam me tegemoet lopen. Nog steeds gierden de zenuwen en natuurlijk de kriebels door mijn lijf. Mijn hart ging tekeer zoals het nog nooit gedaan had.
Ik liep naar haar toe, en begon mijn zin: 'Mevrouw...'
Mijn stem stokte, en zij bleef wachten.
Uiteindelijk bleek dat mijn mentrix het haar al had verteld, ook al had ze gezegd dat ik het haar zelf moest vertellen. Ik heb nog een heel fijn gesprek(je) gehad met de gymlerares. Ze reageerde heel kalm, eigenlijk net zoals ze het jaar daarvoor ook deed, toen ze het nog niet wist. Ze heeft me verteld dat het niet kan, onmogelijk en verboden is, maar dat wist ik natuurlijk allang.
Ik vond en vind nog steeds dat ik hier goed aan heb gedaan, om het haar te vertellen. Ik ben opgelucht, ben mijn verhaal kwijt bij de desbetreffende persoon en voel me daar goed bij. Natuurlijk is mijn verliefdheid nog niet over, en kan ik me nog steeds niet concentreren op mijn huiswerk. Maar, ik mag één ding niet vergeten: ik kan weer op een normale manier omgaan met haar, en we glimlachen weer naar elkaar.
Ik hoop dat iedereen die met een soortgelijk probleem dit leest en er wat aan heeft. Post je reactie maar, misschien kan ik je nog tips geven of helpen!

x"

Dat was 'm ;)
Ik hoop echt dat iemand er wat aan heeft.

Xx Suzanne

Suzanne (13) | 9 feb 2012, 20:23 uur