Anorexia houd mij in zijn greep.
Als ik vertel dat ik anorexia heb gehad krijg ik altijd als antwoord maar jij bent helemaal niet dik. Iedereen heeft dat beeld in zijn hoofd van een meisje dat dik is in de spiegel maar in het echt eigenlijk heel dun is. Niet realistisch. Anorexia draait om controle. Je verliest ergens je controle over, en die vind je dan terug in afvallen, je krijgt controle over je lichaam.
Wanneer begon het?
Ik vind dit lastig te zeggen, het sloop erin.
Wat was de aanleiding, waarom kreeg je anorexia?
Ook een lastig verhaal, er is niet echt een reden waarom je het krijgt, mijn opa had kanker, ik had het moeilijk op school en thuis. Ik miste hier die controle.
Ben je genezen en hoe?
Nou de knop was in 1x om. Ik ging weer gezond eten, nam weer chips at weer na half 7, braakte niet meer en werd weer wat zelfverzekerder.
Hoe gaat het nu?
Ik voel ergens dat ik mezelf weer verlies. Val weer terug richting anorexia. Probeer zo weinig mogelijk kcal binnen te krijgen, dit lukte donderdag aardig, ik viel flauw op school en begon thuis hierdoor over te geven. Nu heb ik buikgriep en houd dus ook niks binnen. Makkelijk hoef ik er ook geen moeite voor te doen. Mijn moeder krijgt wel weer iets door ze vraagt elke dag, is dat gedoe met eten weer begonnen? Heb hier goede smoesjes voor. School krijgt inmiddels ook iets door en vraagt elke dag of ik gegeten heb. Ik ga volgend jaar naar India, daar heb ik 2 weken niemand die mij controleert, en eten is daar niet erg lekker dus ik kan daar veel overslaan. Thuis ik eet ik echt het minimale, 1 broodje in de ochtend en een mini halve aardappel met een klein beetje groente plus 3 glazen water. Ik smokkel met alles en heb erge bewegingsdrang. Ik heb mijn streef bijna bereikt. Ik heb eindelijk weer de controle terug die ik even heb laten vallen.
van: nine16 (15)
hoi ik lees je berichtje net ik kan me zelf helemaal bij je inleven bij mij persies het was erin geslopen ging slecht op school en thuis gescheiden ouders en zo je kent het meschien wel, ging ook smokkelen met eten ik ben sinds 3 jaar weer geneze maar heb nog steeds wel terug vallen vindt me eigen nog steeds te dik en kan er nog steeds niet mee leven met hoe ik er nu uit zie ik en veel moeten aan komen van de diahtisten en de arts tot dat ik niet meer op controle hoefde te komen ik ben van mij ondergewigt af maar vind me zelf nu weer te dik en gezond afvallen zit e niet in ben zo bang dat ik heel snel weer terug val in me oude leven en ik weet dat dat gevaarlijk en niet goed voor me lijf was en is ,,
ik ben blij dat ik me verhaal ook met iemand kan delen die ook zoiets heeft meegemaakt en het ergste is voor de buiten wereld doe je leuk maar van binne ga je kapot dat je voor je gevoel niet bent wie je bent want je wilt dun zijn en niet vettig maar iedereen zegt wat zie je der goed uit,, ik had van de week op me werk een meisje die 3 jaar geleden een vriendin was en die zag me nou 3 jaar later en het eerste wat ze zei is wat ben je aangekomen nou het leek wel of ik brakk gewoon omdat je nu volgens de specalisten goed op gewicht bent en toen ik ondergewicht had dan zegge ze niks en nu ben je op gewist en dan doet het zeer als iemand zegt dat je wel ent aangekomen terwijl je der zerlf niet achter staat,
maria (20) | 20 dec 2011, 21:17 uur
ik herken het verhaal maar je moet wel nadenken dat je er veel mensen pijn mee kan doen, je vriendinnen en je familie. Zij zien jou het liefste eten. Het is lastig want je hebt dan misschien het idee dat je jezelf verdriet doet maar uiteindelijk zal je denken. Fijn dat ik gestopt ben met het niet-eten. Later zul je er namelijk heel veel last van krijgen.
je knop is langzaam en ongemerkt weee teruggedraait en die zul je weer terug kunnen draaien omdat het eerst ook lukte. Het is lastig dat weet ik ook, ik zit in hetzelfde probleem maar het moet lukken!
Genieten zul je nooit echt meer van het eten, je zult blijven denken dat het je dik maakt maar je moet normaal blijven eten. Niemand kan zonder eten.
de knop moet weer om (:
dikkerd (14) | 4 jan 2012, 19:46 uur
