zoveel pijn en verdriet
hallo allemaal wil graag mijn verhaal kwijt omdat ik dat thuis niet kan om te beginnen heb ik een geweldige dochter van 8 maanden zelf ben ik pas 21 jaar woon samen met mijn vriend tevens vader van mijn dochter. mijn vriend heeft een kindje uit een eerder huwelijk en vrijwel dirct zag ik dat ze raar gedrag vertoonde had er met hem over gepraat en hij vond dat ook en zou er iets aan proberen te doen toen ik zwanger raakte was ik dolgelukkig!!hij wat minder hij had gemenge gevoelens want het was eerder dan verwacht gebeurd hij moest een paar dagen weg om alles op een rijtje te zetten ik gaf hem die tijd helaas ben ik er paar maanden geleden achter gekomen dat hij met zijn ex en dochter in frankrijk was!ook is hij toen hij terug kwam terug gegaan na zijn ex maar diezelfde dag weer teruyg bij mij ik vergaf hem!waarom?ik weet het niet miss de hormonen!vanaf die dag ging alles goed op zijn dochter na ze werd steeds erger toen we haar vertelde dat ze een zusje kreeg had ze totaal geen emotie!tot de dag van vandaag op school nooit verteld dat ze een zusje heeft!ze begon dingen in de kleine der mond te stoppen en drukte haar handen op de baby's mond en neus het werd zo erg dat ik de baby mee moest nemen als ik ging plassen en mijn vriend?die deed niks die vond het vooral erg voor zijn 6jarige dochter want ja die heeft wel even een zusje terwijl ze er niet om gevraagd had(het is toch belachelijk)!toen werd ik weer zwanger wat was ik gelukkig!!alleen na een paar dagen begon ik eens goed na te denken kon ik die zwangerschap wel door zetten?na lang denken kwam ik erachter dat dat gewoon weg niet kon ik zou hem of haar veel te kort doen moest mijn kleine meid al mee nemen na de wc en iedereen zei ach miss is het tegen die tijd wel beter dat risico kon ik niet nemen en heb met heel veel pijn en verdriet mijn engeltje moeten laten gaan elke dag denk ik aan hem of haar zou zo graag willen weten wie dat mensje was geworden zo graag een keer willen zien zo graag willen weten of hij of zij het mij kwalijk neemt achteraf de beste keus ooit want tegenwoordig wordt ik geslagen geschopt bedreigd en alles is mijn schuld volgens hem ook van zijn dochter!terwijl zijn eigen familie zegt dat zij altijd onhandelbaar is geweest ook voor mijn tijd ik snap alleen niet waarom ik niet weg kan bij hem waarom ik van hem hou een ding snap ik wel dat mijn liefde voor mijn engeltje heel groot was en is ik heb het beste voor hem of haar gedaan er gaat geen dag voorbij dat ik er niet aan denk dat ik hem of haar zo vreselijk mis~!
kelly (21) | 15 aug 2010, 21:48 uur
Hoi.
Ik had wat moeite met het lezen van je verhaal, omdat je er geen leestekens bij had gezet.
Ik heb wel alles gelezen, en het is dus duidelijk dat je bij je tweede zwangerschap een abortus hebt gepleegd? Omdat je heel erg veel geslagen en geschopt werd, en je bang was je tweede kind tekort te doen.
Waarom je hem had vergeven? Dat weet jij niet, dat weet ik niet.. Nja, misschien de hormonen. Of misschien was je bang er alleen voor te staan. Dat kan ik best begrijpen, hoor.
Deze vriend.. Hoe je hem zo in dit verhaal beschrijft, vind ik echt belachelijk. Jij bent zwanger/ hebt een kindje, en hij gaat naar Frankrijk met zijn ex. Volgens hem krijg jij van alles de schuld?..
(En ik weet niet door wie je geschopt of geslagen word hoor..) Maar al dit is fout!!
Mijn advies is dat je beter je vriend achterwegen kan laten. Hij doet niets dat goed is voor jou of de baby.
En dan heb je dat gedoe met zijn andere dochter ook niet.
Helaas, is hij wel de vader van je kind.
Maar handel het goed, ga met hem praten, dat je eraan denkt hem te verlaten als hij nog door gaat met al deze handelingen. Als jij van alles de schuld krijgt, en zijn dochter niet goed met de jouwe kan opschieten, gaan jullie tweëen er toch vandoor? Ja.. Hij heeft recht op het kind. Maar dan kan je het beter met hem over hebben.
Succes!
Uglygirl.
Uglygirl (14) | 16 aug 2010, 10:20 uur
ik las je verhaal net .....
GA ERGENS ANDERS WONEN ..!!
EN NEEM JE DOCHTERTJE MEEE..!!
jullie zijn in gevaar .....
je MOET je dochtertje ergens ander dan daar opvoeden ..
je moeet zoregn dat je dochter een fijne jeugd krijgt..!!
ik leef met je mee ..!!
grrttzz me
larissa (20) | 16 aug 2010, 12:52 uur
het probleem is, waar moet ik heen?ik ben zo bang dat ik het alleen niet kan en dan komt er ook nog eens bij dat ik mijn dochtertje niet bij hem en zijn dochter alleen wil laten want hij heeft recht om haar te zien ik ben ten einde raad!
kelly (21) | 17 aug 2010, 14:15 uur
ìk heb ze net gelezen ik vond erg voor je maar je moet doen wat je zelf wel en ik hoop dat als goed komt met je
en je dochterje
lida (20) | 24 sep 2010, 09:14 uur
Ik ben ten einde raad heb mijn abortus geen plekje kunnen geven omdat ik met zoveel stress zit ik merk wel dat ik steeds minder van hen ga houden maar voel me zo afhankelijk van hem financieel en ook het huis enzo
kelly (21) | 24 sep 2010, 14:55 uur
Beste Kelly,
wat een afgrijselijk verhaal.
heb je weleens gehoord van een blijf van mijn lijf huis. Dit zijn huizen waarin je als vrouw, samen met je kind wordt opgevangen wanneer je besluit weg te lopen van huis omdat je geslagen wordt door je man.
hier een paar links met meer informatie.
http://www.huiselijkgeweld.nl/
http://www.xs4all.nl/~jjruiter/lijf.html
http://www.angelfire.com/me4/Steunpuntsglgm/vrouwengeweld/adressen.html
Mocht je anderen willen waarschuwen voor dit gevaar en het effect van een abortus. Dan zou ik graag met je in contact komen. Voor het programma Jong ben ik namelijk opzoek naar vrouwen tussen de 18 en 28, die een abortus hebben ondergaan en hier al dan niet spijt van hebben.
je kan me mailen op: *****@eo.nl
heel veel sterkte en wie weet spreek ik je wel een keer!
Carlinke Jansen
Carlinke (26) | 4 okt 2010, 10:13 uur
