HELP
Ik heb een half jaar ernstige Boulimia gehad. Ik woonde in New York op mezelf en heb me daar eigenlijk helemaal kluizenaar gemaakt en kotste elke dag een paar keer. Ik vond het verschrikkelijk. Het is ook helemaal niks voor mij....ik ben nooit echt dik geweest, maar was opeens heel erg op mijn uiterlijk gefocust. het begon met een onschuldig dieet waarin ik compleet de controle ben kwijtgeraakt. De eerste paar keer overgeven na een eetbui voelde goed, maar naarmate het meer gebeurde begon ik het zwaar kut te vinden. ik had mezelf niet meer onder controle en ben uiteindelijk met een paniekaanval daar in het ziekenhuis beland.
daarna had ik duidelijk besloten dat het zo niet langer verder kon...ik heb mijn moeder gebeld en het haar verteld en steun gevraagd. ik ben een sterk persoon en kan vaak dingen zelf oplossen. al snel nadat ik al een tijdje niet had gekotst, gebeurde het weer een keer....en natuurlijk volgde er toen weer meerdere keren...pas toen ik weer het gevoel kreeg dat ik mijn lichaam kapot aan het maken was ben ik er uiteindelijk weer 2 maanden mee gestopt en mijn menstruatie kwam terug. het was op diezelfde dag dat ik uit het niks weer boven de wc hing. niet eens na een vreetbui. van die ene keer zijn weer meerdere keren gekomen...nog niet zo erg als voorheen, maar ben bang dat het erger gaat worden. het gebeurt nu al weer zo'n 3 weken, niet heel vaak, maar ik merk dat ik in oude patronen terug begin te vallen...de calorien die ik binnenkrijg zijn voor mij niet het probleem, maar ik zit zo snel vol dat ik het niet eens doorheb. het volzitten doet dan zo'n pijn dat ik maar weer ga braken om mezelf op te luchten. daarna is mijn maag natuurlijk weer leeg en ga ik weer eten....waarbij de kans op braken ook groot is....ik weet dat het niet meer om het eten gaat, maar waar dan wel om...en wat kan ik eraan doen om hier nou is een keer definitief mee op te houden. ik denk dat ik eigenlijk gewoon steun zoek van iemand die hetzelfde meemaakt of heeft meegemaakt als ik. naja ik hoop dat iemand reageert!
DOEI
van: Anna (20)
Hoi Anna,
Even een reactie op je verhaal. Dapper dat je dat zo schrijft.
Ik herken veel in je verhaal. Je wilt het niet en het wordt als maar erger. Een cirkel waar je niet uit komt.
Ik heb ook dagelijks eetbuien en als ik het niet heb eet ik die dag eigenlijk veel te weinig. Het is of te vol, of te leeg. De middenweg is er niet of lijkt er niet te zijn.
Ik wil je heel veel sterkte wensen. Zelf weet ik ook niet goed hoe ik verder moet. Steeds hoop ik dat het beter zal gaan.
Probeer van de zon te genieten. Hij schijnt ook voor jou!
Zet hem op!!!
Groetjes Vinkie
vinkie (24) | 11 apr 2011, 16:54 uur
