het is heel lastig en de stap is echt heel groot, ik weet het ik heb hem ook nog niet helemaal gezet. maar zoek hulp. ik heb met een vriendin over mijn probleem gepraat, ook een combi van.. dit is misschien voor jou ook een goed idee. ik ga samen met mijn vriendin naar de dokter, daar kunnen zij mij verwijzen naar de hulp die ik nodig heb, ik weet niet of gaat werken maar ik hoop het, en ik hoop dat jij ook inziet dat je zo’n stap moet gaan zetten . stel dat je dit niet durft dan kan je nog hulp zoeken bij http://www.buropuur.nl/ ik hoop dat je hier wat aan hebt heel veel sterkte m

m (17) | 4 mrt 2009, 00:21 uur

Hej,
ikzelf heb anorexia (gehad). Het is zeer moeilijk om erover te praten met iemand maar wel heel noodzakelijk. Als je het moeilijk hebt om het te zeggen kan je ook een brief schrijven naar je mama, vriendin of vertrouwensleerkracht.
Ik ben opgenomen geweest in een kliniek die gespecialisseerd is in eetstoornissen en ze hebben me daar goed kunnen helpen. Ik raad het dan ook aan om je er over te informeren.
Mijn leven is terug begonnen. Ik heb terug vriendinnen en amusseer me.
Niet alleen is het zeer slecht en gevaarlijk (!!) voor je lichaam,
na een tijd ga je je ook afzonderen en verlies je alles zonder je dat door hebt.
Hoe sneller je hulp zoekt, hoe beter !!
Mijn advies is: zoek iemand die je heel goed vertrouwd en vertel, schrijf,… jouw probleem aan haar.
Het is al zeer goed dat je beseft dat je een eetstoornis hebt.
Dat is meestal de eerste stap, je bent goed opweg !!
veel succes van me en ik hoop dat je binnenkort weer kan genieten van een (bijna) zorgeloos leven !

laurette (17) | 25 aug 2009, 14:20 uur

hey,

ik heb op dit moment ook te kampen met dit probleem. Bij mij is het ook een mix tussen de twee stoornissen. Ik heb dit onlangs verteld aan een zeer goede vriendin en mijn ouders zijn hiet ook van op de hoogte. De dokter heeft me aangeraden te praten met een therapeut.. want het probleem begint eigenlijk in je hoofd. Ik heb sindsdien niet meer gebraakt, maar er komt ook niets in mijn mond. Aangezien ik niet meer wil braken, kies ik ervoor om gwn zo weinig mogelijk of soms helemaal niet te eten. Sinds gisteren ben ik terug begonnen met overgeven :( ik voel me er echt klote bij.. Mijn ouders zijn ten einde raad.. Wat ze allemaal zeggen tegen me heeft alleen een beetje invloed op het moment zelf.. daarna vergeet ik dat allemaal.. Ik ben nog maar 1 keer geweest bij de therapeut.. IK weet zelf niet wat ik moet doen.. Ik ben heel ongelukkig en voel dat ik de mensen die me dierbaar zijn ook van hun geluk beroof wat me nog meer pijn doet.. Ik weet dat ik fysiek helemaal kapot ben.. ben slokdarm is sowieso zeer hard beschadigd.. Kan deze terug worden hersteld? Ik wil echt een nieuwe start.. een gezonde start! Als ik terug normaal begin te eten weet ik zeker dat ik ga bijkomen.. Mijn lichaam is dat niet gewoon.. Het beste is, denkik, om naar een specialist te gaan die me dat helpt om terug normaal te kunnen functioneren zoals bijvoorbeeld: een dieetlijst opstellen waardoor ik alle vitaminen terug binnenkrijg zonder echt veel bij te komen.. Mijn figuur is echt een obsessie geworden bij me, heel mijn leven draait er precies om.. IK weet dat dat zot is, maar daar helaas niet veel aan doen.. :(

naz (21) | 26 sep 2009, 01:45 uur

Hey,

Ik heb de afgelopen 3 jaar een beetje ermee geschommeld. Pas sinds een klein jaartje wíl ik er pas vanaf komen en heb ik door dat het eigenlijk allemaal niet zo normaal is (vooral boulimia).

Ik ben er toen meer over gaan praten, wat me echt hielp. Vooral de eetbuien bleven uit, hoewel ik nog altijd laxerende middelen gebruikte en overgaf.

Tijdens afgelopen zomer heb ik mezelf praktisch opgesloten en heb mezelf gedwongen ermee te stoppen. Dit lukte..
Tot 5 minuten geleden. Ik ben zo teleurgesteld in mijzelf.. Ik geef het op en moet toch maar hulp gaan zoeken. Volgens mij probeerde ik het allemaal te makkelijk af te doen.

