Ik heb geen andere keus.

Hallo.

Ik ben een meisje van zestien jaar en ik woon in Utrecht.
Mijn jeugd is tot nu toe niet zoals het hoort te lopen.
Hierdoor trekken mijn ouders het niet meer en trekken ze hun handen van mij af en moet ik van hun het huis uit.

Het begon allemaal met de scheiding van mijn ouders.
Dit gebeurde toen ik 2 jaar was.
Deze scheiding heeft 10 jaar geduurd en was in 1 groot woord samen gevat: Een Hel.
Ruzies, Gevechten, Bedreigingen, Poging tot zelfmoord.
Ik ben vanaf mijn 2e jaar, 7 jaar alleen met mijn moeder geweest en op mijn 9e kreeg ik er een stiefvader bij.
2 jaar later een broertje en nog een jaar later nog 1.
Op mijn dertiende overlijden mijn opa en oma.
Dit waren mijn eerste ouders.
Zij hebben mij voornamelijk opgevoed, want in die 7 jaar alleen met mijn moeder was mijn moeder 5 dagen in de week bij hun, dus waren we er altijd.
Verder als mijn oma en moeder ruzie hadden (wat vaker voorkwam) bleef ik vaak toch bij mijn oma.
Het was verschrikkelijk om deze 2 te verliezen en ik kan het nog steeds niet bevatten.

Ik had die tijd (op mijn dertiende) een vriendje.
Dit duurde 2 jaar lang (van 13 tot 15jaar.)
Na dat hij ook weg viel verloor ik mijn doorzettingsvermogen en begon ik al mijn werk te verslonzen.
Hij was namelijk degene die mij zo erg heeft gesteund in de tijd dat ik het verlies moest verwerken.
Maar na dat hij mij verliet zijn er 8 verschillende gebeurtenissen gevolgd, wat ik te moeilijk vind om hier in te zetten.
Door al de klappen en problemen die hierna ook aankwamen waaien werd het alleen maar zwaarder en zwaarder.

Mijn Havo liet ik voor mijn neus voorbij gaan en kwam op VMBO/TL terecht.
Onze school stond/staat bekend om de wiet.
1 straat verder op zitten 4 coffeeshops.
Ik kwam met verkeerde vrienden in aanmerking en het sloop er zo in. ( dit allemaal toen ik 13 jaar was)
Zo begon mijn leven er standaard uit te zien.
Ik stopte met Dansen (wat ik al 9 Jaar deed.)
Met Kickboksen waar ik ook erg gek op was en had nog maar 1 doel voor me: ''WIET".
Tot op de dag van vandaag vraag ik me af waarom ik zo nieuwsgierig was, waar mijn ex- vriend niet van af kon blijven.
Hierdoor besloot ik namelijk om voor de eerste keer te blowen.
Ahfijn.. nu blow ik ondertussen al 3 jaar en zit bijna op de 4 jaar.
Dit is iets wat me erg dwars zit en wat de woede ook verergerd.
Hierdoor kom ik nu in de problemen met mijn emotionele regulatie.
Mijn woede kunnen beheersen vind ik moeilijk, dit is niet op het gebied van sociaal en mijn vrienden kring, maar alleen maar thuis.

De problemen stapelde zich bij mij op en het leek alleen maar meer te worden.
Ook thuis werd het alleen maar erger.
Mijn moeder voed me al vanaf kleins af aan op met slaan en kan erg mentaal mishandelen.
Dit lijdt tot grote confrontatie bij mij van waar mijn woede.
Ruzies werden groter en lijden tot vechtpartijen met beide ouders. ( moeder en stiefvader).
Nu zal er afgevraagd worden hoe kun je met je moeder in een gevecht raken.
Het is geen mishandeling wat mijn moeder doet, maar zij zelf noemt het tikken geven.
Deze tikken kunnen flink uit de hand lopen en dat is vaak gebeurd.
Afgelopen oud en nieuw is de situatie zwaar geëscaleerd.
Mijn moeder en ik vlogen elkaar weer in de haren en uit eindelijk belandde ik op het politie bureau.
Daar heb mijn oudjaarsdag doorgebracht.
Normaal duwde ik mijn moeder altijd weg of moest ik haar ontwijken, maar omdat het de laatste tijd zo heftig werd en ze me steeds vaker zwaar begon te stompen, en dit keer kon ik nu moeilijk mijn woede beheersen.
Na al die keren vind ik dit niet gek.

Ah fijn.. oudjaarsdag werd dus niks meer. Oud en nieuw zelf heb ik toen bij een vrienden doorgebracht, omdat ik thuis niet meer welkom was. Vanaf 1 januari t/m 4 januari bij haar geslapen, dit i.v.m dat mijn moeder mij niet meer in huis wilde hebben.

4 Januari werd ik gebeld door crisisdienst en die vertelde me dat ik weer naar huis kon.
Ik dacht dat dit blijvend was, maar er stond nog een verassing te wachten.
Ik kon gaan zoeken naar een eigen huisje of begeleidend wonen of op kamers.
Nu ben ik me zo rot aan het zoeken, naar wat ik kan doen, waar ik recht op heb ect.
Ik hoop dat iemand die dit leest me alsjeblieft wilt helpen, want ik ben ten einden raad.
Ik zal graag in Utrecht willen blijven & toch iets voor mijnzelf willen hebben.

Door mijn levenservaringen ben ik nu iemand geworden die in werkelijkheid 16 is, maar dingen heeft meegemaakt die een 24 jarige tot nu toe heeft meegemaakt.
Dat is ook iets wat het voor beide kanten moeilijk maakt.
Ik kan veel dingen zelf, behalve financieel gezien.

Ik vraag dan ook of er iemand is met bepaalde ideeen ik zelf weet het allemaal niet meer.

Antwoord gerust zodat ik van je verhaal of advies kan leren en negatieve reacties zijn ook welkom.. ik heb er alleen erg weinig aan op dit moment.

van: Idonno.. (16)