Pijnlijk...

ik ben 17, ik woon bij mijn moeder, haar vriend en mijn broertje. Thuis is het niet echt gezellig, want er is altijd wat om ruzie over te maken. Maar meestal ben ik HET probleem. En praten met mijn moeder gaat niet, het is zo'n iemand die altijd gelijk heeft volgens haar ook al is het niet zo, en als je dat wilt zeggen is het net of je haar uitscheldt.. Haar vriend bemoeit zich overal mee, hij wilt alles weten en dat vind ik niet nodig want voor dingen zoals het steunen van mijn moeder is die er niet. Er is dus veel drama thuis, en ik zou zo graag weg willen. Maar ik wil mijn broertje niet achter laten. Ik ben al best lang op zoek naar een bijbaantje maar het is echt lastig. Omdat ik dus niet werk geeft dat mijn moeder en haar vriend nog een reden om over te zeuren. Wat mij het meest pijn doet is dat mijn moeder me al 3 keer van huis heeft weg gestuurd omdat ze me niet meer wilt, elke keer als ze ruzie met haar vriend heeft gehad komt ze uit het niks bij mij en laat me slecht voelen door erge dingen te zeggen. ik durf niet te zeggen dat ik om haar geeft en van haar houdt door haar gedrag. Soms zegt ze ook dat ze gewoon me ticket naar onze afkomstige land betaald zodat ik weg kan naar me vader, waarvan volgens haar ik meer houdt. Ik vergeet dingen niet echt snel die ze zegt dus ben ik bijna altijd boos op haar. Vaak heb ik het willen opgeven, maar mijn broertje is echt mijn reden om door te blijven bijten..

van: CherryMetal (17)