Marokkanen hebben minder behoefte aan GGZ

31 oktober 2008

Mensen van niet-westerse herkomst maken over het algemeen minder gebruik van de GGZ. Betekent dit dat ze ook minder behoefte hebben aan deze vorm van zorg? Een groep onderzoekers deed hier onderzoek naar onder Amsterdammers van Turkse en Marokkaanse herkomst met psychische stress.

Uit diverse onderzoeken door de jaren heen blijkt dat de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) voor migranten niet altijd even toegankelijk is als voor autochtonen. Thijs Fassaert, epidemioloog bij de GGD Amsterdam: “Alle patiënten in Nederland hebben evenveel recht op goede zorg, ongeacht hun sociaal-economische status of etnische achtergrond. Dit is belangrijk, want een groot deel van de bevolking in Nederland, vooral in de grote steden, bestaat uit niet-westerse migranten. We weten dat sommige psychische stoornissen, zoals angst en depressie, vaker voorkomen bij Turkse en Marokkaanse migranten in Nederland. Het is daarom goed dat knelpunten in de toegang tot zorg voor deze migranten onze aandacht krijgen. Daarom hebben we dit onderzoek opgezet.”

Het onderzoek werd uitgevoerd door de GGD Amsterdam, in samenwerking met Stichting Buitenamstel Geestgronden en Arkin (voorheen AMC de Meren en JellinekMentrum). Centraal stonden migranten met psychische stoornissen als angst en depressie. De onderzoekers vroegen zich af of migranten met deze aandoeningen minder behoefte hebben aan GGZ dan autochtone Nederlanders met een vergelijkbare psychische ziektelast. “Want mocht deze behoefte lager zijn, zonder dat daaraan een weloverwogen beslissing ten grondslag ligt, dan zou je bijvoorbeeld kunnen inzetten op een verbetering van voorlichting aan migranten over de mogelijke voordelen van professionele hulp bij psychische klachten. Daarnaast zou je er op kunnen aandringen dat instellingen voor GGZ meer ‘outreachend’ te werk gaan als het gaat om allochtone cliënten.”

Uit het onderzoek kwamen grote verschillen tussen migranten en autochtonen naar voren. “Turkse migranten hadden in eerste instantie een grotere behoefte aan zorg dan autochtonen. Maar dat was logisch, omdat angst en depressie bij hen ook veel vaker voorkwamen. Als we hier rekening mee hielden, dan bleek de behoefte aan GGZ onder Turken bij nader inzien even hoog als bij autochtonen, terwijl Marokkaanse migranten verhoudingsgewijs zelfs minder behoefte hadden aan GGZ.”

De hulp waarover gesproken werd bestond uit informatie, medicijnen, een verwijzing naar de tweede lijn, of gesprekstherapie. Waarom hadden Marokkaanse respondenten daar minder behoefte aan? “De belangrijkste barrière die werd genoemd was de voorkeur die mensen hadden voor zelfredzaamheid. Men wilde de problemen het liefst zelf oplossen. Andere barrières die migranten vaak noemden waren twijfel over het nut en de effectiviteit van GGZ, en een gebrek aan kennis van de Nederlandse GGZ”, aldus Fassaert. “Zulke resultaten kunnen aanknopingspunten bieden voor voorlichting. Tegelijkertijd vragen ze om nadere bestudering, want het is natuurlijk interessant om uit te zoeken waar Marokkaanse migranten met psychische klachten dan wel behoefte aan hebben.”

Bron: mikadonet.nl

Terug naar alle nieuwsberichten

Chat over angst met onze hulpverleners