hee. ik eet zelf ook bijna nix. ik weet dat het slecht is maar ik weet niet wat ik moet doen. maar die vriendinnen zijn dus geen echte vriendinnen. want echte vriendinnen laten je neit in de steek! maar ik wil je wel helpen. ik weet alleen neit hoe.. misschien kan jij mij of iemand anders mij helpen..

ilse (13) | 14 jan 2009, 17:20 uur

lieve mij, Ik weet hoe het is en voelt om een eetstoornis te hebben. Zelf heb ik jarenlang anorexia gehad. En helaas, worstel ik nog steeds met dit probleem. Van mijn 12de tot mijn 18 bleef ik maar aan eten en afvallen denken. Het voelt hardstikke goed om af te vallen en niet te eten. Daardoor heb je ‘controle’ over je eigen lichaam…helaas denk je dat alleen maar, en is de werkelijkheid anders. Ik vind het al heel positief dat je hulp wilt. Het is een heel moeilijke en dappere stap als je dit echt aandurft. Misschien kun je in eerste instantie naar de huisarts gaan? Zij of hij kan je helpen om hulp te krijgen die voor jou op dit moment helpt. Je wilt dit namelijk niet je hele leven.. echt.. Ook al is het moeilijk en zal je soms denken ‘laat allemaal maar zitten, ik kan het toch niet’.. weet dat je niet de enige bent, en dat je hieruit kunt komen. Je kunt alles wat je wilt, als je het maar doet. Ik heb zelf 6 maanden in een kliniek gezeten, wat erg moeilijk was. Ik heb zelf een aantal keer erg getwijfeld of ik er wel mee door wilde gaan. Gelukkig heb ik dit gedaan, en kan ik eindelijk na vele jaren zeggen. Ik ben gelukkig! Ik voel me goed. Dus.. ga naar de huisarts.. zij zijn ervoor om je te helpen, en je door te verwijzen. Schaam je er niet voor. Ze zien heel veel mensen die met dit probleem worstelen. Misschien kun je ook je ouders in vertrouwen nemen? Dit lijkt moeilijk, maar ze zullen je moeten helpen in deze moeilijke tijd. Succes! Je kunt het! Groeten en veel liefs, Linda

linda (19) | 22 jan 2009, 23:53 uur

hi mij, die vriendinnen zijn inderdaad geen echte vriendinnen, want echte vriendinnen laten je niet in de steek als het even slecht met je gaat. ik heb zelf ook anorexia gehad (woog 43 bij 175 cm). ik durfde het aan niemand te geven en zelf toen mn moeder me meesleurde naar de dokter bleef ik ontkennen. en dat was achteraf een grote fout! er werd met de dokter afgesproken dat als ik binnen 2 maanden geen 50 kg woog, ik dan terug moest komen en ik dan wss opgenomen ofzo zou worden, en dat wilde ik echt niet!! dus in hele korte tijd veel aangekomen en toen ik eenmaal 50 woog, was ik zo gewend aan ‘over-eten’dat ik dat bleef doen, zelfs toen ik niet meer in de gaten werd gehouden. ik ontwikkelde boulimia: enorme eetbuien van meer dan 4000kcals per keer en dan erna vasten en sporten.. omdat ik inmiddels niet meer thuiswoonde was er ook geen controle meer en niemand die me een zekere leiding gaf over wanneer ik al dan niet moest eten. de vreetbuien en het compensatiegedrag heb ik nog steeds, maar niemand die er iets van weet. ik zou er heel erg graag vanaf komen, maar ik durf niet om hulp te vragen en niemand biedt me uit zichzelf hulp aan, aangezien ik nu 56 weeg en dat als ‘gezond’ wordt beschouwd. in elk geval wil ik je dus waarschuwen en je aanraden toch echt hulp te zoeken! want hoe langer je wacht hoe moeilijker het wordt! geloof me, ik weet als geen ander hoe eng het is om hulp te vragen en toe te geven wat er aan de hand is, maar zo doorgaan, dat is geen keuze! heel veel sterkte

meranda (18) | 29 jan 2009, 17:33 uur

hi ik wil alleen zegge die is supper lang ik ben 13 jaar en 148cm en weeg 30kg ben ik wel gezond