Dit typen helpt mij overigens al direct aagezien ik er wel over praat, maar met een aantal personen waarvan ik het gevoel heb dat ik ze er nu wel te vaak mee heb lastig gevallen :(

Succes iedereen, ik weet het even niet meer

Ik (20) | 1 okt 2009, 17:03 uur

ik wil het zo graag aan iemand vertellen maar ik weet niet hoe of wie!! ik weet echt niet meer wat ik moet doen.. help

roxje (19) | 11 nov 2009, 21:25 uur

heej, ik heb boulimia. ik braak en neem laxeerpillen maar toch blijf ik aankomen :( weet iemand hoe het komt en wat ik verkeerd doe? ik ben al en paar x op dieet geweest ik hou het max 3 weken vol en krfijg erna een eetbui. ik ben ten einde raad. ik ga sinds vorige maand naar een psychiater, maar heb het gevoel dat het niet echt helpt. :(

secret^^ (16) | 18 dec 2009, 16:13 uur

Hoi,

Ik wil na alle constateringen ook wat goed nieuws krabbelen. Ik heb ruim 15 een combinatie van Anorexia en Boulimia gehad. (JA GEHAD :) )

Ik wil jullie er graag aan herinneren dat in 95% van de gevallen de grondslag iets psychisch is. Het is het willen controleren en het willen beheersen.
Voor iedereen die niet weet waarom zij hier last van heeft ga voor jezelf na wanneer het begonnen is, en wat daarvoor voor ingrijpends in je leven speelde. Anorexia en Boulimia is het gevolg.

Ik heb jaren geleden dit ook gehoord, en dacht toen ja maar mijn eetstoornis is het probleem. En dit heb ik jaren volgehouden.
Tot ik een paar jaar geleden overspannen raakte, en via de bedrijfsarts bij een goede psycholoog kwam. Mijn Anorexische-boulimia was het antwoord op een Post traumatische stress stoornis. Die achteraf gezien 6mnd na het trauma geconstateerd had kunnen worden, en dan was ik nooit ziek geweest.

Ik zeg niet dat het nu nog makkelijk is. mijn PTSS is “weg” maar het gedrag wat bij de eetstoornis hoort blijft. Echter heb ik nu geleerd bij de psycholoog om beter dat stemmetje te negeren. Door focustechnieken mijn eigen negatieve spiraal te doorbreken. En de afgelopen 2 jaar na het beeindigen van mijn therapie, heb ik nog 3 keer op het punt gestaan om te gaan vreten. Maar alle negatieve gevoelens die erbij hoorde heb ik uiteindelijk onder ogen durven te komen en met trucjes mezelf van het vreten af te houden en ook mezelf niet op een dwangmatig eetprogramma hoeven te zetten.
Voor het eerst in inmiddels 15 jaar heb ik weer zin in het leven, leef ik niet in een grille balans met eten. Het heeft me bevrijd. :) Ik ben niet beter, en het blijft waarschijnlijk altijd een strijd maar met die middelen wordt het makkelijker.

Bedenk wel dat herstel in fases gaat, waarvan stap 1 is erkennen dat het speelt. En iedereen die hier leest of schrijft is bezig met die stap (of heeft hem stiekem gezet)
stap 2 is de kracht vinden bij je zelf (de wil) om beter te worden. Je kunt alleen “beter” worden als je dat zelf wilt. Wees klaar om je eetstoonis los te laten.
stap 3 accepteer dat je niet alles kunt beheersen en durf af te wachten wat er gebeurd. Ja het doet pijn, maar de wereld vergaat echt niet :)
stap 4 misschien wel gelijk met 3 zoek goede hulp. Als je de mogelijkheid hebt ga niet naar het GGZ maar naar een vrijgevestigd psycholoog (behandeltijd is ca 5* korter dan GGZ en de wachttijd minder lang :) )
Bedenk dat dergelijke hulp niet je eetstoornis oplost, maar het probleem wat je dwangmatig laat controleren op eten. als je dat onder controlle krijgt, wordt de durf om de controlle los te laten veel groter. Dan kun je pas beginnen om je eetstoornis onder controlle te krijgen.
Ik ben nu al 3 jaar bezig om alle controlle los te laten,maar ik heb nog steeds maten 32-34-36-38 en 40 in de kast hangen. Ik durf nog niets weg te doen want je weet niet wat morgen brengt.

