he broke up

hallo, ben een jongen bijna 18 jaar oud.

zelf zit ik in een dilemma:(,
ik zal de situatie hieronder omschrijven,zo hebben jullie een beeld.



29 januari 2011 was de laatste laveloss (bekend holebi feest in Limburg). Om een lang verhaal kort te houden..ik kwam er wel binnen maar een huisgenootje en de rest niet,we waren 17 (toegang was vanaf 18 jaar) maar ik kon iemand van de organisatie waardoor hij me binnen kon loodsen. de anderen kwamen niet binnen dus ze sms'ten dat ze terug naar de stad liepen voor naar de gaycafé te gaan..ik vroeg of ze wilden wachten maar toen ik buitenkwam waren ze al vertrokken.

ik was natuurlijk over de rooie want die avond/nacht was het superkoud en ik moest ook nog eens een heel pokke eind alleen lopen..
dus ik was aan het twijfelen : zou ik kwaad naar huis gaan en gewoon pitten of zou ik naar de swaycafé gaan en ze eens goed zeggen wat ik van hun actie vond en daarna gezellig met ze feesten in de gaybar.
ik koos voor de 2de optie..(gelukkig koos ik hiervoor want anders had ik mijn ex niet leren kennen)

eenmaal binnen had een vriendin van me haar ogen gericht op een andere jongedame (vriendin is bi) dus wij allemaal op een plek gepropt (was redelijk druk).maar bij dat meisje stond een andere dame en een jongen.

de jongen zag goed uit lachte telkens naar me,hij zag me wel zitten dacht ik dus ik een beetje met hem flirten..eerste instantie was ik niet in hem geïnteresseerd maar de dagen erna begon ik toch vlinders in mijn buik te krijgen en werd ik verliefd op hem.
iedereen die ons samen zag in de tijd dat we nog een relatie hadden zeiden : ik vind jullie echt een gelukkig koppel samen!!..even dacht ik dat mijn leven niet meer stuk kon en we hadden bijna een half jaar een intensieve relatie..

voordat hij aangaf dat hij bij sommige dingen zich niet goed voelde hadden we nooit ruzie of een slechte discussie,daarna constant.

de reden dat hij het uitgemaakt heeft is omdat hij vond dat ik te aanhankelijk was,eerst vond hij het niet erg maar toen weer wel..
en dat ik mezelf aan het verliezen was..dit kwam omdat ik een kut verleden achter de rug heb en niemand, ECHT NIEMAND heb gehad die voor me klaarstond. dit was mijn ex wel!
ik was zo bang om hem te verliezen ook omdat ik mijn verleden aan hem had verteld en hij wilde me hiermee bijstaan..

op een begeven moment voelde hij zich er niet meer fijn bij en vertelde me dat hij zich als een vaderfiguur voelde (wat ik helemaal niet bij hem wilde opwekken gedurende de relatie),we begrepen elkaar de laatste tijd niet meer..Ik toonde te weinig initiatief. ook voor mij voelde het aan alsof hij mij telkens behandelde als zijn eigen leeftijd en denkvermogen (hij is 20 jaar). hij kon zich steeds sneller en vaker opregen aan fouten die ik maakte,dus ik vroeg hem: waarom laat je me die fouten niet maken? tenslotte leer je van fouten,waarop hij antwoordde: ik heb op jou leeftijd ook die fouten gemaakt en ik wil je ervoor behoeden.
beetje bij beetje ging onze relatie achteruit...en hij was al een tijdje aan het twijfelen om de relatie te beëindigen maar ik had toen aangegeven dat het misschien lag aan de stress periode want we wonen sindskort alletwee op onszelf (apart natuurlijk) en ik moest nog veel dingen regelen vandaar dacht ik dat het aan de stress lag dus ik vroeg of hij het de tijd wilde geven om beide te settelen en daarna te kijken of onze relatie nog zin had.

dit heeft hij niet gedaan,hij kon het niet meer gaf hij aan.
het had geen zin meer zei hij..

ik hou nog steeds met hart en ziel van hem ondanks dat het nu ongeveer 3 weken uit is en 2.5 week geen contact meer met hem heb.
maar hij heeft het uitgemaakt en aangegeven dat hij duidelijk
geen relatie meer met me wil..dus om sterker voor mezelf te zijn heb ik hem overal van verwijderd ( FB,hyves,gsm etc.)
maar nu mis ik hem nog steeds heel heel erg veel.
het gevoel is nog steeds niet verminderd!

ik denk nog elke dag aan hem,ook vaak in bed met de gedachte kon je maar bij me zijn,ik smeek je ''kom bij me terug''.

maar aan de andere kant denk ik : als JIJ me niet kunt accepteren hoe ik ben, dan hoef het voor mij ook niet..



Ik weet dus absoluut niet hoe ik dit moet aanpakken.
we hebben nu nog altijd geen enkel contact.
maar mijn hart schreeuwt om liefde en aanwezigheid van hem
wat moet ik doen? kunnen jullie me goed advies geven..

van: bunni (17)