lees maar

ik ben een meisje van 21. Ik woon nog bij mijn ouders. Ik ben de jongste van de familie, heb oudere broers en zussen. Ik heb het gevoel als of ik niet geaccepteerd wordt binnen de familie. Mijn zus heeft een HBO diploma. Waardoor mijn vader alleen oog voor haar heeft. Als we op bezoek gaan bij familie of vrienden, dan verteld mijn vader uitgebreid wat mijn zus doet en hoe goed ze wel niet is. Ik wordt totaal niet genoemd. En als ze naar mij vragen dan verteld dat mijn vader dat ik gewoon op school zit. Ook thuis geeft hij mij niet de kans. Als ik een brief moet vertalen of uit moet leggen, dan zegt hij ook vaak: laat de brief maar totdat jou zus komt. Ik heb alleen een mbo diploma en ben bezig met een andere mbo diploma. Ik heb jaren terug veel gespijbeld. Omdat de opleiding niet leuk vond, en de lessen al helemaal niet. Ik wist nooit wat ik wilde worden en de opleiding paste telkens niet bij mij. En het is niet alleen dat mijn vader zo doet, ook mijn broers doen soms zo. Ik heb het gevoel dat ik alleen goed ben om op te ruimen en afwas te doen. Ik heb het nooit aan iemand verteld. Ik heb vaak alleen gezeten omdat ik er geen zin meer in had, om bij de rest te zitten. En als ik erover na denk, dan huil ik meestal in stilte.

van: This is me