Maar dit is voor het eerst sinds tijden dat ik jaren “klachtevrij” ben en dat terwijl ik echt de nodige tegenslagen heb gekend.

Ik weet dat het moeilijk is. En ik weet hoe de lijdensweg is. Maar ik wil jullie vooral meegeven dat het mogelijk is als je zelf wilt (nou ja durft :p )

MissPoes (30) | 14 jan 2010, 00:55 uur

Mensen, even voor de duidelijkheid: DAT JE TE DIK BENT ZIT ALLEMAAL IN JE HOOFD.
Vrouwen hebben gewoon ronde vormen, en dat heeft te maken met onze natuurlijke bouw!
Het zit allemaal in je gedachten en met je gedachten maak je jezelf ziek. Je lichaam is alleen de dupe en wordt kapot gemaakt.
Als je te lang met anorexia of boulimia doorgaat kun je gewoon doodgaan. Je lever werkt niet meer, je kunt je blaas niet meer ophouden, je tanden, haren en nagels vallen uit. Je vermoord jezelf. Je neemt jezelf je toekomst af.
Er zijn zo veel mensen aan de wereld die overlijden aan bijvoorbeeld kanker, en daar hebben ze nooit voor gekozen.
Jullie kunnen wel kiezen! Je kunt hulp zoeken, want je hoeft niet alles alleen te doen.
Je kunt nog een prachtig leven lijden.
Zoek alsjeblieft hulp.
Ik heb het ook gedaan, toen ik het eenmaal door had.

Succes.

Kyra (tsja) | 14 feb 2010, 00:27 uur

Hey, ik heb last van een beginnende eetstornis zeggen veel mensen. Sinds 2 weken eet ik bijna niets meer omdat ik bang ben om dik te worden. 1 beschuitje en de helft van me avond eten. Ik heb vaak de neiging om me vinger in me keel te steken maar in me hoofd zegt een stem dat ik dat niet moet doen omdat me ouders het zouden kunnen horen. Ik ben 1.70 lang en 2 weken terug woog ik 57 kilo. Mijn streven is 53. Dat is dus onder mijn BMI. Ik ben er echt elke dag mee bezig, ik zoek plaatjes op internet van magere mensen en zoek op YouTube filmpjes over mensen die hun verhaal vertellen over hun ervaring met anorexia. Door het weinig eten krijg ik als ik iets eet krampen in mijn buik. Niet veel later zit ik op de wc met diaree. Mijn concentratie is al niet zo hoog maar het wordt steeds minder. Ik voel me vaak kut en heb huilbuien. Diep van binnen wil ik meer gaan eten maar als ik dat doe voel ik me dik. Ik wil een weegschaal gaan kopen Odat ik kan kijken of ik al minder weeg. Alleen ben ik bang dat ik dan elke dag op de weegschaal ga staan en het alleen maar erger wordt. Ik ben in de fase en het is nu al moeilijk om er mee te stoppen…

Roxx (16) | 31 mei 2010, 19:25 uur

Haay,

Ik liep er ook al een aantal jaren mee rond & ik heb toen toch de stap gezet om naar de dokter te gaan. Ook durfde ik het niet tegen mijn ouders te zeggen, het is misschien laf maar ik heb gewoon een smsje naar me moeder gestuurd, ik durfde het niet in haar gezicht te zeggen. Die stappen zijn de moeilijkste die je zult moeten maken om hulp te krijgen, daar ben ik heel eerlijk in. Ik vond het zo eng maar ik ben uiteindelijk toch blij dat ik het heb gedaan.

Ik krijg nu hulp bij het ggz. Sinds een half jaartje ong denk ik, na mijn idee schiet het nog niet echt op. Dit heb ik dan ook gezegd ik kreeg het antwoord dat een eetstoornis een van de moeilijkste dingen is om van af te komen, MAAR nie onmogelijk! Ik heb ook de keus om naar een soort van kliniek te gaan waar ze echt gespecialiseerd zijn in eetstoornissen, ik heb de keuze nog niet gemaakt maar waarschijnlijk zal dit het beste zijn, ook voor jou. Ik heb ook als ik normaal ga eten dat ik last krijg omdat me lijf dat niet meer gewend is. Ik ga het nu ook aan me gebit merken en dat is geen pretje.

Ik hoop dat je deze stap gaat nemen & eigenlijk heb je de eerste stap al gezet omdat je er over na denkt om te gaan want heel veel durven daar niet eens over na te denken en zeggen gelijk nee tegen zich zelf! Het zal een moeilijke tijd worden, je zult terugvallen krijgen maar je zult er alleen maar sterker uitkomen ook al denk je dat vaak niet.

