verkracht

Het is nu alweer 3 jaar geleden dat ik verkracht ben, maar ik zit er nog steeds mee.
Ik ben nu 17 jaar, vriendinnen om me heen hebben seks maar ik durf niet. Ik ben bang, bang voor flashbacks.
Nog elke dag heb ik er last van, als iemand me aanraakt ben ik al snel bang.

Het gebeurde allemaal toen ik naar huis ging op de fiets naar huis. Ik was bij een vriendin geweest, en ga zoals altijd op de fiets naar huis. Ik was ongeveer op de helft waardoor er een scooter langs rijdt met 2 jongens erop. Ze trekken mij van de fiets af , en trekken me naar de bosjes toe. Ik probeerde ze van me af te schoppen, maar niks hielp. Ik probeerde te schreeuwen, maar het lukte niet. En voordat ik het wist, was mijn broek uit. En voelde het naar binnen gaan, harde steken in me buik. Ik sloot mijn ogen, en wou dat deze nachtmerrie voorbij was. Het duurde voor mijn gevoel uren dat het voorbij was, en toen gingen ze weg. Ik ging zo snel als ik kon naar huis, en begon onder de douche te huilen. Sinds die dag is alles anders.

Ik heb er nog steeds last van. Seks is voor mij gewoon moeilijk, iemand vertrouwen ook. Ik heb het voor het eerst aan mijn ex-vriend verteld, en hij schrok er van. Hij was echt heel lief voor me. Aan mijn vriendinnen durfde ik het niet te vertellen, en al helemaal niet aan mijn vriendin waar ik die avond was, straks voelt ze zich nog schuldig. Thuis weet niemand het.
Sindsdien vind ik het niet fijn om zomaar aangeraakt te worden of alleen te fietsen langs de plek.

Ik hoop dat verkrachters dit lezen, en doorhebben wat het van invloed heeft op iemands leven.

van: Meisje- (17)