Het niet doorhebben.

Dit is mijn verhaal, ik heb het heel lang verborgen gehouden, maar ik heb gemerkt dat ik met mijn verhaal ook andere mensen kan helpen.

Ik had een vriend, van mijn eigen cultuur, omdat ik mijn moeder trots wilde maken. (ik ben zelf geen nederlands meisje, maar van een ander cultuur) in mijn cultuur is het gebruikelijk, dat als je echt van iemand houdt, wacht na het huwelijk en dan met elkaar naar 'bed' kan en mag. Ik wilde mijn moeder bewijzen dat ik wel een jongen van mijn eigen cultuur kon hebben en dat ik me wel aan de regels kon houden van mijn cultuur, want ik dacht dat mijn toen-der-tijd vriend er ook zo over dacht.

Mooi niet.

In die tijd, kreeg mijn hele familie ruzie met elkaar, ik zocht een uitweg en natuurlijk was die uitweg altijd bij mijn vriend. Hij deed alsof hij me begreep maar ondertussen zat hij wel altijd aan me lichaam.. ik dacht dat hij dat deed, omdat hij van mij hield.

Maar nee, hij wilde seks.
toen ik zei dat ik dat niet wilde en het cultuur wilde aanhouden, werd hij agressief, hij heeft me geduwd, geslagen, en toen hij klaar was zei hij sorry. Ik accepteerde het omdat ik zoveel van hem hield.

de 2de keer, dat ik helemaal overstuur bij hem aankwam omdat ik ruzie had met me moeder, (omdat me moeder iets doorhad, en niet meer wilde dat ik naar zijn huis ging.) deed hij het weer, dit keer alleen sloeg hij me harder, en dan juist op de plekken waar je het niet zag. Dit keer deed hij gewoon me kleren uit en hield me stevig vast zodat ik geen kant op kon, ik moest wel toegeven en liet hem zijn gang gaan voordat ik nog meer pijn zou moeten leiden.. toen hij klaar was.. toen moest ik huilen.. Het enige wat hij zei was; het komt wel goed schatje.
alsof er niks gebeurd was! het enige wat ik wilde was daar weg, en ben er daarna ook weggegaan.

Misschien is dit voor sommige heftig, voor sommige stelt het misschien weinig voor. Maar ik heb al best wel veel meegemaakt in me leven (waaronder ook nog een mishandeling van me biologische vader) en als dit er dan nog is bij komt.. en je daarnaast ook nog is geestelijk word mishandeld doordat hij zei dat ik het zelf wilde en dat ik een slet was en me voor alles en nog wat uitmaken. Dat doet behoorlijk veel pijn. Toen ik erachter kwam dat hij met andere meisjes bezig was deed het me heel veel pijn, maar ik bleef bij hem omdat ik wist dat zijn moeder mij een lief meisje vond en ze nam het altijd voor me op dus ik bleef het proberen.. tot dat hij het uitmaakte op een dag, me een slet noemde en zei dat het allemaal me eigen fout was.

En nu? dat is de vraag die ik vaak krijg.

Ik heb geen aangifte gedaan, omdat ik wel een goeie band had met zijn moeder (tenminste zijn moeder was overleden, hij woonde bij zijn tante, dus had een goeie band met zijn tante) ik wilde niet dat zij pijn zou leiden doordat haar 'zoon' iets heeft gedaan.

Ik heb er zelf wel gevolgen aan overgehouden, ik zit zelf op een sport waar je veel je benen gebruikt, alleen doordat hij me zo hard geduwd en geslagen heeft, is er een zenuw in me rug die niet meer goed werkt waardoor mijn benen soms gewoon verlammen of dat ze heel erg gaan steken.

Ik kan nu niet zomaar meer aan een vriendje beginnen, er komen nu heel veel jongens dat ze me leuk vinden en dat zij wel van me houden zoals ik echt ben, alleen ik geloof het nu niet meer. Ik heb het zo vaak gehoord van mijn toen-der-tijd vriend.. dat ik het nu gewoon niet eens meer aan kan. Misschien laat ik nu wel de jongen van me leven gaan omdat ik door die lichamelijke-geestelijke mishandeling en de verkrachting er boven op gewoon geen vertrouwen meer heb in geen enkele jongen.


Dit is voor mij heel erg moeilijk, soms snap ik het zelf gewoon allemaal even niet meer en dan denk ik is het niet gewoon wel allemaal mijn schuld?

maarja, dit was mijn verhaal, misschien kan je jezelf er ook wel in vinden maarja, bedankt voor het lezen.

van: justme.. (16)