al bijna 2 jaar , en sommige mensen hebben we niks gezegt.

Ik ben E..., ik ben zoiezo geen hetero want ik heb sinds mijn 14 a 15 de iets met mijn nu nog steeds huidige vriendin.
Onze relatie is erg serrieus, behalve dan ' ervoor uit komen '.
Het begon allemaal zo...
Ik zat met haar in de klas en we werden vriendinnen ( beste vriendinnen) het was allemaal kinderachtig, gezellig, en heteroachtig. ik had vriendjes zij had vriendjes en er leek niks mis te zijn. Tot dat ik merkte dat ik zenuwachtig begon te raken als zij in mijn buurt was.. toch vond ik het juist wel weer fijn als ze er was. ik begon dus aan mezelf te twijfelen dit vond ik absoluut niet leuk ! IK BEN GEEN LESBIE ging er door mijn hoofd heen. na 2 maandjes zaten we samen te praten en vertelde ik haar dat ik een geheim had, ze zei tegen mij dat ik het moest vertellen omdat wij als 'bestevriendinnen' geen geheimen mochten hebben. Dus ik via een heel verhaal er rond omheen uitgelegt dat mijn liefde voor haar verder gaat dat alleen vriendinnen.
Ze keek me aan en ze zei dat het bij haar ook zo voelde.
Het was niet meteen koek en ei natuurlijk want ik was stik zenuwachtig en ik scheet 7 kleuren stront.. maarja wat nu ? nou het liep niet zoals de meeste misschien denken.. (zoals in een film) . Het was juist een nachtmerrie,, we durfde elkaar niet aan te raken en we deden raar tegen elkaar. ze ging gewoon nog met jongens om ookal wisten we van elkaar dat we elkaar leuk vinden..
Uiteindelijk kwamen we dichter naar elkaar toe, en mijn gevoelens bleven stijgen, ik zag ik dat ik smoorverliefd was.
Ik vond het nu zelfs een lekkerwijf. en zat tussen de oren van een meisje van 14 a 15 die net weet dat ze niet alleen op jongens valt.
Aldus snel samengevat.. We gingen vaak samen om begonnen elkaar leuker dan leuk te vinden. we smste lieve dingen en al snel hadden we gekust gezoent en eigenlijk heel de flikkerse bende hadden we snel bekeken.
nou dat was dus 2 jaar geleden..
NIEMAND wist hier iets van NIEMAND.
het was gewoon mijn ' beste vriendin ' .. Ik wist natuurlijk zelf ook wel dat dit niet altijd zo kon blijven.

Nou dat was dus 2 jaar geleden.
Ik ben nu 2 jaar verder en ik heb nog steeds met mijn vriendin en we hebben ons ups en downs.. we zitten vaak dik in de shit maar we hijsen ons er ook wel weer uit.
ik heb alleen nog wel wat problemen. daar wil ik TIPS vooor.
helpp! ??
Inmiddels weet een klein deeltje van onze vriendengroep dat we iets hebben. mijn familie weet het wel.. en ik accepteer me zelf ook, en het interesseert me niet veel hoe mensen over mij denken. zo zie je ook weer wie je echte vrienden zijn... toch ?
noujah, het probleem is dat mijn vriendin het moeilijk heeft om er wel echt vooruit te komen.
haar stiefvader, ma, zusje, opa oma enz weten het wel.
maar haar vader, en een vrij groot deel van onze vriendengroep weten het niet.
het ergste is nog dat er verhaaltjes rond gaan door HEEL de stad. ( en dan overdrijf ik echt niet )
Mijn vriendin durft het niet echt te zeggen omdat ze denkt dat hun het niet zullen accepteren. ik kan natuurlijk moeilijk haar er naartoe dwingen dat ze het moet gaan vertellen.
onze vrienden zijn bijna allemaal leuke meisjes uit dorpjes.. en ik weet niet of ze iets in de gaten hebben. ik zit in het laatste jaar van de middelbare. en waarscheinlijk gaat een groot deel ook naar de zelfde school hierna...
en er moet natuurlijk een eind aankomen.
het is dikke shit.
daarbij het ik echt K** schoonouders. en hun hebben een vrij vage thuissituatie.., waar ik me de laatste tijd steeds minder thuis voel.. ik moet zeggen dat ik super veel van mijn vriendin hou en ik wil en moet een toekomst.
maar hoe met al dit gezeur ??
een vader die niks weet
vrienden die niks weten
vage schoonouders
een andere situatie
nieuwe school
schaamte bij mijn vriendin

Ik wil graag een reactie als het kan.. want ik ben 100%radelooos. ik weet niet wat nou wel of niet verstandig is.
we zitten al 2 jaar in de knoop, en ik wil gewoon dat ik mezelf kan zijn. en ook eens kan zeggen met wie ik uiteten ga op valentijnsdag..

Liefs, E

van: E. (16)