verkracht
ik was 13 toen ik werd verkracht. ik had een vriend. het was gebeurd op 14 februari. ik woonde niet thuis, maar in een soort van tehuis. we hadden die avond vervangende leiding, omdat onze eigen leiding ziek was. we zaten met z’n vijfen stiekem op 1 kamer. 3 meisjes en 2 jongens. we zaten een beetje te dollen en te praten over seks. het was heel gezellig. na een tijdje zaten we over dat 1 van de jongens het met een ander meisje moest doen. toen ging ze over op mij en die andere jongen. eerst was het wel leuk en grappig. uiteindelijk gingen we voor de grap naar mijn kamer en gingen we geluid maken. de andere jongeren gingen uiteindelijk naar hun eigen kamer. die jongen en ik zaten nog steeds op mijn kamer. het was toen 13 februari. bijna middenacht. hij begon ineens dat hij het echt wou doen enzo. ik zei toen dat ik het niet wou. ik verzon een smoesje om eronderuit te komen. ik had toen gezegt dat we het wel de volgende dag zouden doen. we gingen toen gewoon lekker in bed liggen en praten. toen was het ineens 12 uur, 14 februari. hij zei dat het de volgende dag was. ik zei dat ik het niet wou, maar hij trok mijn broek uit. daar ging hij. ik kon niks doen. het leek net alsof ik was verlamd. ik kon niks meer. geen woord uitbrengen, niet meer bewegen. ik keek opzij. daar hing een tekening die mijn vriend voor mij had gemaakt. het leek net alsof ik een steek in mn hart kreeg. hij kwam klaar en ging naast me liggen. hij viel als een blok in slaap. ik lag daar maar. te kijken naar boven. ik kon niet geloven dat mij zoiets was overkomen. mijn wekker ging ‘s ochtend. ik was altijd de 1e die uit mijn bed moest, omdat ik het verst van mijn school zat en de bus moest hebben. de leiding kwam kijken of ik wakker was en zag de jongen net uit mijn kamer lopen, achter mij aan. niemand geloofde me. ik was degene die het volgens iedereen had gedaan, omdat ik het zou uitlokken. Mensen, als jullie zoiets overkomt, zeg dan nee en stuur ze gelijk weg. probeer voor jezelf op te komen en zeg wat er is gebeurd. ik heb het erbij laten zitten en ik heb er ontzettend spijt van dat ik geen aangifte heb gedaan…
van: NoName (15)
