het boek gaat open
Na een avondje stappen word ik vlakbij huis afgezet door een vriend. Ik loop richting mijn huis en word achtervolgd door een man. Ik rende door een steeg maar door mijn hakken zat ik ineens vast tussen een stoeptegel. De man die mij volgde zat op mij en begon mijn broek uit tetrekken. Doordat ik ik mijn hak ik mn hand had sloeg ik hem ermee. Daardoor hield hij op en vluchte ik naar de weg. Ik pakte mijn mobiel en belde 112. Eind goed al goed denk je. Nou niet dus. Omdat ik niet goed wist wie deze man was en hoe hij eruit zag, heb ik wel aangifte gedaan maar niet echt met een duidelijke beschrijving. Ook met tijdstippen zat ik in de weer. Als je dat meemaakt dan kijk je niet tussen door op je horloge om te kijken hoelaat het is toch? Ik had niet het gevoel dat de politie er iets mee zouden doen.. en helaas ik had gelijk. Nadat ik mijn leventje weer oppakte ging het weer mis. Deze keer liet ik mij afzetten door een taxi. Ik liep naar huis met een behagelijk gevoel. En ineens werd ik vanachteren gegrepen bij mn keel. Vanaf daar wist ik heel goed wie dat was en dat ik waarschijnlijk er niet levend vanaf zou brengen. Hij sleepte mij naar een pakeerplaats en ik kreeg bijna geen lucht meer en raakte in shock. Ik weet nog wel dat hij me tegen een schutting drukte en mij voor de 3de keer verkrachte. Ik kon niet meer en het liefste wat ik wou was slapen klinkt erg raar maar ik was moe en had mijn hoofd erg hard gestoten. Ik kon me niet meer verdedigen en wist dat dit het einde zou zijn. Op eens stond hij op en zei: Laat de politie hier buiten, ik weet je te vinden. Jah dat wist hij kennelijk. Tussen de auto`s ben ik nock-out gegaan, heb geslapen volgens de politie maar ik weet heus wel wat het verschil is. Toen ik wakker werd heb ik gelijk de politie gebeld. Die overigens helemaal niet aardig waren tegen mij. Ook heb ik weer een aangifte gedaan deze keer duidelijker, maar om de een of andere reden heb ik het gevoel dat ze me niet geloven. De zaak is ook afgeblazen, ze konden die persoon niet vinden, ik vraag me af of ze ubberhaubt iets hebben gedaan. Hij woont in mijn buurt en ben hem een paar keer tegen gekomen, hij heeft kinderen en dat zit me erg dwars. Ik kan niks doen tegen hem want mijn gebeurtenis word niet geloofd door de politie. Terwijl ze me juist moeten helpen. Oke er zijn onduidelijkheden in het verhaal maar ik weet ook niet alles meer. En af en toe komt er weer een stukje naar boven. In mijn dromen vooral. Ik snap dat er jongeren zijn die aandacht nodig hebben of diep in een put zitten en bepaalde dingen gaan verzinnen maar denk nou eens aan mij. Aan iemand die het niet meer weet en niet geloofd word door de politie of jongeren eigenlijk. Dat doe je een ander toch niet aan? Ik ben slachtoffer geworden van aanranding, verkrachting en van jongeren die soortgelijke verhalen verzinnen die niet waar zijn, door die jongeren geloofd de politie mijn verhaal niet. Dus voor die jongeren doe een ander die verschrikkelijke dingen heeft meegemaakt dit niet aan!
van: Merel