Succes meid!

louke (19) | 21 okt 2010, 17:49 uur

ik weeg 125 kilo en ik wil niet afvallen want dan kan ik niet meer eten..

Cherniciekia (17) | 1 dec 2010, 12:06 uur

@ cherniciekia..
Tjaa dan zou je toch echt naar een specialist moeten gaan.. ;)
Ik snap je reactie ook niet eigenlijk?

Doris

Doris Jennte (19) | 1 dec 2010, 17:11 uur

ik gooi vaak mijn eten weg kom ik achter maar, het is niet omdat ik wil afvallen en me dik voel & ik weet niet strax gebeurt er iets met me!

HELP. (13) | 3 dec 2010, 19:54 uur

Hey,

ik vroeg me af of er mensen zijn die zelf merken wat voor effect anorexia/NAO hebben op een relatie. Ik heb zelf net een relatie verbroken omdat ik dacht die jongen niet leuk genoeg te vinden. Maar zo blijkt nu. eigenlijk was dat de reden niet en vond ik het gewoon te moeilijk en te eng vanwege mijn verstoorde zelfbeeld. Elke keer als hij me aanraakt, bijvoorbeeld mn zij dan kon ik alleen maar denken aan hoe veel vet hij nu wel niet onder zijn hand had liggen en wat hij er wel niet van zou denken. Uiteindelijk is dat dus de redem geweest dat ik de relatie heb verbroken. het werd me te moeilijk en het kwam me te dicht bij.

Ik ben benieuwd of iemand hier op de een of andere manier ook ervaring mee heeft?

gr

lisa (19) | 10 dec 2010, 17:01 uur

Hey,

Ik kamp al drie jaar met anorexia/orthorexia. Mijn lichaam was een slaaf van mijn eetstoornis, ik was helemaal uitgeput.
Ben bij verschillende psyschiaters en diëtisten geweest, maar dat hielp niet echt.

Uiteindelijk ben ik naar Tienen gegaan, een eetstoorniskliniek. Het was zwaar (een van de zwaarste periodes in mijn leven tot nu toe), maar broodnodig. Een constante evaluatie en aanmoediging om van die ziekte af te geraken.

Weet dat je niet alleen bent, en er is niets om je over te schamen. Wij kiezen niet voor een eetstoornis! Je staat niet op en zegt: Vandaag ga ik eens anorexia ontwikkelen.

Belangrijk is om iemand te vinden waarover je ermee kan spreken, en niet bang te zijn om hulp te vragen.

Ga ervoor, voor het te laat is.

Moed (18) | 29 dec 2010, 15:30 uur

hee!
ik ben nu een half jaar bezig met bijna niks meer eten
ik doe verder niet aan kotsen ofzo
maar ik begon me er echt steeds depressiever door te voelen ofzo
ik wist niet meer wat ik moest doen dus ik heb t een vriendin verteld via msn want in t echt durfde ik niet
ze reageerde gelukkig heel lief en ze wil me echt helpen
nu heb ik deze week gewoon weer normaal proberen te eten
alleen nu voel ik me gewoon zo dik
en ik heb nu alweer de neiging om gewoon weer te beginnen met niet eten
ik wist ook echt niet dat het zo snel zou gaan dat je na een half jaar al denkt dat als je iets eet je gelijk dik bent

maar nu weet ik dus echt niet meer wat ik moet doen
want ik wil echt niet aankomen en ik voel me zo opgeblazen nu!


cynthia

cynthia (16) | 17 feb 2011, 16:54 uur

ik denk dat ik miss boulimia heb maar ik durf er met niemand over te praten.
ik ben 1,73 en 65 kilo en 15 jaar.
ik slik laxeermiddelen en appelazijn enzoo
en ik kots ook vaak vooral na een vreetbui :O
weet iemand hier meer over?

femke

Femke (15) | 12 jul 2011, 20:51 uur

Hallo, Een eetstoornis komt bij veel meer mensen voor dan je denkt(vooral meisjes/vrouwen maar ook mannen!). Het is een manier van omgaan met de dagelijkse stress... Ik denk dat dokters het nog steeds niet bij het rechte eind hebben wanneer ze in praktijk mensen met anorexia dwingen om te eten en kilo's bij te komen wanneer net dit hun grootste vrees is. Wil jij een andere (niet professionele) mening, mail mij dan : **********************
Misschien vinden wij samen een oplossing. Groetjes, Ilse

( Het is niet toegestaan om op de site van hulpmix email-adressen uit te wisselen met elkaar)

Ilse (36) | 9 jan 2012, 10:35 uur