Op jezelf wonen

Hallo, ik ben Susanna en woon vanaf me 17de zelfstandig. Ik wilde mijn verhaal hier publiceren om mijn ervaring te kunnen delen en advies te geven aan anderen die eraan denken op zich zelf te wonen(vooral vroegtijdig).

Geboren in Nederland, op mijn 12de verhuisde ik met mijn moeder naar Aruba. Mijn leven is niet makkelijk geweest, maar om het kort te houden heb ik veel met familieproblemen gezeten, trauma, depressie en meerdere malen geprobeerd er een einde aan te maken. Vanaf mijn 15de ben ik met mijn vriend en toen hij eindelijk zou gaan slagen en naar Nederland verhuizen heb ik definitief besloten terug te gaan op mijn 17de. Dit wou ik al voor lange tijd, maar de optie was er niet en de relatie met mijn vriend is het enige wat mij staande heeft gehouden.

Toen ik definitief besloot terug te gaan waren er veel dingen die mij tegen zaten. Ik belde mijn vader op en vertelde hem dat ik terug zou komen, maar na een paar maanden zei hij dat ik niet meer welkom was omdat ik aangaf niet geforceerd naar de kerk te willen gaan. Dit kwam aan als een zware klap in de gezicht, omdat hij mijn moeder en ik in het verleden heeft mishandeld en het erg heeft nagelaten om verantwoordelijkheid over mij te nemen.

Bij mijn vader kon ik niet terecht, mijn zus had alle contact afgesloten met mijn moeder en ik, mijn oudste broer had al zijn eigen leven en gezin in Belgie en mijn andere broer zit nog steeds in een slechte situatie door schulden. Door mijn moeder heb ik uiteindelijk onderdak kunnen krijgen bij een oude collega van haar en met dat was alle onzekerheid van een tijdelijk vaste woonplaats voorbij.

Eenmaal terug hier moest ik school regelen in de regio en kon ik me net een paar dagen voor de eerste dag inschrijven voor school. Door de verschillende systeem stond vast dat ik daar 2 jaar zou moeten blijven voordat ik mijn vwo diploma op zak had en daarmee begon mijn leven hier.

Echter, nadat de alimentatie door mijn vader werd stopgezet op mijn 18de moest ik het zien te redden zonder inkomen en kon ik geen DUO krijgen tot januari dit jaar. Ik was van plan om zo snel mogelijk op mezelf te kunnen wonen, al was dat op kamers, maar dat was nu niet meer mogelijk en moest ik de persoon waarbij ik verbleef kostgeld betalen.

Binnen een paar maanden wist ik DUO te regelen, kreeg ik geld, zocht ik maatschappelijk hulp en kon ik weer eens van wat stress af. Aan het eind van de schooljaar ging ik over en besloot mijn vriend en ik samen te wonen.

Nu zit ik in examenjaar en volgende week zullen mijn vriend en ik samen in trekken in onze etage.

Als ik nu terugkijk naar mijn eerste jaar op mijzelf, zijn er veel dingen die ik anders zou doen. Ik zou geen onnodige dingen kopen, zoals make-up of teveel kleren, geen snacks of denken dat het als je niet nadenkt over hoe je er financieel voorstaat, dat het vanzelf wel over zal gaan.

Er is niets ergers dan op jezelf en alleen jezelf te komen staan, geen vangnetten om je heen te hebben die je kunnen opvangen of er financieel erg onzeker voor te staan. Daarom wil ik tips geven aan de mensen die eraan denken op zichzelf te wonen.

1. Is je situatie ernstig genoeg om zo snel mogelijk weg te willen? Zijn er enige manieren om dit te kunnen verlengen, er maar doorheen te bijten, of is het echt zo pijnlijk dat je meteen weg moet?
Op jezelf wonen klinkt als een mooie oplossing, en dat kan het ook wel zeker zijn. Mijn problemen zijn er niet minder door geworden, maar het neemt wel veel van de stress en ruzies weg. Maar probeer ook hulp via de maatschappelijke werker te vinden, informeer bij Bureau Jeugdzorg of er andere oplossingen zijn en/of probeer gewoon hulp voor jezelf te vinden als je thuissituatie inderdaad erg is.
Als je twijfelt of je ook maar nog een dag/week/maand thuis kan uitstaan, moet er iets gedaan worden! Zoek voor hulp en indien nodig, probeer op jezelf te kunnen wonen.

2. Zorg dat je genoeg geld hebt! Ik kan dit niet genoeg zeggen. Geld is een luxe als je ouders/verzorgers voor je zorgen, maar eenmaal op jezelf wordt er weinig ooit zo belangrijk als geld. Kijk of je recht hebt of geld van DUO, de regering of van je ouders. Vaak heb je dat en dat wil je zo snel mogelijk geregeld hebben.
Als je tijd hebt voor een baan, wat ik jammer genoeg niet echt heb, probeer dit ook te krijgen en vast te houden. Werken voor je onderhouden is niet zo leuk als voor extraatjes wanneer je jonger bent, maar het is belangrijk om een stabiele inkomen te hebben.

3. Zoek voor een plek voordat je de definitieve besluit maakt. Via de internet kan je makkelijk de prijzen van huurwoningen, kamers en appartementen vinden in de regio waar je wilt wonen en de extra kosten die daarbij komen kijken. Zo kom je snel achter hoeveel je maandelijks aan huur, hopelijk incl. g/w/l, kwijt zal zijn en alle boodschappen die je verwacht nodig te hebben.
Als je besluit op jezelf te gaan, besef ook wel dat je veel geld in een keer kwijt kan zijn! Denk aan borg (1-2 maal kale huur), administratie kosten als je een makelaar of kamerbemiddelingsbureau gebruikt, eerste maand huur, keukenspullen, wellicht het verhuizen zelf, meubels(ookal haal je ze tweedehands). Ik heb deze kosten onderschat en als gevolg daarvan heb ik een jaar lang op een luchtbed geslapen omdat ik gewoon geen geld had voor een bed en matras. Deze kosten kunnen snel oplopen tot 1500 euro en die zullen hoogstwaarschijnlijk uit jouw portemonnee komen als je niemand hebt die je kan bijstaan.

4. Regel al je zaken zo snel mogelijk. Ziektekostenverzekering, inschrijving bij de gemeente, school/opleiding, transportatie, reparaties, adreswijzigingen, DUO. Niets kan je ook maar te vroeg regelen.

5. Als je besluit met een vriendin iets samen te vinden, weet zeker dat jullie daar samen zullen blijven. Stel je voor dat een van jullie alsnog onzeker is over de beslissing en toch besluit terug naar huis te gaan. Dan sta jij of je vriendin er alleen voor en moet iemand de vaste lasten op zich nemen totdat iemand anders gevonden wordt. Dit kan een breuk in de vriendschap veroorzaken, dus zorg ervoor dat jullie over alle scenarios heengaan en beiden zeker zijn van jullie beslissing, ook alle negatieve aspecten.

6. Zorg voor ontspanning en plezier. Met je eigen plek komt ook je eigen regels, en niemand kan je nieuwe vrijheid van je ontnemen zolang je er verstandig mee omgaat. Denk niet dat omdat je eindelijk laat thuis kan komen je dit elke avond moet, want wanneer je brak bent, ben jij de enige die voor je kan zorgen.
Slaap hoe laat je maar wilt, nodig al je vrienden uit en slinger je rommel rond zoveel je maar wilt.

Ik hoop dat deze advies anderen kan helpen, al klinkt het allemaal een beetje negatief.

Bedankt voor het lezen.

van: Susanna (18)