een vreemde

het is allemaal iets meer dan 2 jaar geleden begonnen. om precies te zijn 26 september 2008. ik ging zoals altijd met de fiets naar school. ik stopte op de plaatsen waar ik altijd stopte met het enige verschil dat ik deze ene keer alleen fietste. ik ging zitten op een bankje. na een paar minuten kwam er een jonge man naar me toe, en ging naast me op de bank zitten. ik schenkte niet echt aandacht aan hem, was wat in gedachte verzonken. hij vroeg naar mijn naam , en of ik een vriend had enz. ik zei dat ik een vriend had, maar dat was niet zo. hij begon me complimentjes te geven , en ik vond het wel fijn want wie krijgt nu niet graag complimentjes. na dat een paar minuten gedaan te hebben vraagt hij plots of hij me mag kussen.ik wist niet wat ik moest doen of zegge, en was bang ( toen was k 14jaar) ik zei : ja. hij deed dat, maar daar bleef het niet bij. hij ging met zijn handen onder mijn blouse, en in mijn broek. ik was bang, maar durfde niet weg te gaan. op een moment stopte hij, ik wou weg lope, maar hij liet me struikele, en kwam boven op me zitte... nadien ben ik gewoon verder naar school gefiets en heb me daar voor de eerste keer gesnede, het ging slechter en slechter op school, waar ze me ook nog eens gingen pesten en na roepen met "emo". ik was kapot. ik dacht aan zelfmoord, en sneed me bijna elke dag. tegen de kerstvakantie aan is alles uitgekomen, ik ben naar een psychologe geweest, naar een kinde-en jeugd psychiater en ben voor 6 weken op genomen in de pwychiatrie. nadien ging het beter, het snijde was verminderd en ik dacht minder vaak aan het gebeurde. de zomer vakantie was goed, en ik mocht het jaar erop beginne met de studie richting muziek. het ging allemaal veel beter, tot 6 maart 2010, ik kwam die jonge man weer tegen, in mijn dorp.. met hetzelfde resultaat als het jaar ervoor.ik voelde me rot, maar wou mijn jaar niet weer over doen op school en ook niet terug naar het ziekenhuis, dat is me allemaal gelukt, maar het gaat nog steeds niet veel beter, heb nog vaak de drang om mezelf te snijden en kan het niet altijd laten, voel me ook vaak bang zonder dat er echt een reden voor is ... maar ik hoop dat ik er toch mee leer omgaan, dat zou fijn zijn

van: dodo (16)