Ik ben de weg kwijt.

Zo’n 2 jaar geleden woonde ik samen met mijn toenmalige vriend. Ik was erg blij en hield veel van hem. Op een dag had ik geld nodig om een rekening te betalen. Het geld kon ik van mijn toenmalige vriend lenen. Helaas kon ik het door ( te lage inkomsten ) niet terugbetalen. Hij vroeg er om en stelde het uit. Wat moest ik nou doen? vertellen dat ik het niet had? ik had geen zin in gezeur, maar hij wou het te graag terughebben dat ik hem niet wilde teleurstellen. Ik heb toen een advertentie op het internet geplaatst en gevraagd of iemand mij dat geld kon lenen. Ik kwam al snel in contact met een man. Hij kon mij het geld wel lenen . Ik was dolblij en hoefde ook maar 10% rente te betalen. Hij klonk vertrouwd en we zouden die zelfde avond nog afspreken om het rond te maken. Ik reed naar de parkeerplaats toe. Het was donker. Eenmaal aangekomen op de parkeerplaatst kwam de “man “naar buiten en stelde zich voor. Hij stelde voor om even mee te lopen naar het busje, want daar lagen de papieren. Ik liep mee en stond even stil bij de portier. Ik wist niet dat er nog een man aanwezig was. Hij liep naar buiten en voordat ik kon denken dat het niet te vertrouwen was werd ik meegenomen naar de achterkant van de bus. Ik werd in de bus gesleurd en schreeuwde hard. Vervolgens duwde ze een prop in mijn mond en lag ik vastgebonden. Ik werd geslagen en de man zei tegen de andere man wat gaan we doen optie 1? of optie 2? Ik weet nog dat ik dacht optie 1 is verkrachten optie 2 is vermoorden. Ik moet maken dat ik hier wegkom! Ze trokken mijn kleren uit. de ene man zei doe jij voor dan doe ik achter. Hij ging bij me naar binnen en het deed me vreselijk pijn. Ik probeerde me te verzetten, maar kon niets, maar dan ook niets beginnen.Ik huilde probeerde me los te maken, amar niets hielp. Ik werd geslagen ze speelden met me en dit heeft zo’n 2uur geduurd. op een gegeven moment ging de deur open en werd ik het busje uitgegooid. Ik ben naar huis gegaan en het is eigenlijk allemaal als een nachtmerrie voorbijgegaan. Ik besloot het aan niemand te vertellen, want ik voelde me vreselijk schuldig. Wie spreekt er nu met een man af? dan vraag je er toch ook om? Ik heb het aan niemand verteld tot voor kort ik mijn huidge vriend leerde kennen. Toen ik hem zag wist ik het. Jij moet me helpen! Ik heb het hem verteld en nu pas begint het me dwars te zitten. Ik slaap slecht heb stemmingswisselingen en ben vreselijk emotioneel. Ik ben de weg kwijt. Ik heb besloten naar de psychiater te gaan en hoop op die manier geholpen te worden. Ik wil mijn vriend bedanken dat hij er voor me is. En ik hou vreselijk veel van hem!

van: mar. (22)