lol (13) | 1 mrt 2009, 15:34 uur

Heej, Wow, dit is zo herkenbaar!! Bij mij begon het ook op mijn 12e.. wat jij allemaal schrijft dat zou ik gewoon hebben kunnen schrijven! Ik ben heel erg gepest door mooie, dunne meiden.. ik geef (gaf) mezelf de schuld.. ik wilde veranderen, ze noemden me altijd dikzak, lelijkerd enz. dus dat was de nr 1 op mijn lijstje: afvallen! en niet zo´n beetje ook… Het lukte me eerst niet, maar toen vlogen de kilo´s eraf, ik voelde me geweldig… maar het was nooit genoeg. Na een tijdje woog ik 39 kilo.. en moest ik worden opgenomen.. maar een paar maand later kreeg ik een terugval.. ik begon te braken, pillen te slikken, oefeningen te doen en nog veel meer.. Een paar weken geleden ben ik weer thuis gekomen van mijn 2e opname… Nu ben ik 51 kilo!!! Nu heb ik weer een terugval gekregen… het is zo moeilijk en ik begrijp je zo goed! Meid, ik wil je zoo graag helpen! Je bent nog zoo jong… Heel veel sterkte en houd vol! Ik vind het heel erg gemeen van je vriendinnen, ik zelf heb dat ook meegemaakt… Houd vol! Veel liefs xx

justme... (16) | 8 apr 2009, 21:08 uur

heey, ikzelf ben 14. en ik heb een vriendin met anorexia. maar ik kan haar gewoon niet in de steek laten want ze heeft ook zelfmoord neigingen en ze is verslaafd aan paracetamols (als ze die niet neemt krijgt ze paniekaanvallen), en ik wil haar ook niet in de steek laten. ze is alles voor me. alleen doet het wel heel veel pijn om haar steeds verder te zien wegzakken in de ‘shit’ zegmaar. soms denk ik dat het de enige manier is om haar wakker te schudden (haar in de steek laten) maar ik weet tegelijkertijd ook dat dat juist niet goed is. maar meisje, je moet er geen einde aan maken. je zal zo veel goeds mee maken in je leven, zolang je maar echt luistert naar je hart. ga doen wat jij wilt, niet wat anderen van je verwachten en respecteer jezelf. en geloof me, het komt goed. echt!

M (14) | 19 apr 2009, 00:21 uur

Je moet zo denken, het is mijn eigen lichaam. En ik heb maar 1 lichaam, daar moet ik zuinig op zijn. Als dat stuk gaat heb je niets meer. Probeer van jezelf te houden. Probeer je niets aan te trekken van wat anderen van je zeggen, want het is toch nooit goed wat je doet. Vertrouw op jezelf. Je bent het waard. Er zijn altijd wel mensen die van je houden, ok al denk je van niet. Daar moet je het voor doen, voor jezelf . Het is zonde om je lichaam te vernietigen door te weinig te eten. Je hebt gewoon eten nodig om te leven en dat je dan wat dikker bent is toch geen ramp. Iedereen heeft wel iets wat niet volmaakt is. Moet je maar een goed op letten. En is dat zo belangrijk. Je wordt toch ouder en eens is je uiterlijk niet meer belangrijk, maar je innerlijk dat telt. Dat is het belangrijkste. Ik vind je in ieder geval de moeite waard.

Sandra (19) | 29 mei 2009, 19:23 uur

heej lieve mij ik ben zelf een beetje op weg naar anorexia.(maar durf me v inger niet in me keel te steken) maar ik wil je een ding vertellen. jij bent jij. en niemand kan jou jij afpakken maar je moet er geen einde aan maken je verpest dan je toekomst en je hebt nog zoveel om te doen in het leven. en er zijn genoeg mensen die wel van je houden.

