Ongelukkige jeugd
Verkracht door eigen broer
Toen ik 6 was zat ik op m'n kamer en mijn broer kwam toen op m'n kamer en vroeg of ik naar zijn kamer wou komen. Ik liep mee en hij vroeg of ik stickers wou. Ik was gek van stickers dus ik zei ja. Hij zei dat ik er eerst iets voor moest doen. Hij zei dat ik op bed moest liggen en mijn onderbroek uit moest doen. Ik deed dat, want ik wist niet wat het betekende. Hij kwam in me en hij zei dat het doodnormaal was. Ik geloofde hem. Het ging een tijdje zo door, totdat een van m'n ouders op zijn kamer kwam en het zagen. Ik rende weg naar mijn kamer toen mijn moeder begon te schreeuwen. Maar het ergste voor mij was nog wel dat ze meer aandacht besteedde aan mijn broer en ze hadden niet één keer met mij erover gepraat. Mijn ouders hebben mijn hele jeugd niet veel aandacht aan me besteed, omdat ze teveel bezig waren met m'n twee broers. Ik kon wel goed met ze opschieten, maar ik heb nog nooit een echt gesprek met ze gehad. Ik was daarom ook heel erg op me zelf.
Gepest en geslagen worden
Ik was toen ik 7 was ook mollig en mijn broers noemde me altijd dikzak en zeug en vetklep. Eerst deed het me niet zoveel, maar vanaf ongeveer m'n tiende deed het schelden me écht pijn. Mijn vader schold me soms ook uit en daardoor ging ik elke avond huilend naar bed. Ik voel me daarom nog steeds onzeker over mezelf en door hem heb ik me altijd lelijk gevonden. En daardoor heb ik ook meerdere keren gedacht aan zelfmoord, zodat iedereen van me af zou zijn.
De laatste jaren ongeveer vanaf m'n vierteende begon m'n broer me ook te slaan. Eerst begon het met stoeien, maar daarna sloeg hij me de hele tijd als ik ook maar één ding verkeerd deed. Hij deed het altijd als mijn ouders weg waren. En sinds hij wiet rookt is het alleen maar erger geworden. Hij slaat me steeds harder en ik hou er ook altijd blauwe plekken aan over. Mar ik durf het aan geen één van mijn vriendinnen te vertellen en ik kan het dus aan niemand kwijt. M'n broer maakt ook altijd ruzie met mij en ik krijg altijd de schuld ervan. Ik kan het aan niemand kwijt en loop er dus al een hele tijd mee rond. En elke avond ga ik huilend naar bed, omdat ik me ongelukkig voel. En iedereen denkt altijd dat ik een gelukkig ben, maar ik doe altijd alsof, want ik wil niet dat iemand van mijn omgeving dit te weten komt. Ik denk soms nog steeds aan zelfmoord, omdat ik niet langer zo verder kan.
van: Evanescence (15)
hallo lief meisje,
ik vind dit egt een heel erg verhaal.
heb egt medelijden met je. maar je moet zeker geen zelfmoord gaan plegen!
ik heb ook een vervelende jeugd gehad. Ik ben naar een kinderpsycholoog geweest en er over gepraat. ik was in die tijd heel onzeker en ongelukkig, net zoals jij.
ik ben een jaar bij die psycholoog geweest en het is allemaal goedgekomen!
PS: ook met je ouders praten! Je ouders zullen er dan voor je zijn en ze zullen je gaan vertrouwen!
heel veel sterkte en ik hoop dat je wat hebt aan mijn advies
XX
pubermeid (13) | 19 mei 2011, 18:30 uur
gewon terug slaan
zeg niet (13) | 5 jun 2011, 14:06 uur
Ik word ook gepest maar niet door mijn famielie maar ik voel me ook vreselijk als ik word gepest houdt ik me altijd stoer maar dan moet ik heel ineens bijvorbeeld als we aan het wandelen zijn huilen omdat ik me nog steets rot voel over wat dat kind op school zij het is de schuld van je broers en als je ouders er niks aan doen of het niet weten of je geen aandacht besteden dan zijn het GEEN goede ouders zoek iemand die je echt vertrouwd met wie je al je geheime kan bespreken maar niet je vriendje want dat kan meschien heeeeeeeeeeeeeeeeeel meschien een loverboy zijn of zoiets echt niet stom bedoelt voor je (of heb je nog geen vriendje maakt niet uit ik ook niet) en ik ben het ook niet van plan vriendjes die zeuren alleen maar aan je kop bijv.
ik wil met je, kom je in bed en blablablablabla
Maar ja heel veel sterkte
XXXX NNDB
NNDB (13) | 6 jun 2011, 18:02 uur
Heee ,
Wat erg is jou verhaal zeg !
Ik heb zelf ook een stomme jeugd, me ouders maken alleen maar ruzie met elkaar , en ik krijg altijd de schuld van me vader , hij heeft mij zelfs een x dood gewenst toen ik met een 4 thuis kwam voor wiskunde .. Ik kan het dus totaal niet met me pa vinden, zelf ben ik ook nog paar x aangerand op werk nu durf k ook niet meer te werken, ik word zelf ook gepest omdat ik rood haar heb, met me mama kan ik gelukkig wel praten, en me mama wilt het liefst verhuizen , maar ze verdient niet veel dus het is moeilijk om weg te gaan... Maar over jou, heb je geen vertrouwen persoon op school? Daarmee kan je alles delen, ik praat ook namelijk met maatschappelijke werker op school over me problemen, en ze gaan niemand anders erbij halen, ze luisteren naar je verhaal & proberen je te helpen ! Ik wens jou heel veel sterkte , en onthoud altijd ; alles komt goed , al is het niet nu dan komt het later wel
Veel Liefs x Gaby
Gaby (15) | 24 dec 2011, 22:17 uur
