de hell brak uit toen ik anorexia kreeg!!!
het begon 2 jaar geleden, mijn ouders en familie waren allemaal super slank en ik ook, jammer genoeg zag ik dat zelf niet, ik zag mezelf in de spiegel als een onwijs dik meisje, het dieeten begon goed, ik at minder en gezonder maar al snel ging et fout, ik stak mijn vinger in mijn keel. Mijn vrienden zagen dt ik steeds dunner, bleker en stiller werd en maakte zich zorgen. Later kwam mijn bff met mij praten en ik heb haar alles toevertrouwd, ze is gelijk naar haar moeder gegaan en die is samen met mij naar de dokter gegaan, ze hbben mij geholpen, tenminste, dat dachten ze, mijn vriendin kon mij natuurlijk niet 24/7 in de gaten houden en als ze er niet was stak ik alsnog mijn vinger n mijn keel. 27 december 2009 trof mijn vriendin mij buiten westen aan op de grond van mijn slaapkamer, ze heeft gelijk een ambulance gebeld en ben met spoed naar het ziekenhuis gebracht, daar hebben ze mi aan het infuus gelegd, een deden telkens klein beetje eten via mijn neus(met een slangetje) naar binnen, dat ging goed en ik kotste het niet uit, mijn maag was onwijs gekrompen dus als ik te snel weer ging eten kon het fout gaan, na 1 maand mogt ik wat meer eten, ik kreeg ziekenhuis voedsel(wat egt goor was) en mog daar telkens klein beetje van opeten, na 2 maanden mogt ik alweer wat meer eten en zo bouwde ik het langzaam op, na 3 maanden mogt ik weer gewonen maaltijden eten en moest nog anderhalve week in het ziekenhuis blijven voor de zekerheid, toen mocht ik EINDELIJK weer naar huis, en toen ik thuis was brak de hell uit, ik werd continu door mijn ouders, mijn vriendin en zelfs haar moeder gecontroleerd, ik was het spuugzat en kreeg steeeds vaker *** gedachtes, toen ik op 6 april 2010 van schoolthuis kwam zat mijn moeder met een zuurpruimen gezicht naast mijn laptop, sh*t d8 ik, en jahoor, mijn ma had ontdekt dat ik nogsteeds op pro-ana sites zat. Ze barstte in huilen uit en van woeden ben ik van huis weggelopen, ik heb 3 weken bij een vriend van mij gelogeerd en ging toen weer naar huis, ik had verwacht dat mijn moeder woeden zou zijn, maar ze was juist super blij, we hebben een goed gesprek gehad en ze laat me nu wt met rust, natuurlijk weeg ik nog steeds amper, maar het isal wel beter, ik weeg nu ongeveer * kilo,
(Hulpmix vermeldt geen lichaamsgewicht van bezoekers)
nina (14) | 28 nov 2011, 07:51 uur
reacties? :$
nina (14) | 28 nov 2011, 16:54 uur
iemand tips voor mij? :$
nina (14) | 28 nov 2011, 20:43 uur
Goed dat je er nu bovenop bent gekomen toch?
En wat voor gedachtes bedoel je? Zelfmoord ofzo? Dat moet je dus nooit doen.
goedzow (12) | 28 nov 2011, 21:02 uur
ja die gedachtes :$
nina (14) | 29 nov 2011, 16:43 uur
Ik heb echt zo'n respect voor jou!!! Kun je niet naar een kliniek toe. Misschien helpt het en kunnen ze je er voorgoed afhelpen. Ik weet hoe lastig het is, want mensen zeggen het ook tegen mij, maar probeer de stap te nemen.
... (15) | 6 dec 2011, 19:20 uur
@...
ben ik al langs geweest toen ik net uit het ziekenhuis kwam, die hulp die ze daar boden zorgde er voor dattik op et slechte pad kwam ;x dus ga daar liever niet heen.
nina (14) | 7 dec 2011, 13:23 uur
Ik vind het vreselijk dit, wat je meemaakt. Ik spreek uit eigen ervaring, ik heb ook 3 maanden in de kliniek gelegen voor dit probleem. Het enige dat ik je kan zeggen, ga echt hulp zoeken, ik ben na 2 jaar ook terug naar een psychologe gegaan. Je moet er voor vechten.
Anoniem (17 jaar) | 11 dec 2011, 09:15 uur
@anoniem.
ik ben al bij verschillende psygologen gweest, nou, een ramp, het draaide bij hun alleen om geld, ik sta er om bekend dat ik woede aanvallen had en ik kreeg er 1 bij die psygo en nu wil ze me niet meer zien...:-S
nina (14) | 13 dec 2011, 16:27 uur