anne (13) | 1 jun 2009, 20:26 uur

Hallo lieve mensen hier allemaal, ik wil jullie even een hart onder de riem steken. Ik ben Fien, 16 jaar en ook ik heb anorexia. Ik ben 1.58 m groot en momenteel weeg ik 38.3 kg. Drie maanden geleden woog ik 34.6 kg. Ik moest toen eigenlijk opgenomen worden in een kliniek, maar ik was daar ongelofelijk tegen waardoor ik uitstel kreeg. ( Ja, ik kan overtuigend zijn :] ) Ik had geen vrienden meer, mijn haren vielen uit, in de winter had ik blauwe tenen en vingers, ik viel van trappen omdat ik geen energie meer had, … Nu vecht ik en ik blijf verdomme vechten om die fucking anorexiaduivel uit mijn lijf te krijgen. Ik weet heel goed meisjes dat het zo verdomd moeilijk is! Ik weeg eigenlijk nog altijd 7 kg te weinig, maar ik voel nu al een immens verschil met de periode waarin ik 34 kg woog. Ik heb meer energie en ik heb betere sociale contacten. Het lucht op om te weten dat ik die duivel te baas kan! Wat ik maar wil zeggen; JULLIE ZIJN PERFECT ZOALS JULLIE NU ZIJN! HET ENIGE WAT DIE ANOREXIADUIVEL WIL IS JOU ZO SNEL MOGELIJK KAPOT MAKEN, EN HET STRAFSTE VAN AL: JIJ HELPT HEM NOG EENS DAARBIJ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! VECHT VERDOMME, LAAT ZIEN DAT JE STERK BENT!!!!!

Fien (16) | 16 jul 2009, 19:36 uur

hej hoi,,,
ik ben te dik,
ik wil geen anorectia, maar wel graag snel en veel afvallen.
Ik heb heel veel verschillende dieeten geprobeerd, Jaren lang.
Een vinger in me keel steken vind ik maar niets,
maar wat doen jullie verder om af te vallen?
Laxeertabletten??
en wat van oefeningen??
en wat nog meer??

Ik laat het echt niet zo ver komen als anorectia, dat zou nog jaren duren bij mij…
Maar misschien word ik dan eindelijk niet meer gepest,, als ik gwn ff wat afval..

Willen jullie mij Please tips geven,,,

xxjes,,

flower18 (18) | 30 nov 2009, 20:44 uur

ik ben een meisje van 14 jaar oud. ik ben 1.58 en ik weeg 57 kilo ik ben ik een korte tijd veel aan gekomen. ik wil graag afvallen en weer op mn normale gewicht komen van 50 kilo. maar het lukt me niet ik snap niet hoe jullie dat doen? wil iemand mij helpen?…

xx

dikkiedik (14) | 1 jan 2010, 18:49 uur

ik ben 14 jaar en 1.64,
ik weeg 50.4 kilo,
maar heb een buik.
en als ik in de spiegel kijk vind ik mezelf heel erg dik!
echt mega dik..
wat kan ik daar nou tegen doen! :(

dikkedaan (14) | 3 jan 2010, 20:01 uur

Hoi Dames, Ik heb echt met jullie te doen, jezelf verhongeren dat is nergens voor nodig, ik herken mezelf heel goed in jullie, ik zat jaren geleden ook met zelfde probleem, door mijn geloof in god en in mezelf ben gelukkig van afgekomen, en dat wens ik jullie ook met me hart en ziel, mijn advies aan jullie is ga gewoon sporten, en niet jezelf verhongeren wis je dat je organen op gegeven moment het opgeven, wat hou je dat over, dunne figuurtje en niet functioneren organen, Ik zal voor jullie bidden om vanaf te komen, Succes
Dames

yasmina (28) | 8 jan 2010, 17:30 uur

Als je er zelf van bewust bent dat je anorexia hebt, waarom doe je daar dan niks aan?
Sorry, maar ik vind dit echt heel raar.
Wij kunnen niks doen hoor?
Jij bent degene die dit in de hand heeft.

Succes

Lisa (13) | 29 mrt 2010, 11:38 uur

ik ben zelf dun, kan eten wat ik wil en kom geen gram aan :( me botten steken bekant uit. ben toch blij met hoe je eruit ziet, ik snap niet waarom mensen zown sateprikker willen zijn!! ben er zelf een, maar als ik aan KON komen GRAAG!!!!

sateprikker (20) | 17 mei 2010, 16:47 uur