ik ben ik niet meer
kunnen jullie je voorstellen dat het mogelijk is dat een mens zich zo vies voelt dat douchen niet helpt en alleen de dood een uitweg lijkt?
ik weet hoe het voelt en ik weet niet hoe ik verder met mijn leven moet, alles is anders sinds hij me zo nodig moest misbruiken in zijn auto in de duinen, hij was mijn leraar (kon trouwens heel slecht lesgeven) en vroeg toen ik even op school was om iets af te maken of ik hem wilde helpen een stapel kratten naar zijn auto te brengen. Ja zei ik dat is best, ik help wel even. Samen liepen we naar zijn auto, hij praatte tegen me, vertelde me dat hij het vervelend vond dat veel leerlingen (mijn klasgenoten) hem zo’n vervelende leraar vonden en dat ik een van de enige was met wie hij gewoon kon praten. Op dat moment vond ik het aardig dat hij dat zei en vertrouwde ik hem ook, het stomste wat ik ooit gedaan heb.
hij zei tegen me dat ik de kratten die ik droeg links op de achterbank moest zetten en liep zelf naar de rechterkant. we stonden tegelijkertijd half gebogen naast onze kant van de auto en toen hij deed alsof hij iets wegschoof, pakte hij mijn armen en trok me naar binnen. voordat ik wist wat er gebeurde waren de deuren dicht en reed hij weg. Ik wist niet wat me overkwam en begon van schrik gillen totdat ik doorkreeg dat er iets scherps voorin de auto lag en waar hij nadrukkelijk naar keek. (waarschijnlijk een mes)
Hij reed allemaal vreemde rondjes voor hij stopte in een duin gebied ver buiten alle dorpen en sleurde me uit de auto, gooide me in het zand en begon op me te schelden: het ene moment kon hij nog zo goed met me praten en toen was ik een vuile hoer die het niet in haar hoofd moest halen dat ze hem aan zou kunnen, en beval me dat ik me uit moest kleden, natuurlijk wilde ik dat niet, toen begon hij me in mijn buik te trappen net zolang tot ik niet meer overeind kon komen, en begon me uit te kleden, mijn shirtje en bh moesten uit en hij begon me te zoenen terwijl hij me betastte, het was alsof mijn tegenstand hem juist opwond.
op een gegeven moment leek het alsof hij van de wereld was en ik kon (halfnaakt) wegkomen, ik had geen idee waar ik was en rende gewoon een kant op, hij was sneller en sleurde me terug. En toen was wel duidelijk dat hij heel goed wist wat hij deed: mijn legging en onderbroek gingen uit (ik droeg toen een rokje) en hij begon me overal te zoenen en toen… toen kwam zijn smerige lul er ook nog aan te pas.
Hij heeft me zonder schaamte daar in de duinen VERKRACHT en is toen zonder een greintje medelijden in zijn auto gestapt en weggegaan, mij daar naakt achterlatend…
Snap je wat ik bedoel als ik zeg dat ik me tot het diepst van mijn ziel zó intens vies voel?
(Omdat het niet mogelijk is om bij het onderdeel ‘Mijn verhaal’ te reageren hebben we dit bericht ook op het forum gezet. Team Hulpmix)
van: Chlotje :( not longer a virgin (14)
