Hoe mijn leven een hel werd.
Ik was het meisje dat altijd overal slim onderuit kwam. Het meisje dat nooit aan relaties wilde beginnen. Het meisje dat zich daar nog veelste jong voor aangetrokken voelde. Het meisje met haar goede hersens. Het meisje dat alleen aan haar toekomst dacht. Was ik dat maar ja. Ik dacht dat ik dat was. Ik een meisje van Marokkaanse afkomst. In onze cultuur mag je zowiezo geen vriend dat is taboe. En als je oud genoeg bent en iemand op het oog hebt dan komt hij maar bij je ouders aan kloppen. Met andere woorden je tenhuwlijk vragen bij je ouders. Ik was 14jaar en ging met slechte meisjes om. Tenminste meisjes die me het verkeerde pad op brachten. Ze gingen uit blowden en deden de geskte dingen als het om sex ging. Ik was altijd het rustigste van het groepje. En iedereen van het groepje had wel eens een vriend. En hadden al gezoent of meer. Ik was daar echt niet in geinteresseerd. Niet dat ik niemand kon krijgen, nee ik hoorde vaak van mensen dat ik een mooie meid was. Maar ik was overal zo onzeker van. Ik kreeg vaker ruzie met mijn ouders om de kleinste dingen. Mijn cijfers gingen steeds maar omlaag. En elke keer als ik toevlucht bij iemand zocht had ik niemand. Mijn vriendinnen waren er niet echt vaak voor me. Iedereen was druk bezig met jongens of hadden een eigen vriend. Ik begon vaak te msnen met jongens. Jongens op msn had ik al maar sprak nooit met ze af. Todat…Je raad het al. Ik kende een jonge via msn al twee jaar en was toen 15 jaar oud. Hoe zenuwachtig en bang ik ook was ik moest hem zien. Msn liefde ofzo. Ik sprak met hem af en het was een zeer leuke knappe charmante jonge. Hij was ook nog eens lief. We begonnen vaker af te spreken. En ik begon hem als maar leuker te vinden. Hij was tenslotte vier jaar ouder dan mij. Een 19jarige en een 15jarige ook al schatte hij me ouder want dat maakte ik hem namelijk wijs. Maanden gingen voorbij en ik was in love. Todat ik een keer alleen bij hem thuis was en toen gebeurte het. Achteraf denk ik pas hoe dom kan ik zijn om bij een jonge naar binnen te gaan. Iemand die ook nog paar jaar ouder is. Hij begon me te zoenen en probeerde mijn blouse open te doen todat ik hem zij dat beter niet te doen. Ik wil nog maagd blijven tot aan me huwlijk. Dat was een plicht. Mijn eer waar ik trots op was en zeker wilde behouden. Hij keek me strak aan en zij..Je kunt niks willen ik doe wat ik met je wilt doen. Ik begon te schreeuwen en deed als of ik niet bang was. Nou ik was heel erg bang de angst gevoelens kwamen toen pas naar boven. Hij pakte me arm vast en keek me aan en gaf me een klap op me gezicht. Je doet wat ik zeg of ik laat de fotos aan je broer zien waarop je met me zoende. Je zou denken het is maar zoenen geloof me als ze daar achter komen was het toen al me einde. Ik begon te huilen en te schreeuwen en zij met een bang stem hou je dan niet van me toon me op z’n minst een beetje respect. Het ergste kwam toen pas. Ik heb nooit van je gehouden, maar ik zal van je onderste houden. En niet alleen ik maar ook heel mijn vriendenclub. Die woorden zal ik nooit vergeten en altijd met me meedragen tot ik er niet meer ben. Mischien zelfs tot in me graf. Hij begon aan me te voelen en hield me stevig vast. Met bibberende handen deed ik wat hij zij. Kort samen gevat..daar lag ik dan zwakjes op de bank met heel veel pijn. Zo ging het als maar dagen door want nu had hij zelfs bewijs dat ik niet meer maagd was. Ik deed het met zijn vrienden. Ik voel me vies, vernederd en gebruikt. Ik ben nu 17 jaar oud en het is nu twee jaar geleden. Ik heb alles achter me proberen te laten. Ik ben in een internaat geplaats doordat ik vaker problemen kreeg thuis. Ik begon ook te blowen en kwam laat thuis. Mijn ouders stelden dat niet op prijs en vonden dat ik een lesje moest leren. Eerlijk ik was blij dat ik daar weg kon. Maar de pijn achtervolgd me voor altijd.
van: Marokkaanse (17)
