My rape story
In de derde ging het fout. Ik kwam via internet in contact met een jongen. Het begon heel onschuldig. Maar later moest ik van alles doen.
Foto’s staan nu op het internet. Ik kon niet meer terug. M’n ouders mochten van niets weten, ze zouden zeggen: waarom heb je dit niet eerder verteld? Waarom ben je hier mee begonnen. Ik ben er gewoon ingerold.
In real life leerde ik in een cafeetje een jongen kennen, G.. Eindelijk, een jongen die aandacht aan me gaf.
Op een avond bood hij me wat te drinken aan. Later zijn we naar het bos gegaan. G. duwde zijn … in mijn mond, hij zat aan me en verkrachte me. En hij was niet de enige. In het bos waren meer jongens. Ze hebben me veel pijn gedaan. Ik kon niets, ik was helemaal slap. Alles is gefilmd.
Een week later kwam ik in het appartement waar ik m’n spul haalde. Opeens zag ik G. staan, hij sleurde me naar de bank en liet op de laptop die video zien. Ik wilde niet kijken, maar hij sloeg me.
Toen begon het opnieuw. Ik moest mee naar zijn slaapkamer. Telkens kwamen er andere mannen en jongens. Ze deden me vreselijk pijn, ze sloegen me, schopte me, duwde sigaretten peuken uit, staken met m’n eigen mes. Ik had niets meer, m’n kleren waren van m’n lijf getrokken. Het duurde dagen soms kwamen ze met z’n tweeën. Het was vreselijk.
Ik had echt vreselijk pijn, overal. Ik voelde me gewoon dood.
Opeens kwam M. hij stond te praten met een paar jongens op de gang. Hij schreeuwde tegen ze dat ze alles mochten doen, maar een meisje vasthouden, nee dat niet. Straks haalt ze de politie en dan zien ze gelijk al de pillen enzo.
M. haalde me van de kamer, ik mocht zijn trui aan. Hij zette me in de auto en bracht me naar zijn flat. Daar gaf hij me eten en drinken. Ik mocht van hem douchen, maar ik durfde niet. Hij zei eigenlijk niets tegen mij, maar was wel heel lief. Hij liet me met rust, gaf me een bed. Op een maandag gingen we kleren voor mij kopen, hij kocht een trui voor me. Toen we terug liepen naar de parkeerplaats was G. er met nog een paar gasten. Het enige wat ik deed was wegrennen. M. werd in elkaar geslagen. Vanachter een auto zag ik alles gebeuren maar ik deed niets. Toen alles voorbij was, durfde ik weer. M. zei helemaal niets. Ik zei dat hij me moest laten gaan, dat ik mezelf wel red. Maar dat wilde hij niet. Hij bracht me naar mijn school.
Ik ben hem ontzettend veel schuldig. Hij heeft zo veel voor mij gedaan! Hij heeft nu nog een klein litteken onderaan z’n kin. Aan mij te danken en het enige wat ik deed was laf wegrennen. Hij heeft me gered, is lief voor me geweest, niet eens boos geworden heeft me niet gedumpt. En ik doe niets.
van: ik benik (16)
