Tweestrijd
Als ik er nu op terug krijg was ik vroeger helemaal niet dik...
Ik weet niet meer waarom en wanneer ik mezelf toen dik vond.
Het begon in groep 7 toen ik op vakantie in Turkije was vond ik voor het eerst van mezelf dat ik een 'bolle buik' had. Dat kwam omdat ik weinig luste, en daar was alleen maar patat dat ik lekker vond, dus het was bijna 2 weken lang patat als avondeten. Al weet ik nu niet waarom ik mezelf toen dik vond aangezien ik echt ben aangekomen. Daarna had ik wel in groep 8 en in de 1e dat ik niet volledig slank was zoals ik mooi vond en wat ik dacht dat mooi was. Vanaf groep 8 ben ik toch meer gaan eten, vooral koekjes en die dingen, het begon allemaal erg onschuldig ik hield gewoon van eten. Ik had ook niet het ide dat ik heel erg aankwam ofzo. In de 2e begon ik er wel heel erg over na te denken. Toen zat ik er echt mee maar afvallen lukte me niet. Ik dacht altijd bij mezelf, ik hou teveel van lekker eten om af te vallen. Ik begon steeds onzekerder voor de spiegel te staan, en woog me steeds vaker. Uiteindelijk dacht ik er zoveel aan dat het gewoon een strijd in mijzelf werd van wel en niet eten.
Dit was het, mijn tweestrijd.
Hetzelfde moment zat ik ook niet meer lekker in mijn vel. Die tweestrijd kwam steeds vaker in mijn gedachte zo vaak dat ik dacht op een moment dat ik het zelf niet meer was. Het voelde alsof iemand tegen mij zei; 'Nee je mag niet eten dan word je dik'. Alleen mijn drang naar eten is zo groot dat ik ga eten en dan ga ik me schuldig voelen en tegelijkertijd ook nog depressief van binnen. Ik wou echt dat niemand dit wist dus deed ik me steeds vaker anders voor. Ik deed alsof ik altijd zo vrolijk was terwijl ik van binnen echt somber was. Ik kwam erachter dat er wel een manier was waardoor ik toch kon eten wat ik wou zonder dat ik aankwam door gewoon mijn vinger in mijn keel te doen. Vanaf Juni 2011 begon ik daarmee het begin was het wel vermoeiend maar ik voelde me echt sterk nadat ik dat had gedaan. Ik merkte wel dat ik steeds minder lekker in mijn vel zat, steeds vaker stak ik mijn vinger in mijn keel. Ik kreeg veel stemmingswisselingen ik raakte snel geïriteert vooral aan mijn familie, ik begon me van mijn familie af te sluiten en vermeed hun zoveel mogelijk. Integendeel tot mijn vrienden, ik sprak veel met ze af en zette steeds vaker mijn vrolijke masker op. Normaal ben ik heel open en mijn moeder merkte dus wel, dat ik ergens mee zat. Als ze vroeg wat is er? Dan zei ik dat ik gewoon chagrijnig was. Maar ik had op dat moment wel door dat ik moest stoppen alleen dat kon ik niet alleen, want ik had geen ritme meer in mijn eten. Op 1 avond toen ik met vrienden in een tent slim voelde ik me echt niet goed. Ik had het toen aan 1 van mijn beste vriendinnen verteld. Die steunde me wel goed. Maar ik durfde het haast niet aan mensen te vertellen omdat ik bang was dat ze me een aandachtstrekker vonden...
