Wanhopig
Vroeger liep het niet zoals nu, mijn verhaal heeft in de loop der jaren een geheel andere wending aangenomen. Hierdoor voel ik me zo onbegrepen.
In mijn familie hebben we al vaker te maken gehad met eetstoornissen. Zowel ik als men 2 zussen hebben hier al enkele jaren mee geworsteld. Ik ben altijd het magere meisje geweest en had, ook mede door problemen binnen de familie, anorexia. Ik ben steeds heel bewust met eten bezig geweest en zag het als het enige dat ik wel kon controleren in mijn leven. Ik denk dat ik ongeveer 15/16 jaar was op dat moment. Ik ben hier uit gegroeid en een heel stuk zelfverzekerder geworden, ik hou van mijn leven nu. Ik ben inmiddels 22 jaar, heb binnen een jaar een diploma op zak, een ongelofelijk lieve vriend...
Maar toch heeft eten een hele grote invloed op men leven. In tegenstelling tot vroeger eet ik nu veel meer en veel ongezonder. Het is niet dat ik mezelf laat gaan, maar elke keer als ik me weer op iets calorierijk en ongezond heb gestort (het blijft dan niet bij 1 koekje, maar de hele doos) houd ik me bij de volgende maaltijd een beetje in met eten. Ik ben nu in 2 maand tijd 5 kilo bijgekomen en heb het gevoel dat ik men eetgedrag niet meer kan controleren. Ik denk de hele tijd aan eten, word lastig als ik niets aan het eten ben, weet niet meer wanneer ik honger heb en als ik dan iets eet is het steeds ongezond. Ik wil er nu iets aan doen want ik weet dat dit niet zomaar gaat stoppen. Ik wil me niet zo ver krijgen als enkele jaren geleden (omgekeerd dan). Iemand die me kan helpen? Ik weet niet meer wat te doen en durf hierover met niemand te spreken, ik probeer het zoveel mogelijk te verbergen.
van: Sofie (20)
