verwerking? woede? verdriet? wat heb ik????
Ik ben een meisje van 16 en zit in het 5de jaar.
Ik heb de laatste 2 jaren veel meegemaakt, ik kan hierover weinig zeggen ik voel me daar zo slecht mee dat ik niet weet wat te doen of te zeggen. Het enigste dat ik durf te zeggen is, dat ik problemen heb door mijn vader, hij heeft de laatste 2 jaartjes enorm veel stomiteiten gedaan, en ik kan deze niet vergeven. Hij vertrok van huis voor 5 maanden en op een dag kwam hij zomaar terug, nu woont hij terug bij ons sinds 4 maanden en sindsdien heb ik nog geen woord tegen hem willen zeggen. Ik had hem 1 keer aan de lijk gehad en toen scheldde ik hem van alle namen uit+ hij bedreigde mijn ma van mijn broers en zussen te kidnaperen daardoor ben ik klachten gaan indienen om zo een bescherming te hebben in geval dat moest overkomen. gelukkig heeft hij niets van dat gedaan.
Vroeger had ik een heeeel goeie band met mijn pa, en ik mis al die tijden. Als ik ziek werd verzorgde hij mij altijd zo goed mogelijk, hij verwende mij met liefde en cadeautjes!
toch nog wel 1 ding waarvan ik spijt heb is dat hij nooit activiteiten met mij deed. Nu ja, ik vraag me dan nu af als ik dat allemaal nu pas aan het verwerken ben, wanneer ik hierover nadenk begin ik te wenen en stel ik me vragen waarop ik geen antwoord kan vinden. gevolg mijn schoolresultaten zijn niet uitstekend. Ik heb de moed ook niet om verder te studeren terwijl dat deze moed er vorig jaar nog was. Ik wil een diploma halen, ik droom ervan om ooit eens een boekhoudster te zijn. Maar ik ben daar momenteel slecht mee bezig, ik speel met mijn toekomst, en ik kan mezelf niet controleren. Ik probeer me zo doelstellingen te plaatsen door over mijn toekomst te dromen maar het lukt niet! ik ben hiervoor veeel te koppig!
irongirl (16) | 28 feb 2011, 22:37 uur
Hey meid, het klinkt alsof je erg veel moeilijke problemen hebt maar echt duidelijk wordt je verhaal hier niet.
Maar als ik dit zo lees, dan denk ik dat je er heel veel aan zal hebben als je gaat praten. Probeer het er eens met je moeder of een goede vriendin over te hebben. Ik weet dat het echt heel erg moeilijk zal zijn om over zoiets te beginnen, maar het praten zal dan vanzelf wat makkelijker gaan en ik geloof echt dat je je er beter door zal gaan voelen.
Heel veel sterkte.
Gewoon Iemand (19) | 2 mrt 2011, 23:23 uur
als je kwetsbaar bent maak jeverkeerde beslissingen, ga voor je school alsjeblieft, je opleiding is je toekomst, je wil niet weten wat voor leven je krijgt als je geen goede opleiding hebt gedaan, laat je door je vaders stommitieten niet van je pad afgaan, je vader is geen superman, hij heeft absoluut zijn fouten net als ieder ander mens
corrie (35) | 8 mrt 2011, 10:04 uur