Elke x als ik met traanogen de WC uit kwam of iets, verzon ik een smoes. Nadat ik het mijn beste vriendin had verteld heb ik het ook aan mijn moeder verteld en mn andere beste vriendin. Mijn moeder reageerde heel begripvol en had me veel moet ingepraat. Veel verder met mijn eetpatroon kwam ik niet. Ik had nog steeds vreetbuien alleen nu at ik de hele dag bijna door. Het moment daarvoor was ik wel afgevallen ik woog 45 kg. en ik ben 1.54. Mijn streefgewicht was 40 kg. Maar ik begon weer heel erg aan te komen. Dus begon ik weer met braken alleen dan wel veel minder. 1 avond was ik aan het braken en ik doe dan altijd alsof ik ga douchen zodat je het niet hoort alleen mijn zus hoorde het wel en bonkte zo hard op de deur dat het opviel als ik snel ging doortrekken, dus ik stapte onder de douche maakte me nat en hoopte dat ze niet in de WC zou kijken... helaas deed ze dat wel en haalde mijn moeder erbij. Ik schaamde me zo kapot zo'n moment wil ik nooit meer. Dus ging ik minder braken zodat mensen er minder snel achter zouden komen. Alleen ben ik wel weer aangekomen. Ik maakte gedichten over mij zelf hoe dik ik was hoe lelijk dat ik dun moest zijn.. ik zag het als een motivatie alleen word ik er wel behoorlijk verdrietig van soms kan ik wel huilen. Ik heb echt heel erg ups en downs. Ups versta ik onder tijden dat ik bijna flauw val omdat ik te weinig heb gegeten, dat is toch niet meer gezond??? Ik wil gewoon dun zijn zoals mooi is, zoals hoort! waarom lukt dat mij niet?? ik word soms zoo boos op mijzelf het is vreselijk, telkens die tweestrijd om niet en wel te eten! Eenmaal iets te eten gehad geef ik het ook weer op, mijn hele vriendinnengroep weet ervan omdat ik het heb verteld toen ik dronken was. Echt een marteling ik wist het niet meer, ze zeiden dat e allemaal erg hebben gehuild en me wouden helpen maar ik wil niet aandacht zoeken! Hoevaker mensen tegen me zeggen je bent niet dik, hoe vaker ik tegen mezelf zeg ben ik wel.
Ik haat mijn leven.
van: Klein en dik... (14)
aaaah meissie ik herken je strijd zo goed. Ik kan me echt helemaal in je plaatsen. Ik doe precies hetzelfde. Ik zet ook de douche aan wanneer ik het doe, en fohn mn ogen weer een beetje normaal. Het is een stiekem en hard leven.
Ik ben er nog steeds niet vanaf, maar ik probeer er weldegelijk zelf vanaf te komen, want ik durf het echtneit te vertellen. Ik zit op vwo en ben vrij netjes, dus waarschijnlijk zullen ze het niet eens serieus nemen dat ik dat doe.
Het beste wat je kunt doen is zoek eten wat weinig koolhydraten bevat. Dit zijn de boosdoeners. Producten met eiwitten (zuivel en eiwit zelf) zijn heel goed! Ik heb mijn ouders veel optimel laten kopen, want dit is ook nog is weinig calorieen! Perfect en zonder al teveel op te vallen, want het is ook nog is hartstikke lekker!
Bij een honger gevoel probeer water te drinken. Niet uit een glas, maar uit een flesje. Het helpt echt tegen een honger gevoel! Of neem een lekker kopje groene thee. Een van nature vetverbrander.
Komkommer werkt hetzelfde, het is gezond en helpt mee verbranden.
Probeer om bij het avondeten maar een keer op te scheppen. Als je het op hebt gelijk zeggen dat je vol zit, zodat je ouders niet aandringen om nog meer te eten. Aangezien jou ouders al van het overgeef probleem weten, zullen ze dit zeker accepteren.
Het leven is echt oneerlijk verdeeld, want sommige kunnen eten en eten zonder iets aan te komen. Dit moeten wij maar accepteren en wij moeten de lekkere dingen laten liggen en liever een stuk fruit te eten.
OHJA tegen het flauwvalleen: Koop vitamine pillen, dit zorgt dat je alsnog genoeg vitamines binnenkrijgt. Je mag er drie per dag, en het is niet zo heel duur. Gewoon een potje bij de kruidvat halen
Verder wens ik je heel veel sterkte, want het is zeker niet zomaar iets. Ik vind het heel erg fijn om op deze site mensen tegen te komen die hetzelfde hebben als ik en met dezelfde denkwijze.
visje44 (16) | 19 mrt 2012, 16:40 uur
Heey meisje ik kan je echt begrijpen , ik vind mezelf ook dik maar ik heb een dieet schema ik eet vanalles maar niet veel en veel gezond eten ik viel 6 kilo af probeer te dieeten vanalles te etenmaar weinig bijvoorbeeld 1 keer per dag een koekje eerst is het wel een beetje moelijk maar daar wen je wel aan ik koop ook dieet koekjes enso kan je ook doen ;) xxtika
tika (14) | 19 mrt 2012, 18:39 uur
Herkenbaar.. Alleen ik heb niks gezegd, durf niet en bij mij valt het wel allemaal mee...
mmaaikkeee (13) | 24 mrt 2012, 17:05 uur
